Emerald Hills of the Heart with Emine Eroğlu — Scrupulousness

Değerli dostlarım, hepinizi selamlıyorum, Allah'ın selamı ile selamlıyorum

hepinizi.

Bereketli bir ders olmasını ümit ediyorum.

Esselamu aleyke ya Habiballah, el-falkı salatı ve el-falkı selam, aleyke

ya emine vahiyle, esselamu aleyke ya Habiballah, el-falkı salatı ve el

-falkı selam, aleyke ya emine vahiyle, Estağfirullah, estağfirullah,

estağfirullah.

Değerli dostlarım, bugün Kalbin Zümrüttepe'lerinden ders yapacağız.

Biliyorsunuz Çağlayan'da her ay yayınlanan Kalbin Zümrüttepe'si makalesini

beraber okuyoruz ayda bir.

Bugün bu ay yayınlanan makale Vera makalesi.

Kalbin Zümrüttepe'leri birinci ciltinden bir makale Vera.

Kalbin Zümrüttepe'lerinden biz sizin de hatırlayacaksınız Haf-i Haşyet konusunu

yaptık.

Zühtü yaptık, takvayı yaptık.

Bunlar peş peşe gelen konular.

Ondan sonra gelen konu da Vera.

Reca'yı da yaptık.

Haf-i Haşyet, Reca, Zühtü, Takva, Vera yani bunlar ardı ardına gelen

beş tane konu.

Biz bu beşinciyi yapacağız.

Şimdi diğerleriyle bütünleyecek çünkü makaleyi mütala ederken göreceksiniz Vera

konusu, takva konusuyla çok yakın, çok ilintili bir kavram.

Evet, bu Vera başlığı Kalbin Zümrüttepe'leri birinci cildinin ilk

kavramlarından bir tanesi.

Onuncu kavramdır Reca, on bir, on iki, on üçüncü kavram olarak karşımıza

çıkıyor.

Ve Vera'dan sonra da ibadet, ubudiyet, ubudet makalesi geliyor.

Yani bizi bu on üç kavram ibadete bağlıyor, ubudiyete, ubudet kavramlarına

bağlıyor.

Olmayanda bizim hayatımızın olmazsa olmaz, özellikle de hizmet insanı için

olmazsa olmaz çok önemli kavramlardan bir tanesi.

Bahsen içerisinde bunu mütala etmeye çalışacağız.

Yani bir hizmet insanı için Vera, neden bu kadar önemli bir kavram?

Bunu konuşmaya çalışacağız.

Hayırla, bereketle, kalbimize tesir etmesi ümidiyle dersimize başlayalım.

Bugün saatler alındı.

Arkadaşlarda da bir karışıklık olmuş olabilir, Amerika'da saatler alındı.

Bundan sonra inşallah bu aksaklığı yaşamayız.

Arkadaşlara yeterince duyuramadık biz, iletemedim ben.

Haklarını helal etsinler, benim yüzümden derse katılmayı fevt eden arkadaşlar

haklarını helal etsinler.

Evet, Vera konusuna başlıyorum değerli dostlarım.

Vera, duymuşsunuzdur bu kavramı.

Vera kelimesinin sonunda bir kesme harfi var, yani ayın işareti var.

Lügat ve kamuslarda uygunsuz, yatışıksız, gereksiz şeylerden sakınma manasına

geliyor Vera.

Biliyorsunuz Hoca Efendi, Kalbin Zümrüttepe'lerinde kelimeleri önce lügat

manasıyla ondan sonra tasavvufi ıslılah manasıyla sonra da değişik alimlerin

yorumlarıyla, farklı beçeleriyle açmaya devam ediyor.

Yine lügat manasından başlıyoruz, uygunsuz, yatışıksız, yakışıksız, gereksiz

şeylerden sakınma.

Haram ve yasaklara karşı da titiz davranma, tetikte olma manalarına geliyor

Vera değerli dostlarım.

Veya memnu şeylere girme endişesiyle bütün şüpheli hususlara karşı kapanma

manasına da geliyor.

Memnu yasak anlamına geliyor biliyorsunuz Cenab-ı Hakk'ın yasakladığı şeylere

girme, helal dairenin dışına çıkma endişesiyle şüpheli hususlara karşı da

kapanma manası da taşıyor.

Şüphesiz, sana kuşku verenleri bırak, şüphesiz olana geç diye buyuruyor Cenab-ı

Hak.

Sana kuşku vereni bırak, şüphesiz olana geç.

Bu özür dileyerek söylüyorum.

Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellemin hadis-i şerifi Tirmizi'den rivayet

edilen bir hadis-i şerif.

Bu hadis-i şerif bize Vera'yı bir kere daha tanımlıyor.

Kuşku vereni bırakmak, şüphesiz olana geçmek.

Sonra İslami prensiplere baktığımızda onun el haramü beyyünün ve el haramü

beyyünün hadisinde anlatılan gerçeğe belli bir mutabakat noktasında ele

alındığını görüyoruz.

Yani haramlar belli, helaller belli.

Bu tanım yani hadis-i şerifle tanımlanan helaller bellidir, haramlar bellidir.

Hadis-i çerçevesinde Vera'yı ele almak meselesi Vera kavramının biraz da

fıkhi yönünü teşkil ediyor.

Bu kavram fıkha da bu veçesiyle bakan bir kavram.

Biz bugün daha çok tasavvufi veçesini ele alacağız inşallah.

Sofilerin bazıları diyor Hoca Efendi, Vera'yı yakinin sıhhati davranışların

istikameti Cenab-ı Hak'la münasebetlerinde de ali himmet ve temkinli olma

şeklinde yorumlamışlardır.

Bakın lügat kavramının yanında tasavvufi karşılığına girmeye başladık.

Lügat kavramı, lügat karşılığı özür diliyorum.

Fıkhi karşılığı, uygunsuz, yakışıksız, gereksiz şeylerden sakınma haramlara ve

yasaklara karşı bir tavır alma.

Sofilerse onu yakinin sıhhati, biliyorsunuz yakinin dereceleri var.

İlmel yakin, aynel yakin, hakkal yakin.

O makamlarda durma yani davranışlarına bir istikamet kazandırabilme, Cenab-ı

Hak'la kurduğun münasebette de ali himmet olma.

Himmetini yüksek tutma, hem ubudiyette hem haramlardan sakınma noktasında hep

rızayı gözetme ve temkinli olmak şeklinde yorumlamışlar.

Bir ehli değil yani gönül ehli onu göz açıp kapayıncaya kadar olsun

haktan gafil olmamak şeklinde yorumlamış.

Çok güzel bir yorum bu, çok kuşatıcı bir yorum.

Göz açıp kapayıncaya kadar bile olsa haktan gafil olmamak.

Bunun duasını ediyoruz ya bize bir an bile nefsimizle baş başa bırakmak

şeklinde.

Hayatın her lahzasında ondan başka her şeye karşı kapalı bulunmak şeklinde bir

başka gönül eri onu ehli dil onu tarif etmiş bize.

Her lahzasında hayatın Allah'tan başka şeylere kapalı olmak.

Bir başka ehli dil de onu haliyle veya diliyle hak yolcusunun dünya

ve ehli dünyaya tezellül ve tenezzülde bulunmayıp bütün varlığı ve kendini

aşması şeklinde tarif etmiştir.

