How Should We Harness the Strength of Patience?… Believing in Patience and Striving to Be Patient… The Relationship Between Patience and Prayer…

Değerli dostlar, tahmin ediyorum bundan 10-12 sene kadar önceydi, başımdan çok

mutlu oldum, çok neticesinde müteessir oldum, mutluluk duyduğum bir hadise geçti.

O zamanlar Atlanta şehrinde yaşıyorum, Amerika'nın Atlanta şehrinde ve o günler

itibariyle gönüllü olarak hapishanelere gidiyordum.

Gittiğim yerlerde İslamiyetle alakalı, tefsirlerle, Kur'an'la alakalı bir kısım

bahisleri beraberce mütalaa ediyorduk.

Yine böyle bir gün, bir cumartesi günü bir hapishaneyi ziyaret ettim.

Hapishanede tabi sohbete başlamazdan evvel genelde namaz kılıyorduk beraberce oraya,

orada bulunanlarla.

Ardından beraberce belki bir tesbihat yapıyorduk ve böylelikle yavaş yavaş, ruhen beraberce

yapacağımız muhabbete ilk adımlarımızı atıyorduk.

Yine böyle bir ziyarette beraberce namaz kıldık, ben bilhassa Kur'an-ı Kerim'i

tehliye olarak, açıktan olarak okudum ta ki o zamana kadar belki de Kur'an-ı Kerim'in

sesini, musikisini hiç duymamış olan o Amerikalı, genelde de Zenci kitle en azından manasını

bilemeseler dahi Kur'an-ı Kerim'in sesini muttaliye olsunlar ve böylelikle ümit

ederim kalplerinde bir hoşuma olur hissiyatıyla.

Böyle bir uygulama ile biz o günlerde sohbetimize başlıyorduk.

Yine böyle namaz kıldık, Kur'an-ı Kerim okuduk, tesbihat sırasında o gün yeni gelmiş

bir arkadaşın gözlerinde çok heyecan müşahede etti.

Açıkçası yaptığımız şeylerden, okuduğumuz Kur'an-ı Kerim'den, beraberce kıldığımız

namazdan çok etkilenmiş gözüküyordu.

Sonra sohbet kısmına geçtik, zannediyorum Meryem suresini ben tefsir ediyordum.

Sohbetin bir kısmında bu African-American diye tabir edilen buranın ifadesiyle o

Zenci arkadaş kalktı ve dedi ki ben bir soru soracağım.

Buyur dedim.

Dedi ki benim de hayatımda önemli bir problem var.

Ben sabredemeyen bir insanım.

Sabırla alakalı gerçekten ciddi sorunlar yaşıyorum ve bir manada neticesi itibariyle

o manada olmamın da gerekçesi aslında sabrı tam anlamıyla hayatıma geçirememiş

olmam.

Acaba dedi İslamiyet bu konuda ne diyor?

Ben dedim İslamiyet'in geleneği içerisinde bilhassa İslam uleması içerisinde bu konuda

çok güzel bir tavsiyesi olan bir zat biliyorum.

Ben onun bakış açısını seninle paylaşayım dedim ve ona şu örnek üzerinden sabrın

yönetimiyle alakalı bir iki done vermeye gayret ettim.

Dedim ki mesela hasta bir insan düşünelim.

Bu hasta insan ne yapar?

Temelde şöyle bir yanılgının içerisine düşer.

Der ki on gündür ben hastayım.

Dolayısıyla on günlük bir hastalığın derdini telaşesini çekiyorum.

Bundan sonra da belki bir on gün, yirmi gün daha hasta olarak yatakta yatacağım.

Bunun da bir ızdırabı benim üzerimde olacak.

Geçmiş on gün, gelecek on gün ben böyle bir derdin, böyle bir tasarın altından

nasıl kalkayım?

Dedim ki aslında bu tarz düşünen bir insan temelde geçmişi itibariyle on gün geçmiştir.

Dolayısıyla kalkıp o geçmiş on günden sıkıntı, keder alıp şu an içinde bulunduğu

günün içerisine bütün o sıkıntıyı bir yumak halinde toparlayıp sıkıştırmasının

anlamı yoktur.

Çünkü o günler geçmiştir.

Adı zatında müslümanlık noktaya nazarından bakıldığında eğer sabırla geçmişse o

günler yani isyana kapılmamışsa insan aslında o günler bugüne bir keder, bir ızdırap

değil, belki bir lezzet bırakmıştır.

Çünkü o on günlük zaman zarfı aslında belki yüz günlük bir ibadet dönemine inkılap

etmiştir.

