Mektup 15
بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ
وَاِنْ مِنْ شَيْءٍ اِلاَّ يُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ
اَلسَّلاَمُ عَلَيْكُمْ وَ رَحْمَةُ اللّهِ وَ بَرَكَاتُهُ
Aziz, sıddık kardeşlerim!
Bu defa çok çalışkan Âtıf’ın mübarek kalemiyle bir iki nüshayı Feyzi ve Emin’e hediyesiyle beraber masum ve efelerin ve ümmilerin mübarek yazılarıyla yirmiden ziyade küçük risalecikler bizlere hediye edilmiş. Biz de bu havalideki insanlara bir vasıta-i teşvik ve nümune-i imtisal olmak için, masumlara ve ümmilere göstereceğiz ve yazanların isimlerini de dualarımızda dâhil edeceğiz. O yazanların hem kendilerini, hem vâlideynlerini, hem üstadlarını ve bilhassa Hasan Âtıf’ı tebrik ediyoruz. Hizb-ül Ekber-i Nuriye’nin Arabî bilmeyenlerinin fehmine medar olmak için orada yazılan mecmua gibi, Münacat Risalesi’ni yalnız Münacat-ı Aleviye’den sonraki tercüme kısmını yirmi nüsha kadar teksir edilse, bize gönderilse çok iyi olur.
Dokuzuncu Şua Mukaddeme-i Haşriye beraberce yazılsa daha faideli olur. Umum kardeşlerimize birer birer selâm ve Hüsrev’e çok safalarla geldin deriz.
Kardeşiniz
Said Nursî
Bu mektubu yazdıktan sonra Mustafa Kâzım imzasıyla hem kıymetdar ince hissiyatlı ve ihlaslı, çok kuvvetli Âtıf’ın gayet güzel ve daha tam okumadığımız halde pek ehemmiyetli ve Lâhika’ya kısmen geçecek, canlı ve ruhlu bir mektubu beraber gördük. Hem Âtıf’ı, bu mektubdaki kemal-i ihlas ve irtibatını ve mektubunda beş-altı efelerin kahramancasına Risale-i Nur’a girmeleri ve Kızıl İrfan talebeleri ve şakirdlerini bütün ruh u canımızla tebrik ediyoruz. Risale-i Nur hesabına Cenab-ı Hakk’a hadsiz şükür ediyoruz. Pek çok selâm. Mağrib yakın olduğu için kısa kesmeğe mecbur olduk.