Bu tarif de fevkalade güzel bir tarif.

Bakın demek ki verada başkalarına tenezzül etmemek var.

Başkalarına tezellül etmemek yani Allah'tan başkasının karşısında zillete

düşmemek var.

Bunu sadece sözlerimizle değil halimizle de yapmama, kimseye karşı mihnet

beklememe, müdanasız olma, tezellülsüz, tenezzülsüz olma, tenezzül aşağıya

inmek demek biliyorsunuz.

İnmeme haliyle veya diliyle hak yolcusunun, hak yolcusunun, Allah bizi onlardan

eylesin, dünya ve ehli dünyaya tenezzül etmemesi, tezellül etmemesi.

Kime tenezzül etmiyorsunuz?

Bakın dünyaya ve ehli dünyaya tenezzül etmeme ve bütün varlığı ve kendini

aşma, varlığı aşma ve kendini aşması şeklinde tarif edilmiştir.

Bu haramlar bellidir, helaller bellidir meselesini biz hatırlayacaksınız.

Takva konusunda da konuşmuştuk.

Ona birazdan değineceğim.

Önce bir yere ehli dilin bu konudaki beytini okuyalım beraber.

Zinhar, zinhar, halka dilencilik etmekten sakın ve istediğini sadece keremi çok

engin Rabbinden iste.

Bir gün mutlaka geldiğin gibi gideceksin, şu dünya da geldiği gibi gidecek,

işte böyle bir dünyanın ziynet ve debdebesine aldanma diyor o ehli dil

şair.

Evet dünyanın debdebesine aldanmamak işte bu da Vera'nın tanımlarından bir

tanesi.

İnsanı dünyanın debdebesine aldandığında bu insanı zillete atıyor.

İnsanı dilenci haline getiriyor.

Her şeyin dilencisi, ilgi dilencisi, aşk dilencisi, sevgi dilencisi, bilgi

dilencisi, başarı dilencisi, makam dilencisi haline getiriyor.

Her türlü dilenciliğe dönüştürüyor kulluğu insanı zillete atıyor.

Oysa halka dilencilik etmekten sakınmak bizim için Vera, istediğimizi sadece

keremi çok engin Rabbimizden istemek, bir gün mutlaka geldiği gibi gidecek olan

dünyanın ziynet ve debdebesine aldanmamak, onları terk etmek.

Evet bunlar ehli dilin tanımları.

Şimdi diyeceksiniz ki gönlünüze öyle gelecek zannediyorum bu tanımlar en son

yaptığımız takva tanımına çok benziyor diyeceksiniz.

Evet biz de bunun üzerinden bir takvayla Vera arasındaki farkı değerlendirmek

suretiyle yolculuğumuza devam edelim istiyorum.

Hocaefendi bir hadise şerifin değerlendirmesini yaparken Vera konusuna bir kere

daha giriyor ve bize takvayla Vera arasındaki farkı anlatıyor orada.

Ondan mı istifade edeceğiz?

Hocaefendi diyor ki haram ve yasaklara karşı titiz ve tetikte olma.

Bu yine Vera'nın tanımı farkındasınız.

Haram ve yasaklara karşı titiz ve tetikte olma.

Memnun şeylere girme endişesiyle bütün şüpheli şeylerden kaçınıp uzak durma

şeklinde izah edilen Vera takvanın ötesinde bir zirve olarak görülmüş yüce ve

yüksek bir sıfatı aliyedir.

Öyleyse evet takvayla çok yakın bir anlamı var Vera'nın çok iç

içe bir anlamı var.

Fakat takvanın zirvesi diyebiliyoruz Vera'ya.

Takvanın ötesinde bir zirve olarak görülmüş biz de öyle görüyoruz.

Bu kadar çok yani haram ve helaller konusunda bu kadar titiz davranmak

ve sakınmak şüpheli şeylerden işte bunu hayatımıza hakim kıldığımızda Vera ehli

olmuş oluyoruz.

Bu manada ona azami takva da denilebilir diyor hocaefendi.

Bediüzzaman hazretleri de biliyorsunuz avam için bir takva tanımı, günahı

kebairi terk etmek, feraizi işlemek diye bir avam için bir takva tanımı

koymuş.

Ama Kastamonu laikasında hizmet insanı için azami takva talebinde bulunmuştu.

Öyleyse bu azami takvaya biz Vera diyoruz değerli dostlarım.

Vera'yı da bu meyanda tanımlayabiliyor, takvayla ilintilendirebiliyoruz.

Bugüne kadar diye devam ediyor hocaefendi.

Hakkında yapılan farklı tarifler çerçevesinde ele alacağımız takva ise

haramlardan kat'i olarak içtinabetme.

Takva da bu, bunu okuduk biliyorsunuz değerlendirdik.

Haramlardan kat'i olarak içtinabetme, farzları arızasız kusursuz yerine

getirme, vacipleri kemali hassasiyetle ifa etme, şüpheli şeylerden tevakkide

bulunma.

Tevakkide takva kelimesiyle aynı kökten geliyor, vikaye kökünden geliyor.

Yani kaçınmak, uzak durmak.

Şüpheli olduğu münahazasıyla bazı mübahlara karşı bile tavır belirlemek

anlamına geliyor.

Bunu hani daha da ileriye götüren İslam alimleri var ama biz takva

üzerinde durmayacağız mütalaa ettiğimiz için.

Takvadan farkı ne?

Onun üzerinde biraz da örnek üzerinden duruyor hocaefendi.

Vera diyor, takvayla ifade edilen manaların ötesinde bir mefhumdur.

Vera bir yönüyle şüpheli şeylerden tevakki etmek yani kaçınmak, diğer yandan da

bir yönü bu ama diğer yandan da Peygamber Efendimiz sallallahu aleyhi ve

sellemin Suyuti'de rivayet edilen, kaydedilen bir hadis-i şerifinde, töhmet

yerlerinden sakının hadis-i şerifi mucibince bazı meşru tavır ve davranışları

bile bir kısım yanlış yorumlamalara sebebiyet verebilir münahazasıyla terk

etmektir diyor.

Demek ki bir şey daha yani bir yönü daha var Vera'nın

nedir o?

Töhmet yerlerinden sakınmak.

Bu hadis-i şerifin beyanı çünkü biz töhmet yerlerinden sakınmadığımızda başka

yorumlara, anlamalara, yanlış anlamalara sebebiyet vermiş oluyoruz.

Bir kısım yanlış yorumlamalara sebebiyet verebilir münahazasıyla o töhmet

yerlerinden de sakınmak.

Buna göre Vera sahibi bir mümin, bakın burası çok hassas bir nokta.

Vera sahibi bir mümin, laubalilik ve gayriciddiliklerin nümayan olduğu bir

yerde bulunmaktan tevakki etmelidir.

Tevakki kelimesi bugünün kelimelerinden bir tanesi olsun.

Kaçınmak vikaya kökünden.

Bakın ne yapacak, neden tevakki edecek mümin, takva sahibi?

Düzeltiyorum.

Vera sahibi bir mümin, töhmet yerlerinden sakının.

Hadis-i şerifi hükmünce nereden sakınacak?