Öte taraftan gelecek on gün daha henüz gelmemiştir.

Dolayısıyla kalkıp bir anlamda ben bu sene ramazan ayında aç kalacağım.

Dolayısıyla şimdiden yemeliyim ki o gün açlık hissetmeyeyim demek ne kadar bir manada

ironikse aynı şekilde de gelecek günler henüz gelmeden kalkıp o günlerin sıkıntısını

çekmek hatta onu o günleri bugüne taşıyıp bugünden sabırla ona karşı bir mücadele

ortaya koymaya çalışmak aslında makul ve mantıklı değildir.

Dolayısıyla insanın yapacağı şey her günü yeni bir gün kabul etmesi ve sabır kuvvetini,

kendisine verilen sabır istidadını o güne temerküz etmesidir.

Eğer böyle bir yönetim ortaya koyarsa bu insanın sabrıyla altından kalkamayacağı

bir sıkıntı yoktur.

Ben bu açıklamayı yaptım ve sonradan tekrar sohbete devam etmeye gayret ettik.

Bir iki dakika sonra baktım ki o arkadaş ayağa kalktı ve dedi ki ben Müslüman olmak

istiyorum.

Tabii bu benim ruhumda çok ciddi bir heyecan hasıl etti.

Beni çok mutlu etti.

Gerçekten mi dedim.

Evet dedi ben samimi bir şekilde Müslüman olmak istiyorum.

Bu dedim öyle kolay bir şey değildir din değiştirmek.

Eğer gerçekten samimiysen içinden böyle bir hissiyat geliyorsa böyle bir adım at.

Yoksa böyle bir şey yapman doğru değildir.

Baktım ki gerçekten samimi ve beraberce biz kalktık.

Dedim ben şehadet getireceğim sen de kelime kelime ardımdan beni takip edeceksin.

Sonra eşhedü en la ilahe illallah ve eşhedü enne Muhammeden abduhu ve resuluhu demek

suretiyle ben dedim o tekrar etti ve neticesinde o arkadaşımız o gün itibariyle Müslüman

oldu.

Sonra ben ona dedim ki ben aslında biraz önce sana yaptığım açıklamaları kendimden

yapmadım.

Sayın Nursi adında büyük bir Müslüman alim.

Aslında kendi eserlerinde bu açıklamayı o yapıyor ve ben onun açıklamalarını sana

yansıttım.

İstersen dedim sen bu açıklamaları çok beğendin ve Müslüman oldun.

İstersen onun ismini sana verelim ve sana Said diyelim.

O tabi böyle bir teklifi kabul etti ve neticesi itibariyle o gün açısından o günkü

ziyaretimizi çok mutlu bir şekilde biz tamamlamış olduk.

Bu vaka bana iki tane önemli ders bıraktı.

Bunlardan birincisi şu.

Said kendi diliyle o gün ifade etti.

Dedi ki ben sabredemediğim için bugün hapishanedeyim.

Bu bize şunu anlatıyor.

Demek ki sabır insan için çok önemli bir kabiliyet.

İnsan sabretmesini bilmeli.

Eğer sabredemezse neticesi itibariyle belki Said gibi hapishaneye düşmesi mümkün olabilir.

Muhtemel olabilir.

Veya hayatında başarması gereken çok önemli ödevleri vardır.

Çok önemli hedefleri vardır.

İşte bir öğrenci başarılı olması gerekiyordur.

Çalışması icap eder.

Bu da beraberinde bir anlamda sabır kuvvetine dayanır.

Dolayısıyla bir insanın başarılı olması için de hayatında sabra ihtiyacı vardır.

Neticesi itibariyle sabır çok önemli.

Birinci ders bu.

İkinci derste de ben şahsen şunu gözlemledim.

Demek ki sabrın yönetimi o kadar önemli bir bilgi ki böyle bir bilgiye ilk defa mutluluğu

olan Said bırakınız o bilgiyi almayı.

Beraberinde o bilgiyi üreten bütün bir geleneği kucaklamayı tercih etti ve Müslüman oldu.

Demek ki sabrın yönetimi çok önemli bir bilgi.

İsterseniz Said ile yaşadığımız bu vakayı bir iki dakika şöyle bir kenara koyalım.

Ve beraberce sizle Efendimiz Aleyhisselam'ın devrine ve Medine'de yaşanan ilk Müslümanlık günlerine hayalen yolculuk yapalım.

Medine'de Efendimiz ilk Müslümanlarla beraber yeni bir cemiyet oluşturuyor.

Ve bu cemiyetin karşılaştığı çok önemli bir problem var.

Mekke problemi.

