Emerald Hills of the Heart with Emine Eroğlu — Intention and Resolve

Hepinizi selamlıyorum, muhabbetle selamlıyorum hepinizi.

Hz.

Pir okumaları dersinde yine beraberiz.

Bugün kalbimizin bir tepeleri dersi yapacağız.

Biliyorsunuz ayda bir kalbimizin bir tepeleri dersi yapıyoruz.

Ben de böyle hasretle bekliyorum, itle çekiyorum tabiri caizse kalbimizin bir

tepeleri derslerini.

Çok önemli olduğunu düşünüyorum kalbimizin bir tepeleri derslerini.

Kalbim ve ruhum dereceyi hayatına çeviren metinler olduğu için.

Kalbimizin bir tepeleri dersinde Çağlayan Dergisi'ni takip ediyoruz.

Çağlayan Dergisi'nin orta sayfa yazısını okuyacağız bugün.

Konumuz Kast ve İrade.

Kast ve İrade yazısının ilk yayın tarihi, süzüntü de Ocak 1991 derdi

dostlarım.

Yani neredeyse 30 yıl olmuş.

Bu beni üzüyor.

Yani Hoca Efendi'nin 30 yıl önce söylediği şeylere, yazdığı o metinlere,

o kalp ve ruh ufkuna erişme çabasında neden bu kadar geç kaldım

diye hep böyle nefsimi demediyorum.

Ama Allah'a hamdü senalar olsun.

Bize bu metinlerin yol açması, bizim için kalp ve ruhun dereceyi hayatına

yükseltme yolculuğunun böyle bir süreçle, böyle bir uyanışla yaşanması bu da

bir lütuf.

Hiç muhatap olamayabilirdik diye kendimi teselli etmeye çalışıyorum.

Evet, Kast ve Azim, bugünkü yazımız süzüntü dergisini Ocak 1991 tarih lisesinde

yayınlanmış.

Sonra da tahmin edeceğimiz gibi kalbimizin yüklü tepelerinin birinci ciltine

girmiş olan bir yazı.

Bu seyri süluk için çok önemli, çok temel metinlerden bir tanesi Kast

ve Azim.

Önce size kalbimizin yüklü tepelerine ilişkin bir şey okuyup ondan sonra derse

başlamak istiyorum.

Uzun bir metin değil Kast ve Azim makalesi.

Hoca Efendi diyor ki kalbimizin yüklü tepeleri kalp ve ruhun hayat seviyesine

çıkmak için bir ufuk ve hedef gösteriyor diyor.

Sadece biz Müslümanların dükkanında bulunan kıymetli mücevherleri sergiliyor.

Sadece bizim dükkanımızda var olan mücevherler bunlar, çok kıymetli

mücevherler.

Kalp kelimesi biliyorsunuz sahte taklit anlamına da geliyor.

Sahte ve taklit olanla servet olan yani gerçek manasıyla kalp olanı birbirinden

ayırmak için.

Sesde bir miktar hışırtı oluyor demiş arkadaşımız.

Şöyle yaparsam hışırtıya ben sebebiyet verdim galiba.

Devam ederse beni yine uyarırsınız değerli dostlarım.

Evet kalbimizin yüklü tepeleri diyordum.

Kalp ve ruhun bizi hayat seviyesine çıkarmak için hedef gösteriyor.

Ve sadece Müslümanların dükkanında bulunan cevherleri anlatıyor bize ve sahte

ile hakiki olanı birbirinden ayırıyor.

Problemli olanla sıhhatli olanı da birbirinden ayırıyor.

Yani bu kavramların gelenekte hangi dupduru ırmaklara bağlandığını da

Hocaefendi bize bildiriyor bu metinlerin içerisinde.

Hocaefendi'ye şöyle bir soru soruluyor.

Kalbimizin yüklü tepeleri maddeperestlik ve cismaniyetin dar kalıplarından

sıyrılıp kalp ve ruhun dereceyi hayatına yürüme, manevi ve madde ötesi

alemlerin engin atmosferlerine bizi açma yollarını gösteriyor.

Kalbimizin yüklü tepelerinde öyle şeyler var ki deniliyor.

Onlarla alakalı iki duygu arasında biz bocalıyoruz.

Hem öğrenmek istiyoruz ama hem de tattığımız şeyler onlar bizim tadmadığımız

şeyler olduğu için onlar hakkında soru sorma cesaretini gösteremiyoruz diyorlar

Hocaefendi.

Hocaefendi de cevaben diyor ki ben sizlerin anladığınızı düşünüyorum.

Çok şeyler hissettiğimizi düşünüyorum diyor Hocaefendi.

Kanaatimce orada anlatılanları şiirler hakkındaki mütalalarımıza bağlamak uygun

olur.

Şiirlerden de biz çok anlatamayız, çok ifade edemeyiz anladığımızı ama sezeriz

ya.

Yani bir şiir yorumlayan ve onu şerh eden insan o şiirden pek

çok şey anlar.

Bu biraz ufuk ve gönlün zevk etmesi, gönlün zevk etmesi meselesidir.

Herkes kendi gönül ve idrak enginliğine göre değişik manalar çıkarabilir.

Dikkat edilmesi icap eden husus sadece meselelerin epistemolojik bazı şeyler

gibi değerlendirilmemesidir diyor Hocaefendi.

Yani bilgi felsefesi açısından bakmamak meseleye yani kalbimizi açarak bakmak.

İnsan önce diyor Hocaefendi bunu okuyup geçeceğim derse insan önce ıslahları

öğrenmekle başlamalı.

İşte bizim yapmaya çalıştığımız şeyde bu ıslahları öğrenmeye çabalıyoruz.

Zira diyor Hocaefendi inkişaf adına en önemli unsurlardan birisi ıslahın

bilinmesidir.

İnkişaf adına en önemli unsurlardan bir tanesi ıslahın bilinmesi.

Daha sonra da çok meşgul olmak anlatılan hususları sürekli kurcalamak gerekir.

Yani biz bugün kast ve azimi öğreneceğiz sonra kurcalamaya devam edeceğiz

inşallah.

Hem bu kavramları hem bu kavramların bize anahtar olup bize açacağı diğer

kavramları kurcalamaya devam edeceğiz.

En önemlisi de Allah Celle Celaluhu'na güvenmek, ona itimat etmek ve

sığınmaktır.

Biz talibi olur ve arkasında toşarsak Cenab-ı Hak en ulvi hakikatleri

de kalbimize koyabilir.

İşte duamız bu olsun böyle başlayalım.

Biz talip olursak diyor Hocaefendi ve arkasından koşarsak Cenab-ı Hak en

ulvi hakikatleri de kalbimize koyabilir.

Allah bize talibi hakikat eylesin.

