Mektup 18

Aziz sıddık kardeşlerim..

Ramazan-ı Şerif'den birgün evvel gizli zındık düşmanlarım tarafından olduğunu kuvvetli ihtimal verdiğimiz ve doktorun tasdikiyle bir zehirlenmek hastalığıyla hararetim kırk dereceden geçmeye başlamışken Kastamonu'da adliye müdde-i umumîleri ve taharrî komiserleri menzilimi taharrî etmeye geldiler. Ben o dakikadan sonra başıma gelen dehşetli taarruzu bir hiss-i kablelvuku ile anlayarak ve şiddetli zehirli hastalığım dahi ölüme gidiyor diye Isparta Vilâyetinde kıymetdar kardeşlerimin kucaklarında teslim-i ruh edip o mübarek toprağa defnolmamı kalben niyaz ettim.

Hizb-ül Ekber-ül Kur’ânı açtım. Birden bu Âyet-i Kerime

karşıma çıktı. Bana bak dedi. Ben de baktım. (üç kuvvetli emare) ile bana ve bize teselli veriyor. Şimdi başımıza gelen bu musibeti hiçe indirdi. ve Ispartaya mevkufen beşinci nefyimi o kalbî duamın kabul olmasına delil eyledi.

Birinci Emare: Şeddeler sayılır. Hesab-ı ebced ile binüçyüz altmışiki (1362) ederek bu sene-i Arabî aynı tarihine tevafuk edip mânâsiyla der. "Sabr ile Başına gelen kaza-yı Rabbâniyeye teslim ol. Sen inâyet gözü altındasın.merak etme. Gecelerde tesbihat ve tahmidata devam eyle."

Tahlil: Üç ر altıyüz (600).. Dört ن ikiyüz (200).. Bir س bir م yüz (100).. Bir ص bir ف bir م iki yüz on (210).. Dört ك bir ع yüz elli (150).. Üç ح bir و bir ى kırk (40).. Bir ل dokuz د bir و bir ا altmış iki (62) eder. Yekûnu bin üçyüz altmış iki (1362) ederek, bu senenin aynı tarihine ve başımıza gelen musibetin aynı dakikasına tamı tamına tevafuku kuvvetli bir emaredir.

İkinci Emare: Bu âyetin manasını tam tamına hakkımda memulümün çok fevkınde aynen müşahede ettim.

Üçüncü Emare: Beyanına şimdilik lüzum olmadığından yazdırılmadı.

Said Nursî