Mektup 87

بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ

وَاِنْ مِنْ شَىْءٍ اِلاَّ يُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ

اَلسَّلاَمُ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَةُ اللهِ وَبَرَكَاتُهُ

Aziz sıddık mübarek kardeşlerim..

Cenab-ı Erhamürrahimin Müdafaat ve Rehber'in harfleri adedince yazan mübareklerden belaları def eylesin, Amin. Ve her bir harflerine mukabil on günahlarını affetsin, Amin. Ve mübareklerden ve Hafız Ali’nin ve Muhammed Zühtü’nün kabirlerine onların sayısınca rahmetler eylesin, Amin.

Ben has üstadlarımın dairesinde Gümüşhane’li ve Mecmuat-ül Ahzab sahibi Hazret-i Ahmed Ziyaeddin (Kaddese sırrahu) ismi yanında Hafız Ali ve Muhammed Zühdü’nün isimlerini mütemadiyen yad ediyorum. Çünkü bu iki zat, Risale-i Nur’un neşrinde Ahmed Ziyaeddin’in hizblerinin neşri gibi çok büyük bir hizmet-i kudsiyede bulunmuşlar. Şimdi de neşrettikleri ve yazdıkları ve ikazlarıyla ölmemiş gibi çalışıyorlar. Manevi ve nûrî hayatları dünyada dahi devam ile berzahta onlara mütemadiyen rahmet yağdırıyorlar.

Hem onların vefatları bir hizmet daha bize ediyor. Çünkü ben gördüm ki: bazı kardeşlerimiz mahkemede Muhammed Zühdü’nün arkasında kendini saklıyor. O neşretmiş diye o şeref-i azimi bütün ona veriyor. Kendini mahkemenin şerrinden kurtarıyor ve Isparta’da dahi aynen müddeiden anladım. Hafız Ali dahi onun gibi çoklarımızı zulümden kurtardı diye o iki kahraman büyük üstadlarımın dairesinde bi'listihkak makam almışlar. Bir kardeşimiz rüyasında bu iki kahramanın beraber bizim için hapse geldiklerini görmesi ise, hem yardım hem teşekkür içindir tahmin ederim.

Said Nursî