Qur’an Horizon - Episode 1, Part 1

Hayırlı akşamlar değerli seyircilerimiz, Irmak TV'de yeni bir programla karşınızdayız.

Yüce kitabımız Kur'an-ı Kerim'i bazı sureleri temelinde anlayıp,

onun altın ikliminde seyahate gayret edeceğimiz Kur'an hıfkı programında

Cuma akşamları Ali Ünal Hocam'la birlikte olacağız.

Hocam hoş geldiniz.

Hoş bulduk.

Hocam bu hafta müsaade ederseniz Kur'an'ı tanımakla programımızı değerlendirelim istiyorum.

Bu mealde Kur'an nedir diye başlarsak ne deriz hocam?

Kur'an-ı Kerim'in herkes tarafından bilinen ve Müslümanlarca kabul edilen ana özelliği veya tarifi,

Kur'an-ı Kerim Cenab-ı Allah tarafından Peygamber Efendimiz sallallahu aleyhi ve selleme

ve O'nun vasıtasıyla bütün insanlara ve cinlere gönderilmiş olan Cenab-ı Allah'ın kitabı.

Daha önceki peygamberlere gönderilmiş kitaplardaki bütün hakikatleri içinde barındırdığı gibi,

onlarda olmayan ve kıyamete kadar insanlığın ve cinlerin hepsinin ihtiyaç duyacağı hakikatleri de

kapsayan Cenab-ı Allah'ın bir manada kelamı.

Ezeli ve ebedi Cenab-ı Allah'ın kelamıdır.

Kur'an'ın çok değişik tarifleri yapılmıştır.

Bunların bu tarifler bir manada Kur'an-ı Kerim'in değişik veçelerine, değişik özelliklerine temas eden tariflerdir.

Ben müsaadenizle birkaç tanesini arz edeyim.

Hepsinin hafızamda kalmadığı için.

Mesela Kur'an-ı Kerim'in bizzat kendisinde şu ayetleri görüyoruz mealen.

Ramazan ayı ki insanlar için hidayet, furkan ve hidayetin apaçık delilleri olarak Kur'an o ayda indirildi.

Demek ki Kur'an-ı Kerim Ramazan ayında indirilmeye başlanan.

Yani Efendimiz'e vahyi mi?

İlk vahyi olarak Efendimiz'e Ramazan ayında başlanan.

Bu konuda birkaç şey var, iki ayrı görüş var.

Bazısı inzal, Kur'an-ı Kerim'in bir inzal tenzili vardır.

Bunlar biraz teknik meseleler.

Yani inzalinin Ramazan'da Kadir Gecesi'nde olduğu tenzilinin Recep'in 27'sinde başladığı gibi

veya Efendimiz'e indirilmesinin Kadir Gecesi'nde başladığı gibi.

Fakat önemli olan o değil.

Demek ki Kur'an-ı Kerim Ramazan'la doğrudan bir münasebeti var.

Ve furkan diyor.

Furkan hakla batılı birbirinden ayıran demektir.

Hakla batılı doğruyu da yanlışı ayıran ve apaçık bir hidayet olarak.

Ki kendisinde Kur'an-ı Kerim Bakara suresinde hemen

ذَٰلِكَ الْكِتَبُ لَا رَيْبَ ف۪يهُ دَلِّ الْمُتَّق۪ينَ

Orada da baştan sona bir hidayet olarak Kur'an-ı Kerim tarif buyurur.

Bu Bakara suresi 3.85'in ayeti sonrada Yunus suresi 37. ayette

Bu Kur'an Allah'tan başkasınca bir yalan olarak uydurulmuş değildir.

Ancak o kendinden önceki ilahi kitapları tasdik etmek ve kitabı ayrıntılı olarak açıklamak içindir.

Cenab-ı Allah'ın kitabı en nihayet Kur'an-ı Kerim'de tamamıyla insanlara gelmiş, indirilmiş.

Bunlara bazısı burada kitaptan kastında ehl-i muhafız olduğu söyleniyor.

Bu da çok önemli değil.

Yani Kur'an olarak indirilen Cenab-ı Allah'tan gelen bütün hakikatlere havi Kur'an-ı Kerim

ve önceki indirilen kitapları da asli halleriyle tasdik edicidir.

Sonra akıl edesiniz diye Arapça bir Kur'an indirdi.

Kur'an'ın önemli bir hususiyeti Arapça olmasıdır.

Muhakkak Kur'an en doğru olana iletir.

Daima her zaman doğruya iletir.

Ve sonra Kur'an-ı Kerim, lehv-i muhafızda kerim bir kitaptır, Kur'an'dır, okunan bir kitaptır buyuruluyor.

Ve Peygamber Efendimiz'in genişçe bir tarifi var Kur'an-ı Kerim'i.

Onu da ilerleyecek olursak.

Sizden öncekilerin tarihi, sizden sonrakilerin haberi ve aranızdaki meselelerin hükmü ondadır.

İnşallah bunları programlarda tek tek ele alacağız.

Kur'an hak ile batılı birbirinden ayıran kesin bir hükümdür.

O bir eğlence değildir.

Her kim zorbalığından dolayı onu bırakırsa Allah onu boynundan kırar.

Her kim hidayeti ondan başka bir şeyde ararsa Allah onu dalayete düşürür.

