4.Madde

Dördüncü Madde

Resul-i Ekrem (A.S.M.) hadîslerinin islâm Dini ve müslümanlar için pek ziyade ehemmiyet ve lüzumluluğunu ve hadîssiz islâm Dini ve Şeriatı bilinemiyeceğini bildiren bazı fermanları:

Bu dördüncü maddenin hakikati başta Kur'an'ın birçok âyetleriyle tasrih ve beyan buyurulmuştur. Ehadîs-i Nebeviyenin islâm Dininde Kur'an'dan sonra en büyük me'haz ve merci' olduğunu İslâm âlimlerinin her sınıfınca kabul, tasdik ve iman edilmiştir. Kur'an-ı Kerim, hadîs-i şerifler olmasa, mânası tam bilinemeyeceği, islâm Şeriatının küllî ve cihan şümul ihatası anlaşılamayacağı kat'î bir gerçektir. Bu mes'eleye dair fazla beyan abes olur. Geniş ve isbatlı ve hakikatli izahları umum hadîs kitapları ve İslâm Şeriatı ve usûlüddin ilmine dair yazılmış bütün islâm âlimlerinin eserleri izah, beyan ve isbat etmişlerdir.

Şimdi mevzuumuzu gayet açık bir tarzda ifade eden nübüvvet fermanlarından en büyüklerinden numunelik bir-ikisini kaydediyoruz:

Birincisi: Az yukarda, birinci maddede yazılı olan Peygamber'in (A.S.M.) Abdullah bin Amr bin El-As'a söylemiş olduğu şu: "Sen yaz! Benim nefsim kabza-i kudretinde olan Allah'a yemin olsun ki; bu ağızdan yalnız ve yalnız hak çıkar!" hadîs-i şerifidir.

Meali: "Kat'iyyen biliniz ki, bana Kur'an Allah tarafından nazil olduğu gibi, onunla beraber ve onun kadar da sünneti bildiren hadîslerin mânaları nazil olmuştur."

Muhaddislerce, şu Kur'an'la birlikte nazil olmuş olan hakikati "Kur'an-ı gayr-ı metlû" denilmiş. Yani lafzıyla değil, manasıyla nazil olmuş olan Kur'an...

Beşincisi: Hadîs ve Sünnete -sözde Kur'ana dayanarak- ehemmiyet vermeyenlerin bid'at ehli olacaklarını bildiren şu çok mühim ve pek azîm hadîs-i şeriftir ki; ferman buyurmuş:

Âhir ki hadîs-i şerif, değişik lâfızlar ve ayrı ayrı rivayet yollarıyla gelmiştir. Bazılarında mes'eleyi daha da geniş izah etmişlerdir. Verilen me'hazlerde görülebilir.

Böylece, Resul-i Ekrem'in hayatında, kendi hadîs ve sünnetinin. Sahabelerinde ve ümmeti içinde yerleşmesi, muhafazası, tebliği, neşri ve Kur'an'la birlikte büyük ehemmiyetli makam ve derecesi hakkında verilen kaideli numunelik hadîsler, bence durumu kemâliyle izah etmişlerdir. Başka beyana da ihtiyaç bırakmamışlardır.