Mekke'deki müşriklerin Peygamber Efendimiz'i ve Müslümanları bir manada dara sokmaları.

Neticesi itibariyle uzun lafın kısası Bedir hadisesi yaşanıyor ve Bedir Savaşı'nda 313 tane Müslüman var.

Adeta küçük bir sinema salonunu dolduracak kadar insan sayısı açısından.

Ve bu Müslümanlar içerisinden 14 tanesi savaş neticesinde şehit düşüyorlar.

Ve Müslümanlar Efendimiz Aleyhisselam'la birlikte Medine'ye geri dönüyorlar.

Sıkıntılı bir dönem.

Her ne kadar savaş kazanılmış olsa dahi sonucu itibariyle 14 tane Müslüman 313 kişiden 14'ü şehit düşmüş.

Geride kalan dul ve yetimler var.

Beraberinde savaştan dönen yaralılar var.

Müslümanlar zor bir dönemden geçiyor.

Ve böyle sıkıntılı ve zor bir dönemle alakalı hemen Cenab-ı Allah bir ayet gönderiyor.

Makara suresinde buyuruyor ki Rabbimiz

Ya eyyühellezine amenü isteğinü bissabiri vessalâ innallahe maassabirin

Ey iman edenler şimdi çok zor bir dönemden geçiyorsunuz.

Şu an sizin üzerinize düşen vazife sabır ve namaz vesilesiyle Allah'tan yardım talebinde bulunmaktır.

Neticesi ne olacak?

Allah mutlak surette namazı ve sabrı iki önemli vesile kabul edip Allah'tan yardım talep eden müminlerle beraber olacak.

Bu ayet bizim aslında hayatımızda yaşadığımız problemlerin çözümü adına bize çok önemli iki tane döne veriyor.

Bunlardan birincisi mümin olarak siz Allah'tan yardım talebinde bulunmalısınız.

Ama bu sadece elinizi açıp dua etmekten ibaret olmamalı.

Bunun yanı sıra iki önemli vesileyi de hayatınıza tatbik etmelisiniz.

Bunlardan bir tanesi sabır diğeri de namaz.

Benim görebildiğim kadarıyla toplumda müşahede edebildiğim kadarıyla sabrı insanların hayatlarına geçirmesinde önemli problemler var.

Bir kısım problemleri aşamadıkları için belki bilmedikleri için insanlar sabredemiyorlar.

Ve bu bana göre bu problemlerden birincisi iman problemi.

İnsanların sabırla alakalı inançları zayıf.

Sabrın kendilerini nereye getireceklerini bilmiyorlar.

Sabrın sonunun selamet olduğunu, sabır tercihinin her zaman için insanlar için en hayırlı tercih olduğunu farkında değiller.

Mesela bir evlilik hadisesini düşünelim.

Bilhassa yeni evliler için insanlar genelde şunu düşünüyorlar.

Eğer bu iş yürümezse neticesi itibariyle boşanmak da meşru bir ameldir.

Belki bunu tercih ederim.

Halbuki sabır insana her zaman daha güzelini, daha hayırlısını beraberinde getirecek bir kabiliyet.

Bakınız yine Uhud dönüşü, Uhud savaşı dönüşü ki Uhud savaşı Müslümanlar açısından çok daha ciddi, zor bir dönemdi.

Ve Müslüman şehitleri üzerinde o dönemde düşmanların şehit bedenlerini tahrif etme gibi çok ciddi Müslümanlara karşı saldırganlıkları olmuştu.

Bakınız buna mukabil, inan Ayet-i Kerime, bize sabrın sonunun ne kadar hayırlı olduğunu ve insanın sabrı tercih etmesi gerektiğini bize nasıl sanılıyor.

Diyor ki Ayet-i Kerime,

Eğer size bir düşmanlık yapıldıysa, siz de buna mukabele etmek istiyorsanız, bu sizin tercihinizdir, yapabilirsiniz.

Ama haddi aşmamanız gerekir. Size ne kadar hücum edildiyse siz de o kadar yapmalısınız.

İkinci cümle aslında bizim üzerinde vurgu yapmamız gereken cümle.

Evet sizi öldürdüler, sizi şehit düşürdüler, sizi kendi vatanlarınızdan çıkardılar, sizi yaralı, bereli bir şekilde Uhud'da bıraktılar.

Hatta ölmüş bedenler üzerinde icraatta bulundular.

Siz hakkınızı talep edebilirsiniz. Ama şunu biliniz ki Müslüman olarak,

Hiç şüpheniz olmasın ki böyle bir sabır tercihi sabredenler hakkında neticesi itibariyle daha hayırlı olacaktır.