O Allah'ın sağlam ipidir.

Kur'an-ı Kerim'de geçer.

Sağlam ipidir.

O zikri hakimdir.

O sıratı müstakimdir.

Yani dost doğru yoldur.

O arzuların saptıramadığı, dillerin karıştıramadığı, alimlerin doyamadığı, fazla tekrarlamaktan eskimeyen, hayranlık veren, yanları bitmeyen bir kitaptır.

O öyle bir kitaptır ki cinden bir grup onu dinlediği zaman biz doğruluğu gösteren ve hakka götüren,

hayranlık verici bir Kur'an dinledik ve iman ettik demekten kendilerini alamamışlardır.

Ona dayanarak konuşan doğru söz söylemiş.

Onunla amel eden sevap kazanmış.

Yani gerçeği bulmuş ve onun karşılığını almış.

Onunla hükmeden adalet etmiş.

Ve ona çağıran da doğru yola çağırmıştır.

Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellem'in hemen pek çok sözlerinde, çoğu hadislerinde olduğu gibi

yine bu cevabı-ül kerim denilen ve az sözler, çok manalar ifade eden bir Kur'an tarifi.

Bunun dışında alimlerimizin biraz tefsirin veya Kur'an ilimlerinin sahasına giren bir kısacık tarif vardır ki

o da Peygamber Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellem'e vahiy yoluyla indirilmiş, mushaflarda yazılı.

Çünkü elimizde Kur'an deyince, yani iki kapak arasında denir.

Şimdi şurada olduğu gibi iki tane kapak arasında mesela bir bu Kur'an-ı Kerim derlenmiş, toplanmış bir araya.

Çünkü 23 seneden indirildiği için sonra bir kitap halinde bu şekilde toplanmış, derlenmiş.

Ve tevatür yoluyla nakledilmiş.

Yani Kur'an-ı Kerim'in, bunu da inşallah üzerinde duracağız.

Yani bir harfi bile değiştirilmemiştir.

Bir harf çıkartıp Kur'an-ı Kerim'e bir harf dahi ilave edilmemiştir.

Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellem'e indiği gibi aynen bize kadar gelmiştir.

Ve okunmakla ibadet edilen, icaz, yani tamamen mucize olan, mucize olan Allah'ın kelamıdır.

Ve bunun dışında Bediüzzaman Hazretleri'nin son derece önemli, uzun bir tarifi var.

Onu bir manada 25. söze ve Şerat-ül İcaz'a havale edeceğim.

Çünkü burada yani biraz üzerinde durulması gereken, normal belki insanların çalışması gereken bir tarif olduğu için onu oraya havale edip,

sadece fakat Kur'an'la alakalı çok önemli bir tespitini arz etmek istiyorum.

Kur'an-ı Kerim'in üstünde icaz vardır diyor.

Yani Kur'an-ı Kerim tamamıyla bir mucizedir.

Baştan sona Kur'an-ı Kerim denebilir ki, hatta her harfiyle, belki bunu bazıları mübalağa diyebilir.

Fakat inşallah programlarımızda geldiğimiz yerlerinde durmaya çalışırız.

Aslında Kur'an-ı Kerim her harfiyle Allah'tan gelen bir mucizedir.

Beşer onun hiçbir, en küçük suresinin ki,

İnna ataynâ kerkevsâr,

Fesalli rabbike benhâr,

İnne şâneke ve lebter.

Bir bu suredir.

En küçük bir suresinin dahi benzerini beşer meydana getiremez, getiremeyeceği.

Dolayısıyla mucize olmak zaten bizatihi Allah kelamı olduğunu ispat eder.

Böyle bir mucizedir.

Yani mucize olması benzerinin yapılamaması mı demek?

İnşallah üzerinde duracağız.

Evet, insanlar aciz kalır.

Onun bir suresinin, yani tam 8 mertebede,

yine Hz. Bediüzzaman'ın tespitiyle Kur'an'daki ayetleri inşallah onlardan zikrederiz.

8 mertebede insanlara meydan okumuştur.

Yani bir suresine dahi bütün insanlara bir araya gelse,

bütün alimleri, bütün edebiyatçıları, bütün mütefekkirleri, bütün söz üstadları bir araya gelse,

Kur'an-ı Kerim bir suresinin dahi benzerini, bırakın kendisini, benzerini dahi meydana getiremez.

Kur'an-ı Kerim'in mucize yönleri sadece benzerini meydana getirememesi değil.

Bunu Bediüzzaman Hazretleri 7 esas etrafında topluyor.

Ve bu 7 esası bölünce, yani bir manada açıklamaya başlayınca,

200 diyor, yani 200 kendisinin tespitiyle Kur'an-ı Kerim'in mucizevi yönü vardır.

Fakir bir çalışmamda bu 200'ün 50 küsuruna kadar tespit edilmiştir üstadın eserlerinden.

Kendisi 200 kadar diyor Kur'an-ı Kerim'in mucize.

Yani bir benzerinin meydana getirememesi özelliği vardır.

Yani 200 yönden insanı aciz bırakır.

Aciz bırakır. İnsanları ve cinleri yani bütün yaratılmışları, varlıkları aciz bırakır.

Üzerinde böyle bir mühür var. Yani Kur'an-ı Kerim böyle bir mühür var.