Allah bize kalbin zümrüt tepelerine açılanlardan eylesin diyelim ve öyle

başlayalım.

Euzubillahimineşşeytanirracim bismillahirrahmanirrahim.

Elhamdülillahi rabbil alemin ve selatu ve selamu ala seyyidina Muhammedin ve

ala alihi ve ashabihi ecmain.

Evet kast ve azim değerli dostlarım bugünkü konumuz.

Aslında sizin bildiğiniz kavramlar bunlar.

İradenin buutları kast ve azim.

Hocaefendi her zaman yaptığı gibi basitten mürekkebe doğru yan yalın tariften

yani kompleks tarifine doğru bir yolculuğa çıkaracak bizi ve diyecek ki kast

teveccüh, itimat, dost doğru yürüme, bir hedef belirleyip o istikamette hareket

etme, ifrat ve tefride düşmeden itidalli düşünme, itidalli yaşama ve hep

itidalli takip etme manalarına gelir.

Şimdi bu lügat karşılığı kast teveccüh anlamına geliyor.

Hocaefendi'nin çok sık sık sikrettiği cümlelerden bir tanesidir biliyorsunuz.

Teveccühe teveccühle mukabele edilir diyor Hocaefendi.

Allah'a olan teveccühümüz Cenab-ı Hakk'ın bize teveccühünün vesilesidir.

Dolayısıyla kast o teveccühü ifade ediyor ama aynı zamanda itimadı da

karşılıyor anlamsal olarak.

Dost doğru yürümek demek, bir hedef belirleyip de o istikamette belirlediğimiz

hedef istikametinde hareket etmek kast.

İfrat ve tefride düşmeden itidalli düşünme, itidalli yaşama, itidalli takip

etme manalarına geliyor.

Lügatlerde mevzuyu teşkil eden bu mefhumlarla erbabının mahbuba hakiki olan

Allah sevgisini, Allah hoşnutluğunu elde etme yolunda ondan başka her şeyden

kalbi alakayı kesme şeklindeki tariflerini irtibatlandırmak mümkündür.

Lügatlerde böyle tarif ediliyor ama erbab-ı hakikat onu başka surette tarif

ediyor.

Erbab-ı hakikatin onu tarif ettiği mana Allah sevgisini Allah'ın hoşnutluğunu

elde etme yolunda ondan başka her şeyden kalbi alakayı kesme şeklindeki bir

tarif.

Bakın ikisi yani lügat karşılığıyla erbab-ı hakikatin tarifini

ilintilendirebilmek mümkün.

Ona teveccüh diyorsak teveccüh Allah'a teveccüh, itimat diyorsak Allah'a

itimat, dosdoğru yürümek diyorsak Allah'a doğru yürümek, bir hedef belirleyip o

istikamette yürümek diyorsak o hedef bizim için Allah'ın hoşnutluğunu elde etme

hedefi.

Dolayısıyla Allah'tan başka her şeyden kalbi alakamızı kesmek şeklinde tarif

etmişler.

Kast kelimesini daha azime geçmedik.

Önce kasta tarif ederek başladık.

Sonra o kasta bir iki adım sonra azime bağlayacağız.

Dolayısıyla kast ve azim arasındaki mertebe farkını da görmüş olacağız.

Kast bizi yola çıkarıyor değerli dostlarım.

Erzurumlu İbrahim Hakkı Hazretleri buyuruyor ki, O

'nu pak tut ki o sarayı, o sarayın gerçek sahibi o tecelli

köşkünü rahmetle şereflendirsin.

Kasrı hocaefendi tecelli köşkü diye anlamlandırdı.

Çok güzel bir meal verdi bakın beyte.

Gönül bir hüda evidir.

Onu Allah'tan gayrı her şeyden pak tut ki o sarayın gerçek sahibi

tecelli köşkünü rahmetle şereflendirsin.

İfadesi bu yüksek teveccüh ve itimadı ve bu yüksek hedefi takuk ettirme

istikametindeki niyet ve kararlılığı anlatmakta.

Erzurumlu İbrahim Hakkı Hazretleri bu beytiyle bize yüksek teveccüh ve itimat,

Allah'a itimat, Allah'a teveccüh edebilmek ve bu yüksek hedefi tahakkuk

ettirebilme istikametindeki niyet ve kararlılığı anlatıyor.

Eğer gönül Allah'ın eviyse niyet ne olmalı yani kast ne olmalı?

Onu sivadan yani Allah'tan gayrı her şeyden pak tutabilmek ve o sultanın

o tecelli köşkünü şereflendirmesini, rahmetiyle şereflendirmesini beklemek.

Ve kastan azme azimden hedefe çok uzak ve yakın çok uzun ve

kısa bir mesafeyi kuş bakışı gözlerimizin önüne seriyor Erzurumlu İbrahim Hakkı

Hazretleri.

Bakın kastan nereye geçiliyor azime azimden hedefe bu yol kastan azime azimden

hedefe olan bu yol hem çok uzak bir yol hem de çok

yakın bir yol hem çok kısa bir mesafe hem de çok uzak

bir mesafe.

Bu aslında bütün tasavvufi terminoloji için kalbin zümrüt tepeleri için

geçerlidir o yolu kısaltan unsurlar var uzatan unsurlar var.

O yol menzili çok geçidi yok bir yol ama aynı zamanda mürşidi

kamil olan için asan bir yol.

Hz.

Yunus Emre'nin, Niyaziye Mısriye Hazretleri'nin birbirine mukabil zikrettikleri

gibi hem çok uzun menzili yok geçidi yok bir yol ama hem

de mürşidi kamil olana asan edilmiş bir yol.

Dolayısıyla hem çok uzun hem çok kısa hem çok yakın hem çok

uzak bir yol bize kuş bakışı olarak önümüze seriyor bu yolun nasıl

bir yol olduğunu Erzurumlu İbrahim Hakkı Hazretleri.

Evet Kasrına şu dil sivadan pak edilebilirse o yol çok kısa bir

yol.

Şu dil Allah'tan gayrı her şeyden pak tutulabilirse gönül evi o zaman

mesafeler kısalabiliyor.

Aslında diyor Hoca Efendi ifrat ve tefrite dolayısıyla da kalbi ve ruhi

sıkıntılara maruz kalmadan huzur ve itmina içinde bulunmanın önemli tek bir

yolu vardır.

O da hak rızası ve hak sevgisinin esas alınıp hayatın bir dantela

gibi bu esaslar çerçevesinde nakşedilip yaşanmasıdır.

İşte yolun kısaltılması formülü bu.

İfrat ve tefride düşmeden yürüyebilme.

Hani Kur'an-ı Kerim'de Fatiha suresinde namazda biz günde kırk kere

tekrar ediyoruz ya İhtinas Sırat-ı Müstakim.

