3.Remiz

Üçüncü Remiz

İşarat-ül İ'caz ayinesinde temessül eden bir cilve-i i'câza dairdir.

Madem Kur'an-ı Mu'ciz-ül Beyanda Lafzullâh kudsi tevâfukât-ı harika ile beraber çok mühim nükteleri var. Nasılki kısmen göstermişiz ve işaret etmişiz. Elbette me'hazı muhtasaran âyât-ı Kur'aniye olan İşarat-ül İ'caz tefsîrinde Lafzullâh'ın dört harfi olan Elif ve ل ve sakin Elif, ve ه , Lafzullâh'ın başında yemin için istimal edilen üç harf olan و ve ب ve ت ve وَ بِاللهِ .. وَتَاللهِ .. وَاللهِ gibi nükteleri vardır, diye düşündüm.Acele teftiş ettim. Ve kusurlu ve noksaniyetli bulduğum münasebatı kaydediyorum. Ta ki, İnşallah başka bir zata me'haz olur. Ben bulmadığım sırları o bulur.

Mesela: Lafzullâh'ın başındaki Elif tefsîrin satırları başında 1190 adedtir. Bin aded tam tevâfuktadır. Mütebakisi de latif münasebat-ı adediye ile zımni bir nev'i tevâfuk vardır. Yüzyirmi sahife tefsîr ve yedi sahife Hatimesinde 77 tam tevâfuk var. Onbeş dahi bir latif nükte için birer aded fark ile mesela : Onbir ile on zımni tevâfuk var. Mütebakisi ise başka nükteler için tevâfuka girmemişler. Mesela: Ahirdeki iki sahifede hem Elif, hem ت tevâfuktan çıktılar. Ta ikisi darb vasıtasıyla tefsîrin intiha adedine tevâfuk edip göstersin. Mesela: Lafzullâh'taki sakin Elif yüzonyedi (117) dir. Yetmişyedisi (77) tam tevâfuktur. Mütebakisi sair arkadaşlarıyla veya sahife rakamıyla tevâfuk ediyor. Yirmiyedi defa iki gelmiş, yirmibir adedi tevâfuktur. Mütebakisi başka nükteler için tevâfuka girmemiştir. Üç adediyle yirmiyedi defa zikredilmiş, yirmibeş tevâfuktur. İki adedi başka nükteler için tevâfuka girmemiştir.

ل doksanbeş sahifede vardır. Onda da yetmiş tevâfuk var. Onüç adedi tevâfuksuz, otuzdört defa iki gelmiş. Altı tevâfuksuz, mütebakisi tevâfuklu onbeş defa üç gelmiş. On tevafüklu, beş tevâfuksuz.

ه de yetmişdokuz tevâfuk var. Oniki sefer yirmisekiz gelmiş. Sekiz tevâfuksuz, kırkbeş defa bir gelmiş. Üçü tevâfuksuz, mütebaki tevâfuk. Yirmiüç defa üç gelmiş, sekizi tevâfuksuz mütebaki tevâfuk. Otuz defa iki gelmiş, üçü tevâfuksuz mütebaki tevâfuk. Sekiz defa dört gelmiş, dördü yine tevâfuksuz, dördü tevâfuklu. Yalnız bir defa sekiz , bir defa altı gelmiş.

ب yüziki sahifede var. Mütebaki sahifelerde yoktur. Mevcuttan yetmiş tam tevâfuk var. Mütebakisi başka nükteleri var. Otuzdört defa iki gelmiş. Dördü tevâfuksuz, mütebakisi tevâfuklu. Kırkbir defa bir gelmiş. Üçü tevâfuksuz, mütebaki tevâfuk.

ت doksandokuz sahifede ehemmiyetli bulunmuş. Başka sahifelerde bulunmaz veyahut ehemmiyetsizdir. O doksandokuzdan altmış adedi birbirine tam tevâfukta. Mütebakisi ya Elif ile veya sahife rakamıyla tevâfuk ediyor veya bir latif nükteyi gösteriyor,

ت 'nın latif münasebetinden bir numune: Altı ت onbeştir. Beş ت yirmiikidir. İki ت dörtdür. Üç ت dörtdür. Dört ت onikidir. Dokuz ت onikidir. Onbir ت ikidir. Yedi ت yedidir. Sekiz ت ondokuzdur.

و yüzonüç sahifede, elliüç tam tevâfuk. Sekiz defa yedi ve sekiz olarak geliyor. Ta ki sahife rakamı gibi başka tevâfuku göstermek için yediden sekize atlıyor. Ve sekizden yediye iniyor. Demek altmışbir tevâfuk var. Mütebakisi arkadaşlarıyla sahife rakamıyla latif tevâfukâtı var. Yirmidört defa altı geliyor.

Onbeş kendi kendine tevâfuk ediyor. Dokuzu başka tevâfukla diğer nüktelere hizmeti var. Yirmialtı defa beş geliyor. Yirmisi kendi kendine tevâfuk ediyor. Altısı başkalarıyla tevâfuk edip başka hizmetleri görüyor.