Cümle 3: Yedi kat olarak tesviye etti

Amma فَسَوَّيهُنَّ nin başındaki ف ise, iki taraf ve iki cihet ma’nâsındadır. Bir ciheti: Fer'lendirme, dallandırmadır. Eğer dallandırma, şubelendirme cihetine nazaran olursa, yani o ma’nâ ile ele alınırsa: فَيَكُونُ nün كُنْ e terettübü gibi olur. Ya da, kudretin taalluku, iradenin taallukuna..

Ve kazanın kadere taallukuna benzer bir terettüb gibi olur. Amma eğer ف nin takibçi hasiyeti cihetine kıyas edip bakılırsa; o vaziyette şöyle bir mukadder cümleye ima etmiş olur:

وَ نَوَّعَهَا وَ نَظَّمَهَا وَ دَبَّرَ اْلاَمْرَ بَيْنَهَا فَسَوَّيهُنَّ

Yani: "Semayı nevilere ayırdıktan ve çeşitli teşkilatlara mazhar ettikten ve tanzimatını icra için tedbir emrini aralarına vaz' eyledikten sonra, tesviye eylemiştir" ma’nâsını da ifade edebilir.

Amma سَوَّى kelimesinin ma’nâsı ise; "Semavatı muntazaman halk eyleyip, herbirisini birbirlerine müsavîce tesviye eyledi.

Amma هُنَّ ise, semavatın maddeleri birkaç nevi' olduğuna îma eder.

سَبْعَ ise, kesreti tazammun edip ifade etmekle beraber, Allah'ın yedi sıfatıyla (sıfat-ı seb'a) olan münasebetine; ve dünyanın teşekkülatındaki yedi devir ve zamanlarla da münâsebettar olduğuna işaret eylemektedir.

Ve سَمَوَاتٍ ise, "o semavat ki; çok parlak ve bir çoğunun adları bilinmeyen çok kesretli nuranî azim kevkeb çiçeklerinin bağçesi ve seyyare balıklarının denizi ve hadsiz yıldızların tohum ve danelerinin ekildiği tarlası..." demektir.