Emerald Hills of the Heart with Emine Eroğlu — God-consciousness

Değerli dostlarım, hepinizi selamlıyorum.

Yeni bir Hz.

Pir okumaları dersinde yine beraberiz.

Biliyorsunuz ayda bir tasavvuf dersi yapıyoruz.

Kalbin Zümrüttepe'lerinden okumalar yapıyoruz.

Kalbin Zümrüttepe'lerinden yapacağımız okumaları da Çağlayan izleyimde

yapıyoruz.

Çağlayan'ın orta sayfa Kalbin Zümrüttepe'leri yazılarını takip ediyoruz.

Çağlayan'da farkındasınız zannediyorum.

Bu ara Kalbin Zümrüttepe'lerin birinci cildin temel kavramlarını yayınlamaya

devam ediyor.

Biz sizinle en son züht bahsini yapmıştık.

Bu ayki konumuz da takva bahsi.

Hepimiz için çok önemli iki kavram züht ve takva yatıracaksınız Bediüzzaman

Hazretleri.

Bize azami züht ve azami takvayı, adanmışlara özellikle azami züht ve azami

takvayı hedef olarak gösteriyordu.

Züht takva arka arkaya geliyor Kalbin Zümrüttepe'leri birinci cilde değerli

dostlarım.

Ondan önceki kavramlar da havf ve reca, havf haşret konusu.

Bunu da beraber okumuştuk.

Reca konusunu da beraber okumuştuk.

Allah'a hamdolsun ayda bir defa yapıyoruz Kalbin Zümrüttepe'leri derslerini ama

epey bir kavramı beraber mütala edebilme fırsatı söz konusu oldu.

Bu sürecin içerisinde sebatla, devamlılıkla hepsi mümkün oluyor.

Hamdü senalar olsun Rabbimizin inayetiyle.

Bugün de takva bahsini beraber mütala edeceğiz.

Takva Bediüzzaman Hazretleri'nin Risale-i Nur'da bir felsefe olarak, bir hayat

felsefesi olarak bize öğrettiği bir kavram.

Bunu ders içinde fark edeceksiniz.

Hocaefendi'nin en fazla mevzuba hissettiği meselelerden bir tanesi takva

konusu.

Ona çok fazla sorulan sorular arasında, Hocaefendi'nin kitaplarında çokça

takvaya ilişkin bahisler var.

Biz bugün tasavvufi veçesiyle yani Kalbin Zümrüttepe'lerinde ele alındığı

şekliyle takvayı ele alacağız inşallah.

Bereketli bir ders olması ümidiyle derse başlıyorum.

Kur'an-ı Kerim'de de bahsinin içerisinde geçecek 150 defa geçiyor takva

bahsi Kur'an'da.

Değerli dostlarım bir ışık hüzmesi olarak 150 yerde takva meselesine bizim için

tahşidat yapılıyor Kur'an-ı Kerim'de.

Ne demek takva?

Biliyorsunuz Kalbin Zümrüttepe'lerinde Hocaefendi'nin bir sistematiği var.

Çok sistem bir metinler.

Önce o kavramın sözlük manasından başlıyor Hocaefendi.

Istilahi manasından başlıyor.

Ondan sonra üst üste tanımlarla o anlamı bizim için genişletiyor ve o

kavramı tasnif ediyor Hocaefendi.

Anlam derinliklerine nüfuz etmemiz için bizi manevi bir yolculuğa çıkarıyor.

Kalbin Zümrüttepe'leri diyoruz ya bu kavramlar aslında biliyorsunuz bir seyri

sülukun kavramları.

Dolayısıyla bu kavramları okurken yaptığımız yolculuk bizim Allah öyle takdir

buyursun hepimiz için öyle olsun.

Kendi seyri sülukumuzun kavramları bunlar.

Bizi o manevi yolculuğa Allah'a giden seyri ilallah, seyri filah, seyri

minallah ufkunda bizi seyaran ettiren kavramlar bunlar.

Takva hikaye kökünden geliyor değerli dostlarım hikaye kökünden.

Hikaye de gayet iyi korunma, sakınma anlamına geliyor.

Yani kendimizi korunaklı bir yerde tutma, kendimizi bir koruma alanının

içerisine alma takva.

Şer'i ıslılah da şeriatın kavramlarından da takva sadece tasavvufun değil.

Şer'i ıslılahta takva Allah'ın emirlerini tutup yasaklarından kaçınmak

suretiyle onun azabından korunma cehdi olarak ele alınıyor.

Bakın orada da bir sığınma, orada da bir korunma anlamı var.

Fakat şer'i ıslılahta ki korunma Cenab-ı Hakk'ın gazabından korunma,

azabından korunma manasını ihtiva ediyor.

Cenab-ı Hakk'ın emirlerine riayet edip de yasaklarından sakınmak şeklinde tarif

edilmiş.

Şimdi bu lugat manası ve şer'i mananın yanında o bazen korku

olarak ele alınmış.

Biliyorsunuz takva kelimesi Allah'tan korkmak olarak kullanılmış.

Bazen de takva korku sözcüğüyle ifade edilmiş.

Yani korku derken takvaya atıf yapılmış, takva derken de korku kastedilmiş.

Şeriat kitaplarında her iki şekilde de kullanılmış.

Bir de takvanın oldukça şumullu, umumi bir manası var.

Şeriat prensiplerini kemale hassasiyetle görüp gözetmeden şeriat-ı fıtriye

kanunlarına riayete kadar geniş bir kavram, geniş bir ele alınmış biçimi var.

Şeriat-ı fıtriyeye riayeti de bakın bu bağlamda takvanın içerisine dahil

edebilmemiz mümkün oluyor.

Şumullu ve umumi bir mana itibariyle şeriat-ı fıtriye ne?

Biliyorsunuz bizim şeriat-ı kur'aniye dediğimiz Cenab-ı Hakk'ın kelam

sıfatından gelen bize bildirilen Cenab-ı Hakk'ın emirleri ve yasakları var.

Bir de bunun yanında şeriat-ı fıtriye dediğimiz Allah'ın irade sıfatından

gelen emirler ve yasaklar var.

Şeriat-ı fıtriye bütün bir kainatta Cenab-ı Hakk'ın cari olan

yani işleyen kanunlarına diyoruz biz.

Ne diyoruz onlara?

Tekvini ayetler diyoruz.

Şeriat-ı fıtriye diyoruz biz onlara.

Güneşin bir nizamla kendi etrafında dönmesi, bir yere doğru akıp gitmesi,

atomun kendi içerisindeki nizam, her şeyin ki en son Mesnevi Nuriye dersinde

de nizam ve intizamla başladığını okumuştuk hatırlayacaksınız tevhide

açılmanın, her şeyin bir nizam üzre, intizam üzre hareket etmesi şeriat-ı

fıtriye'nin kanunlarına bütün bir mevcudatın muhatap olduğuna işaret ediyor.

Şeriat-ı Kur'an'ın kanunlarına zihşuvur olduğumuz için muhatap olan biziz

irade verildiği için bize ama şeriat-ı fıtriye'nin kanunlarına bütün bir

kainat riayet ediyor ve bu umumi genişletiyor Hocaefendi kavramı.

Aslında bunu Üstad Risale-i Nur'da Allah ondan razı olsun bu ufku

bize gösteriyor.

Bu ufku önümüzde uçuyor.

Yani takvayı sadece şer'i kaidelere riayet değil, aynı zamanda şeriat-ı

fıtriye'ye riayet olarak da kritik ediyor Bediüzzaman Hazretleri.

Hocaefendi bu geniş manayı önümüze uçuyor ve diyor ki takva umumi manasıyla,

bu geniş manasıyla, şumulu manasıyla şeriat prensiplerine kemale hassasiyetle

riayet etmek, gözetmek şeriat prensiplerini, onları görmek ama aynı zamanda

şeriat-ı fıtriye'nin kanunlarına da riayet etmek.

Cehennem ve cehennemi netice veren davranışlardan kaçınmak, cennete semere

verecek hareketlere sırrını, hafisini, ahvasını şirkten, şirki işman eden

şeylerden koruyup kollamaya kadar.

Bakın anlam ne kadar genişliyor.

Cehennemi netice verecek bütün amellerden uzak durmak, yine takva dairesi, bir

korunma dairesi içerisine girmek, cenneti semere verecek hareketler hakeza ama

bunun yanında bir de işte bizi tasavvufu derinliğe açacak olan kavramlar

bunlar.

Sırrımızı, hafimizi, ahvamızı şirkten ve şirki işman eden şeylerden koruyup

kollamak da bir takva tanımı, takvanın şumulu içerisinde bir tanım.

Düşünce ve hayat tarzımızda başkalarına teşebbühten sakınmaya kadar geniş bir

yer işgal eder diyor Hoca Efendi.

Düşünce ve hayat tarzımızda da başkalarına benzememe.

Düşüncemiz itibariyle, hayat tarzımız itibariyle başkalarına değil sahabe

efendilerimize benzemeye çalışmak.

Hoca Efendi'nin beni etkileyen, paylaşmıştım belki arkadaşlar görmüşlerdir,

yaklaşımlarından bir tanesi diyor ki Hoca Efendi bize bizim talihsizliğimiz

diyor, etrafımızda çok fazla çürük insanı görüyoruz ve onlara nispet ediyoruz

kendimizi, diyoruz ki ben bunlardan daha iyiyim diyebiliyoruz.