Kimse bu mühürü açamamış.

Bugüne kadar da yapılamamış tabi değil mi hocam?

Hiçbir zaman yapılamamıştır. Buna teşebbüs edenler sadece affedersiniz maskara olmuşlardır.

Ve onlar maskara olunca da daha sonra teşebbüs edilememiştir.

Meşhur edebiyat ustası, beleviyet ustası cahiz bizim tarihimizde.

Onun çok güzel bir sözü vardır.

Eğer diyor yani Kur'an-ı Kerim'in sözle bir benzerini meydana getirmeseydi getireceklerdi.

Fakat onunla Kur'an-ı Kerim'e mukabire edemediler.

Kur'an-ı Kerim'e mukabire adına kılıca sarıldılar diyor.

Yani kılıca sarılmaları ve sözle mukabire edememeleri de

Kur'an-ı Kerim'e herhangi bir mukabire edilemeyeceğini, onun benzerini meydana getiremeyeceğini

apaçık gösteriyor.

Yoksa çok kolay olurdu.

Kudri meydan, yani dünyanın bütün mütefekkirlerine, bütün edebiyatçılarına,

bütün beleviyet ustalarına, bütün bilginlerine, dini ilimler sahasında veya fenler sahasında,

bütün alimlere, bütün tarihçilere.

Yani ne kadar insanlar varsa ya bu noktada çalışabilecek bir araya gelsinler diyor Kur'an-ı Kerim.

Hepsi bir araya gelsinler.

Hatta bunların üzerinde sizin, mesela müşriklerin Tanrı kabul ettikleri varsa,

mesela şeytan da aslında yanlarına, başkalarının da aslında fark etmez.

Kur'an-ı Kerim bir suresinin dahi benzerini iki yüz noktada, yani Bediüzzaman'ın tespitiyle

meydana getiremezler.

Üstünde böyle mühür var.

Altında bürhan veya delil.

Kur'an-ı Kerim tamamıyla derin üzerine oturur.

Yani hiçbir zaman, mesela insanlar birbirlerine konuşurken biz bazen

mâhâzîm kutsiyeti yani, inandığımız bir insanın sözünü bu söylüyorsa doğrudur deriz.

Onun için mesela bazı zatlar bu noktada hüccetül islam denilmiştir.

Mesela İmam-ı Gazâlî hüccetül islam.

Yani İmam-ı Gazâlî'ye bakan bir insan İslâm'ın doğruluğunu anlar.

Yazdıklarına bakan, konuştuklarına bakan, hayatına bakan bir insan

onun doğruluğunu anlar.

İslâm bir hüccetidir mesela.

Fakat bunların sözlerine, ama Kur'an-ı Kerim Allah kelamı,

fakat bunda rağmen, yani Cenab-ı Allah her şeyi en doğru, tam doğru bilen olduğu halde,

inandığımız halde, ama Cenab-ı Allah kitabını indirirken

oradaki ifade buyurduğu bütün gerçeklerin delilleri de vardır.

Hiçbiri delilsiz değildir.

Aklı da ikna eder, kalbi de ikna eder, ruhu da ikna eder.

İnsan aklının pek çok melekeleri vardır.

Mesela hani bunlar bir manada semalara benzetilmiştir.

Yani nasıl yedi sema varsa insanda da muhakeme gibi, müfekkire gibi, tefekkür gibi,

taakkul, akletme gibi, iz'an gibi, tasdik gibi

insanın zihni, zihnimizde pek çok şubeler vardır.

Bunların her birini Kur'an-ı Kerim en sonunda tam bir tasdik ve iz'an uyaracak derecede

her birini tatmin ettiği gibi, insanın iç melekeleri vardır bir de.

Mesela ruh, kalp, sır, hafi, ahva gibi bunlara isimler verilmiş.

Bunların tamamını da tatmin eder.

Bir de enteresandır, Kur'an hisleri de tatmin eder.

Sadece hisleri değil, Kur'an isterdiğinde dahili hissiyatımızı, duygularımızı tatmin ettiği gibi

harici duyularımızı, beş duyumuzu mesela.

Gözümüz de tatmin eder, burnumuz da tatmin eder, kokusunu alabilirsek onun.

Kulağımız da tatmin eder.

Çünkü inşallah ileride bunların üzerinde ayrıca durmak gerekir.

Mesela günde kırk defa Fatiha Suresini okuruz.

Fatiha Suresi üç veya dört satar, en fazla tutar.

Yedi ayette müteşekkildir.

Fakat günde kırk defa Fatiha Suresini okuduğumuzda

kırk birinci defa okumadan hiçbir usanç gelmez.

Hiçbir usanç gelmez.

Hatta fazla okudukça daha fazla zevk verir.

En fazla mesela sevdiğimiz bir şiiri, en güzel bir sözü,

hoşumuza en çok giden bir edebi parçayı

en fazla üç defa, dört defa okusak, dört defa, üç defa dinlesek

ondan sonra artık günah gelir ve yoruluruz.

Hatta artık gözümüz de matlaşır.

Fakat Kur'an-ı Kerim nasıl üzerinde inşallah yine durulması gereken bir hususiyeti olarak

zaman ihtiyarladıkça Kur'an gençleşiyorsa

Kur'an-ı Kerim de okundukça insana daha fazla tat verir.

