Mektup 88

بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ

وَاِنْ مِنْ شَىْءٍ اِلاَّ يُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ

اَلسَّلاَمُ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَةُ اللهِ وَبَرَكَاتُهُ

Aziz Sıddık Kardeşlerim..

Pek ciddi bir cilve–i inâyet olan ihtiyarsız ve zahiren sebebsiz bir halimi size beyan etmeye bir ihtar aldım. Şöyle ki:

Geçen seneye kadar Risale-i Nur’un cüzleri her köye ve herkese vermek için ve yetiştirmek cihetiyle küçük parçalar ve birer risale tarzında idiler. Birdenbire ihtiyarsız gibi ehemmiyetli bir surette mecmualar şeklinde toplayarak güya daha mühim yerlerde okunacaktır diye ciltlettirdik. Feyzi cildi güzel yapıyordu. Asiye dahi tezyin ediyordu. Şimdi hikmeti anlaşıldı. Küre, İnebolu, Taşköprü yerlerinde Adliye, Mearif, Mebuslar dairelerinde o büyük mecmualar okunmaya başladı.

Hem medar-ı hayrettir ki, o zaman bütün bütün adetime ve vaziyetime muhalif olarak Abdülmecid’in çocuklarına elbise, erzak gibi çok şeylerimi gönderdim. Güya ben ölüyorum veya buradan gidiyorum. Zayi olmasın diye Risale-i Nur’un çok ehemmiyetli birkaç mecmualarını da gönderdim.

Zerafetli latif bir cilve-i inâyet dahi dünden beri göründü. Şöyle ki:

Meyveyi tashih ederken komşumdaki haylazlar içinde heyecanlı bir telaş oldu. Müdür birinin bir pusulasını yakalamış. İçinde Risale-i Nur’dan ve namazdan bahis varmış. Müdür o genci çağırmış. Demiş hocayı dinlemeyiniz, ben toplayacağım. O genç geldi, bir velvele verdi. Bütün onların yazdıklarını bana getirdiler. Ben dedim: "Sizi değil eğer olsa beni taciz ederler." Sonra ben pencerede otururken müdür geçti. Çağırdım. Dedim: "Bu haylazların terbiyeleri namaz ile olur." Neden? Müdür birden dedi. "Ağır Cezada eski ezan okunuyor. Ben kapatacağım" gibi sözler söylemeye başladı. Ben sıkıldım. Bu derece dalalette taassup gösteren bir adamın tahakkümü ağırdır diye müteessir oldum. Bu sabah yedi sekiz haylazlar namaza başlayıp dediler: "Risale-i Nur’un bir kısım şakirtleri hapisten çıkmak istemiyorlar. Biz dahi o mübareklere benzemeliyiz."

Said Nursî