Oysa kendimizi nispet etmemiz gereken şey o manada hep önde olanlar, sabikunu

evvelun onlara benzemeye çalışmak.

Etrafımızdaki insanlara yani bizden daha takva hayatı itibariyle bizden daha

gevşek yaşayan insanları kendimize model alıp da bundan nefsimize bir cevaz

çıkardığımızda o zaman başkalarına teşebbühle hayatımızı sürdürmeye

çalışıyoruz, başkalarına benziyoruz.

Özellikle de ehli dünyaya, ehli gaflete benzemeye başladığımızda işte orada

takva dairesinden uzaklaşmış oluyoruz.

Bundan sakınmak, hani Üstad ne diyordu Risale-i Nur'da bizde, sakın deme

herkes benim gibi.

Sakın deme herkes benim gibi diyordu Üstad, herkes sana kabir kapısına kadar

eşlik edecek.

Başkalarının bu konudaki gevşekliklerini, başkalarının bu konudaki dünyaya

meyletmişliklerini, dünya hayatının lezzetlerine bu kadar çok kıymet veriyor

oluşlarını kendimize model almamamız gerektiğini anlatıyordu bize Üstadımız.

Dolayısıyla da düşünce ve hayat tarzı itibariyle başkalarına teşebbühten

sakınmak da bir takva tanımı içerisinde ele alınması gereken bizim meselemiz.

İşte bu manada takva insan için biricik şeref ve değer kaynağıdır.

Şimdi bu kadar geniş bir anlam ortaya çıktı dikkat edin bakın bu

kadar geniş bir anlam ve bizim için bir şeref kaynağı ve değer

kaynağı.

Çünkü bize deniliyor ki Cenab-ı Hak tarafından sizin Allah indinde en

asil, en şerefli olanınız takvada en derin olanınızdır diyor bize Rabbimiz.

Bizim en asilimiz, en şerefli olanımız takvada en derin olanımızdır Hucurat

Suresi 13.

ayette Cenab-ı Hak buyuruyor.

Öyleyse bakın üstünlük takvadadır diyoruz ya işte öyleyse kimdir en asil, en

şerefli olan?

Kimdir en asil, en şerefli olan?

Müttaki takvanın takva ehline deniliyor biliyorsunuz takvanın ismi faili takva

sahibi demek onu bir hayat felsefesi haline getirmiş olan demek müttaki.

Öyleyse üstünlük takvadaysa en şereflimiz, en asilimiz, en takva sahibi

olanımız.

Bu hafta onu da mevzu etmek durumunda kaldık biliyorsunuz Türkiye'de yaşlı

insanların bileklerine kelepçe takıp onları teşhir ettiler.

Oysa hani şeref biliyorsunuz şeref dediğimiz şey takvayla bizim dünyamızda.

Kim Allah'a daha yakınsa, kim daha takva ehliyse o şerefli.

Yoksa hani Peygamber Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellemin üzerine işkembe

koymuşlardı biliyorsunuz.

Taif'te Peygamber Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellemi taşlamışlardı.

Bu başkalarının yapmaya çalıştığı gibi bugün kardeşlerimize yapılmaya çalıştığı

gibi değerden sukut ettirmiyor insanı.

Üstünlük takva ile.

Hoca Efendi'nin en çok okuduğu şiirlerden bir tanesi biliyorsunuz bir sapantaşı

kazara bir altın kaseye değse şiiri.

O sapantaşı o altın kaseye değse o altın kasenin değerinden hiçbir şey

eksiltmeyeceği gibi o sapantaşına da bir değer kazandırmıyor.

Dolayısıyla değerli dostlarım üstünlüğü bizim aradığımız yer tam da asaleti

aradığımız şey.

Asaleti ve şerefi aradığımız yer takva.

Takvada en derin olanınızdır diye buyuruyor Cenab-ı Hak ayeti pür envarı

buna işaret etmektedir.

Pür envar, nurlar saçan ayet bu hakikati bize bildiriyor.

Kur'an-ı Kerim'den başka hiçbir kitabın takvaya bu ölçüde bu derinlikte.

Çok özür diliyorum değerli dostlarım.

Çok özür diliyorum.

Evet Kur'an-ı Kerim'den başka hiçbir kitabın takvaya bu derinlikte bu

ölçüde bu şömülde Kur'an'dakine denk bir mana yüklediğine şahit olmadığım gibi

İslam'ın dışında hiçbir ahlak ve terbiye sisteminde de bu seviyede madde

ve manayı kucaklayan kökü dünyada dalları çiçekleri meyveleri ukba da sihirli

bir kelimeye rastlamadım diyor Hoca Efendi.

Dikkat edin bu Hoca Efendi'nin bu tanımı takvayı çok sihirli çok

büyülü bir kelime haline getiriyor.

Çünkü Kur'an-ı Kerim'den başka hiçbir kitapta takvaya bu ölçüde bu

derinlikte bu genişlikte Kur'an-ı Kerim'e denk bir mana yüklemiyor.

Oysa takva kelimesi takva kavramı ihtiva ettiği manalar zahirle batını bir

araya getiriyor.

O ahlak ve terbiye sistemi içerisinde merkeze oturuyor bizim için madde ile

manayı cem ediyor takva kelimesi bizim için.

İki yönü var takvanın bir yönüyle bir yönüyle bize şeriat-ı fıtriyeye

diğer yönüyle de şeriat-ı kur'aniyeye açtığı onları cem ettiği için

madde ve manayı beraber kucaklamamızı sağlıyor ve aynı zamanda da kökü dünyada

dalları, çiçekleri, meyveleri, ukbağı da sihirli bir kelime o.

Öyle bir yörünge çiziyor ki bizim hayatımıza takva üzre yaşadığımız her durumda

yaşantımızın burada ne yapıyor olursak olalım yaşantımızın ukbağaya bakan

çiçekleri, meyveleri ve semereleri oluyor.

Biz ne yaparsak yapalım.

Çiçekler açıyor ukbağa aleminde bizim için.

Hem şeriat-ı fıtriyeye ilişkin kaideleri riayet ettiğimiz sürece o meyveler

hasıl oluyor hem de şeriat-ı kur'aniyeye riayet ettiğimiz sürece.

Dolayısıyla da madde ve manayı beraber kucaklamış oluyoruz.

Ahlak ve terbiye prensibi olarak çok sağlam bir yörüngeye oturmuş oluyoruz ve

kökü dünyada dalları, çiçekleri, meyveleri, ukbağı da sihirli bir kelimeyle

karşılaşmış oluyoruz takvayla.

Evet mana ve muhteva itibariyle takvada öyle bir büyü var ki ona

sığınmadan Kur'an'ı tam anlamak ve Kur'an'ın yörüngesinde yürümeden

ona ulaşmak mümkün değildir.

Şimdi öyle sihirli ki bakın öyle iç içe ki takva ehli olmadığınız

sürece Kur'an'a açılamıyorsunuz ve Kur'an'a açılmadığınız sürece takva

ehli de olamıyorsunuz.

Öyle girift bir ilişkisi var Kur'an ile takva kelimesinin.

Öyle büyülü bir ilişki Kur'an'ı tam anlamak istiyorsanız takva ehli

olmanız gerekiyor.

Kur'an'ın yörüngesinde yürüyebilmek ve ona ulaşabilmek takva ile mümkün.

Her şeyden evvel Kur'an kapısını müttakilere aralar ve onlara ne fısıldar?

Hüden lil muttakin diye fısıldar.

Yani Kur'an-ı Kerim müttakiler için bir hidayet rehberidir diye fısıldar

Kur'an-ı Kerim bize.

Daha Kur'an'ın başında hüden lil muttakin diyor Cenab-ı Hak

bize.

O Kur'an-ı Kerim müttakiler için bir hidayet rehberidir.

Öyleyse müttakil olduğunuzda Kur'an-ı Kerim size kapılarını açıyor ve neticede

Hazreti Furkan ekseninde yaşamaya işaret eden nazarları işte bu ufka çeviriyor

Cenab-ı Hak.

Hangi ufka çeviriyor diye baktığımızda görüyoruz ki Cenab-ı Hak bize umulur

ki takva dairesine girersiniz yörüngesini veriyor.

Bir tarafta bakın Hoca Efendi'nin söylediği şeyi iki ayet ortaya çıkarıyor.

Birincisi Bakara Suresi, Bakara Suresi ikinci ayet.

İkincisi de Bakara Suresi yine değerli dostlarım Bakara Suresinin diğer bir

ayeti umulur ki takva dairesine girersiniz.

Bu 21.

63.

179.

ve 183.

ayetler Bakara Suresinde tekrar edilen ayetler.

Umulur ki takva dairesi içerisine girersiniz.

Kur'an'la takva dairesi içerisine giriyoruz ve takva dairesi içerisinde

olduğumuz sürece de Kur'an-ı Kerim bizim için bir hidayet rehberi

oluyor.

Değerli dostlarım öyle bir girift ilişki var Kur'an'a açılmakla takva

kavramı arasında.

Evet İslam'ın dışında dedi Hoca Efendi böyle muhtevi bir bu kadar

büyülü, bu kadar sihirli, bu kadar kuşatıcı bir kavram takvayı, takvanın ihtiva

ettiği bir kavrama rastlayabilmek mümkün değil.