Katiyen usanç vermez.

Mesela hani müstahsen İslam'da güzel görünmüş adetlerdendir.

Bayram alefelerinde beş yüz defa ihlas okumak.

Zannederim mesela beş yüz ve insanlar bin defa da okusa

birinci defa da o ihlası birinci defa okuyor gibi okur.

Yani günde belki her gün, üç günde bir, haftada bir, on günde bir,

ayda bir Kur'an'ı hatmedenler vardır.

Fakat Kur'an'ı her hatminde hiçbir zaman bunların en ufak bir şekilde usanç duymazlar.

Küçük çocuklar bile bıkmıyorlar hocam.

Küçük çocuklarda Kur'an ifadelerinde en kolay ezberlenen bir kitaptır.

Ben burada yine bir meydan okuma yapayım.

Kur'an'a dayanarak bütün insanlara.

Hani bazıları Kur'an harfleri okunmaya veya öğrenilmeye çok zor falan gibi öyle şeyler söylüyorlar.

Alakası yok.

Mesela bugün okullarımızda, ilkokulda günde altı saatten öğrencilerimiz

dört ay içinde okuma yazmayı ancak sökerler.

En zeki öğrencilerin de ilk üç ayda ancak söktüğünü görürüz.

Bir senenin sonunda ancak biraz okuyabilirler.

Fakat Kur'an-ı Kerim'in normal zekatı bir çocuk bir ayda öğrenemiyor okumayı.

Bir ayda öğrendiği gibi mesela hiçbir Kur'an-ı Kerim çapında hiçbir kitap ezberlenmemiştir tarihte.

Diğer ilahi kitaplar da ezberlenmemiştir.

Hatta enteresandır ben bir Amerika'dan gelen ilahiyat doktoruyla tanışmıştım bir münasebetle.

Dedim siz ilahiyat doktorusunuz.

Kitab-ı Mukaddes okudunuz mu dedim.

Yani eldeki Kitab-ı Mukaddes.

Kitab-ı Mukaddes dedi kap kolum okunmaz ki dedi.

Ya dedim sen bak onu çalışıyorsun, Hristiyansın, ben Müslümanım, öyle vazifem de yok.

Ben dedim okudum, sen niye okumuyorsun?

Ben dedi işte Hristiyan bir ilahiyet üzerinde çalışıyorum.

Yani bırakın bunu yani ezberlemeyi tamamını bile okuyan çok azdır.

Tamamını okuyan çok azdır.

Fakat Kur'an-ı Kerim'i en kolay ezberlenen bir kitaptır.

Orta hafızalı seviyede hafıza olan bir insan 3 veya 4 ayda çok rahat Kur'an-ı Kerim'i de ezberleyebilir.

Ve her yıl dünyada yüz binlerce hafızın yetişmesi buna da en açık denildir.

Kur'an-ı Kerim bu noktada insanın bütün dahili ve harici hislerine, duygularına, duygularına da tatmin eder.

O bakımdan 6 diyor Hazreti Üstad delil yani.

Bir bürhan ve delil üzerine Kur'an-ı Kerim oturur.

Sonra da arkasında ayrıca onun dayandığı çok önemli bir şey vardır ki vahiydir.

Yani Kur'an-ı Kerim arkası çok sağlamdır.

Hiçbir kimse ona şüphe atamaz.

Peygamber Efendimiz Sallallahu Aleyhi ve Sellem Hazretleri Cebbel Aleyhisselam vasıtasıyla

23 sene de Allah'tan gelen bir Kur'an-ı Kerim vahiydir.

Ve dolayısıyla vahiy olmasa bile Allah'ın kelamı olmasa bile ayrıca bütün diğer sözlere karşı bir faikiyet üstünlüğü olduğu gibi

en ufak bir şüphe de ona dahil olamaz Kur'an-ı Kerim'e.

Arkasından, önünden hiçbir yerden dahil olamaz.

Önünde hedef olarak Kur'an-ı Kerim iki cihanın saadeti.

Yani sadece beşer ve cinler için hem dünyada hem ahirette saadeti hedef alır.

Böyle bir kitap yoktu mu hocam? Ahiret saadeti adına?

Yok tabii. Ahiret saadetini sağlayacak başka zaten.

Bu konuda yazılmış bütün kitaplar Kur'an'a dayanır.

Hepsinin kaynağı Kur'an'dır.

Kendisini akla tasdik ettirir, vicdana da tasdik ettirir diyor.

Buna ihtiyaç var mı hocam akla tasdik ettirmek?

Elbette ihtiyaç var. Çünkü şu özellikle günümüzde.

Yani günümüzde son derece bu önemli.

Mesela günümüz akıl ve ilim zamanı ve Hz. Bediüzzaman kıyamete kadar da diyor

insanlar kıyamete doğru yani bundan sonra daha çok ilme ve akla dökülecek.

Dolayısıyla bütün meselelerini ilme ve akla tasdik ettiren İslam diyor gelecekte hakim olacak inşâAllah.

İnşâAllah.

Burada Kur'an-ı Kerim muhakkak önemlidir.

Çünkü insan inandığı bir şeye baş koyar.

İnandığı bir şeye itimat ettiği bir şeyin peşinden gider.