Bediüzzaman Hazretleri Sırat-ı Müstakim talebinin ifrat ve tefritlerden arınma

talebi olduğunu söylüyor.

Biliyorsunuz insanın kuvvelerinin ifrat mertebeleri var, tefrit mertebeleri

var.

Yani iki ucu var, aşırı uçları var.

İfrat ve tefrit.

O ifrat ve tefrit arasındaki mertebeye Sırat-ı Müstakim mertebesi diyoruz biz.

İşte ifrat ve tefride düşmeden yürüdüğümüzde biz yolları kısaltmış oluyoruz.

Dolayısıyla da kalbi ve ruhi sıkıntılara, hastalıklara maruz kalmadan

yürüdüğümüzde yolu kısaltmış oluyoruz.

Kalbi ve ruhi sıkıntılara maruz kaldığımızda yol uzuyor, huzur ve itminan

içerisinde bulunamıyoruz.

O huzursuzluğun içerisinde soluduğumuzda önce o huzursuzluktan sıyrılıp

çıkabilmemiz, ifrat ve tefritlerden arınabilmemiz, Sırat-ı Müstakime geri

dönmemiz, ondan sonra yola devam etmemiz gerekiyor ki bu da yolumuzu uzatıyor.

Hoca Efendi diyor ki bunu başarabilmenin tek önemli bir yolu vardır.

O da hak rızası, hak sevgisinin esas alınıp hayatın bir dantela gibi

o esaslar çerçevesinde nakşedilip yaşanmasıdır.

Değerli dostlarım kalbin zümrütepeleri aslında o dantelayı örgülüyor.

Kalbin zümrütepeleri bize hangi esaslarla hayatımızı biçimlendireceğiz, hangi

esaslarla dantela gibi bir nakış işleyeceğiz ve o nakışla Sırat-ı Müstakim'de

yol alacağız.

Bunun temel kavramlarını ortaya çıkarıyor.

Hoca Efendi dedi ya hani bize önce ıslahı öğrenmek lazım, ondan sonra

da onu eşelemek lazım, onu da derinleşme çabası içerisinde olmak lazım.

Bir gönül ki diyor Hz.

Mevlana bunu bize anlatabilmek için, dosttan dost talebinden halidir, o

ıstıraps ve sıkıntılardan kurtulamaz.

Biz kastımız Allah ise eğer, onu murad ettiksek, ona teveccüh ettiysek, ona

itimat ettiysek, işte o zaman sıkıntılardan, huzursuzluklardan

kurtulabiliyoruz.

Ama Hz.

Mevlana buyuruyor ki eğer bunu yapamazsak, bir gönül ki dosttan, dostun

talebinden halidir, talep etmemiştir, o ıstırap ve sıkıntılardan kurtulamaz.

Gönül ancak Allah'ın misafirliğiyle huzur bulabilir.

Dil ancak Allah'ı zikrederek tatmin olabilir.

Gönül madem ki beyt-i hüdadır, Allah'ın kasrıdır, tecelli kasrıdır, böyleyse

eğer Cenab-ı Hak oraya nuzul etmezse rahmetiyle, o gönülün ıstırap ve

sıkıntılardan kurtulması mümkün değildir.

Bir baş ki diyor Hz.

Mevlana onda dost sevgisi yoktur, o başta öz ve mana bulunmaz.

Zira o baş artık bir deriden, bir postan ibarettir diyor Hz.

Mevlana.

Hakikati bütün açıklığıyla ifade ediyor.

Bir baş ki onda dost sevgisi yok, onda öz de yok, onda

mana da yok.

O sadece bir deri, o sadece bir postan ibaret diyor.

Evet gönlünde ona doğru seyahate karar vermiş ruhlar bir lahza bile

yolculuktan, yol tasavvurundan ve o yolda hedeflenen yüce mana ve yüce

gayelerden gafil olmazlar.

Dolayısıyla değerli dostlarım aslında kast demek, gönülde ona doğru seyahate

karar vermiş olmak demek.

Kast etmek diyoruz ya biz Türkçe'de.

Kast etmek ne demek bizim için?

Gönlümüzde ona doğru seyahate karar vermiş olmak.

Bunu gerçekleştirebilmiş olan ruhlar bir lahza bile yolculuktan, yol

tasavvurundan ve o yolda hedeflenen yüce mana ve yüce gayelerden gafil

olamazlar.

Eğer kastımız oysa eğleşmememiz gerekiyor.

Eğer kastımız olsa oyalanmamamız gerekiyor yollarda, takılmamamız gerekiyor

faniyata, dünyaya, batıl şeylere, haramlara, masivaya, maleyaniyata

takılmamamız gerekiyor eğer kastımız Allah'sa.

Şu gönlümüzde ona karar, ona seyahat etmeye karar vermişsek yol tasavvurundan

başka bir şey düşünmememiz gerekiyor.

Hep yolda olmamız gerekiyor.

İhtinat sırata müstakim derken aslında o yolculuğu kastediyoruz.

Bir kere gözleri ayara kaysa, ayara yar deseler bir ömür boyu efkan

eder inerler.

İşte o yola kastetmiş olanlar o yolda yürümeye, o yolu murat etmiş

olanlar Allah'tan başkasına yar demezler.

Bir kerecik ayara yar deseler bir ömür onun teybesini gerçekleştirir ve

inlerler.

Onun yoluyla hiç tanışmama büyük bir talihsizlik.

Tanıyıp tanıştıktan sonra, tanıyıp tanıştım dedikten sonra takılıp yollarda

kalmak ise bir hüsran ve haybettir.

İşte çok önemli bir cümle, kalbimizin üzerine yazmamız gereken bir cümle.

Bakın hiç tanışmama talihsizliktir biliyorsunuz o yolla Allah'ın yoluyla.

Bizler değerli dostlarım, bu dersi takip eden değerli dostlarım benim, bizler

onunla tanıştık, tanıyıp tanıştım dedik.

Ama tanıyıp tanıştım dedikten sonra takılıp yollarda kalırsak bu bizim için bir

hüsran olur, bir haybet olur.

Kazanma kuşağında kaybedenlerden olmuş oluruz.

Allah bizi ondan muhafaza buyursun.

Hem de ne hüsran ne haybet diyor Hoca Efendi.

O kadar büyük bir kayıp ki bu.

O kadar büyük bir kayıp ki kayıpların en büyüğü ve neyi kaybettiğini

bilmemek hüsranların en büyüğü.

Kast evvela kalp yamaçlarında doğar ve gelişir.

Kast, biliyorsunuz kast kelimesi hani iradenin bir boyutu dedik ya kasta, azme

biraz sonra onu da göreceğiz.

Niyet ve irade ile illintili kavramlar kast ve azim kavramları.

Biliyorsunuz niyeti biz tanımlarken ne diye tanımlıyoruz?