Laubalilik ve gayriciddiliklerin nümayan olduğu yerlerden sakınacak ve bunlarla

ufkunu kirletmeyecek diyor Hoca Efendi.

Ve bir örnek veriyor.

Bu örneğin sizi ilgilendireceğini düşünüyorum.

Önemli bir örnek bu.

Kına geceleri ve düğünlerden uzak durmak örneğini veriyor Hoca Efendi.

Bakın çok hassas bir mesele bu.

Diyor ki Hoca Efendi, ufkunuzu kirletiyorsa, mesela kına gecesi bir düğün

merasimi dahi olsa, eğer orada Allah'ı ve Peygamberi unutturacak laubalilikler

kendi ufkumuzu kirletiyorsa, Vera sahibi bir insan o mekanda kendi konumuna

halal getirmemeli, durum ve kredisini kırdırmamalı, itibarını zedelememeli ve

asla gayriciddiliklere, laubaliliklere girmemelidir.

Biliyorsunuz hani bizim kardeşlerimiz yaptıkları düğünlerde, kına gecelerinde

bu meselelere dikkat etmeye çalışıyorlar ama düğün dediğimiz şey, kına

dediğimiz şey bunlara açık.

Düğün dediğimiz ve kına gecesi dediğimiz şeyler laubaliliklere ve

gayriciddiliklere açık olduğu için bir hizmet insanı diyor Hoca Efendi kendi

itibar kredisini oralarda kırdırmamalı.

Durum ve kredisini kırdırmak ne demek?

Sonuçta biz dini temsil ediyoruz, hizmeti temsil ediyoruz değerli dostlarım.

Hizmeti temsil etmek meselesi aynı zamanda hani insanların nezdinde bize bir

kredi sahibi kılmayı gerektiriyor.

Bana karşı sizin sergilediğiniz hüsnüzan bu bir konum kredisi, bu bir durum

kredisi ve bunu benim size hakkı ve hakikati anlatabilme adına kullanabilmem

gerekiyor.

Çünkü bana karşı hüsnüzanlığınız olmasa bu dersleri takip etmezsiniz, bana

karşı hüsnüzanlığınız olmasa anlattığım şeyleri kalbinize açmazsınız.

Bediüzzaman Hazretleri diyor ya İhlas Risalesi birinci düsturda diyor ki

Bediüzzaman Hazretleri o isterse halklara da kabul ettirir.

Cenab-ı Hak isterse hikmeti iktiza ederse halklara da kabul ettirir.

Şimdi Cenab-ı Hak bizi halklara kabul ettirmişse hikmetinin iktizası olarak

bizim de bu krediyi haktan yana, hakikattan yana kullanabilmemiz gerekiyor.

Bu da neyi gerektiriyor değerli dostlarım?

Ciddiyeti gerektiriyor, leobalilikten uzak durmayı gerektiriyor ki

leobalilikten uzak durmaya biz temkin diyoruz.

Dolayısıyla ufkumuzu leobaliliklerle kirletmememiz gerekiyor,

gayricidliliklerle kirletmememiz gerekiyor ve vera sahibi bir insan o

mekanlarda kendi konumuna halal vermemesi, durum ve kredisini kırdırmaması,

kendi itibarını zedelememesi ve asla ve kat'a gayricidliliklere, leobaliliklere

girmemesi gerekiyor.

Evet diyor Hoca Efendi haramlardan sakınma.

Neyi gerektiriyor?

Kemali hassasiyetle farzları yerine getirme, vacipleri ifa ve sünnetleri kılı

kırk yararcasına eda etme hassasiyetinin yanında yanlış yorumlara sebebiyet

verecek yerlerde dolaşmama, yanlış yorumlanabilecek tavır ve davranışlar

içerisine girmeme de vera sahibi olma adına önem arz eder.

Bakın veranın bir yönü bu, yanlış yorumlanabilecek tavır ve davranışların içine

girmeme ve yanlış yorumlara sebebiyet verecek yerlerde dolaşmama.

İki şey ve bu konuda bizim hassasiyet gösterebilmemiz bizi vera sahibi haline

getiriyor.

Ama bu durumu bir misale daha açmaya çalışayım diyor Hoca Efendi.

Diyelim ki siz bir tarafında bir meyhane veya hamamların olduğu bir sokaktan

geçeceksiniz diyelim ki ve ne yapacaksınız?

O sokaktan geçerken lehfiyat mekanları yani çirkin mekanlar, günah işlenen

mekanların olduğu bir yerden geçeceksiniz.

O caddeden geçerken acaba oraya mı girdi?

Orada o atmosferi paylaştığı dost ve arkadaşları mı var?

Şüphesi türünden değişik mülahasalara sebebiyet verecek ve sizde bir itibar ve

kredi kırılmasına yol açabilecek her türlü tavır ve davranıştan uzak durmanız

gerekir diyor Hoca Efendi.

Bakın insanları bu tarz yorumlamalara sevk edecek tavırlardan,

laubaliliklerden, gayri ciddiliklerden uzak durmak önemine binaen tekrar

ediyorum.

İkincisi de bu tarz mekanlardan uzak durmak, mahallerden uzak durmanız gerekir.

Evet bakın itibar ve kredi kırılmasına yol açacak her türlü tavır, davranış

ve mekandan uzak durmak gerekiyor.

Evet eğer siz milletin gözünün içine baktığı bir insan konumundaysanız,

milletin gözünün içine baktığı bir cemaatin, bir şahsı manevinin ferdiyseniz

size itimat eden o insanları şüpheye düşürmemek, teşettüdü araya yani zihin

dağınıklığına, düşünce dağınıklığına insanları sevk etmemek ve güvenirliğinize

toz kondurmamak ve mecbur kalmadıkça o tür lehviyat ve levsiyatın işlendiği

yerlerin yakınından bile geçmemek sizin üzerinize bir sorumluluk olarak

yükleniyor değerli dostlarım.

Özellikle de dini temsil eden insanlar diye Hoca Efendi defalarca bu

meselelerin altını çiziyor biliyorsunuz defalarca.

İlgili bahsini çağırsın da bunu bir kere daha konuşacağız.

Hoca Efendi'nin bu makalesinden biraz daha okuyalım istiyorum.

Özellikle hani biz hep şöyle düşünüyoruz, biz evet Hüsnü Zann'la memuruz,

Hüsnü Zann'la memuruz değerli kardeşlerim.

Biz görsek yani bir kardeşimizi öyle bir caddede dolaşıyor olarak görsek asla

ve kata aklımıza getirmeyeceğiz.

Hani öyle bir levsiyata kardeşimizin ulaşabileceğini, öyle bir mahalle

girebileceğini, öyle bir eyleme irtikap edebileceğini asla ve kata

düşünmeyeceğiz, aklımıza getirmeyeceğiz.

Fakat kendi adımıza biz insanlar bize Hüsnü Zann etsin, herkes Hüsnü Zann

etmeye memur diye yaklaşıp da pervasız ve fütursuz davranmayacağız.

Başkalarını suizanla sevk edebilecek her türlü tavır ve davranıştan uzak

duracağız.

Bu da bizim veramız olacak.

Vera bunu ihtiva ediyor.

Evet konunun tavzihi adına başka bir misal daha vereyim.