Öylesine madde ile manayı cam ediyor, öylesine bütün prensipleri hayatın

prensiplerini Kur'an ölçüleri içerisinde yaşamayı öngörüyor takva kavramı.

Evet hakkın en çok beğendiği iş takva.

Böyle bir netice çıkıyor bu durumda.

Allah'ın en çok beğendiği iş takva.

Onun en temiz, en nezih kulları da işte o takva ehli olanlar

yani müttakilerdir.

Takva adına müttakilere en saf, en duru mesaj Hz.

Furkan-ı Bediülbeyan'dandır.

Şimdi bu şartlar altında takva adına alacağımız bütün mesajları nereden

alıyoruz?

Kur'an'dan alıyoruz.

O hakkı batıldan ayırıyor ya.

Hani biz ne yapıyorduk takvayla?

Emirlere riayet ediyorduk.

Takvayla biz cenneti bize götürecek davranışları benimsiyor.

Yine takvayla cehennemden içtinab etmeye çalışıyorduk.

Dolayısıyla da biz en temiz, en nezih kul olma yolculuğunu takvayla yaptığımız

gibi hakkın en beğendiği eylemin içerisinde yine takvayla duruyoruz.

Ve Kur'an-ı Kerim hakkı batıldan ayıran ve beyanı bedi olan,

apaçık hakkı ve batılı birbirinden ayıran bir mesaj olduğu için takva dairesini

Kur'an'la, takva yörüngesini Kur'an'la yakalayabiliyoruz.

Hakkın kulları her zaman Kur'an'la beslenir.

Ötede de rüyet ve rıdvanla.

Şimdi burada Kur'an'la besleniyoruz hakkın kulları olarak.

Ötede de rüyetle ve rıdvanla besleniyoruz.

Burada Kur'an'la beslenenler, burada istikametlerini Kur'an'la tespit edenler,

öteki tarafta da rüyet ve rıdvanla besleniyorlar.

Buradaki vicdani zevk, oradaki ruhani hazla dönüşüyor.

Burada siz Kur'an'la riayet ettikçe zevki ruhani diyordu ya Bediüzzaman

Hazretleri, vicdanınızda o zevki tadıyor ve duyuyorsunuz.

Zannediyorum bunu hepiniz tecrübe etmişsinizdir.

Nefsimiz istemese de rıza-i ilahiyeye matuf hayatımızı inceltme çabasında

sergilediğiniz ubudiyet tavırları, sergilediğiniz takva tavırları vicdanımızda

bir lezzete dönüşüyor.

Yani teheccüde kalkmak mesela, bunu nefis ne kadar istemiyor olursa olsun

teheccüde kalkabiliyor olmak.

O vakitlerde huzuru ilahide olmanın insan vicdanına verdiği bir lezzet vardır.

İşte o vicdani zevk orada, o ukba aleminde ruhani hazlara dönüşüyor.

Takvadaki derinliğe bir ikinci mevhibe olması itibariyle Cenab-ı Hak Allah'a

karşı olabildiğince takva dairesinde olun buyurarak bu manadaki takvanın

önemini hatırlatır.

Bu işte takvanın bir derinliği.

Burada siz Kur'an'a riayet ediyorsunuz, Kur'an'la besleniyorsunuz.

Bu tam bir beslenme biçimi.

Her manasıyla düşünsel olarak Kur'an'la beslenme, zevki olarak, vicdan

genişliği olarak Kur'an'la beslenme, hayatımızı tanzim etmek için Kur'an

'la beslenme.

Burada Kur'an'la beslendiğiniz nispette ötede rüyet ve rıdvanla

besleniyorsunuz.

Burada vicdani zevkler duyuyorsunuz, orada da ruhani hazlar duyuyorsunuz.

Cennet lezzetinde derinleşme yeri biliyorsunuz.

Takvadaki derinliğe bir ikinci mevhibi olması itibariyle Cenab-ı Hak Allah'a

karşı olabildiğince takva dairesinde olun buyurarak bu manadaki takvanın

önemini hatırlatır.

Olabildiğince bakın, olabildiğince demek ki daha fazla zorlamak, daha fazla

çaba sarf etmek gerekiyor takvada derinleşebilmek için.

Evet bütün hayır vesilelerini değerlendirme, bütün şer yollarına karşı da

kapalı kalma.

Hayır vesilelerini değerlendirme.

O kadar yaşadığımız asır önümüze o kadar çok hayır vesileleri çıkaran bir

asır ki, zor bir asır.

Zor bir asır ama aynı zamanda da önümüze çok fazla hayır vesileleri

çıkaran bir asır.

Şer yollarına karşı da kapalı kalma.

Biliyorsunuz bir haramı terk etmek vacip hükmündedir diyor Bediüzzaman

Hazretleri.

Hani bir vacip sevabı yüz sünnet sevabına bedeldir.

Dolayısıyla haramlardan sakınma.

Yani siz çarşıda, pazarda diye anlatıyordu Hoca Efendi, gözünüzü haramdan

sakındığınızda bir vacip sevabı kazanıyorsunuz.

Bakın ne kadar büyük bir mesele bu.

Günah ihtimalleri bu asırda çoğaldığı için o şerlere karşı kapalı kalmanın

insana kazandıracağı binler vacip sevabı var.

Diğer taraftan da bu kadar zor, bu kadar meşakkatli bir asırda yaşadığımız

için hayır vesileleri çoğalmış durumda.

Yani el uzatacağınız insanlar çok.

Hayır vesilelerinin çoktuğu o.

Bir nebeli vazife emri bil maruf neh yani münker, yeryüzünden kötülüğü söküp

alabilme, atabilme, iyiliği de çoğaltabilme istikametinde hayır vesileleri

çoğalmış, şer yolları da çoğalmış, o hayır vesilelerini değerlendirip o şer

yollarına karşı da kapalı kalma veya kapalı kalmaya çalışma manalarını da yine

neyle tanımlıyoruz?

Takvayla tanımlıyoruz.

İşte o takva sayesinde insan aşağıların aşağısına yuvarlanmaktan kurtuluyor ve

alahi illigin yolcusu oluyor.

Bize o zikredilen Negatı halaknal insane fiyahseni takvinsu maradatınahu esveli

safiliğin ayeti kerimesinde zikredilen o esveli safiliğinden biz takvayla

kurtuluyoruz.

Takva sayesinde o aşağıların aşağısından sıyrılıyoruz ve alahi illigine doğru

bir yolculuğa çıkıyoruz.

Yani ibreyi ne belirliyor?

Hangi seviyede olduğumuzun, nerede olduğumuzun ibresini ne belirliyor?

O takvamız belirliyor.

Bu itibarla da denilebilir ki takvayı bulan bütün hayırların, yümünlerin,

bereketlerin kaynağını bulmuş olur.

Kim kendi hayatına bir takva yörüngesine oturtabilirse, kim müttakilerden

olursa bütün hayırların, yümünlerin, bereketlerin kaynağını bulmuş olur.

İşte bir şahit daha diyor Hoca Efendi ve değerli dostlarım Gülşeni Tevhid'den

bize beyitler okuyor.

O beyitlerde diyor ki bize Allah dini takvayı kime verdiyse o dünya

ve ahiret muradına ermiştir.

Kim ki hak eri ve takva sahibidir o bir şaki değildir, saittir

ve dosdoğru yoldadır.

Bakın sırat-ı müstakimi de neyle tanımlıyoruz şimdi?

Sırat-ı müstakim erbabını takvayla tanımlıyoruz.

Hani o sırat-ı müstakimi tefsir ederken zikrettiğimiz özneler kimdi onlar?

Peygamberlerdi, sıddıklardı, şehitlerdi ve zaliklerdi.

Hepsinin ortak özelliğine takva.

Onlar o yolda yürümenin, sırat-ı müstakimde yürümenin özneleriydi.

Kimlerin yürüdüğünü tefsir ediyordu Cenab-ı Hak bize.

O yürümenin kavramı, sırat-ı müstakimi tanımlayan kavram da takva kavramı.

Takva eylemiyle yürüyoruz sırat-ı müstakimde.

Kim ki, diyor bize Gülşen-i Tevhid, kim ki hak eri ve

takva sahibidir, o bir şaki değildir, saittir ve dosdoğru yoldadır.

Kim ki takvadan nasipsizdir, takva emaresinden yoksundur, onun varlığı ayıp ve

ardan başka bir şey değildir.

Ne yazık bakın, ne esef edilecek bir hayat.

El-Fâlfi Salâtün ve El-Fâlfi Salâmin Aleyke Ya Rasûlallah.

El-Fâlfi Salâtün ve El-Fâlfi Salâmin Aleyke Ya Habiballah.

El-Fâlfi Salâtün ve El-Fâlfi Salâmin Aleyke Ya Eline Vahdillah.

Evet, Peygamber Efendimiz Sallallahu Teala Aleyhi ve Sellemin o çizdiği

yörüngede yaşamak varken, o takvadan yoksun kalıp da kendi varlığını ayıp ve

ara dönüştürebilmek gibi bir esveli safiliğin de var yeryüzünde.

Hayatını, bütün hayatını takvadan yoksun olup da bütün hayatını ayıp ve ara

dönüştürebilmek aslında Hazreti Hakk'a yol bulandan başkası da diri değildir.