Bütün fıkıh kitaplarında niyet kastül kalp olarak tanımlanır.

Yani kalbin kastıdır niyet.

Dikkat edin kalbin kastıdır.

Namaza duracağımız zaman kalben kast ederiz.

Namaza durmayı, huzuru ilahiyeye çıkmayı.

Dolayısıyla kast dediğimiz şey evvela kalp yamaçlarında doğar.

Orada gelişir.

Sonra his vadilerinde bir çağlayan haline gelir.

His vadilerinde bir çağlayan haline gelir.

Sonra da insanın bütün benliğini sarar.

Kalpte doğuyor.

Kalpte doğan bir şey biliyorsunuz önce his vadilerinde sümbüllenir.

Ondan sonra da insanın bütün benliğini sarar.

İşte kast tam böyle bir şey.

Bir çekirdek gibi kalpte doğuyor.

Sonra his vadilerinde bir çağlayan haline geliyor.

Sonra da insanın bütün benliğini sarıyor.

Ve trafik işaretleri gibi ona gideceği hedefi gösterir.

Kast, azim, hedef.

Dedik ya trafik işaretleri gibi kast bize sürekli hedefimizi hatırlatıyor.

Hedefimizi gösteriyor.

Bu manada kast, şuurlu bir niyettir.

Bakın bu manada kast, şuurlu bir niyettir.

Ve gönül taleplerine saçılmış, gönül tepelerine saçılmış bir tohum gibidir.

Gönül tepelerine saçılmış bir tohum.

Şuurlu bir niyet.

Biliyorsunuz değerli dostlarım insan namaza dururken sadece diliyle niyet

etmemesidir esas olan.

Çünkü dilin niyeti yetmez namaz için.

Kastül kalk ya niyet ve namazın şartı.

Dolayısıyla Hanefi mezhebinin dışındaki mezheplerde o kalple niyet ediliyor.

Bizim mezhebimizde dille niyet ediliyor ama kalbin niyetine tercüman olsun

diye.

Kalbin kasta olması gerekiyor o namaza niyetin.

Hoca efendi o konuda uyarıyor.

Diyor ki hani dille niyet ettik diye kalbin kastını unutursak eğer niyet

yerine gelmemiş olur.

O yüzden kalbi yoklamak, kalple niyet etmek, kalple kast etmek gerekiyor.

O şuurlu bir niyet diyor hoca efendi.

Gönül tepelerine saçılmış bir tohum gibi.

Bu niyetle gerilen ruh ve gönül tepelerine tohum saçan el bir de

ilahi teyitle desteklenmişse her hamle her gayret dör yatığını yüzlerce hayru

bereketi açar ve beklemeye koyulur.

Şimdi bakın biz bu niyet bizden niyet Cenab-ı Hakk'ın da

cevabı ne diyor Cenab-ı Hak?

Mü'minin niyeti amelinden hayırlıdır diye buyuruyor.

Biz ortaya şuurlu bir niyet koyduğumuzda gönül tepelerine tohumlar saçtığımızda

Cenab-ı Hak bizi ilahi teyitle destekliyor.

Ve o ilahi teyitle desteklendiğinde her hamle her gayret dör yatağında yüzlerce

hayru berekete sebebiyet veriyor.

Her hamle ve her gayret.

Hizmet tam böyle bir şey biliyorsunuz.

Hizmet tam böyle bir şey.

Biz kalbimizle kast ediyoruz, gönül tepelerine tohumlar saçıyoruz.

Ama hep ilahi teyitlerle yürüyor mesele ve yüzlerce hayru bereket

sümbülleniyor.

O tohum saçılan yerlerde gönül tepelerinde ve biz de onları beklemeye duruyoruz

hizmet yolculuğumuzun içerisinde.

Kast ile belli turnikeye giren insan iki adım ötede azimle buluşur.

Şimdi bakın kasta azim eklendi.

Kast bizi ne yapıyor?

Yola çıkarıyor.

Kast iradenin bir buğduğu, şuurlu bir niyet olduğu için trafik işaretleri gibi

bizi yola çıkarıyor.

Ama kast edebilmiş ve yola çıkabilmişsek iki adım ötede azimle buluşuyoruz.

Ve o atmosfere girince adeta hedefe doğru yürümeye başlar.

Ve o da bizi hedefe doğru yönlendiriyor azim.

Azmi, şimdi azmi tarif etmeye başlayacağız bundan sonra kastın ne olduğunu

anlamaya çalıştık.

Azmi herhangi bir mevzuda kararlı olmak olarak tarif ediyor hocaefendi.

Öyle tarif edeceğiz.

Herhangi bir mevzuda kararlı olmak.

Karar verdiği şey de çeşitli alternatiflere kapalı bulunmak.

Yani öyle mi olsun böyle mi olsun değil.

Neye karar vermişsek karar verdiğimiz şeyin dışındaki seçeneklere kapalı

bulunmak.

Hizmet, gözümüzü rızayı ilahiyeye diktik.

Gözümüzü hizmeti imani ve kur'aniye hedefine diktik.

İdealimize yöneldik.

İdeal, gaye-i hayat, mefkure.

Çok önemli kavramlar biliyorsunuz bunlar bizim için.

Gözümüzü o mefkureye diktik, o gayeyi hayale diktik.

Ve onun dışındaki şeylere, dünyeviliklere, başka maksatlara, menfaatlere

kapandık.

Buna işte azim diyoruz.

Arkasına düşüp talep ettiği hususlarda sebat etmek.

Bakın sebat, sebat edebilmek meselesi azmin içerisinde.

Arkasına düştüğümüz şeylerde sebat edebilmek, hep onun peşinde koşmak.

Yol yorgunluğuna düşmemek.

Biliyorsunuz çeldiriciler çok fazla yollarda.

Niye şu şöyle dememek, yol yorgunluğuna düşmemek, küsmemek, darılmamak,

kırılmamak, incinmemek, yoruldum dememek, usandım dememek, bıktım dememek,

kenara çekilmemek, sebat etmek talep ettiğimiz hususlarda, hep yolda olmak ve

üzerimize aldığımız sorumlulukları da ciddi bir mesuliyet şuuruyla yerine

getirmek.

Tekrar ediyorum, bakın azim herhangi bir mevzuda kararlı olmak demek.

Karar verdiğimiz şeylerde başka seçeneklere, alternatiflerde kapalı bulunmak

demek.

Arkasına düştüğümüz şeylerde, talep ettiğimiz hususlarda sebat etmek demek ve

üzerimize aldığımız sorumlulukları da ciddi bir mesuliyet şuuruyla yerine

getirmek demek.

Böyle tarif edebilmek mümkün azimi.

Azim kastan bir iki adım sonra karşımıza çıkacak ve bizi hedefe doğru

yönlendirecek.