Kur'an-ı Kerim bir rehber olduğuna göre hepimiz için külli bir rehber olduğuna göre

her ne kadar ona karşı mesela bir taklidi imanla Allah kelamı her şey doğrudur diye icmali şekilde inansak dahi

fakat onu başkalarına anlatma, onun bir rehber olması, onun her bakımdan bizi tatmin etmesi

ve dünya ve de ahirete saadete götürmesi elbette aklımızı, ruhumuzu, kalbimizi, vicdanımızı ikna etmeye bağlıdır.

Yoksa araya en ufak bir şüphe girse hem o şüpheden dolayı ondan istifade edilmez

hem de rehber olma vazifesini göremez.

Dolayısıyla Kur'an üzerinde çalışan bilhassa iman ve Kur'an cemaati olduğuna inanan insanların birinci en önemli vazifesi

Kur'an'ı çok iyi anlama, herkesten daha iyi anlama ve insanlara anlatırken de o deliller üzerinde anlatma,

akıllarını da bu noktada ikna etmedir.

Aynı zamanda dinde esastır çünkü Kur'an-ı Kerim'de biz Resul'ü göndermediğimiz kimseye azap etmeyiz diyor.

Yani tebliğ gitmeyen insanlar bir manada mesul de olmazlar kendilerine tebliğ gitmezse,

tebliğ belâ, belâ kökünden gelir.

Yani meseleyi sonuna kadar şüphe bırakmayacak şekilde anlatma demektir.

Hiç mi mesul değiller yoksa Allah'a inanmak...

Allah ona mevki tebliğler, kendilerine giden tebliğ ürpüsünde mesuller.

Her ne kadar muhatul ediyorlar, ihl-i sünnetin Allah'ı bilmekle mükellef de diyese de

eşariler onunla da mükellef tutmuyor

ve bu inşallah üzerinde dururuz.

Bu İsra suresi 44. ayeti bu noktada çok açık.

Meseleyi 2 noktada yani anlayacağımız şekilde inşallah onun üzerinde ayrıca yanı durabiliriz.

Hocam bir de kısaca dünya saadeti dediniz.

O noktada Kur'an'ın nasıl bir rehberliği var?

Kur'an-ı Kerim burada Efendimizin hani şurada biraz önce okuduğum hadis tarafında buyurulduğu gibi

her şeyin hükmü Kur'an'dadır diyor.

Her şeyin hükmü Kur'an'dadır.

Ve onunla diyor hükmeden yanlış yapmaz doğruyu bulur.

Onunla amel eden diyor sevap kazanır.

Gerçek yani gerçek yapılması gerekeni yapmış olur.

Kur'an-ı Kerim düşünmeden inanca, duygularımızdan yaşayışımıza, hareketlerimizden sözlerimize kadar

hayatımızın tamamını tanzim eden bir kitaptır.

Ona uyarsak mesela Kur'an'a göre düşünebilirsek, Kur'an'a göre inanabilirsek, Kur'an'a göre amel edebilirsek,

Kur'an hayatımızı yani Kur'an'la tanzim edersek, Kur'an'ı hayatımıza hayat yaparsak gibi

Ayet-i Kerime'de öyle buyuruyor.

Yani aklımda yanlış kalmamış. Aslında tam okuyamayacağım.

Ey iman edenler! Allah ve Resulü yani size hayat verecek şeylere çağırdığı zaman ona uyun diyor.

Allah Resulüne uyun.

Demek ki yani esas hayatımızın hayatı tamamen Kur'an'dadır.

Hayatımızı her bakımdan ona göre yaşadığımızda,

Kur'an-ı Kerim, dünya adına saadet sadece bu tek boyutlu bir saadet değil.

Aklımız mesela ikna ile, yani aklı iknanın da insana verdiği fevkalade bir zevk vardır,

zevki ruhani vardır ki o hiçbir maddi zevk ona ulaşamaz.

Ruhu iknanın veya ruhun ve zevkine hiçbir maddi zevk ulaşamaz.

Bunun gibi hislerin zevkine hiçbir maddi zevkler ulaşamaz.

Kur'an-ı Kerim bu noktada tam bir saadet verdiği gibi

aynı zamanda bize günlük hayatımızın bütün ünitelerinde, şubelerinde

mesela siyasi hayatımızda, ekonomik hayatımızda, sosyal hayatımızda,

ferdi hayatımızda, cemiyet hayatımızda bunların tamamını Kur'an-ı Kerim tam bir saadet verir.

İslam'ın özellikle ilk on bir asrı, Efendimizle başlayan ilk on bir asrı

ki bizim tarihimiz yazılmamıştır.

Ben yani Osmanlı tarihi olsun, özellikle İslam tarihi olsun

yazılan tarihlerden bu tarih adına çok bir şey şahsen almıyorum.

Belki benim alamamam kabiliyetsizinde olabilir.

Fakat tarih sadece baktığımız zaman savaşlar anlatılıyor.

Veyahut da işte tarih denilince sadece diyelim bir takım saray entrikaları anlatılıyor.

Siyaset entrikaları anlatılıyor.

Oysa bunlar sadece tarihin diyelim, insanın tarihin bir boyutuna bakar.

