Mektup 93

بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ

وَاِنْ مِنْ شَىْءٍ اِلاَّ يُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ

اَلسَّلاَمُ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَةُ اللهِ وَبَرَكَاتُهُ

Aziz sıddık kardeşlerim..

İ’caz-ı Kur’ân’da beyan edilmiş ki: "Kelâmın bir kısım kıymeti ve meziyeti mütekellimin makamından geldiği gibi, ehemmiyetli bir cezaleti ve belâgatı ve kuvveti, muhatabın makamından geliyor."

İşte bu kaideye binaen derim: Küçük mektublar risalesi madem en ağır şerait altında en kudsi bir hizmette en fedakar muhataplarla konuşuyor. Elbette mütekellimin kusurundan aldıkları noksaniyet ise tam mutabık muktezâ–yı hal olarak tam layık ve mütekayyız ve muhtaç muhatapların dirâyet ve iştiyaklarından gelen kemal-i muvaffakat içinde kaybolur. İşte bu cihette bu risale dahi Meyve ve Müdafaa risaleleri gibi ehemmiyetlidir. Cenab-ı Hak onu yazanlara her bir mektuba mukabil bin rahmet eylesin. Amin. Amin. Amin.

İkincisi: Ankara ehl-i vukufunun ikinci defa sehivlerinin cevaplarını bir hafta evvel göndermiştik. Beni çok müteessir eden bir hadise yüzünden haberim olmadan postaneden geri alınmıştı. Şimdi anlaşıldı ki: İnâyet-i İlahiye o gadirli hadiseyi merhamete ve maslahata çeviriyor. Çünkü "mecliste okuduğum parçayı ve Risale-i Nur’u müsadereden kurtarmasını diyanet reisine havale etmek" fıkrası o cevablarla beraber gitse daha maslahattır diye kanaatim geldi.

Üçüncüsü: Ben kendime beraat istemem. Fakat burada her gün Eskişehir hapsindeki bir aydan daha ziyade ağır geliyor. Siz çıktıktan sonra ne kadar elinizden gelirse beni ya İstanbul’a veya Kastamonu’ya veya Isparta’ya naklediniz. Ben kendim müracaat etmem.

Said Nursî