Mektup 48

بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ

وَاِنْ مِنْ شَىْءٍ اِلاَّ يُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ

اَلسَّلاَمُ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَةُ اللهِ وَبَرَكَاتُهُ

Aziz kardeşlerim..

Bu cuma gününde mühim bir hizb okurken siz hatıra geldiniz. Bu musibetten kurtulmak için ne yapacağız? Lisan-ı hâl ile dediniz? Benim kalbime bu geldi. Sıkı bir tesanüd ile el ele, omuz omuza veriniz. Çünki birbirinizden ve Risale-i Nur'dan ve benden çekinmek ve inkâr etmek ve bizi ezmek isteyen gizli kuvvete dalkavukluk etmek gibi tedbirleri yapanlara zarardan başka hiç faidesi olmadığı gibi, masum kardeşlerimize hem Eskişehir'de hem burada ehemmiyetli zarar vermiş. Sizi temin ederim eğer bilseydim ki: benden teberri etmekle kurtulacaksınız, beni tahkir etmeğe ve ihanet ve gıybet etmeye izin verip helâl ederdim. Fakat bizi ezmek isteyen gizli kuvvet sizi biliyor, aldanmıyor. Za'fınızdan teberrinizden cesaret alır. Daha ziyade ezer. Hem mesleğimiz hıllet ve uhuvvet olduğundan şahsiyet ve enaniyet cihetinden bir rekabet olmaz. Benim gibi çok kusurlu ve çok zaîf bir bîçarenin noksanlarına değil.. Belki Risale-i Nur'un kemalâtına bakmalı..

Said Nursî