Azim kastın ötesinde iradenin daha derince bir buğdudur.

İradenin daha derince bir buğdu.

Azimli miyiz?

Sormamız lazım kendimize, azimli miyiz?

Kalbin zümrüt tepelerine yolculuk etme konusunda, maddenin dar çeperlerini

kırıp manaya açılma konusunda azimli miyiz?

Ve aynı zamanda tevekkül ve teslimiyet semasına yükselme yolunun ilk

basamalıdır.

Bakın bir sema, yürüdüğümüz yol bizi bir semaya ulaştıracak.

Sema yükseklik demek biliyorsunuz, bizi bir arşa çıkaracak.

Bizi ulaştıracağı sema, sema tevekkülün ve teslimiyetin seması.

Ve eğer biz kastla çıktığımız o yolculuğu azimle derinleştirebilirsek, iradenin

daha derince bir buğduna ulaşabilirsek, tevekkül ve teslimiyet semasına

yükselme yolunda da ilk basamağa ulaşmış oluyoruz.

İşte azim, o basamak.

Kur'an-ı Kerim bu başlangıç ve sonu, o kendine mahsus büyüleyici

ifadeleriyle sadece 4-5 kelime içerisinde şöyle noktalar, Bir kerede azmettin

mi?

Artık Allah'a tevekkül ol.

Bir kerede azmettin mi?

Bakın yolun başını ve solunu Ayet-i Kerime bize nasıl bildiriyor?

Ali İmran Suresi 159.

Ayet-i Kerime.

Bize diyor ki Cenab-ı Hak bir kerede azmettin mi?

Yolun başı.

Hangi yolun başı bu?

Bize tevekkül ve teslimiyet semasına ulaştıracak olan yolun başı.

Allah diyor ki bir kerede azmettin mi?

Artık Allah'a mütevekkül ol.

O ilk basamak tevekkülle aşılır ve teslimiyetle tespit edilirse tepeler dümdüz,

düz yollarda bütün bütün pürüzsüzleşir.

İnsan havada uçuyor gibi gider maksuduna ulaşır.

Şimdi yolun nasıl kısalacağını, o uzun yolların nasıl kısalacağını, o uzun

mesafelerin nasıl bizim için kısa mesafeler haline geleceğini söylemişti ya

Hoca Efendi.

İşte bunun formülünü ortaya koydu Hoca Efendi.

Azimle ilk basamak tevekkülle semaya ulaşmak ve ilk basamak tevekkülle

aşılırsa, yani Allah'a tevekkül edebilirsek o yolda, o teslimiyeti

gösterebilirsek değerli dostlarım, o zaman bizim için o tepeler düzlüklere,

dümdüzlüklere ulaşıyor.

Yollar pürüzsüzleşiyor bizim için.

Bütün o zorluklar kolaylıklara inkılap ediyor.

Ve insan diyor Hoca Efendi havada uçuyormuş gibi olur.

Daha önce yüzüyormuş gibi olur demişti hatırlayacaksınız.

Kast bölümünde şimdi Azimle beraber uçuyormuş gibi olur dedi Hoca Efendi.

Havada uçuyormuş gibi olur.

Nasıl?

Bakın uzak mesafeleri aşabilmenin bir formülü bu.

Biliyorsunuz uzak bir mesafeye gidiyorsanız eğer siz yürüyerek gidemezsiniz

oraya, bir araca ihtiyacınız var.

Oraya otomobille gitseniz uçakla gittiğiniz kadar hızlı gidemezsiniz.

Öyleyse Azimle yola çıkar, tevekkülle o tepeleri aşarsanız, o semaya

ulaşırsanız uçuyormuş gibi o mesafeleri aşabilmek insan için mümkün.

Kast ve Azim kendilerine mahsus derinlikleriyle iradenin buğutlarından iki

buğut ve onun iki önemli esasıdırlar.

Kast ve Azim bir taraftan niyetle akraba ama öteki taraftan da iradeyle

akraba.

Zaten niyetle iradenin arasındaki ilişki de çok güçlü bir ilişkidir

biliyorsunuz.

Niyet basit bir temenniden ibaret değil biliyorsunuz.

Niyet ortaya bir irade koyabilmek demektir.

Dolayısıyla Kast ve Azim bizim için kendilerine mahsus derinlikleriyle iradenin

buğutlarından iki buğut, onun iki önemli esası.

Şimdi Hoca Efendi çok güzel bir teşvikle, bir benzetmeyle izah edecek bunu

bize.

Biz değerli dostlarım uzun seyahatlere niyet ettik yola çıktığımız zaman

mutlaka vize alıyoruz ya başka ülkelere gidebilmek için.

Önce vize alıp yola çıkıyoruz.

İşte kast aslında bir vizedir diyecek bize Hoca Efendi şimdi.

Kast aslında vize alabilmek demek.

Şöyle diyor uzun seyahatlere niyet etmiş her yolcu mutlaka kast ve azim

menzeline uğrayıp vize alma mecburiyetindedir.

Bu menzilden vize aldıktan sonradır ki gerçek yolculuk başlar.

Yani kastla her yolculuğa kast ettim diye başlıyorsunuz.

Allah'ım niyetle başlıyorsunuz ya kalbin kastıyla başlıyorsunuz.

Dolayısıyla her yolculuğa onun vizesiyle, kalbin vizesiyle, kastın vizesiyle

başlanıyor.

Hem de kast-u azim kanatları altında ve onlarla başlayan bu sırlı

derinlik içinde.

İrade murada inkılap edip onun içinde eriyince birer proje ve taslaktan ibaret

olan kast-u azimde itibari birer ünvan haline gelir silinir giderler.

Şimdi bu iradenin bir derinliği ya, irade murada inkılap ettiğinde kast ve

azimde eriyor, itibari manalarla eriyor ve gidiyor.

Ne zaman?

İrade murada inkılap ettiği zaman.

İrade ve murat makalesinden bu konuda yardım alacağız değerli dostlarım.

Bu tasavvuf terminolojisi içerisinde hani eşeleyecektik ya derinleştirmek için

kavramları anlamaya çalışacaktık ya değerli dostlarım.

Burada mürit irade eden anlamına geliyor biliyorsunuz mürit kelimesi.

Mürit murada inkılap edince dedi Hoca Efendi bize.

Nedir?

Bakın kasıt ve azim iradenin bir derinliği.

Öyleyse o iradenin derinliği içerisinde kasıt ve azim nasıl murada inkılap

edecek bunu anlayabilmek için mürit murat makalesine bir bakıyoruz.

Hoca Efendi bize diyor ki o da Kalbimiz Ömrü Tepeleri 1'in

makalelerinden bir tanesi.