Hayat-ı İçtimaiye'de bulunan bir insan diyor Hoca Efendi, bu misal hayatımızın

içinde çokça yaşadığımız şey, karşı cinsten birisiyle görüşeceği, konuşacağı

zaman diyor Hoca Efendi, istişare etmesi gerektiği zaman bunu baş başa yapmak

yerine, üçüncü bir kişinin de bulunduğu bir mecliste yapması Vera'ya uygun

olandır diye anlatıyor.

Örnekte çünkü insanlar sizi baş başa gördüklerinde acaba ne konuşuldu diye

şeytan onlara vesvese verebilir.

İffet abidesi olarak Vera mülahazasıyla hareket etmek gerekiyor.

Böyle hareket edip de itibarımıza toz kondurmamamız, birisiyle bir yerde

buluşacağımız zaman mutlaka üçüncü bir şahsı yanımıza almamız gerekiyor.

Bunu siz zaten yapıyorsunuz ama hatırlatmakta, Hoca Efendi tekrar hatırlatmakta

fayda mülaza ediyor.

Başkalarını şüpheye sevk edebileceğinden Vera'ya muhalif tavır ve haller

sergilemiş olur.

İnsan baş başa birisiyle karşı cinsten birisiyle oturup konuşuyorsa diyor Hoca

Efendi.

İşte bu türlü meselelere karşı çok dikkatli olmalıdır.

Bu ise takvanın da ötesinde bakın takvanın da ötesinde şöyle böyle farklı

yorumlama ihtimali olan her tavır ve davranıştan uzak durmayı gerektirir.

Evet sizin on farklı yorumlama ihtimaline açık bir davranışınız bulunsa siz

öyle bir davranış sergilemelisiniz ki diyor Hoca Efendi on ihtimalden bir

tanesi dahi itibarınızı zedelememeli.

On tane yorum ihtimali var.

On tane yorum ihtimalinin bir tanesi bile itibarınızı zedelememeli.

Çünkü dini temsil eden insanların itibarına dokunan tavır ve davranışlar

neticede dine de dokunmuş sayılır.

İşte hassasiyetimizin sebebi bu.

Dini temsil eden insanların hiçbiriniz şöyle düşünmeyin ben dini temsil

etmiyorum diye düşünmeyin.

Emri bil maruf neh yani mühker farzı aynı.

Bu yüzden de hepimiz bu şahsı manevinin içerisinde bu dini temsil ediyoruz.

Dolayısıyla da dini temsil eden insanların çok hassas davranmaları ve insanlara

demek ki bu dinde hayır yok, demek ki bu cemaatte hayır yok

şeklinde bir düşünce, bir kanaat hasıl edecek her türlü tavır ve davranıştan

uzak durmaları gerekiyor.

Diyor ki Hoca Efendi dini temsil eden insanların itibarına dokunan tavır ve

davranışlar neticede dine de dokunur.

Ve başkalarını eğer bu dini temsil edenler böyleyse demek ki bu dinde

hayır yok şeklinde yorumlamalara iter.

İnsanları haybet ve hüsrana sevk eder ve bizim bunu yapmaya hakkımız yok.

İşte bu mülahazalardan dolayı diyoruz ki günümüz şartları içinde yaşayan bir

mümin olarak her halimizde, her söz ve hareketimizde kılı kırk yararcasına

fevkalade hassas olunması gerekir.

Biliyorsunuz değerli dostlarım hepinizin çokça bildiği ve tekrar ettiği

şeylerden bir tanesidir.

Hz.

Pir, Hz.

Pir üstadımız, pişuvamız, rehberimiz, piştarımız, yolumuzu açan, bize yol

gösteren Allah ondan razı olsun kıymetli üstadımız Van'da bir valinin evinde

bir valinin kolağında 6 ay misafir kalıyor ve 3 kızını birbirinden tefrik

edemiyor.

Bunu kendisi söylüyor biliyorsunuz hangisi hangisidir diye tefrik edemiyor.

Benzer vakaları sizlerde yaşamış ve duymuş olabilirsiniz.

Bu sebeple Vera yolcusu, Vera yolcusu bir mümin bilir ki temsil adına

bir konum sergiliyorsa, temsil adına bir konum söz konusuysa ben ne yapıp

edip o konumun hakkını vermek zorundayım diye düşünmeli.

Ne yapmalıyım, etmeliyim, temsil hakkında temsil konumum varsa eğer o konumun

hakkını vermeliyim, vermek zorundayım.

Nerede, nasıl bir hizmet vazifesi ifa ediyor olursam olayım.

Siz nefsiniz adına kendinizi cehenneme sürükleyecek tavır ve davranışlar içinde

düşünebilirsiniz, içine düşürebilirsiniz.

Bu bir manada şahsi bir kayıp ve helakete sürüklenmek demektir.

Bakın şahsım adına kendimi cehenneme sürükleyecek bir eylemin içerisinde

bulunabilirim.

Ancak siz size karşı teveccüh ve itimadı bulunan, duygu ve düşünce itibariyle

size bağlı olan insanları cehenneme sürükleyecek yanlışlıklara giremezsiniz.

Bunun vebali çok ağır.

Eğer girerseniz bu sizin sırtınıza öyle bir vebal yükler ki siz o

vebalin altından kalkamazsınız diyor Hoca Efendi.

Şahsi bir kayıpla helakete sürüklenebilirsiniz.

Ancak size karşı teveccüh ve itimadı bulunan, duygu ve düşünceleri itibariyle

size bağlı olan insanları cehenneme sürükleyecek yanlışlıklara giremezseniz

bunun vebalinden kurtulamazsınız.

Müslümanların fikri saffeti o kürsü veya minberin namusu adına ben burada belki

çatlayacağım ama yine de gözümü kapayacak harama nazar etmeyeceğim demeniz

gerekiyor.

Kuracağımız cümle bu.

Bundan dolayı siz ölesiye bir gayret göstereceksiniz.

Ne yapıp edip kendinizi ve nefsinizi gemleyeceksiniz.

Netice itibariyle de bu cümleyi kuracaksınız.

Müslümanların fikri saffeti o kürsü veya minberin namusu adına yürüdüğümüz

yolun izzeti namusu adına ben burada belki çatlayacağım ama yine de gözümü

kapayacak harama nazar etmeyeceğim.

İşte İslam'ı temsil konumunda bulunan insanların hizmet insanlarının ver

anlayışı bu seviyede olmalıdır.

Biliyorsunuz Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellem insanlığın iftihar tablosu

daha kendisine peygamberlik gelmeden önce Hazreti Hatice Validemizle görüşüyor

evlenmek için ve buram buram ter döküyor.

Haşa yüz bin defa haşa o hal bir kompleksini eziklik duyan bir

insanın ruh hali değil.

Aksine o daha 6-7 yaşlarındayken üzerini değiştireceği zaman amcası Ebu Talib

'e amca üzerimi değiştireceğim lütfen sırtını dön diyecek ölçüde bir haya

abidesiydi.

İşte Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellem bu tavrıyla bize misal oluyor ve

bütün hizmet insanları için çok önemli bir şeyin altını çiziyor.

Kılı kırk yararcısına bir hassasiyetin altını çiziyor Efendimiz sallallahu

aleyhi ve sellem.

İslam'ı hep vera zirvelerinde yaşamaya Efendimiz çalışıyor bize de bunu talim

ettiriyor vera zirveleri.

