2.Mesele
İkinci Mesele
Katiyyen bilki: Peygamber-i Zîşan Aleyhissalatü Vessalamın her bir hal ve her bir hareketi harika olmasa da mebdei ile sıdkına, doğru ve dürüstlüğüne; müntehasiyle de hakkaniyetine telvih eylemektedir. Görmezmisiniz ki; mağaradaki halinde sebebler ve adetler hasebiyle kurtuluş ümidi tamamen kesilmiş iken; bütün vusûk, itimad ve ciddiyet ile (arkadaşı olan Hz. Ebu Bekr'e) لاَ تَخَفْ اِنَّ اللهَ مَعَنَا diyor.1 Yani korkma, kederlenme, muhakkakki Allah bizimledir.
Evet, Zat-ı Risalet'in peygamberliğinin ilk hallerindeki hareketinde; muarızlara karşı hiç aldırış etmeden ve asla korkmadan ve katiyyen tereddüd etmeden kemal-ı itmi'nan ile Risaletini tebliğ eylemesi, elbette ve hiç şüpesiz onun sıdka ve hakka mütemessik ve ona tutunmuş olduğuna kat'î delil olduğu gibi; intiha-yı hareketinde (yani, peygamberliğinin risalet vazifesi olan Kur'andaki İlahî emirlerini tamamen tebliğ eylemesi neticesinde) iki dünya saadetinin temelleri olan cihanşümul kaideleri te'sis eylemesi, hem de daima hakka isabeti ve hep hakikatla ittisali ise, onun hakkaniyetine kat'î bir delildir.
Evet, onun harekât ve efaline tek tek ve tam bir dikkat ile bakıldığında bu, öyle olduğu gibi; mecmu-u harekât ve ahvaline birden bakabilsen; onun burhan-ı nübüvveti, parıldayan bir şimşek gibi gözler kamaştırarak sana tecellî edecek ve sende göreceksin.
Notes
- Hashiya 1.Tevbe Sûresi, 9/40 de لاَ تَحْزَنْ اِنَّ اللهَ مَعَنَا dır. Lâkin Hazret-i Üstad -dikkat edilirse bunu âyet diye kaydetmediği için, âyetten iktibas eyliyerek, لاَ تَخَفْ olarak almıştır. Mâna itibariyle birbirinin aynı olmakla beraber, âyetten iktibas da caiz ve hatta şirin bir üslûb-ü belagattır. -Mütercim-↩