Onun dışında bizim öyle muazzam bir medeniyet tarihimiz vardır ki

gerek bu bizim ilk 6-7 asrı, 4 Halife Hazretleri,

Ömeviler ve Abbasilerle temsil edilen ilk dönemleri, bunun dönemleri

daha ziyade ilim ve maneviyat asırlarıdır.

Yüz binlerce çok büyük veli ve yüz binlerce her sahada çok büyük alimler yetişmiştir.

Bu dönemdeki İslam'ın ilim gelişimlerini anlatma adına Batılılar arı kovanı gibi ittirirler.

Yani İslam dünyası sürekli böyle ilim yolunda hicret eden,

oradan oraya giden talebelerle ve alimlerle dolu.

İlim, arı kovanı gibi ittirirler.

İmam-ı Gazali Hazretleri zamanında uçak yoktu, bilgisayar yoktu.

Fakat diyor ki, Tunus'ta yazılan bir kitap Bağdat'a 3 ayda geldi.

İlim zamanımızda gerilet diyor.

Demek ki İslam dünyasının Kurtuba'dan, Endülüs'te yani Kurtuba'dan

ta en doğuda Mavra'ın Nehri'ye kadar, böyle bir coğrafyada yazılan bir kitap

birkaç ayda herkesin eline geçiyordu veya en azından okuyacak talebelerin eline geçiyordu.

Ve naklediliyordu bu kitaplar.

Bugün biz bırakın yani başka yerlerde, Türkiye'de böyle hangi kitaplar yayınlanıyor farkında değiliz yani.

Dolayısıyla bu medeniyet tarihimiz yazılmamıştır bizim.

Daha sonraki ikinci İslam'ın bir dönemi var Osmanlı ile temsil edilen.

Osmanlı da bir kudret ve ruh medeniyetidir.

Tamamen çok alamediğine hassas, çok incilerden ince bir ruh ve kudret medeniyetidir.

Bu da yazılmamıştır.

Bilmiyorum siz buna tavsiye edebileceğiniz veya tarihçilerin iyi bir Osmanlı tarihi varsa

baştan sona okumaya hazırım bunu anlatan yani ki

İslam medeniyet tarihi deyince bile sadece elimizde bir tane tercüme var.

Küçük bir de küçük bir tercüme var.

Bart olduğunu zannediyorum İslam medeniyet tarihi.

O da bir de Ömer'in Rıza Doğulu hakkında yanlış kalmamıştır tercümesidir.

Onun dışında bir Batılının yazdığı, Müsteşrik'in yazdığı,

onun dışında ciddi bir medeniyet tarihimizin olduğunu bilmiyorum yani.

Nasıl saadete ulaştırdığını misaldir bu.

Açık açık bizim 11 asırlık ilk tarihimiz misaldir.

Yani yaşandığı dönemde herkes mutluydu dünya ardında diyebiliriz.

Genellikle yani zaten hiçbir zaman insanların tamamı mutlu olmaz yani.

İslam dairesinde de tamamı mutlu olmaz ama

önemli olan burada %80'e diyor Hz. Üstad yani.

Bir medeniyet %80'e mutluluk getirmişse o medeniyet gerçek medeniyettir.

Modern medeniyeti tenkit ederken %20'sine diyor yalancı bir mutluluk getirmişsin.

Buna diyor medeniyet denmez.

Ama Kur'an en azından %80'e gerçek bir medeniyet getirmiştir.

O noktada 11 asır böyle bir saadet dönemi.

Sadece Efendimiz'in zamanı değil.

Sonunaki asırlarla da bir saadet dönemleri olarak bakılabilir.

Kur'an'ın içi diyorum muhtevası baştan sona hidayettir.

Hazretleri gibi bakın bir harfi dahi Kur'an-ı Kerim hidayettir.

Yani herhangi bir ayeti okuyunca hidayete vesile olur mu?

Sadece ayetler değil.

Çünkü hidayet için Allah'ı bilmek, Kur'an'ı bilmek, Efendimiz'i bilmek, gayrete inanmak gerekiyor.

Fakat Kur'an-ı Kerim'e inanma, Allah kelamı olduğu inanma adına bir harfi bile yeterlidir.

Ben bu noktada ümmi bir zatın sadece diğer alimleri de göremediğim,

hani Allah herkese aynı şeyi göstermiyor.

Mesela Kur'an-ı Kerim Efendimiz'in Allah'a ve selleme indiği gibi

aynen bugüne kadar nasıl geldiği konusunda kitaplar yazılmıştır.

Çok, çok kitaplar yazılmıştır.

Misaller verilmiştir.

Hatta Hz. Osman döneminde dahi çoğaltılan kitabın nüsreleri bulunmuştur.

Bu nüsreler dahi bulunmuş ve çoğaltılmıştır bunlar.

Bundan daha bence kuvvetli bir delil var ki,

daha kuvvetli bir delil var ki,

o da Abdurrahman Hazretleri var.

Bu zat ümmi bir zattır.

El-İbriz diye bir kitap vardır.

Abdullah bin Mübarek Hazretleri ki,

yanlış bilmiyorsam Bicret'in üçüncü asrında,

İslam'ın üçüncü asrında bunlar.

Hatta ikinci asrında, belki ikinci yarısında yaşayan insanlar.

Onun mürididir ve her defa anlatırken

Ümmi Şeyhim Abdülazizettebbü Hazretleri söyledikidir.

Yani kaleme...