Diyor ki mürit güç ve kuvvetinden tebelli edip zerreden sistemlere kadar her

şeyi kavzayıp tasarrufunda bulunan, kudreti sonsuzun iradesine rağm olan, murad

ise hak arzusuyla dopdolu hale gelmiş, bütün bütün masivaya kapanmış, onun

hoşnutluğundan başka hiçbir şeye istek ve iştahası kalmamış.

Dolayısıyla da hakkın murat ve matmahı nazarı yani hakkın gözdesi olmuş

bahtiyar ruh demektir.

Dikkat edin bakın mürit de kendi güç ve kuvvetimizden mürit biliyorsunuz mürit

irade eden demek mürit, yola çıkan demek mürit, mürit hakka gitme iradesi

gösteren yani kast ve azmini ortaya koymuş olan demek mürit.

Dolayısıyla da mürit kelimesi bizim için her türlü kuvvetten, güçten tebelli

edip zerreden sistemlere kadar her şeyi kapsayıp tasarrufunda bulunan, tutan

kudreti sonsuzun iradesine vermek ve ona rağm olmak demek.

Her şeyi onun kudretine verebilmek ve kendi irademizden de tebelli edip, kendi

gücümüzden ve kuvvetimizden tebelli edip onu da Rabbimize verebilmek demek.

Murat ise değerli dostlarım buna cem-i irade deniliyor tasavvufta.

Kendi irademizi Allah'ın iradesine rağm edebilmek demek.

Murat hak arzusuyla dopdolu hale gelmek demek.

Bütün bütün masivayı Allah'tan gayrı her şeye kapanmak demek.

Onun hoşnutluğundan başka hiçbir şeyi istek ve iştahası kalmamak demek.

Dolayısıyla Hakkın muradı, biz murad oluyoruz.

Hakkın muradı yani Hakkın matmak-ı nazarı gözdesi haline gelmiş bahtiyar bir

ruh demek.

Hoca Efendi biraz daha bunu derinleştiriyor bunu da okuyalım çok önemli bu

da bizim için.

Mürit iradesini mutlak irade ile irtibatlandırıp, kendi irademizi mutlak irade

ile irtibatlandırıyoruz.

Yani cem-i iradede bulunuyoruz.

Allah ne istiyorsa biz de onu istiyoruz.

Allah neyi murad ediyorsa biz de onu murad ediyoruz.

Hep hayra hep Allah'ın rızasına yöneliyoruz ya, onun emirleriyle kendi

irademizi biçimlendiriyoruz.

Dolayısıyla irademizi mutlak irade ile irtibatlandırıp, Murat ufkuna ulaşacağı

ve bedenden ruha, cisimden kalbe, düşünceden vicdana yükseleceği ana kadar

farktan kesinlikle kurtulamaz diyor hoca efendi, mürit.

Yani Allah'ın iradesi benim iradem.

Allah'ın muradı benim muradım.

Allah'ın emri benim tercihim.

Bu iki ikilikten bu farktan kendini kurtaramaz.

Ama ne zaman ki kendi iradesini Allah'ın iradesine bağlar, irtibatlandırır,

bedenden ruha, cisimden kalbe, düşünceden vicdana yükselmeye çalışır.

İşte o zaman farktan kurtulur.

Tasavvufta buna da cem makamı deniliyor.

Fark, cem.

Farktan kurtulur, cem mertebesine ulaşır.

Evet hak yolcusu yolun başlangıcında mürit, nihayetinde muraddır.

Hak yolcusu değerli dostlarım yolun başlangıcında mürittir.

Yani neyle başlar?

Kastla başlar.

Birkaç adım sonra azime ulaşır.

Ve mürit olarak yoluna, hedefine ulaştığında murad haline gelir.

Kulluğu tabiatına mal eder.

Hakla münasebetlerini fıtratının ayrılmaz bir yanı haline getirir.

Ve bunu başardığı noktada murad olur.

Yani sevilip arzu edilen haline gelir.

Her şeyde ondan bir kısım izler görüp sevgi ve marifet arası gelip

gitmeler yaşamaya başlar.

Marifeti ilahiye, muhabbeti ilahiye.

O geliş gidişlerdeki ruhani lezzetlerin kaneviçesini örer ve murad olur diyor

hoca efendi.

İşte makalemize geri dönüyoruz.

İrade murada inkılabe etmesinden buraya geçmiştik.

Şimdi Kast-ı Azim bizi kanatlandırıyordu, hatırlayacaksınız.

O kanatla beraber biz yola çıkmış oluyoruz.

İradenin derinliği olduğu için Kast-ı Azim, iradenin iki önemli derinliği

olduğu için o irade bir süre sonra murada inkılabe ettiğinde yani Allah

'ın rızasından onun iradesini gerçekleştirmekten başka bizde bir şey

kalmadığında irade murada inkılabe edip onun içinde eridiğinde birer proje ve

taslaktan ibaret olan Kast-ı Azim itibari birer ünvan haline gelirler.

Kast-ı Azim neydi?

Yola çıkışı tanımlıyordu.

Kast-ı Azim neydi?

Şu kalbin yönelişiydi.

Şu kalbin hedefine yürüme konusunda iradesinin ortaya koyuşuydu.

Dolayısıyla eğer murada inkılabe ederse mesela işte o zaman Kast-ı Azim

sadece itibari birer kavram olarak unvan halinde kalıyorlar ve silinip

gidiyorlar.

Cami irade vuku buluyor murada olduğumuzda.

Hak dostu her kim mükellefiyetlerinin üstünde Allah'a vuslat arzusuyla

şahlanırsa hüda ona gelir der.

Gelir de onun gören gözü işiten kulağı ve konuşan lisanı şeklinde tecali

eder.

Şimdi hak dostu bize diyor ki her kim mükellefiyetlerinin üstünde,

mükellefiyetlerimiz ne farzlar değerli dostlarım, o farzların üzerinde Allah'a

vuslat arzusuyla şahlanmak yani geceleyin kalkıp alnımızı secdeyle buluşturmak,

geceleyin kalkıp Rabbi diye yalvarmak, kuşluk namazı kılmak, evvabin namazı

kılmak, yani mükellefiyetlerimizin üstünde Allah'a vuslat arzusuyla şahlanmak.

Biliyorsunuz değerli dostlarım nafileler Allah'a vuslat talepleridir.

Allah'a vuslat talepleridir nafile ibadetler.

O yüzden çok önemlidir pazartesi, perşembe uruçları.

O zaman çok önemlidir bizim için kıldığımız nafile namazlar, özellikle

özellikle teheccüd namazları.

Onun için çok önemlidir bizim için zekat verdikten sonra yaptığımız o

tasadduklar, o isar hasletleri hepsi birer duadır.

Neyin duasıdır?

Vuslat duasıdır.

Allah'a vuslatın duasıdır.

