Mektup 21

بِاسْمِهِ‮ ‬وَاِنْ‮ ‬مِنْ‮ ‬شَيْءٍ‮ ‬اِلاَّ‮ ‬يُسَبِّحُ‮ ‬بِحَمْدِهِ

اَلسَّلاَمُ‮ ‬عَلَيْكُمْ‮ ‬وَ‮ ‬رَحْمَةُ‮ ‬اللّهِ‮ ‬وَ‮ ‬بَرَكَاتُهُ

Aziz, sıddık, kahraman kardeşim ve hizmet-i Kur’aniyede ve imaniyede kuvvetli ve kıymetli arkadaşım Ahmed Nazif!

Size üç parça gönderdim. Büyük Hâfız Ali’nin mektubu, seninle alâkadardır. Mübareklerin mektubu, Risale-in Nur’a fevkalâde tevessü’ ve rağbete mazhariyetle alâkadardır. Ve Feyzi ve Emin’in eski fıkralarının âhirindeki, radyo münasebetiyle sual ve cevaba bir tetimme olarak bu sual ve cevab dahi size gönderildi. Münasib gördüğün mevkilerde yazarsınız. Mübarek Zekeriya’nın bize Hasta Risalesi’ni hediye etmesi, bizi çok minnetdar eyledi. Ali Osman’ın rü’yası hayırdır, güzeldir. Askerliğine merak etmesin. O bir kerre Risale-i Nur dairesine girdi, inşâallah daha çıkmayacak. Çalışamazsa da yine çalışır gibi her vakit hissesini o daireden alacak.

Kardeşim! Hal-i âleme ve muvakkat vaziyetlere merak etme. Kadere teslim ve “Görelim Mevlâ neyler, neylerse güzel eyler.” kaidesiyle perde altında hikmet ve adalet-i İlahiyeye itimad gerektir.

Birer parça Isparta’ya gönderildi.

Said Nursî