Ümmiden kastımız hocam okuma yazması yok.

Okuma yazması yok ama öyle bir Kur'an ilmine sahip ki,

belki daha sonra öğrenmiş veya Kur'an dışında belki bir okuma yazması olmamış.

Çünkü verdiği misaller benim için son derece önemli geldi.

Mesela diyor ki, Kur'an-ı Kerim nasıl bir harfi dahi ona delil olur.

Mesela Kur'an'da diyor, bazı kelimeler vardır ki,

aslında aynı şekilde yazılması gerektiğinde aynı yazılmaz.

Mesela Mie kelimesi.

Mie 100 demektir madem Arapçada.

Mesela Enfa Suresi 65-66. ayetlerinde geçerken,

Mim, Hemze ve Te ile yazılır.

Fakat Hemze burada Elif'in üzerine koyulur.

Genellikle yani Mim, Elif, Hemze ve Te ile yazılır.

Mie.

Fiye de aynı.

Sadece bir Fe ile Mim farkı var.

Fakat Mim'den sonra Mie'de Hemze, Elif'in üzerine yazılırken,

Fiye'de araya bir Ya girer.

Niye girmiştir bu?

Okulmaz o Ya.

Orada okulmaz ama Fiye diye.

Daha sonra Hemze, normal Hemze olarak yazılır.

Fakat Bakara Suresi 249. ayette,

ben baktığım Kur'anlara ikaz edeyim.

Baktığım bütün Kur'anlar da öyle.

Mesela bu Suudi Arabistan'da basılan bir Kur'an.

Mesela bazı yazılışla bizim Türkiye'de basılanlarla

çok kısmi farklılıklar var.

Yani yazılış noktasında ama aynı okuyoruz.

Aynı okuyoruz. Önemli yok.

Fakat baktığım yazılış noktasında bunlar burada da aynı.

Yani Mie, Mim'den sonra Elif üzerine Hemze ile yazılırken,

Fiye, Ya üzerinden sonra Hemze ile yazılıyor.

Niye böyle?

Kimse bir şey söyleyemiyor.

Kimse bir şey diyemiyor.

Yani bunu daha sonra alimler böyle yazmış olsaydı

şundan dolayı diyebilirdi.

Efendimiz'den böyle gel diyorlar.

Demek ki onlar birbirinden aynen yazılmış.

Yani o dönemde aynen yazılmış.

Ve dolayısıyla Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellemin

öyle yazdırdığı için yazılmış.

Ve bütün tarih boyu yazılan bütün kitaplarda

bunlar böyledir.

Yani değişiklik olsaydı bu değişirdi mi?

Bu değişirdi en azından.

Çünkü ikisi de zaten aynı kelime.

Niye yani?

Bir ikisi de aynı yazalım denebilirdi.

Bakın çok daha önemli bir şey.

Mesela Hac Suresinde Seav.

Yani say etmek, gayret etmek fiili.

Seav onun çoğuludur.

Yani Seav çoğuldur.

Vav'dan sonra Elif'i Zayid'e derler.

Ben buna inanmıyorum.

Yani bunu alimler Zayid derler.

O da fazladan bir Elif derler.

Fakat ben Kur'ân-ı Kerim'de fazladan hiçbir Elif'in olduğunu inanmıyorum.

Mesela hani bu insanda da kör varsa

bir zaman devrimciler bunu misal verirlerdi.

Yani işte kör varsa insanda lüzumsuz olarak orada kalmış.

Halbuki daha sonra bunun ne kadar vazifeler olduğu ortaya çıktı.

Nasıl insanda kâinatta Cenab-ı Allah'ın tek bir israf fazladan bir şey yoksa

Kur'ân-ı Kerim'de olması mümkün değildir.

Burada çünkü Vav'dan sonra alimlerin Zayid Elif, fazladan Elif dedikleri bir Elif varken

çünkü bu Cemil'in sonunda Konur Arapça'da biliyorsunuz.

Fakat 34, Sebe Suresinin 5. ayette Seav'dan sonra Elif yoktur.

Aynı kelime, aynı mana, aynı çoğu.

Fakat Hac Suresi 51. ayetinde Seav'dan sonra Vav'dan sonra Elif, Zayid denen Elif var.

Fakat Sebe Suresi 5. ayette Seav'dan sonra Vav'dan sonra Elif yok.

Zayid Elif yok.

Eğer gerçekten bu Elif Zayid olsaydı, o burada doğması gerekirdi.

Ve hiç olmaması gerekirdi.

Bir yerde var, diğer tarafta aynı kelimenin sonunda yoksa

Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellem böyle yazdırmışsa, bize düşen buradaki Elif'in manası nedir?

Burada düşmesinin sebebi nedir?

Onu mutlak surette bir mahmud bulmak lazım.

Mutlaka açıklanması gerekir onun.

Çünkü orada bizim üzerinde muhakkak durulması gereken bir anlam mutlak surette vardır.

Bu da Kur'ân-ı Kerim'in aslında bize aynen geldiğini gösteren en önemli derinlerden birisidir.

Bakın bunun dışında Salat kelimesi, Zekat kelimesi, Müşkat kelimesi, Hayat kelimesi.

Bunlar Salat'ta damdan sonra mesela Elif'i çekiyoruz değil mi?

Üstünü çekiyoruz.