İşte kim bu iradeyi ortaya koyar, mükellefiyetlerinin üstünde Allah'a vuslat

arzusuyla şahlanırsa, hüda ona gelir diyor hak dostu ve buyuruyor ki Efendimiz

hadisi kutsisinde, Cenab-ı Hak o kulun gören, gözü işiten, kulağı konuşan

lisanı olur.

Bu surette tecali eder.

Dikkat edin cami irade, mürid ne oldu artık?

Murat oldu, irade Allah'ın iradesine cam oldu ve ne oldu o

zaman?

Gören göz sizin gözünüz değil, Allah'ın gözü oldu.

İşiten sizin kulağınızı değil, onun kulağı oldu.

Murat haline geldiniz siz.

Yani matmahı nazar bir gözde haline geldiniz.

Evet kastu azmin kanatlarıyla yoldakiler için vuslat, fena içinde bir bekadır.

Kastu azmin kanatlarıyla yoldakiler için vuslat, fena içinde bir beka.

Yolları aşmış ve muratlanmış ruhlar için ise vuslat beka içinde bekadır.

Hayırların hayır doğurduğu doğurgan dairedir.

Bakın ne güzel kastu azmin kanatlarıyla yoldakiler.

Şimdi yoldaysanız siz kastu azimle kanatlanmışta yoldaysanız, kastu azim sizin

için vuslat, fena içinde bir beka haline geliyor.

Yani siz fanisiniz de o faniliğinizin içinde bir bekaya ulaşıyorsunuz.

Fakat yolları aşmış, muratlanmış ruhlar için, murat haline gelmiş ruhlar için,

vuslat demek beka içinde bir beka demek.

Ne güzel değil mi?

Vuslat demek.

Bakın iki farklı vuslat tanımı.

İki farklı vuslat tanımı.

Kastu ve azmin kanatlarıyla kanatlanmış ama yoldasınız.

İşte o zaman sizin için vuslat demek, fena içinde bir beka demek.

Ama eğer menzile ulaştınız ve murat haline gelmişseniz, sizin için vuslat

demek, beka içinde bir beka demek.

Hayırların hayır doğurduğu doğurgan bir daire demek.

Elemin böyle bir doğurgan dairenin içerisinde, vuslatın içinde vuslatın

yaşandığı bir murat oluşun içerisinde, diyor Hoca Efendi, elemin izine

rastlanmaz.

Neydi hatırlayacaksınız?

Bütün elemler, bütün huzursuzluklar, bütün ruhsal kederler, ızdıraplar, onlar

hep nerede yaşanıyor, hangi seviyede yaşanıyor?

Yolların uzandığı noktalarda, yani bizim kast ve azmi yakalayamadığımız

noktalarda gerçekleşiyor.

Mesafeleri uzattığımız yerlerde yaşanıyor.

Oysa kanatlanıp da murat haline gelebildiğimiz noktada, işte orada öyle bir

hayır daire tecalli ediyor ki, elemin iç izine rastlanmıyor.

Elemin izine rastlamak şöyle dursun, orada elemler lezzet ufkunda doğar batar,

diyor Hoca Efendi.

Bakın, elemler lezzet ufkunda doğar batar, kahırlar, lütuflarla iç içe yaşanır.

Başı bu noktaya ulaşmış bahtiyar bir ruh, her zaman kahrında hoş, lütfunda

hoş der.

Bakın, kahrı ve lütfu bir bilme makamı.

Hoşem senden hoş diyebilme makamı tam böyle bir makam.

Eğer iradeyle şahlanmışsanız, kast ve azimle yola çıktıysanız eğer, fena içinde

bekanın lezzetini duyarsınız.

Ama eğer, eğer murat haline gelmişseniz, işte o zaman bekanın içerisinde bekayı

duyarsınız.

Bu tam bir vuslattır ve böyle bir vuslat yolcusu için kahır ve

lütuf bir haline gelir.

Elemler aynı lezzet haline gelir.

O zaman Allah yolunda çekilen sıkıntılardır.

Bütün o sıkıntılar ve Allah yolunda çekilen her sıkıntı, kendi içerisinde sizi

hiç tatmadığınız lezzetleri açar.

Zannediyorum bu lezzetlere açılan kardeşlerimiz var.

Geçen dersimizde bunu da konuştuk.

Hapiste yatan, hicret eden, eza ve cefa gören kardeşlerimiz, onların

içerisindeki manevi lezzetlerden bize haber veriyorlar.

Mümkün bu çünkü Allah yolunda çekilen o sıkıntılar, lezzetlere inkılap ediyor.

Hatta Bediüzzaman Hazretleri diyor ki bize, Allah yolunda çektiği her ayrı

sıkıntının, Musiki'deki notalar gibi hepsinden ayrı bir lezzet duyduğunu

söylüyor Bediüzzaman Hazretleri.

Tam öyle yaşar, başın bu noktaya ulaşmışsa eğer, bahtiyar bir ruh, kahrında

hoş, lütfunda hoş der.

Dikkat edin Hoca Efendi en başta ne demişti bize?

Kalbimizin müttefeleri hedef gösteriyor demişti.

Ulaşmamız için, bizi teşvik ediyor.

Bu lezzetler var ve bu lezzetler bizim için değerli dostlarım.

Şöyle düşünmeyin, bunlar bizden çok uzak diye düşünmeyin ne olur.

Bu lezzetler bizim ulaşabileceğimiz lezzetler değil, burada anlatılan manalar

da hiç bizim harcımız değil demeyin.

Eğer öyle derseniz, duğun himmetlilik yapmış olursunuz ki, duğun himmetliliği

küfür ad ederiz diyor Hoca Efendi.

Bizde bu istidat var mı?

Allah bize vermiş mi?

Bunu var.

Bizi bunun için yaratmamış mı?

Şu kalbin bu zümrüt tepeleri yok mu değerli dostlarım?

Eğer varsa bunlar bizim için.

Bunlar bizim için bize hedef gösteriliyor.

Biliyorsunuz kalbin zümrüt tepelerinin başında, birinci cildine girerken Hoca

Efendi bizi şöyle tanımlamıştı, avamlıktan çıkma çabası içerisinde, yani havas

olma çabası içerisinde tanımlamıştı bizi.

Çünkü avam olmaya rıza gösterirsek hiçbir yolculuğumuz olmuyor.

Maddeden manaya yolculuğumuz olmuyor, fizikten metafizeye yolculuğumuz olmuyor.

Kalbin zümrüt tepelerine tırmanmaya çalışmıyoruz, avam olmaya rıza

gösterdiğimiz zaman.

Ama havas olmadığımız da belli, halimizden belli.

Dolayısıyla Hoca Efendi'nin o tanımladığı mertebe çok önemli, avamlıktan çıkma

çabası.

Bizim çabamız bu.