Ölüdür diyor Gülşen'i tevhid.

Eee diri olanlar kimlerdir?

Hazreti Hakk'a yol bulanlardır.

O yol takva yolu.

Onu bulamamış olanlar değil, diri değillerdir.

Ölülerdir.

Mezar-ı müteharrik diyoruz ya onlara hani hareket halindeki mezarlar.

Takva paha biçilmez bir hazine.

Paha biçilmez bir hazine.

En zengin hazinelerin en mütena yerinde eşsiz bir hemtah bir cevher.

Öyle bir cevher ki paha biçilmez.

Öyle bir cevher ki benzeri yok.

Bütün hayır kapılarını açan sihirli bir anahtar takva.

Bütün hayır kapıları onunla açılıyor.

Cennet yolunda bir burak takva.

Bakın zannediyorum hani bu kadar manaları yükledik ya takvaya.

Onun yerine başka bir kelime bulup da koyamayız zannediyorum.

Bu kadar manayı bu kadar manayı eee yükleye bileceğimiz onun yerine ona

eş bir anahtar kavram bulamayız zannediyorum.

Paha biçilmez bir hazine.

En zengin hazinelerin en mütena yerinde en mutena yerinde eşsiz bir hemtah

bir cevher.

Bütün hayır kapılarını açan sırlı bir anahtar ve cennet yolunda bir buraktır.

Onun bu müstesna yerini yerine binaendir ki o Kur'an-ı Kerim

'in zülal beyanıyla tam yüz elli defa ışık tayfları halinde gelir, ruhlarımızın

dimalına akar.

Işte bu kadar zülal bir kelime olduğu için bu kadar iksir bir

kelime şifa bir kelime kevserden bir yudum olduğu için Kur'an-ı

Kerim'in beyanında yüz elli defa tekrar ediliyor ve tekrar edilmiyor aslında

tecdid ediliyor, yenileniyor ve ışık tayfları halinde geliyor ruhlarımızın

dimağına akıyor.

Takvanın bu umumi istimaline, umumi kullanımına mukabil bir de herkes

tarafından bilinen özel bir manası var.

Şimdi o özel mananın üzerinde duracağız.

O özel mana nedir?

Takvanın özel manası herkes tarafından bilinen manası manası.

Eee o da değerli dostlarım günahlardan sakınmak manası.

Biraz onun üzerinde duracağız.

Herkes tarafından bilinen manası çok defa takva eee takva denince o

anlaşılıyor.

O da şeriatın emir ve yasaklarına karşı fevkalade duyarlı olmak.

Mükafattan mahrumiyet veya cezayı gerektiren davranışlardan uzak kalmaya

çalışmak.

Işte bu en eee en umumi manaların yanında eee değerli dostlarım hususi

manası, has manası.

Eee şeriatın emir ve yasaklarına karşı duyarlılık.

Bunun da derecelerini göreceğiz şimdi.

Bir tarafta o duyarlılık, bir taraftan da cezayı gerektirecek davranışlardan

uzak kalma.

Bu da ayrı bir duyarlılık, ayrı bir ceyd azim bir eee gayret.

Onlar günahlar günahların büyüklerinden ve fuhşiyattan kaçınırlar diye

buyuruyor Cenab-ı Hak fermanı sübhanisinde.

Bu en önemli bir yanını teşkil ediyor.

Günahlardan sakınmak yanını teşkil ediyor.

Onlar ki iman edip sonra da salih amel işlemeye koyulurlar.

Eee beyanı da diğer yanını teşkil ediyor.

Bir tarafta bakın günahlardan sakınma yanını Kur'an-ı Kerim'de onlar iman

ettikten sonra salih amel işlerler bir yönünü teşkil ediyor.

Diğer yönünü de günahların büyüklerinden ve fuhşiyattan sakınırlar yönünü

teşkil ediyor.

Bu iman it imanla beraber Kur'an-ı Kerim'de biliyorsunuz hep salih

amel beraber zikredilir.

O işin bir cephesi iman ve salih amel.

Bir cephesi de haramlardan, günahların büyüklerinden ve fuhşiyattan sakınma ki

hatırlatmak istiyorum yine size.

Biliyorsunuz Risale-i Nur'da Bediüzzaman Hazretleri yirmi altıncı sözümüzü

elinde bizim yolumuzun birtlerini eee sayarken onlardan bir tanesi de kebairi

terk etme, feraize riayet etmek olarak tanımlanıyordu.

Günahlardan fuhşiyattan sakınmak, günahların büyüklerinden sakınmak bir

taraftan da eee farzlara riayet etmek.

Işte takva tam bu noktada başlıyor.

Yani kim bu hassasiyeti gösterirse asgari seviyede takva dairesinin içerisine

girmiş oluyor.

Geçen eee züht dersinde bunun üzerinde çokça durmuştuk hatırlayacaksınız.

Bu kavramların bir asgarisi var.

Bir de azamisi var.

Işte asgari takva dairesi tam burada başlıyor.

Yani bir insan farzlara riayet ediyorsa kebairden de sakınıyorsa takva

dairesine girmiş oluyor.

Farzları titizlikle yerine getirme ve büyük günahlardan kaçınma takvanın zaruri

ve camii iki esasıdır.

Kuşatıcı ve zaruri olan yani bunun daha aşağısı mümkün değildir din dairesine

takva dairesine girebilmek için dediğimiz küçük günahlara gelince bir de

günahların büyükleri var, bir de küçükleri var.

Ne zaman eee gerçek takvaya ulaşıyoruz?

Kul gerçek takvaya ulaşamaz, sakıncalı şeylere girme endişesiyle bir kısım

sakıncası olmayan şeyleri de terk etmedikçe gibi bu da efendimizin beyanı pek

çok beyanı nebevi var ki Kur'an'ın dediği şeylere karşı da

titiz olmayı iktidar etmektedir.

Çünkü Kur'an'ın dediği şeyler şüpheli şeyler.

Bu da eee bizim eee terminolojimizin eee kavramlarından bir tanesi lemam

kelimesi.

Lemam şüpheli şeyler demek ve Kur'an-ı Kerim bize bu ölçüyü

veriyor peygamber efendimiz sallallahu aleyhi ve sellem de bize diyor ki gerçek

takva ya ne zaman ulaşıyoruz?

Bir taraftan eee haramlardan sakınıyoruz, bu takva dairesine adım atmış

oluyoruz ama gerçek takva şüpheli şeylerden de haram olabileceği endişesiyle

kaçınmayı gerektiriyor.

Yani böyle bir hassasiyeti gerektiriyor.

Hoca Efendi bunu tanımlarken diyor ki bize birincisi kebairi terk edip eee

farzlara riayet edebilmekle takva dairesinin içerisine girmiştik.

Sonra eee haramlara karşı bir hassasiyet geliştirmek ve onlardan sakınmaya

çalışmak.

Haram olacağı endişesiyle haramlardan uzak kalmaya çalışmak eee bu eee takvanın

bir buğdu ama en yüksek buğdu gerçek takvaysa o endişeyle şüpheli olabileceği

endişesiyle bir takım helalleri de terk etmek.

Bir takım helalleri de şüpheli olduklarını görüp de haram olabileceği

endişesiyle terk etmeye başladığımızda işte o zaman gerçek takva dairesi

içerisine girmiş oluyoruz.

Evet tam ihlas ancak her çeşit şirk şaibesinden sakınmakla kamil takva ve

şüphelerden bütün bütün kaçınmakla elde edebilir.

Kamil takva da şüphelilerden bütün bütün kaçınmakla elde edilebilir.

Şimdi ııı bizim dört kavramımız vardı ya azami takva, azami züht, azami

ihlas ve azami velayet.

Bu noktada ııı takvayla ihlas kavramı yan yana geliyor.

Ihlas tam manasıyla ihlası tam ediyoruz ya ona.

Tam bir ihlas nasıl elde ediliyor?

Şirk şaibesinden de sakınarak elde ediliyordu.

Aynı şekilde gerçek takva da şüphelilerden sakınmakla elde ediliyor.

Ikisinde de bakın bir ııı bir hassasiyet geliştirmek esas.

Şirk şaibesinden sakınmak da bir ihlas emaresi.

Aynı şekilde Kamil takva da şüphelilerden kaçınmak.

Ve ııı Efendimiz sallallahu teala'yı o selemin beyanı yine bize şüpheliler

karşısında.

El haramı ve helali diyor Efendimiz sallallahu teala'yı o selamı.

Yani haram belli.

E helal de belli.

Ama bu iki helali bu haramla helalin arasında bir şüpheliler alanı var.

Işte o şüpheliler alanına karşı hassasiyet geliştirebilmek.

Bu Kamil manada ııı takva ehli olabilmek, müttaki olabilmenin şartı değerli

dostlarım.

Iıı ciddi bir hassasiyet gerektiriyor bu durum.

Kardeşler hep bunun altını çiziyorlar.

Eskiden diyorlar hani biz ııı hani şu caiz şu caizliğin konusunda ciddi

bir hassasiyet gösteriyorduk.

Hatta hani bir rivayet dolaşıyordu ortada da biz o rivayet gerçek olabilir

endişesiyle o şeylerden uzak durmaya çalışıyorduk.

Şimdi acaba bu hassasiyetimizi yitirdik mi diye ııı arkadaşların kardeşlerin

ııı bir muhasebesine şahit oluyorum zaman zaman.