Bunun içindir ki Hoca Efendi burada bize bir dua tavsiye ediyor bu

duayı edin.

Bu vera duası değerli dostlarım Allah'ım bizleri alim, arif, halim, çok

çok tevbede bulunup dergahına teveccüh eden, ahu elinleriyle kapının tokmağına

sürekli dokunan, mütevazı, huzurunda hep el pençe divan duran, haşiyet içinde

duran, Kur'an ahlakıyla ahlaklanan, vakur, ciddi, mehabetli, muhlis muhlas yani

ihlası kazanmış, ihlasa erdirilmiş, hep takva hatta onun da ötesinde vera

duygusuyla hareket eden, zühtü bir hayat tarzı olarak benimsemiş, yüce nezdinde

kurbete mazhar olmuş, senin bütün icraatı sübhaniyenden razı ve senin rızanı

ermiş, seni her şeyden daha çok seven ve nezdinde müstesna sevgine mazhar

olmuş, yani senin sevdiğin, sevdiğin kullar arasına kattığın ve daima kalbi

niyazla atan, dudakları münacatla kıpırdayan salih kullarından eyle.

Amin, amin, amin.

Evet, Hoca Efendi işte bize böyle bir vera dersi veriyor.

Değerli dostlarım, bunu paylaşma ihtiyacı hissettim.

Vera makalesini, Kalbin Zümrütepe'lerindeki vera makalesini okurken bu

perspektiften okumanın lüzumunu bir kere daha hatırlatmak istedim değerli

dostlarım benim.

Evet, eğli dilin verayı nasıl tanımladığından devam ediyorum bahse.

Verayı, vera-ı aslında sonunda ayın olduğu için değerli dostlarım telaffuzu,

vera-ı hayat ve davranışlarını gerekli, lüzumlu, ötelere uzanan şeylere

kilitleyip lüzumsuz, fani, zail şeylerin gerçek konumlarını kavrama, şuuruyla

hareket etme şeklinde de yorumlayabiliriz.

Şimdi veraya türlü türlü yorumlar getiriyordu ehli dil.

Bir yorum daha getiriyoruz ve onu hayat ve davranışlarını gerekli ve lüzumlu

ötelere uzanan şeylere kilitlemek.

Hizmet-i insanı zaten biliyorsunuz hizmete kilitlenmek demek.

Hocaefendi'nin adanmışlık dediği şey bu aslında.

Küheylan olarak tanımladığı şey bu.

Hizmet kimliği insanı bu noktaya taşıyor, taşımalıdır.

Hayat ve davranışlarını gerekli, lüzumlu, ötelere uzanan şeylere kilitlemek.

Malayaniyatı da mümkün olduğunca hayatımızın dışına itmek.

Yani lüzumsuz, fani, zail şeylerin gerçek konumlarını kavrama ve bu şuurla

hareket etmek.

Bu şekilde yorumlayabiliyoruz verayı.

Yani kıvamında ve kendi iç güzellikleriyle yaşanan Müslümanlık Malayaniyata

karşı kapalı bir Müslümanlıktır.

Bu da yine Efendimizin hadisi şerifi Kirmizi'den.

Değerli dostlarım Malayaniyata kapalı bir Müslümanlık diyor Efendimiz

sallallahu aleyhi ve sellem.

Yani kıvamında ve kendi iç güzellikleriyle yaşanan bir Müslümanlık gerçek bir

Müslümanlıktır.

O Müslümanlık işte bizi Malayaniyata karşı kapalı olmaya sevk eden bir

Müslümanlık.

O Müslümanlık kıvamında bir Müslümanlık.

Hoca Efendi kıvam abidesi diyor ya hizmet insanı için, insan için.

O bir kıvam abidesi.

Öyleyse böyle yaşamak lazım.

Bu da bizim duamız olsun.

Pendeattar sahibi attarca uslubuyla.

Feridüttin Attar Hazretleri'nin değerli dostlarım Pendname diye bir eseri var.

Oradan bir alıntı yapacak şimdi Hoca Efendi.

Pendeattar sahibi attarca uslubuyla bu düşünceye hoş ve enfes bir ses katar.

Bakalım nasıl bir ses katmış Feridüttin Attar Hazretleri.

Demiş ki Pendnamesinde vera duygusundan Allah korkusu peydah olur demiş.

Bakın Allah korkusunu netice veriyor insanda vera duygusu.

Ve verasız kimse kıyamette rüsvay olur diyor Attar.

Verasız kimse kıyamette rüsvay olur.

O hizmetin içerisinde bile olsa İslam dairesinde bile olsa beklemedikleriyle

karşılaşır.

Ötede kazanma kuşağında kaybedenlerden olma ihtimali var rüsvay olur.

Kim ki vera çizgisinde istikametini buldu onun duruşu da kalkışı da hareketi

de sükunu da Allah için oldu.

Ne güzel değil mi?

Kim ki vera çizgisinde istikamet bulmuşsa onun duruşu kalkışı hareketi sükunu

hepsi Allah için oluyor.

Bir kimse ki hak dostluğunu umar eğer vera yoksa o kimse muhabbet

iddiasında yalancıdır.

İnsan Allah'ı seviyorum diyorsa ama verası yoksa o kimse yalancıdır diyor

Attar.

Çünkü hak dostluğunu umuyorsa insan o hak dostluğunun gereği iktizası veradır.

Eğer verası yoksa insanın muhabbet iddiasında yalancıdır.

Vera zahir ve batın buğdularıyla yerine getirilmesi kulluk borcu umumi bir

amel.

Bakın hem zahiri buğdu var hem de batıni buğdu var.

Yerine getirilmesi kulluk borcu olan umumi bir amel vera.

Burada müddessir suresindeki bir ayeti de hatırlatmak istiyorum.

Dördüncü ayette zannediyorum.

Elbisenizi temiz tutun diyor Cenab-ı Hak.

Elbisenizi temiz tutun.

Biliyorsunuz ehli tasavvuf bu ayeti kerimedeki elbiseyi temiz tutma ifadesini

sadece maddi elbiselerimizi temiz tutmak değil mana olarak kendimizi

günahlardan uzak tutabilmek, kirlerden uzak tutabilmek anlamına da geliyor.

İşte vera zahir ve batın buğdularıyla yerine getirilmesi kulluk borcu umumi bir

amel.

Yani biz elbisenizi temiz tutmak zorundayız.

Allah bize bu mahiyeti tertemiz verdi, onu Rabbimize tertemiz iade etmekle

mükellefiz.

Vera yolcusu takva ile ulaşılan zirvelerde dolaşırken bir taraftan zahiriyle

emr-ü nehilerin azat kabul etmez kölesi olarak hayatını onlarla örgüler ve

Allah için işler, Allah için başlar, Allah için oturur, Allah için kalkar,

Allah için yer, Allah için içer.

Lillah, li ve çhillillah, li ve çhillah dairesinde hareket eder.

Yani Allah namına, Allah için hareket eder.

Bakın o farzların ve helal ve haramlar çizgisi içerisinde yolunu tutmuş, sıratı

müstekimi yakalamış zirvelerde dolaşır.

Yani o emirlerin ve nehilerin azat kabul etmez kölesi olarak hayatını onlarla

örgüler.