Bu metinler de bize bu konuda hedef gösteriyor ve ne yapıyor aslında

Hoca Efendi farkındasınızdır, kalbimize kast yerleştiriyor Hoca Efendi.

Kast, kalbin bir derinliğini de hatırlayacaksınız, yolun başlangıç noktası,

vize alma noktasıydı kast.

Öyleyse kalbimizin ona niyet edebilmesi, o yolculuğu, şu yolculuğu yapmaya

niyet edebilmesi kast, Hoca Efendi de kalbin zümrüt tepeleriyle bizim kalbimize

o kastı, o azmi, o gayreti yerleştirmeye çalışıyor.

Evet, elinde rıza kâsesi, haktan gelen her şeyi cennet kevserleri gibi yudumlar

gezer, dedi Hoca Efendi ve bitirdi makalemizi.

Evet değerli dostlarım şu son paragrafı bir kere daha okuyacağım, sonra dua

edip tamamlayacağım derse.

Evet, kast-u azmin kanatlarıyla yoldakiler için vuslat, fena içinde bir

bekadır.

Yoldakiler için vuslat, fena içinde bir bekadır.

Hep vurguları yanlış yaptım, çok özür diliyorum sizden.

Okuma konusunda çok başarısızım, bir daha okuyacağım.

Evet, kast-u azmin kanatlarıyla yoldakiler için vuslat, fena içinde bir

bekadır.

Yolları aşmış ve muratlanmış ruhlar için ise vuslat, beka içinde bir bekadır.

Ve hayırların hayır doğurduğu bu doğurgan daire içerisinde, elemin izine bile

rastlanmaz.

Elemin izine rastlamak şöyle dursun, orada elemler lezzet ufkunda doğar, batar.

Kahırlar da, lütuflar da iç içe yaşanır.

Başı bu noktaya ulaşmış, bahtiyar bir ruh her zaman, kahrında hoş, lütfunda

hoş der.

Ve elinde rıza kâsesi, haktan gelen her şeyi cennet kepserleri gibi yudumlar

gezer.

Ne güzel bir ruhluk öyle değil mi?

Allah bizi bu mertebeye eriştirsin, haktan gelen her şeyi, kahrı da, lütfu

da, cennet kepserleri gibi yudumlama mertebesine ulaştırsın Cenab-ı Hak bizi

diyelim ve bugünkü dersimizi de bitirelim.

Değerli dostlarım, kısa bir makaleydi bu, duamızla bitirelim.

Duamız bizim kast ve azim duası olsun.

Burada okuduğumuz her bir cümle bizim için dua mahiyetinde olsun.

Dil yani gönlümüz beyti hüda olsun.

Onu bütün sivadan yani Allah'tan gayrı her şeyden temizleyebilmeyi Cenab-ı Hak

bize nasip etsin ki hak kasrına nüzul etsin.

O sultan o rahmaniyetiyle kalbimizin kasrına, tecelli köşküne şeref versin.

Evet Allah bizi ifrat ve tefritlerden muhafaza buyursun.

Kalbimizi ve ruhumuzu sıkıntılara maruz kalmaktan azat eylesin.

O yolları uzatmaktan muhafaza eylesin Cenab-ı Hak bizi.

Yolları bizim için lütfuyla kısaltsın, keremiyle kısaltsın.

Mesafeleri bizim için azaltsın Rabbimiz.

Hak rızası ve hak sevgisini esas alabilmeyi, hayatımızı bir dantela gibi kast

ve azim çerçevesinde örgüleyebilmeyi Rabbimiz bize nasip etsin.

Kastla, azimle bize alıp yola çıkabilmeyi, hedefimize teslimiyet ve tevekkül

hedefine, semasına ulaşabilmeyi nasip etsin Rabbimiz bize.

Sonra da irade oluşumuzu müride oluşa inkılap ettirsin Rabbimiz.

Onun yolunda, onun rızası istikametinde irademizi cen-i iradeye

inkılap ettirsin.

Rabbimizin iradesine inkılap ettirsin.

Hep onun rızasını arattırsın Rabbimiz bize.

Bizi onun yolunda olamama talihsizliğinden tanıyıp tanıştım dedikten sonra

yolda kalma bahtsızlığından, hüsranından, haybetinden muhafaza buyursun.

O şuurlu niyeti gerçekleştirebilmeyi nasip etsin Rabbimiz bize.

Değerli dostlarım, kasttan sonra azim, azimden sonra hedef, tardım, duydum,

ızırapların lezzet olduğunu, elemlerin Allah'tan gelen Allah yolunda çekilen

her türlü elemin aynı lezzet olduğuna şahitlik ettim dedirsin Cenab-ı Hak

bize.

Bu lezzeti duyurmadan canımızı almasın Rabbimiz.

İradelerimiz hep murada inkılap etsin.

Havada uçuyormuş gibi yol alabilmeyi nasip etsin Rabbimiz bize.

Ve değerli dostlarım, kendine mahsus derinlikleriyle iradenin bütün bu otlarını

tadabilmeyi, tanıyabilmeyi, kalbin bütün zümrüt tepelerinde yolculuk edebilmeyi

Rabbimiz bize nasip eylesin.

Herhangi bir mevzuda sadece Allah'ın rızasını kast edip kararlı olabilmeyi,

karar verdiğimiz şeyde yani hizmet-i imaniye ve Kur'aniye'de bütün

alternatiflere kapalı olabilmeyi, talep ettiğimiz rızalık istikametinde sebat

edebilmeyi, hizmet-i imaniye ve Kur'aniye'de sebat edebilmeyi,

sorumluluklarımızı da, hizmet-i imaniye ve Kur'aniye'deki sorumluluklarımızı da

ciddi bir mesuliyet şuuruyla yerine getirebilmeyi nasip etsin Rabbimiz bize.

Evet değerli dostlarım, bir kalbimizin zümrüt tepeleri dersinin daha sonuna

geldik.

Hepinizi muhabbetle selamlıyorum.

Dualarınıza amin diyorum ben de.

Kast ve irade ve mürit makalesinden, o makale de kısa bir makale

değerli dostlarım.

Yarısını biz okuduk sizinle ama kalan yarısını da sizin okumanızı tavsiye

ederim.

Dersten sonra bir kere daha dua niyetine, dua niyetine Kast ve Azim

makalesini okumanızı da rica ederim.

Değerli dostlarım benim hepinizi muhabbetle kucaklıyorum.

Çarşamba günü görüşmek ümidiyle, çarşamba günü Mesnevi Nuriye dersi yapacağız

biliyorsunuz.

Ben de sizin dualarınıza amin diyorum.

Muhabbetinize muhabbetle, gönderdiğiniz çiçekleri gönül dolusu çiçekle mukabele

ediyorum.

Allah'a emanet olun.

Hoşçakalın.