Bakınız daha hayırlı olacaktır. Çok önemli.

Müslümanlara böyle bir tavsiyede bulunduktan sonra Cenab-ı Allah dönüyor, Efendimiz'e hitaben diyor ki,

Müslümanlar tercih üzere olabilirler ama ey Muhammed sen vasbir, sen sabrı tercih edeceksin.

Sen sabrın peşine gideceksin.

Ve bilmelisin ki sabrı sana verecek olan da ancak Allah'tır.

Sabra iman etmek ve sabrın en hayırlı neticeyi doğuracağına dair kanaat sahibi olmak birinci meselenin çözümü.

İkinci problem benim görebildiğim kadarıyla insanlar gayretsiz maalesef ki.

Sabra gayret göstermeden, sabır adına bir cehd, gayret, bir heyecan, bir arzu ve bir amel ortaya koymaksızın

sabredeceklerini veya meselelerinin çözümünü çözdürebileceğini düşünüyor insanoğlu.

Fakat burada bizim üzerimize düşen en önemli adım şu.

Sabra başta sabrın iyi bir şey olduğuna, sabrın bizi hayra ve güzele götüreceğine iman etmek,

ardından da bu imanın geriye olarak sabır etmek hususunda gayret göstermek.

İnsanlardan bir grup insan Efendimiz'e geliyorlar ve diyorlar ki ya Rasulallah bize maddi yardımda bulun.

Efendimiz yanında ne varsa çıkarıp veriyor.

Sonra aynı grup bir daha istiyor.

Efendimiz tekrar veriyor.

Aynı grup tekrar istediğinde Efendimiz diyor ki benim artık sizinle paylaşacak bir şeyim kalmadı.

Ama ben istediğinizden daha hayırlı bir şeyi size söyleyebilir öğretebilirim.

O da şudur.

Kim iffetli olmaya gayret ederse Allah onu iffetli kılar.

Kim gönül tokluğunu tercih eder, göz tokluğunu tercih eder

ve başkanınızın elindekinden gözünü almaya yönelik gayret ortaya koyarsa Allah onu gönül zengini en azından kılar.

Kim sabırlı olmak için cet ve gayret ortaya koyarsa o insanı Allah sabra muvaffak kılar.

Gayret etmelisiniz.

Neticesi itibariyle samimi gayrete Allah mukabelede bulunur ve sizi sabırlı kılar.

Üçüncü olarak da sabrı yönetmeyi bilmemiz lazım.

İnsanoğlu bunu bilmiyor.

Sabırla alakalı işte geçmiş böyleydi gelecek öyle sonra ben ne yapacağım diye bir şaşkınlık içerisinde kendisini buluyor.

Bu noktada da benim size söyleyeceğim sayıd örneğini hatırlayınız ve sabrı yönetmeyi biliniz.

Çok kısa bir şekilde namaza da vurgu yapmamız lazım.

İnsan hangi konuda ne kadar sabırlı olursa olsun insanın kabiliyetleri, gücü, iktidarı sınırlıdır.

Allah'la irtibatı olmayan insan sabrı ne kadar geniş olursa olsun neticesi itibariyle düşecek, yarı yolda kalacaktır.

Onun için Cenab-ı Allah ista'inu bi sabri Allah'tan sabırla ve salati ve namazla yardım talebinde bulunun diyor.

Sabrı hayatta geçireceksiniz ama her zaman namaz vesilesiyle Allah'la aranızdaki irtibatı sağlam tutarak

Cenab-ı Allah'tan bir manada rahmet, bereket, yardım ve modern bir tabirle dile getirelim enerji alacaksınız ki hayatınızı devam ettirebilirsiniz.

İçinde bulunduğunuz sorunları çözebilirsiniz veya ulaşmayı hedeflediğiniz büyük hedeflerin altından sabır kuvvetiyle kurtulabilirsiniz.

Beraberce Said'e tekrar geri dönelim.

Said o gün itibariyle hapishanedeydi.

Belki hayatının en zor dönemini yaşıyordu.

Fakat şunu da hatırlayın ki Said yine hayatında sahip olabileceği en büyük nimeti, iman nimetini o hapishanenin içerisinde elde etti.

Bu da bana şunu hatırlatıyor.

Belki de sizin keri gördüğünüz, beğenmediğiniz hayatınızda bir kısım süreçler olabilir, bir kısım problemler yaşanabilir.

Ama nereden bileceksiniz belki de en büyük hayırları o dönemde elde edeceksiniz.

İnşallah bir dahaki sefere görüşmek üzere deyip sizi muhabbetle selamlıyorum.