Yani bir şey yapıyorsa o Allah emrettiği içindir.

Bir şeyden sakınıyorsa o Allah neh yettiği içindir.

Dolayısıyla amellerindeki sebep daima emri ilahi ya da nehi ilahidir.

O bir eylemi yapıyorsa niçin yapıyor sorusunun cevabı emri ilahi ya da

nehi ilahiyle verilir.

O emirlerin ve nehilerin azat kabul etmez kölesi olarak hayatını onlarla

örgüler ve Allah için işler.

Bunları üstad zikrediyor ama biliyorsunuz Bediüzzaman Hazretleri bu Allah için

başlama, Allah için işleme cümlelerini bir hadis-i şerife istinad ettirerek

söylüyor.

Bu ifadelere ilham kaynağı olan verdiği zaman Allah için veren bakın hadis

-i şerife bakın verdiği zaman Allah için veren, vermediği zaman Allah için

bundan geri duran, sevdiklerini Allah için seven, kızdıklarına da Allah için

kızan imanının kemaline ermiş demektir hadis-i şerifi.

Bu da Tirmizi'den bir hadis-i şerif değerli dostlarım.

Bunları yani bu Allah için lillah, li ve chillah hareket eden insanlar,

severken Allah için seven, sevmezken, nefret ederken Allah için nefret eden,

verirken Allah için veren, vermezken de Allah için vermeyen, işte bunlar

imanını kemale erdirmiş olanlardır.

Bu da Efendimizin hadis-i şerifi.

Üstad da bu hadis-i şeriften ilham alıyor diyor Hoca Efendi.

Bu cümleleri kurarken Üstad ne diyor?

Allah için işle, Allah için başla diyor.

Biz de öyle yapalım.

Allah için otur, Allah için kalk, Allah için ye, Allah için iç,

lillah, li ve chillah dairesinde hareket et.

Yani Allah namına hareket et.

Besmeleden itibaren Üstadın bize öğrettiği gibi Allah namına Allah için.

Diğer taraftan da batınını Haziretül Kuds'ün izdüşümü haline getirerek,

Haziretül Kuds kutsal ruhların toplandığı mübarek ruhların toplandığı mahalle

deniliyor.

Onların izdüşümü yani biz de tersemiz bir ruh taşıdığımızda, kendi

mahiyetimizde kirlenmemiş bir ruh taşıdığımızda, biz kendi batınımızı yani iç

yüzümüzü Haziretül Kuds'ün izdüşümü haline getirebiliyoruz.

Bunu başarabildiğimizde kalbindeki kendisi mahvi ile halvet olur ve bütün bütün

ayara kapanır.

Kalbimizde biliyorsunuz kendisi mahvi yani gizli bir hazine hükmünde ne var?

Kalp beyt-i hüda, Allah'ın evi.

Kalp bizim Allah'la sürekli mükaleme halinde olduğumuz bir cihaz değerli

dostlarım.

Dolayısıyla da biz kalbimizde kendisi mahvi olan kalbimizde, kalbimizdeki

kendisi mahvi yani Allah'ın esma-i ilahiyesini onda tecelli ettiği kalp,

aynemizde tecelli eden esma-i ilahiyeyle ünsiyet etmeye başladığımızda işte o

zaman bütün bütün ayara kapanıyoruz.

Üstad buna kendi kalbiyle ünsiyet etmek diyor.

Bu tabiri çok seviyorum.

İnsan dağlarla, taşlarla, dostlarla, arkadaşlarla ünsiyet etmeyi öğreniyor

önce.

Sonra ne oluyor?

Sonra kendi kalbiyle ünsiyet etmeye başlıyor.

Ama bunu yapabilmesi için işte vera sahibi olması, kendi ruhunu, batılını

hazirat-ül kudsün izdüşümü haline getirebilmesi, kendi mahvi ile halvet olması,

kalbindeki kendi mahvi ile halvet olması ve bütün bütün ayara kapanması

gerekiyor.

Yani ona Cenab-ı Hakk'a götürmeyen düşüncelerden uzaklaşması gerekiyor.

Onu hatırlatmayan görüntülere sırtını dönebilmesi, onu söylemeyen beyanlara da

kulaklarını tıkayabilmesi gerekiyor.

Onu söylemeyen beyana beyan da demiyoruz aslında.

Onun kıymetler listesine girmeyen şeylerden elimizi ve eteğimizi çekebilmemiz

gerekiyor değerli dostlarım.

Zannediyorum biz biliyorsunuz bugün Şaban-ı Şerif'in bidayetindeyiz.

Önümüzde de Beraat Kandili var biliyorsunuz.

Bu üç ayların içerisindeyiz, bu kadar mübarek günlerin içerisindeyiz.

Aslında verayla Hoca Efendi'nin bize anlattığı manaları talim etme süreci

içerisindeyiz.

Üç aylarda biz onu söylemeyen sözlerden uzaklaşmak, onu göstermeyen

görüntülerden uzaklaşmak ve kulaklarımızı gözümüzü ayara karşı kapamak, onun

kıymetler listesine girmeyen şeylerden elimizi eteğimizi çekmek için adeta

biçilmiş bir kaftanın içerisindeyiz.

Üç ayların içerisinde.

İşte bu manadaki vera insanı Allah'a amudi olarak yükseltir diyor Hoca

Efendi.

Amudi yükseliş, dikey yükseliş anlamına geliyor biliyorsunuz.

Bu manadaki vera bizi Allah'a dikey olarak yükseltiriyor.

Normalde biliyorsunuz kulluk yolculuğu, kulluk yolculuğu bir rampada yükseliş

yolculuğudur.

Ama o kulluk yolculuğunda öyle noktalar var ki Cenab-ı Hak sizi

bir asansörden dikey olarak semaya yükseltiyor.

İşte o koridor, o asansörlerden bir tanesi vera.

Bu manadaki bir vera insanı amudi, dikey olarak yükseltir.

Bundandır ki Cenab-ı Hak Hz.

Musa'ya bana yaklaşmak isteyenler vera ve züht gibisini bulamamışlardır diye

ferman ediyor.

Bir tarafta züht bir tarafta vera.

Bana yaklaşmak isteyenler diyor Cenab-ı Hak Hz.

Musa'ya vera ve züht gibisini bulamamışlardır.

Asr-ı saadetle insanlığın tanıdığı vera.

Evet biz asr-ı saadette verayı tanıyoruz ve onun çok güzel örneklerini

görüyoruz.

Ama aynı zamanda asr-ı saadette tanıdık ama tabi'in ve tebi'

-i tabi'in döneminde o veranın semavileştiğine şahitlik ediyoruz.

Ve her müminin gaye-i hayali haline geldiğine şahitlik ediyoruz veranın.

Bu dönemde idi ki Bişri Hafi'nin kız kardeşi bu çok önemli

bir örnektir.

Hoca Efendi sıkça hatırlatır.

Bütün tasavvufi metinlerde vera anlatılırken değerli dostlarım hep bu örnek

verilir.

Bişri Hafi'nin kız kardeşi.

Allah ona rahmet etsin.

Bizi de o insanlara bağışlasın Cenab-ı Hak.

Bişri Hafi'nin kız kardeşi Ahmet bin Hanbel Hazretleri'ne gidiyor ve

diyor ki Ya imam ben çok defa dam üstünde iplik büküyorum diyor.