Salat diyoruz.

Zekat'ta keften sonra yine üstünle beraber üstünü çekiyoruz.

Üstünün çekeri Elif'tir biliyorsunuz.

Zekat.

Müşkat aynı, Hayat aynı.

Buralarda bu çeken, üstünü çeken Elif kelimesi gerekir.

Hepsi de Vav gelir bu kelimelerde.

Mesela Salat'ta buradaki lamı çeken, oradaki üstünü Vav'dır.

Salat kelimesi Vav ile yazılır.

Zekat'ta Zekat'tan sonra, Keft'ten sonra Elif yazılması gerekirken Vav ile yazılır.

Müşkat'ta Nur suresinde geçer.

35. ayette Elif ile yazılması gereken Vav ile yazılır.

Hayat kelimesi Elif ile yazılması gereken Vav ile yazılır.

Niye böyle?

Bu dört harfi, dört kelime niye farklı?

Diğerlerinden bilmiyoruz.

Bunların hikmetini araştıran hiç çıkmamışlar.

Maalesef işte.

Bunlara da diyor Abdülaziz Ebba Hazretleri,

büyük diyor hikmetleri vardır bilemlediğimiz.

Ama araştırırsak,

yani çünkü ilmi huruf var.

Yani harfler ilmi var.

Bunun alimleri,

biz demişler, bir harf için bir sayfalık bilgi yazarız.

Yani bir sayfa yazarız manasını.

Ben bir sahur sofrasında,

hoca efendi böyle,

niye?

Orada yeri geldi,

lem harfinin manasını söylemişti.

Böyle 4-5 cümle ile.

Hayret ettim.

İlk defa duydum,

yani duymuştum kendisinden.

Hocam dedim,

böyle hani harflere varıncaya kadar,

bu kadar biliyorsunuz.

Biz dedim, siz de tesbih, tefsir,

yani kendiniz de buna ihtiyaç olarak hissediyorsunuz.

100 ciddi bir tefsir sözü vermişti böyle.

Ama fakat maalesef,

ne hoca efendinin atmosferi,

ne genel atmosfer,

şu ana kadar böyle bir şey yapmadı.

Ama şu anda inşallah,

herhalde bugünlerde hoca efendinin,

İcaz-ül Kur'an ve İcaz-ül Beyan,

İşaret-ül İcaz,

Hazreti Üstad'ın temelinde,

çok enfes, Bakara Suresinin 25 ayetini bu şekilde açıklayan bir kitabı yayınlanacak.

Son derece enfes.

Herkesin mutlaka Kur'an adına okuması gereken bir kitap.

İşte bu çerçevede,

hani bir tefsir yapısı da,

belki 25 bakın,

25 tane ayet,

25. ayet,

o da çok şey bitmiş,

iman edip,

iman edip,

salih amel işleyenleri,

Cenab-ı Allah,

cennetlerle müjdeliyor.

Hepimize nasip buyursun.

Bu şekilde bitmiş.

Bakın bu kitap,

25 ayetin tamamı,

480 sayfa.

480 sayfa.

Yani 100 yılda tamamlanacaktı.

Çok rahat 100 yılda,

100 yılda geçecek bir şey ama,

Gönül Hazretleri de,

Allah Hoca Efendi'ye sıhhat, ömür versin.

Fakat Hoca Efendi hassas bir insan.

Yani kendisini hiçbir zaman,

en ufak bir şekilde satmayan,

ondan tamamıyla uzak bir insan.

Bizim ondan emebilmemiz lazım yani.

Ona emebilmemiz lazım.

O ihtiyacı göstermemiz lazım.

İhtiyaç olmayınca,

zaten bunlar ihtiyaç değil,

bilmem ne de verilmez.

Yani ağlamayan çocuğa,

memur verilmez derler.

Bunun gibi,

yani böyle harfler üzerinde,

yani harflerin manalarını bilen insanlar,

buradaki manasını bilenler,

zannediyorum,

niye bu dört kelime,

elifle yazılması gerektiği halde,

lamdan sonra,

salat derken,

lamdan sonra,

zekat derken,

keften sonra,

müşkiat derken,

keften sonra,

hayat derken,

yağdan sonra,

bunların manasını zannediyorum,

buradaki manaları anlatabilirler bize.

Sonra mesela,

ülaikede,

ülaikede,

eliften sonra vav vardır,

okunmaz.

Niye yazılıyor?

Se-ürüyküm,

mesela ayette,

Se-ürüyküm.

Burada ama,

mesela bunu geçtiği yerde,

Bu Arapça'ya ait bir şey mi,

Kur'an-ı Kerim içinde mi?

Tamamen Kur'an'a ait.

Sadece Kur'an için.

Tamamen Kur'an'a ait bir şey.

Zaten dolayısıyla,

yani Kur'an'ın aynen bize geldiğini,

bütün Efendimiz'den itibaren,

bunun başka örnekleri de ayıracağız.

Hocam bir ara bittikten sonra.

Duracağız inşallah.

Yani bu bile dahi gösterir.

Her harfinin,

Kur'an-ı Kerim'in mucize olduğunu,

aslında Allah kelamı olduğunu gösterir.

Yani çok rahat.

Kıymetli seyircilerimiz,

kısa bir ara,

tekrar beraber olacağız.