Yitirdiysek de yeniden kazanmaya ihtiyacımız var değerli dostlarım bu

hassasiyeti.

Yitirdiysek de yeniden kazanmaya ihtiyacımız var.

Çünkü gerçek takvaya başka türlü ulaşamıyoruz.

Özellikle de hani hicret eden kardeşler hicret ettikleri ülkelerde ııı bu

hassasiyeti korumakla mükellefler takva dairesinde kalabilmek için.

Haram da belli, helal de belli diyor efendimiz sallallahu aleyhi ve sellem.

Eğer biz kalp ve ruhun seviyesinde bir hayat yaşamak istiyorsak şüpheli

karşısında hassas olmak mecburiyetindeyiz.

Hani hep bu yolculuk, bu tasavvufi yolculuk, bu kalp eee kalbin eee

tepelerine yaptığımız yolculuk, seyri sülük dediğimiz bu yolculuk eğer bizim

yolculuğumuzsa yani bir teraki yolculuğu varsa önümüzde hedef olarak kaçınılmaz

bir surette kalbin ve ruhun dereceyi hayatına çıkmak için şüpheli şeyler

karşısında hassas olmak mecburiyetindeyiz, hassasiyetimizi artırmak

mecburiyetindeyiz.

Hadis helalin belli haramın belli olduğunu bize söylüyor.

Sahibi şeriatın bu iki hususu herhangi bir kuşkuya meydan vermeyecek şekilde

beyan ettiğini ancak bu ikisinin arasında ikisine de benzeyen bir kısım şüpheli

şeylerin olduğunu ve insanların çoğunun bunları bilemeyeceğini bu itibarla da

şüpheli şeylerden sakınmak lazım geldiğini ancak şüpheli şeylerden sakınan

kimsenin dinini ırzını koruyabileceğini şüpahata düşen kimsenin ise harama

girme ihtimaliyle karşı karşıya bulunduğunu tıpkı koru kenarında koyun güden

çobanın koyunlarının koruya girmesi melhuz bulunduğu gibi bu hususları

anlattıktan sonra Ruhu Seyyidül Enam buyuruyor ki biliniz ki her melikin bir

korusu vardır.

Allah'ın korusu da haramlardır.

Şimdi bir çoban düşünün bir koru kenarında koyunlarını otlatıyorsa eğer o

koyunların o koruya dalma girme ihtimali vardır.

Dolayısıyla da onları o korunun kıyısından geri çekmektir esas olan.

Yaklaşmayınız hükmü var ya.

Aynen onun gibi her melikin bir korusu vardır diyor Efendimiz sallallahu aleyhi

ve sellem.

Allah'ın korusu da haramlardır.

Yasak bölgeler onlar.

Öyleyse bize düşen şey bu ikisi arasındaki ikisine de benzeyen şüpheli şeylere

ııı bakıyor.

Bize düşen şey o ikisi arasındaki alandan da uzak durmayı gerektiriyor.

Çünkü bunları bilemiyoruz.

Bilemediğimiz için de şüpheli şeylerden kaçınmamız lazım geliyor ki dinimizi,

ırzımızı koruyabilelim.

Şüpheli şeylerden kaçınmamız lazım geliyor ki iffetimizi efendim ırzımızı

dinimizi şeytanın, nefsin, zalimlerin tasavvutundan koruyabilelim.

Ihtimaller meselesini ihtimaller dairesini hassasiyet dairesi olarak ele

almamız gerekiyor.

Tıpkı koru kenarında koyun giden güden çobanın koyunlarının koruya girmesi

melhuz bulunduğu gibi.

Böyle bir ihtimal varsa eğer bizim için de fark etmeden hassasiyet

göstermediğimiz için dikkatsizliklerimizden dolayı Allah'ın haram kıldığı

dairelere girme ihtimali var.

Allah'ın o korusu haram olan o korusundan sakınmak mecburiyetindeyiz.

Şu da bilinmelidir ki cesette bir et parçası vardır diye devam ediyor

Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellem.

O sıhhatli olunca beden de sıhhatli olur.

O bozulunca beden de bozulur.

Işte o kalptir diye buyuruyor Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellem.

Dolayısıyla değerli dostlarım bize düşen şey kalbin bozulmamasını sağlamak.

O et parçasının bedenimizdeki o et parçasının sıhhatli olması gibi gönül

hayatımızı da sıhhatli kılabilmek.

Biliyorsunuz insan bedenine bir haram lokma girdiğinde kırk gün ııı ibadeti

kabul olmaz hükmü var ya farz olan ibadetler kastedilmiyor biliyorsunuz Hoca

Efendi onu şerh ediyor.

Nafile olan ibadetler ya da ibadetlerimizden aldığımız yümün, bereket, feyiz

ver, zayi olup gidiyor.

Farkında olmadan o haram lokmaların bedenimize girmesine izin vermemek için

farkındalık kazanmamız gerekiyor.

Hassasiyetler geliştirebilmemiz gerekiyor.

Bunu tabii her veçhesiyle geliştirebilmek gerekiyor.

Yani haram yememeye gösterdiğimiz hassasiyeti vücudumuza giren gıdalara

gösterdiğimiz hassasiyeti aynı surette ağzımızdan çıkan kelimelere de

göstermemiz gerekiyor.

Gıybet etmemeye de göstermemiz gerekiyor.

Aynı aynı surette parmaklarımızla yazdığımız, dokunduğumuz tuşlara da o

attığımız mesajlara da göstermemiz gerekiyor.

Aynı hassasiyeti haram olabileceği endişesiyle uzak durmamız gerekiyor.

Bu esaslara binaen takvay-ı tam, takvay-ı tam.

Bakın ııı üstadımız ihlası tamme, ihlası etem ifadelerini kullanıyor ya.

Aynı surette takvanın da takvay-ı etem, takvay-ı tam kavramları var.

Neydi?

Iıı farzlara riayet etmek, büyük günahlardan sakınmak bir takva dairesiydi.

Sonra sonra sonra günaha girme konusunda harama bulaşma konusunda hassasiyet

geliştirebilmek ikinci bir takva dairesi ama en önemlisi o haramlarla helaller

arasındaki o şüpheli alandan sakınmak.

Bu esaslara binaen takvay-ı tamın ancak şüpheli şeyler ve küçük günahlardan

sakınmakla elde edilebileceğini söyleyebiliriz.

Öyleyse hani Hoca Efendi bize diyordu ya aslında bir günahı küçük görmektir

büyük günah diyordu.

Nedir büyük günah?

Günahı küçük görmektir büyük günah diyordu Hoca Efendi.

Öyleyse bizim her günahı hani küçük dahi olsa günahı küçük görmeden ondan

sakınabilme gayreti, cehdi, azmi gösterebilmemiz gerekiyor.

Böyle bir içtinab ise her şeyden evvel böyle bir sakınma, böyle bir

korunma ise her şeyden evvel bakın çok önemli bir noktaya geldik.

Iyi bir haram ve helal bilgisine bağla.

Ancak öyle elde edilebilir.

Yani nasıl elde edilebilir?

Ilimle elde edilebilir.

Bakın takvayla ilim arasındaki ilişkiye geldik şimdi.

Çok önemli bir ilişki bu.

Insanın o şüphelilerden gerçek manasıyla sakınabilmesi için şüpheli alanlardan

sakınabilmesi için ne gerekiyor?

Gerçek bir haram helal bilgisi gerekiyor.

Ilim gerekiyor yani.

Böyle bir içtinab diyor Hoca Efendi her şeyden evvel iyi bir haram

helal bilgisine dayanıyor.

Ancak onunla elde edilebiliyor.

Öyleyse değerli dostlarım buradan biz marifet ve vicdan kültürüne yol

buluyoruz.

Sağlam bir marifet ve vicdan kültürüne bağlı istedir diyor Hoca Efendi.

O haram helal bilgisini vicdana mal edebilmek, vicdan kültürüne

dönüştürebilmek, marifete dönüştürebilmek yani işleye işleye derinleştire

derinleştire bir kültür haline getirebilmek.

Haramları ve helalleri.

Iş gelip bu noktaya dayanınca diyor Hoca Efendi sizin nezdinizde en asil,

en şerefliniz, takvada en ileri olanınızdır ayeti kerimesiyle kulun içinde

kullar içerisinde Allah'tan hakkıyla ancak alimler korkar ayeti kerimesi beyanı

adeta kutuplaşır.

Adeta bakın ikisi ikisi bir hakikatin iki ayrı yüzü haline geliyor.

Sizin aranızdan Allah'tan en çok korkanlar kimler?

Alimler.

Sizin nezdinizde en asil, en şerefli olanlar kimler?

Takva sahipleri.

Takva Allah'tan korkmak demek değil miydi?

Öyleyse ilimle takva yan yana geliyor ve bir hakikatin iki yüzü haline

geliyor.

Adeta kutuplaşır, takva asalet ve şerefe inkılap eder, ilim de saygıya bürünür.

Ifadelerin güzelliğine bakın.

Takva bu beyanda asalete dönüşüyor insan fıtratında.

Insan fıtratının asaleti takvayla bu beyanla takva asalete dönüşüyor, şerefe

dönüşüyor, insanın şerefi haline geliyor takvası.

Şerefi haline geliyor.