Fakat bazen ben dam üstünde iplik bükerken devlet memurları ellerinde

meşalelerle oradan geçiyorlar.

Ve elimde olmayarak o meşalenin ışığından istifade ediyorum.

Bu ipliğe haram karıştırır mı diye soruyor.

O benim eğirdiğim ipe, ip büktüğüm ipe haram karıştırır mı diye soruyor.

Aslında bu sorunun cevabı elbette ki karıştırmaz.

Ama imam, o koca imam Ahmet bin Hanbel Hazretleri bu soru karşısında

hıçkıra hıçkıra ağlıyor.

Ve diyor ki Bişri Hafi'nin hanesine şüphenin bu kadarcığı bile bulaşmış

bir şey girmemeli fetvasını veriyor.

Bu kadarcık bile girmemeli.

Çünkü orası Bişri Hafi'nin hanesi.

O kız kardeş de bakın Bişri Hafi'den geri olmadığını bu endişesiyle ortaya

koyan bir kız kardeş.

Ve koca imam diyor ki Bişri Hafi'nin hanesine şüphenin bu kadarcığı

bile girmemeli.

Bu kadar bulaşmış, şüphe içine şüphe bulaşmış olan bir şey girmemeli fetvasını

veriyor.

Yine bu dönemde diyor Hoca Efendi bu dönemdeydi ki gözü bir kere

harama ilişen biri bütün ömür boyu günahım deyip feryat ediyordu.

Bir kere harama bulaşmış fakat günahım deyip hayatı boyunca o gözünün değdiği

şey karşısında feryat ediyor, gözyaşı döküyor, tevbe etmeye devam ediyordu.

Evet bu dönemdeydi ki bilmeyerek haram bir lokmanın girdiği mide istifra

zorlanıyordu.

Yani Hz.

Ebu Bekir'in biliyorsunuz öyle bir öyle bir hikayesini anlatıyor bize Hoca

Efendi.

Kölesi ona bir yemek hediye getiriyor.

Meğer o getirdiği hediye yemek onun cahiliye döneminde fal bakmakla kazandığı

bir parayla elde edilmiş.

Hz.

Ebu Bekir elini boğazına kadar sokup istifra ediyor, istifra ediyor ve o

istifra ile o midesindeki şeyi çıkarıyor.

Bunun içinde günlerce gözyaşı döküyor bilmeyerek midesine girmiş olmasına

rağmen.

Yanlışlıkla cebine koyduğu ve başkasına ait bir kalemi sahibine ulaştırmak

için, bakın çok muhteşem bir örnek bu, yanlışlıkla cebine koymuş ama başkasına

ait o kalem, o kalemi sahibine ulaştırmak için Merv'den Mekke'ye yolculuk

yapıyor.

Düşünün o dönemin ulaşım şartlarıyla düşünün Merv'den kalkıyor Mekke'ye

yolculuk yapıyor.

Niye?

Kalem yanlışlıkla cebinde kaldı diye.

Bir gün tekrar yüzleşiriz helallik isterim, hakkını helal ettiririm ya da bir

mektup yazayım demiyor.

O kalemi o yolculukla sahibine iade ediyor.

Bunlardan birinin kahramanı olan büyük muhaddis üstün fakih ve derin züht

sahibi Zahid İbnül Mübarek anlatıyor.

Üzerinde başkasına ait bir hak var olduğu mülahazasıyla alacaklığa ömrünün

sonuna kadar hizmetkar olmaya azmetmiş insan sayısı hiç az değil.

Bakın İbnül Mübarek'in bize anlattığından sonra Hoca Efendi diyor ki üzerinde

başkasına ait bir hak var olduğu mülahazasıyla alacaklığa ömrünün sonuna kadar

hizmetkar olmaya kendini azmetmiş, kendini adamış insanların sayısı hiç de az

değil.

İmam Ebu Hanefi Hazretleri için de benzer bir şey anlatılır.

Çok özür diliyorum.

Ona borçlanan birisi var, birisine borç vermiş.

Sonra muhatabının kendisine borcu var diye onun duvarında gölgelenmiyor.

Onun duvarında ondan alacağı var diye onun duvarında gölgelenmiyor, riba olur

yani faiz olur endişesiyle.

Borç biliyorsunuz faiz olmaması için verdiğiniz miktarda geri almanız

gerekiyor.

O gölgelenme verdiği şeye artı bir şey ekler diye alacağı olduğu adamın

bahçesinin duvarında gölgelenmiyor.

Bunlar çok hassas şeyler ama bize çok uçuk gelebilir, çok uzak gelebilir.

Ama biz de hayatımızı vera ölçüsünde yaşarsak değerli dostlarım bu

hassasiyetlere yakın hassasiyetler sergileyebiliriz.

Çünkü bizim modelimiz bize hüsnü misal olanlar bu kahramanlar.

Yani biz kendimize onları model kabul ediyoruz.

Hizmet-i imaniye ve Kur'aniye'de.

Üzerine bir şey başkasına ait hak var olduğu mülahasasıyla alacaklığa ömrünün

sonuna kadar hizmetkar olmaya azmetmiş insan sayısı hiç de az değildir.

Meşhur Zahid Fudayl İbni İyaz bu vadinin kahramanlarından sadece sadece

birisidir.

Fudayl İbni İyaz da biliyorsunuz bir züht ve vera kahramanıdır.

Ve bu aydınlık dünyada daha niceleri.

O kadar çok örnekler var ki bu kitab-u züht, kitab-u

vera diye ilk dönem Sufilerin kaleme getirdikleri eserler var.

Bakın müstakil kitaplar yazılıyor kitab-u züht diye.

Kitab-u vera diye müstakil kitaplar yazılıyor ve onlarda bunların örnekleri

çokça anlatılıyor.

Ve bu aydınlık dünyada daha niceleri.

Evliya, tabakat ve menkıbe kitapları bu altın insanların ruhanileri aşan

hayatlarıyla lebalep ağzına kadar doludur.

Bakın siz menkıbe kitaplarına bakın, tabakat kitaplarına bakın bu tarz

örnekleri çokça görürsünüz onlarda.

Bu sahifeler onlara sadece hatırlatma ölçüsünde açılıyor.

Şayet hatırlanabiliyorsa diyor Hocaefendi değerli dostlarım ve makaleyi böylece

bitiriyor.

Bu sahifeler onlara sadece hatırlatma ölçüsünde açılıyor.

Yani biz birkaç tane örnek veriyoruz fakat bu örnekler sadece ve sadece

hatırlatma ölçüsünde.

Biliyorsunuz kaynaklarda Hazreti Ömer'in, bakın bu kaynaklarda var.

Hazreti Ömer'in Beytülmale ait mumu sadece devlet işlerinde kullandığını

anlatıyor bize.

Yani kendi işini yaparken Beytülmale ait mumu kullanmıyor.

Bunu Hocaefendi'nin hayatında da görüyoruz biliyorsunuz.

Hocaefendi de askerde telsiz görevlisi olarak çalışıyor.

Ve devlete ait işi, askeriye ait işi yaparken yani onlara ait bir

şey yazarken devletin kalemini kullanıyor.

Ama kendi işini yaparken kendine ait kalemi, kendine ait kağıdı kullanıyor.

