Mektup 5

بِاسْمِهِ‮ ‬وَاِنْ‮ ‬مِنْ‮ ‬شَيْءٍ‮ ‬اِلاَّ‮ ‬يُسَبِّحُ‮ ‬بِحَمْدِهِ

اَلسَّلاَمُ‮ ‬عَلَيْكُمْ‮ ‬وَ‮ ‬رَحْمَةُ‮ ‬اللّهِ‮ ‬وَ‮ ‬بَرَكَاتُهُ

Aziz, sıddık kardeşlerim!

Hâfız Ali’nin bu defaki mektubu birkaç cihette Risale-i Nur’a ait ikramat-ı İlahiye ve Risale-i Nur talebelerinin birbiriyle bir cesedin âzâları gibi alâkadar olduklarını gösterir. Medrese-i Nuriye olan Sav’ın ümmileri Mustafa ve Hüseyin kardeşlerimizin gördükleri rü’ya pek manidardır. Ve Isparta’nın Hâfız Ali’si Mehmed Zühdü’yle Hizb-ül A’zam-ı Kur’anînin ihtiyarsız istikbaline gelmeleri, o hizbin Risale-i Nur’a çok menfaatdar olacağını gösteriyor. Cenab-ı Hakk’a hadsiz şükür ediyoruz ki, gittikçe Isparta havalisi ile Risale-i Nur’a tam sahib oluyor, yerleştiriyor. Bir Said, bir Hüsrev’e bedel pek çok Said’leri, Hüsrev’leri yetiştiriyor. İkimizin çekilmesiyle daha ziyade gayretle faaliyete geçen nâşirleri yetiştiriyor. Bu anda bu gelen kelimeler hatırıma geldi:

Üç Keramet-i Aleviye Risale-i Nur’a verdikleri kuvvet, üç Ali maddeten kalemleriyle o üç kerameti imza ediyorlar. Mübarek ve kıymetdar Hacı Hâfız’ın çok kıymetdar, çok faal ve sebatkâr köyünde kahraman Ahmed’lerin ve Mehmed’lerin gayretleri, bu havalide de o hali onların vaziyetlerini işitenleri, lâkaydları ve tenbelleri gayrete, şevke getiriyor. Hâfız Ali’nin bazı noktalarını tabir ve cevab olarak Mehmed Feyzi’nin ve Emin’in yazdıkları fıkrayı leffen gönderiyoruz. Bu defa bana gelen risaleler içinde bazı mühimleri var. Kimin yazısı olduklarını bilemedim. Tahminen Sav’lılarındır diyorum. Hakikaten en lâzım risaleleri göndermişler. Eğer ben istese idim, bunları isteyecektim. Başta Tahir olarak onları yazan zâtların defter-i a’maline Cenab-ı Hak herbir harfine mukabil on hasene ihsan eylesin, âmîn. Umum kardeşlerimize selâm ederiz.

Kardeşiniz

Said Nursî