Ağzından çıkan kelimeleri bile eee kontrol eden bir şerefe dönüşüyor, asalete

dönüşüyor, ilim de saygıya bürünüyor.

Allah'tan çok korkanlar alimler ya ne kadar çok biliyorsa havfu ve haşyeti

o kadar ziyadeleşiyor.

Ne kadar çok ilimde derinleşiyorsa Allah'a karşı saygı da o kadar

çok derinleşiyor.

Ve ııı bir bayrak gibi külleniyor insan mahiyetinde bu sıfatlar.

Düşünün takvayla elde edilen şeyleri düşünün.

Takva ve ilim bir hakikatin iki yüzü olarak insana kazandırdığı asalet, şeref

ve aynı zamanda Allah'a karşı saygı.

Saygı.

Ne büyük ganimetler bunlar hepimiz için.

Kalbin ve sırrın bu renklerle benzeyen ruhlar kalplerini ve sırlarını düşünse

bize sırrımız ve kalbimiz takvanın rengiyle ilmin rengiyle bezendiğinde işte o

kalplerinde Allah'ın takva ve imtihanına, takva imtihanına tabi tuttuğu

kimselerdir.

İlahi iltifatıyla birer imtihan kahramanı olarak anlatılırlar.

Bu ayeti kerimede de bakın işte o diye çeviriyor Hoca Efendi kalplerinde

Allah'ın takva imtihanına tabi tuttuğu kimselerdir.

Kalplerinde Cenabı Hak onları takva imtihanına tabi tutuyor.

Onlar da o imtihanı kazanmak suretiyle kalbine geliyorlar.

Çok yüksek kalbler.

Değerleri, kıraatleri çok yüksek olanlar.

İlahi iltifata mazhar oluyorlar.

Adeta imtihan kahramanları haline geliyorlar.

İmtihan kahramanları.

Bugün kardeşlerimiz özellikle Türkiye'de eee hapishanedeki kardeşlerimiz, hapis

tecrübesi yaşayan kardeşlerimiz, galibiyet tecrübesi yaşayan kardeşlerimiz,

yollara düşüp hicret tecrübesi yaşayan kardeşlerimiz Yunanistan'da o limanda

hicret etmek için başka bir durağa geçmek için bekleyen kardeşlerimiz onların

hepsi birer takva kahramanı haline geliyorlar.

İmtihan kahramanı haline geliyorlar.

Bakın Cenabı Hak onları imtihan ediyor.

O imtihanın içerisinde bile helal ve haramlara riayet ediyorlar.

O imtihanın içerisinde bile eee ilmin hakkını veriyorlar.

Ahsaletlerini koruyorlar, şereflerini koruyorlar.

O imtihanın içerisinde hep ağızlarından çıkacak uzuvlarından çıkacak onların

davranışlarından hasıl olacak olan amellerin Allah'ın rızası istikametinde

olmasına dikkat etmeye çalışıyorlar.

Üstadımız ne diyor birinci sözde?

Allah için veriniz, Allah için alınız diyor.

Allah için başlayınız, Allah için işleyiniz diyor.

Öyle bir takva yörüngesi ki öyle bir takva yörüngesi ki hep onun

adıyla onun namına ibadet-ü taat kutbunda takva denilince daha çok iç

saffeti anlaşılıyor.

Şimdi bu da meselenin ibadet-ü taate bakan yönü.

Nedir?

Yani bir insanın ibadetinin takvalı olması nedir?

Takvalı ibadet etmek nedir?

Onun cevabı da daha çok iç saffeti.

O ibadeti iç saffetiyle yapmak yani ihlasla yapmak gönül derinliğidir ibadetin

takvalı olması.

İhlas enginliğidir.

Ibadetin takvalı olması böyle tanımlanıyor.

Bakın iç saffeti, gönül derinliği, ihlas enginliği.

Ve masiyet dairesinde de günah ve şüpheli şeylere karşı kesin bir tavır

almak ve kararlı olmak.

Masiyet dairesinde yani haramlardan sakınma dairesinde günahlara karşı ve

şüpheli şeylere karşı kesin bir tavır almak ve kararlılık sergilemek, uzak

durmak onlardan.

Başkalarının bizi buna çekememesi, kardeşim ben burada duruyorum diyebilmek,

herkesin de bizim orada durduğumuzu bilmesi.

Bu itibarıyla da kulluğun çeşitliliğine göre aşağıdaki hususların hepsini

takvanın ayrı bir buğdu sayabiliriz diyor hocaefendi.

Şimdi kulluğumuzun çeşitliliği var biliyorsunuz.

Çeşit çeşit kulluklarımız var.

Nereden nereye kadar kulluklarımız var?

Mesela hocaefendi takvayı anlatırken peygamber efendimiz sallallahu aleyhi ve

sellem hani yatmadan önce felak nas surelerini okuyor, ellerine üflüyor, bütün

bedenini sıvazlıyor, sağ tarafına yatıyor.

Şimdi bu peygamber efendimiz sallallahu aleyhi ve sellemin sünneti buna riayet

ediyorsunuz şeriat dairesinde ama aynı zamanda peygamber efendimiz sallallahu

aleyhi ve sellem buyuruyor ki yatmadan önce uykuya girmeden önce evdeki ateşi

söndürün diyor peygamber efendimiz sallallahu aleyhi ve sellem.

Bu da bakın takva dairesi.

Yani bir taraftan bu buğdiyetin genişliğine bakın iki yönü var demiştik ya

hani iki veçhesi var meselenin.

Iki kutbu var meselenin.

Bir taraftan şeriat-ı fıtriyeye riayet ediyorsunuz.

Bir taraftan da şeriat-ı kur'aniyeye riayet ediyorsunuz.

Bir taraftan sünnet-i seneyeye ittiba ediyorsunuz ve bu sünnet-i seneyeye

ittiba dairesini de yine iki buğutlu olarak ele alarak ittiba ediyorsunuz.

Yani peygamber efendimizin sallallahu aleyhi ve sellemin ibadet ettiği gibi

ibadet edebilmek.

Buca Efendi diyor ki efendimiz gibi namaz kılmayı Allah'tan istemek Allah'tan

peygamberlik istemek değildir diyor.

Doğru bir şeyi talep etmektir.

Öyle bir namaz kılın ki öyle bir namaz kılın ki meleği alanın

sakinleri size hayran olsunlar.

Bu işin bir tarafı ama öteki tarafında da efendimizin yine eee şeriat

-ı fıtriyeye riayeti gibi şeriat-ı fıtriyeye riayet etmeye çalışmak.

Dolayısıyla ubudiyetin kavramı çok geniş.

Takva'nın buğutları da çok geniş.

Hoca efendi burada takva'nın ayrı ayrı buğutlarını bize maddeleyerek göstermiş.

Onların üzerinden gidip dersimizi öyle hitama erdireceğiz.

Maddelerden biri birincisi kulun kulun masivaullah'tan yani Allah'tan gayri her

şeyden onların zatları itibariyle kaçınması.

Onların zatları itibariyle kaçınmak demek ne demek?

Biliyorsunuz eee biz eee ötürü diyor hoca efendi buna ötürülüğü yakalamak.

Yani biz birisini seviyoruz diyelim ama zatı itibariyle sevmiyoruz.

Allah'tan ötürü seviyoruz.

Ötürülüğü yakalayıp seviyoruz hep.

Dünyayı seviyoruz.

Dünyayı bakın seviyoruz ama ötürü seviyoruz.

Allah'tan ötürü.

Üstad ne diyordu?

Dünyanın üç yüzü var diyordu.

Bu da takva'nın tanımlarından bir tanesi.

Dünyanın üç yüzü var.

Bir tanesi dünyanın kendine bakan yüzü.

Biz dünyanın kendine bakan yüzünü fani olan yüzünü sevmiyoruz.

Ama dünyayı seviyoruz.

Hangi veçesiyle seviyoruz?

Ötürülüğüyle seviyoruz.

Yani Esma-ı İlahiye'yi aynadarlık cihetiyle seviyoruz.

Zati olarak sevmiyoruz mahlukatı.

Esma-ı İlahiye'yi aynadarlık cihetiyle seviyoruz.

Aynı surette ahirete mezra olması cihetiyle seviyoruz.

Dolayısıyla birinci maddemiz takva'nın birinci buudu bu.

Mahsivaullah'tan yani Allah'tan gayrı her şeyden zatları itibariyle kaçınmak

zatı itibariyle kaçınmak, Allah'tan ötürü sevmek.

Allah'tan ötürü.

Üstad anlatıyordu ya bize.

Eşimizi Allah'tan ötürü nasıl seveceğiz?

Babamızı, annemizi Allah'tan ötürü evladımızı Allah'tan ötürü nasıl seveceğiz?

Hepsini üstat dostlarımızı nasıl seveceğiz?

Efendim dünya nimetlerini Allah'tan ötürü nasıl seveceğiz?

Üstat bize bunları hatırlayacaksınız otuz ikinci sözde uzun uzun tafsil ederek

anlatıyordu.

Işte bu birinci maddesi takva'nın mahsivaullah'tan onların zatları itibariyle

kaçınmak.

Ikincisi dinin ahkamına bir hakkın riayet etmek.

Hakkıyla.

Neyse dinin ahkamı.

Haramlar belli.

El haramu belli.

Haram da belli, haram helal de belli.