Hocaefendi biliyorsunuz vakıf malı konusunda da çok hassastır.

Vakıf malı konusunda da çok hassastır.

Hizmetin bütün malları vakıf mallarıdır biliyorsunuz.

Onları sarf etme konusunda da fevkalade hassasiyet gösteriyor.

Yine Ömer bin Abdülaziz'in Beytülmale ait bir miski koklamadığı rivayet

ediliyor değerli dostlarım.

Koklamaktan kaçındığı rivayet ediliyor.

Ebu Hanife'nin örneğini size anlattım.

Bişrafi'nin kardeşi örneğini biliyorsunuz.

Bütün bunlar çok ulevi örnekler aklımızda kalacak olan örnekler.

Hep hassasiyetler bunlar hep hassasiyetler.

Efendimizin hayatında o kadar çok var ki bu vera örnekleri biliyorsunuz.

Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellem sadaka kabul etmezdi.

Hediye kabul ederdi.

Bir gün bir tas hurma geliyor.

Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellem onun sadaka olduğunu öğreniyor.

Hazreti Hasan bir tanesini ağzına atmış ağzından çıkartırıyor.

Bu örnekleri Efendimizin hayatından, sahabe efendilerimizin hayatından, tabi'in

ve sebe'i tabi'in hayatından çokça görebiliyoruz.

Hoca efendinin dediği gibi onların hayatı bu olmuş zaten.

Yani yaşama biçimleri, yaşama tarzları bu olmuş.

Hizmet insanının da yaşama tarzı bu olmalı.

Çünkü hizmet insanının bir temsil keyfiyeti var.

Dini temsil ediyor.

Hizmet insanının Allah'la kurduğu ilişki içerisinde kulluk noktasında erişmesi

gereken bir hedef var.

O da bunu aynı zamanda iktiza ediyor.

Evet değerli dostlarım bugünkü dersimizde bu kadar uzun bir makale değildi.

Biz de Hoca Efendi'nin yol göstericiliği içerisinde Vera makalesini birlikte

mütala etmiş olduk.

Şimdi sevgili Nesibe çeti açarsa, ben de çeti açayım.

Beraberce dualarımızı edelim.

Ve diyelim ki değerli dostlarım, Cenab-ı Hak bizi Vera ehli eylesin.

Cenab-ı Hak bizi Vera ehli eylesin.

Sakınanlardan eylesin Rabbimiz bizi.

Günahlardan, sakınanlardan eylesin.

Bizi emirlerin ve nehilerin boynu tasmalı köleleri eylesin Cenab-ı Hak.

Başka şeylerin değil.

Cenab-ı Hakk'ın emirlerine harfiyen riayet eden, yasaklardan sakınanlardan,

vaciplere hassasiyet gösterenlerden, sünnetlere riayet edenlerden,

mekruhlardan, şüphelilerden, kaçınanlardan eylesin Rabbimiz bizi.

Ve Rabbimiz bizi her türlü şaibeden azad eylesin.

Bir kredimiz varsa, bir itibar kredimiz varsa onu zedeletmesin Cenab-ı Hak.

Bizi laubalilikten, gayriciddilikten muhafaza eylesin.

Laubalilikten ve gayriciddilikten.

Ve laubalilik ve gayriciddilik tavırlarımızla insanların suizanına sebebiyet

vermekten, bu dinde hayır yok, bu yolda hayır yok dedirtmekten Allah bizi

muhafaza buyursun.

O vebalden Allah bizi muhafaza buyursun.

Başkalarının vebaline girmekten.

Bizi konumumuzun hakkını verenlerden eylesin Cenab-ı Hak.

Kardeşlerinin hüsnü zanlını yalancı çıkarmayanlardan eylesin Rabbimiz bizi.

Ve başkalarının zanlına sebebiyet verecek, kötü düşünmelerine, yanlış

düşünmelerine, yanlış bakmalarına sebebiyet verecek mahallerden, mekanlardan da

Cenab-ı Hak bizi muhafaza buyursun.

Sadece tavırlardan ve davranışlardan değil.

Oralardan, nerede dolaştığımızda, nerede bulunduğumuzda buna sebebiyet

vereceksek Allah bizi bundan da muhafaza buyursun.

Cenab-ı Hak bizi verayla kurbiyete, verayla muhabbete taşısın.

Hizmet insanının ayrılmaz bir vasfı bu.

Haram yemekten, haramın zerresinin bize bulaşmasından Allah bizi muhafaza

buyursun.

Vakıf mallarından, devlet mallarından, başkalarının mallarından, onlara

tecavüzden Rabbimiz bizi muhafaza buyursun.

Evet Hoca Efendi kaç kişinin katili olduğunuz diyor diyor Alperi Hanımcığım.

İnşallah biz başka birilerinin katili olmayalım.

Allah bizi muhafaza buyursun.

Birilerinin katili olmaktan her halimizi Rabbimiz ıslah buyursun.

Şu makalede, verayla ilgili makalede Hoca Efendi'nin yaptığı duayı ki bir

Hadis-i Şerif'te rivayet edilen bir dua biliyorsunuz.

O duayı bir kere daha yapıp öyle dersimizi bitirelim değerli dostlarım.

Tekrar edelim duamızı.

Diyelim ki Rabbimize Allah'ım bizleri alim, arif, halim, çok çok tevbede

bulunup dergahına teveccüh eden, ahu eninlerle kapının tokmağına sürekli

dokunan, mütevazı, huzurunda el pençe haşyet içinde duran, Kur'an ahlakıyla

ahlaklanan, vakur, ciddi, mehabetli, muhlis, muhlaz, hep takva hatta onun da

ötesinde vera duygusuyla hareket eden, zühtü bir hayat tarzı olarak benimsemiş,

yüce nezdinde kurbete mazhar olmuş, senden bütün icraat-ı sübhaniyenden razı,

senin rızana ermiş, seni her şeyden daha çok seven ve senin nezdinde

de müstesna sevgine mazhar olmuş ve daima kalbi niyazla atan, dudakları

münacatla kıpırdayan salih kullarından eyle.

Amin, amin, amin diyelim.

Ve Cenab-ı Hak bizi muhafaza buyursun değerli dostlarım.

Böyle bir su-i akıbetten bizi rıza dairesine, bizi salihler dairesine,

sıddikler dairesine, aşıklar dairesine, arifler dairesine dahil eylesin değerli

dostlarım.

Akıbetimizi hayr eylesin.

Hiçbirimiz akıbetimizden emin değiliz.

Akıbet endişe olmak gerekiyor ki akıbetimizden emin olabilelim.

Çünkü akıbet endiş olmayanın akıbetinden endişe edilir diyor Hoca Efendi.

Evet değerli dostlarım, zikrettiğim gibi bir saat burada saatler ileriye

alındı.

Hakkını helal etsin benim yüzümden duyuramadığım için derse geç giren

kardeşlerimiz.

Güllerinizi alıyorum, kalbimin vazosunu ayarleştiriyorum.

Ben de güllerinize gülle, kalplerinize kalple mukabele ediyorum.

Çiçeklerinize çiçekle.

Değerli dostlarım benim hakkınızı helal edesiniz.

Çarşamba günü görüşmek ümidiyle inşallah.

Hoşçakalın.