Dolayısıyla dinin ahkamına hakkıyla riayet etmek.

Üçüncüsü esbap dairesinde cebre düşecek davranışlardan kudret dairesinde de

itizale sapacak inhiraplardan sakınmak.

Ne güzel ifade etti bakın hoca efendi.

Iki daire var.

Bir esbap dairesi bir de kudret dairesi var.

Kudret dairesi.

Hani bir tarafta mülk yüzü var eşyanın biliyorsunuz.

Bir de melekut yüzü var.

Kudret dairesi onun melekut yüzü.

Yani bir tarafta sebepler var ama o sebeplerin arkasında işleyen kudret eli

var, müsebibül esbap var.

Dolayısıyla bir sebepler bir de kudret dairesi.

Şimdi sebepler dairesinde cebre düşmememiz gerekiyor.

Cebre düşmememiz gerekiyor.

Yani sebepler dairesinde sebeplere hakkıyla riayet etmemiz gerekiyor.

Sebeplerse mevzubahis olan hani rızkı veren Allah'tır cümlesi neye bakıyor?

Kudret dairesine bakıyor.

Rızkı veren Allah'tır cümlesi.

Ne yapman gerekiyor senin esbap dairesinde?

Rızkının peşine düşmen, onu araman gerekiyor.

Bu sebepler dairesi.

Ama itikat dairesine gelince kudret dairesine gelince rızkı sana verenin Allah

olduğundan asla ve asla şüpheye düşmemen gerekiyor.

Onu Allah'tan gayrısından beklememen, Allah'tan gayrısından minnet etmemen

gerekiyor.

Bu kudret dairesine bakan yönü eğer rızkı sebeplerden bilirsen itizale düşmüş

oluyorsun.

Yani muhteşili olmuş oluyorsun.

Sebeplere tesir verme şirkine düşmüş oluyorsun.

Ama eğer sebeplere hiç riayet etmezsen bu sefer de cebre, cebriye mezhebine

dahil olmuş oluyorsun.

Öyleyse bakın üçüncü maddemiz ne?

Sebepler dairesinde cebre düşmeyeceğiz.

Kudret dairesinde de itizale düşmeyeceğiz.

Bütün sebeplere harfiyen riayet edeceğiz ama neticeyi daima Allah'tan

bileceğiz.

Bu da takvanın ııı tanımı içerisine giriyor.

Aslında bu cümle yani bu üçüncü madde değerli dostlarım hatırlayacaksınız

kaderi itikadımızı tanımlıyor.

Bizim kaderi olan imanımız bu cümleyle tanımlıyor tanımlanıyor biliyorsunuz.

Sebepler dairesinde cebre düşmemek, kudret dairesinde de itizale sapmamak.

Öyleyse bakın kaderi olan itikadımızı da ne belirliyor?

Pratiğine kaderi olan itikadımızın takva.

Çok önemli bir şey bu.

Tekrar etmek istiyorum bunu.

Bizim kaderi olan itikadımızın ölçülebilir pratik yüzü uygulaması takva.

Yani ben kadere ne kadar iman ediyorum sorusu ne kadar takvalıyım da

cevap buluyor.

Dördüncü maddemiz haktan uzaklaştıracak şeylere karşı sürekli tetikte bulunmak.

Ne güzel maddeler bunlar.

Ne güzel maddeler.

Keşke böyle hepsini zihnimize yerleştirebilsek, kalbimize yerleştirebilsek,

hayatımıza tatbik edebilsek, haktan uzaklaştıracak her şeye karşı sürekli

tetikte bulunmak.

Ne beni haktan uzaklaştırıyor?

Elime elime efendim cep telefonunu alıp da Twitter'a girdiğimde haktan

uzaklaşıyorsam eğer ona karşı tetikte bulunmak.

Dikkatli kullanmak onu.

Efendim sosyal medyada dolaşırken haktan uzaklaştığımı hissediyorsam ona karşı

tetikte bulunmak.

Gıybet endişesi karşısında tetikte bulunmak.

Beni Allah'tan ne uzaklaştıracaksa onlara karşı sürekli tetikte bulunmak.

Uyumu sahire deniliyor ya hani.

Eee bir eee nöbet bekçisi gibi nöbet bekçisi gibi tetikte bulunmak.

Sınır bekliyormuş gibi tetikte bulunmak.

Orucumuz var da bozulacakmış gibi tetikte bulunmak.

Haktan uzaklaştıracak her şeye karşı.

Beşinci madde yasaklara muhalefet etmeye çekecek nefsi hazlara karşı devamlı

uyanık olmak.

Şimdi yasaklara muhalefet etmeye ne çekiyor bizi değerli dostlarım?

Allah'ın yasaklarına bizi ne muhalefet ettiriyor?

Nefsani hazlar.

Nefsani hazlar onlara karşı uyanık uyanık olmak.

Eee çok uyumaya karşı beni eee çok uyumaya çeken şey nefsani bir

haz.

Çok yemeye çeken şey beni.

Çok yemek haram biliyorsunuz.

E çok yemeye karşı çeken şey beni nefsani hazlar.

Öyleyse o nefsani hazlara karşı uyanık olmakla mücadele ediyorum.

Sürekli e hani şunu da yiyelim, bunu da yiyelim, şurada ne var

onu da tadalım, burada ne var onu da tadalım bunların peşinde nefsani

hazlar peşinde koşmaya karşı uyanık olmak yasaklara muhalefet etmeye çekecek

bizi nefsani hazlar karşısında bir sınır bekçisi gibi olmak.

Ve altıncı madde maddi manevi her şeyi Allah'tan bilip nefsine hiçbir şeyi

temlik etmemek.

Şimdi bakın ne kadar enteresan bir şey.

Burada da eee tevhid ilkesi var.

Farkındasınız.

Maddi manevi her şeyi Allah'tan bilmek ve nefsa hiçbir şeyi nefsimize temlik

etmemek.

Temlik etmek eee onu bizimmiş gibi gasp edip üzerimize almak, üzerimize

geçirmek demek.

Nefsimize hiçbir şeyi temlik etmemek, her şeyi Allah'tan bilmek.

Hoca Efendi diyor ki siz bir yerde hizmeti anlatıyorsunuz.

Işte hizmetin eee güzelliğini, başarılarını eee anlatıyorsunuz.

Anlattığınız şeyleri Allah'a bağlamıyorsanız yine o hizmet olmuyor.

Anlattığınız şeyleri döndürüp dolaştırıp da bu Allah'tan yapan o eden o

demiyorsanız tamam hizmet başlığı altında bir şeyler anlatıyorsunuz ama onları

da nefsinize temlik ediyor olabilirsiniz.

Işte biz yaptık, işte bizim ekibimiz yaptı, kardeşlerimizle beraber yaptık.

Bunları söylerken yaptığımız her şeyi Allah'a verebilme meselesi bizim için

esas olmalı.

Ona işaret etmek.

Bu da tevhid ilk ilkesi.

Bakın aksi durumda şirke düşmüş oluyoruz.

Çünkü yedinci maddemiz altıncı maddemiz bu.

Maddi manevi her şeyi Allah'tan bilmek nefsimize hiçbir şeyi temlik etmemek.

Yedinci madde kendini hiçbir kimseden daha ali ve daha hayırlı görmemek.

Nefsini aşağı görmek.

Hiç kimseden daha ali daha hayırlı görmemek.

Nefis cümleden diyebilmek.

Vazife cümleden âlâ diyebilmek.

Herkes yahşi men yaman herkes buğday men saman diyebilmek.

Nefsimizi kimseden daha âli daha hayırlı görmemek.

Sekizinci madde Allah'tan başka hiçbir şeyi gayeyi hayal haline getirmemek.

Bakın o kadar olağanüstü bir şey ki takva ne yaptı?

Itikadı, ameli, hizmeti hepsini kendi içinde topladı.

Takva kelimesi.

Hizmeti, itikadı, ahlakı, ameli hepsini kendi içinde topladı.

Ibadeti.

Iıı Allah'tan başka hiçbir şeyi gayeyi hayal edinmemek.

Dokuz hazreti rehberi küle inki inkiyatta bulunmak.

Burada da ııı burada da peygambere iman ve peygambere tebaiyet meselesi var.

Sünneti seniyyeye harfiyen riayet etme meselesi var.

Üstad hatırlayacaksanız kendi yolunun erkanı arasına bunu da koyuyordu.

Sünneti seniyyeye harfiyen riayet.

Hazreti rehberi küle inkiyatta bulunmak onun ayak izlerini takip etmek.

Evet ayatı tekviniyenin sürekli tetkik ve tefekkürleriyle kalbi ve ruh

hayatının yenilenmesi.

Benim okuduğum metinde maddelerde bir karışıklık olmuş zannediyorum.

Bir bir diye devam etmiş.

Bunlar da değerli dostlarım takvanın diğer yüzü yani ııı şeriatı fıtriyeye

bakan yüzü ayatı tekviniyenin sürekli tetkik ve tefekkürüyle kalbi ve ruhi

hayatını yenileyebilmek ifadenin güzelliğine bakın.

Sürekli tek tetkik edeceksiniz tekviniye ayetleri.

Şu kainatta cari olan kaideleri, ilimle, ilimlerle, fenlerle sürekli tetkik

edecek, tefekkür edecek ve kalbi ve ruhi hayatımızı onlarla yenileyeceğiz.

Öyleyse kalp ve ruh hayatının yenilenmesi de takva kavramının içerisinde.

Bir maddemiz son maddemiz ve değişik buğutlarıyla rabıtayı mevti hayatının bir

düsturu haline getirmek.

Işte bu da sonuncu maddemiz değişik buğutlarıyla rabıtayı mevti.

Değişik buğutlarıyla.

Üstad bize onu anlatıyor hatırlayacaksınız.

Kendi ölümümüzü, asrımızın ölümümü, ölümünü, dünyanın ölümünü farklı

yöntemlerle farklı karelerle sonbahar sayfasında, gece sayfasında insan bedeni

sayfasında yeniden yeniden rabıtayı mevti diri tutma hayatın bir düsturu haline

getirme.

Hasılı değerli dostlarım bitiriyoruz burada.

Hasılı takva bir kevserdir.

Takva bir kevser.

Sonsuzluk suyu, sonsuzluk şarabı.

Müttaki de ona ulaşmış bahtiyardır.

Müttaki kim?

O kevseri içen.

Daha dünyadayken o kevseri içen müttaki.

O sonsuzluk suyunu daha dünyadayken yudumladığı için cennette kevsere

erişendir.

Ne acıdır ki hak katında bu mazhariyeti elde etmiş insan sayısı diyor

hoca efendi pek azdır.

Allah bizi o azlardan eylesin.

Bir şairimizin sözüyle bitirelim.

Hak Teala aydır.

Takva ehlidir.

Ulunuz müttakinin makamı cennet içtiği kevser olur.

Allah Teala buyuruyor ki bu Allah Teala eder derken kast edilen şey

aydır olmalı eski Türkçe'de.

Allah Teala buyuruyor ki takva ehlidir ulunuz.

Sizin ulunuz kimdir?

En şerefliniz kimdir?

Bu meal çok Hoca Efendi'nin verdiği meal ayeti kerimeye.

Hani üstünlük takvadadır diyoruz ya.

Hoca Efendi Allah katında en üstününüz demiyor bakın.

Öyle meallendiriliyor ya sizin Allah katında en üstününüz ııı takva ehli

olandır.

Hoca Efendi en asil ve en şerefli olanınız diye meal verdi.

Çok güzel bir meal bu.

Bu şiirde de deniliyor ki sizin Allah katında en ulunuz müttakilerdir.

Takva ehli olanlardır.

En ulunuz.

Ve müttakinin de makamı cennettir.

Içtiği de kevser olur.

Dünyada da o kevseri içer.

Takva kevserdir ya.

Takva kevserin kendisidir ya.

Burada kevseri içer.

Takvayla kevseri içer.

Cennette de onu bir şarap olarak, cennet şarabı olarak içer.

Onunla karşılaşır.

Burada yudumladığı gibi cennette de onu yudumlar.

Diyelim ve bugünkü dersimizi de hitama erdirelim değerli dostlarım.

Işte böyle çok buğutlu bir kavram, çok önemli bir kavram.

Allah bizi duamız olsun.

Dersimizi bitirdik.

Dua faslımız bu olsun.

Zaten bu makalenin kendisi dua farkındasınız.

Zaten bu makalenin kendisi dua.

Ben şuradan chat bölümünü açayım da sizin dualarınızı da göreyim bir taraftan.

Evet.

Diyelim ki değerli dostlarım Allah bizi müttakilerden eylesin.

Allah bizi müttakilerden eylesin.

Allah bizi takvayla şereflendirsin, ulu kılsın, aziz kılsın.

Allah bize takvayla asalet kazandırsın.

Takvayla şeref kazandırsın ve başka hiçbir şeyde şeref aratmasın Cenab-ı Hak.

Takvada aratsın şerefimizi.

Ve Rabbimiz bizi takvanın bu iki buğdunu hem şeriat-ı fıtriyeye riayet

buğdunu hem de şeriat-ı Kur'aniye'ye riayet buğdunu ifa eden

müttakilerden eylesin.

Rabbimiz bizi takvayı yenileyebilenlerden, tazeliyebilenlerden eylesin.

Çok hızlı akıyor bir taraftan söylediklerinizi dualarınızı görmeye çalışıyorum.

Işte değerli dostlarım Rabbimiz bizi en temiz, en nezih kulları arasına katsın.

Müttakiler arasına katsın.

Takva adına saf, duru o Kur'an-ı Kerim'in bediül beyanının

ifade ettiği manaları kendi mahiyetimizde cam ettirsin Cenab-ı Hak bize.

Kur'an'la beslesin Cenab-ı Hak bizi.

Kur'an'la beslesin.

Ve Kur'an manasıyla takvaya açsın.

Takvayla da Kur'an'ın sırlarına açsın.

Kur'an-ı Kerim'e muhatap kılsın Rabbimiz bizi takvada kemale erdirsin.

Takvayı tammeye, takvayı etenme Rabbimiz bizi erdirsin.

Ve takvanın bir ilimse eğer Cenab-ı Hak o şüpheli daireden o

haramlarla helaller arasındaki şüpheli daireden ilimle uzak kalabilmeyi bize

nasip etsin.

Hassasiyetlerimizi derinleştirsin, zenginleştirsin, geliştirsin Cenab-ı Hak.

Öyle bir hassasiyet kazanalım ki haram olabileceği endişesiyle o Cenab-ı Hakk

'ın korusu olarak hadisi şerifte tanımlanan o daireye hiç girmeyelim şüpheliler

dairesine.

Haramlarla helaller arasındaki o şüpheliler dairesinden tümüyle kendimizi

sıyırıp çıkabilelim.

Hep helaller dairesinde kalalım.

İhlasımız amelimize ihlas buğudunu, ihlas derinliğini kazandırabilelim.

Bu maddeler ki Hoca Efendi'nin makalenin sonundaki bütün maddelerde saydığı

vasıflarla muhtasıf olalım.

Allah'tan gayrı her şeyden zati itibariyle sakınabilelim.

Ötürü yakalanı yakalayabilelim.

Ondan ötürü sevelim.

Ondan ötürü benimsiyelim.

Ondan ötürü tutalım, işleyelim, başlayalım.

Ve dinin ahkamına bir hakkın riayet edebilelim.

Esbap dairesinde asla cebre düşmeyelim.

Kudret dairesinde de itizale sapmayalım.

Esbap dairesinde de kudret dairesinde de ehl-i sünnet olmanın hakkını verelim.

Sebeplere hakkıyla riayet edelim.

Neticeyi de tümüyle Allah'tan bilelim.

Şükrünü eda edebilelim.

Haktan uzaklaştıracak şeylere karşı sürekli tetikte bulunabilelim.

Yasaklara muhalefet etmeyelim.

Nefsani hazlara karşı uyanık olalım.

Nefsani hazlara karşı.

O nefsani hazların yasaklara muhalefetine izin vermeyelim.

Maddi manevi her şeyi Allah'tan bilelim.

Nefsimize de hiçbir şeyi temlik etmeyelim.

Kendimizi hiç kimseden daha âli, daha hayırlı görmeyelim.

Allah'tan başka hiçbir şeyi gayeyi hayal etmeyelim.

Tek maksudumuz, tek matlubumuz o olsun.

Matlubum sensin, maksudum sensin Allah'ım diyebilelim.

Ayatı tekviniyeyi de sürekli tetkik edip tefekkürlerimizle kalbi ve ruhi

hayatımızı yenileyebilelim.

Ve değişik bu utlarıyla rabıtayı mevti de hayatımızın bir düsturu haline

getirebilelim.

Inşallahü teâlâ değerli dostlarım.

Takvayla ulu olalım, takvayla şuurlu olalım, takvayla izzetli, takvayla şerefli

olalım ve içtiğimiz dünyada takva kevseri olsun.

Cennette de Allah bize o kevseri içirsin.

Evet değerli dostlarım maksut ve matlubumuz o olsun.

Hey takkınızı helal edin benim güzel dostlarım.

Sabrınız için çok teşekkür ediyorum iştirakiniz için.

Kendimiz için istediğimiz şeyleri bütün hizmet kardeşlerimiz için de zulme

bulaşmamış olmak şartıyla bütün mümin kardeşlerimiz için de isteyelim.

O müşkil şartların içerisinde zor şartların içerisinde takva ehli olan

kardeşlerimiz Allah bizi onlarla beraber haşretsin.

Allah bizi onlara bağışlasın.

Allah bizi onlara layık eylesin.

O kardeşliğe layık eylesin inşallahü teâlâ.

Evet ben de sizin dualarınıza amin diyorum.

O laleler, o güller, o kalpleri hep birer amin olarak kabul ediyorum.

Hep öyle kabul ediyorum.

Aminler olarak kabul ediyorum.

Rabbim de öyle kabul etsin.

Mizana koysun o aminleri Cenabı Hak makbul kılsın katında.

En kalbi dualarımız olsun o kalpler, o güller, o çiçekler hiç solmasın.

Kalbimizin vazosunda hiç solmasın o çiçekler inşallahü teâlâ.

Allah kardeşliğimizi baki eylesin.

Hakkınızı helal edin benim değerli dostlarım.

Allah'a emanet olasınız.

Çarşamba günü Mesnevi Nuriye Dersim'de görüşmek ümidiyle.

Hoşça kalın.