Mektup 16

بِاسْمِهِ‮ ‬سُبْحَانَهُ‮

‬وَاِنْ‮ ‬مِنْ‮ ‬شَيْءٍ‮ ‬اِلاَّ‮ ‬يُسَبِّحُ‮ ‬بِحَمْدِهِ

اَلسَّلاَمُ‮ ‬عَلَيْكُمْ‮ ‬وَ‮ ‬رَحْمَةُ‮ ‬اللّهِ‮ ‬وَ‮ ‬بَرَكَاتُهُ

Aziz, sıddık kardeşlerim!

Sizin mübarek kalemlerinizin mübarek ve nuranî yadigârlarını aldık. Cenab-ı Hakk’a hadsiz şükür ediyoruz ki, sizin gibi yorulmaz, sarsılmaz, usanmaz şakirdleri Risale-i Nur’a ihsan eylemiş. Bu ağır şerait ve usandırıcı haller içinde kemal-i iştiyak ile onların faaliyetleri şübhesiz bir inayet-i Rabbaniyedir ve bu hizmet-i kudsiyenin zahir bir kerametidir. O kudsî hediye içinde merhum Âsım’ın yadigâr kalemi ve Re’fet ve Rüşdü, Hasan Âtıf ve Hâfız Ahmed ve Barla’lı Muhacir Hâfız Ahmed’in masumesinin hediyesi gibi yadigârlar ve Hüsrev’in müjdesiyle onbeş yirmi fedakâr kardeşlerimiz kalemlerini bizim hesabımıza çalışmasını karar verdikleri, beni ve bizi ve bu memleketi minnetdar edip şükre sevketti.

Hizb-i Nuriye’nin ve Misbah-ul İman’ın lâhikaları olan bu defa hediyeniz buraya girdiği gün, birinci defa Hizb-i Nurî geldiği gibi tesadüf olmadığına kat’î kanaatımızla buradaki medrese-i Nuriyedeki talebelerin yeni gelen bu derslerin meftîhanesi nev’inde şimdiye kadar emsali vuku’ bulmamış bir ziyafet-i Rahmaniye nev’inde, dokuz ayrı ayrı yerden hattâ biri Kars’tan, biri de Çankırı’dan birer güzel taam öyle bir tarzda geldi ki; hem beni, hem Feyzi’yi, hem Tahsin’i, hem Emin’i hayret içinde bıraktı. Kat’î kanaatımız geldi ki; hizmet-i Nuriyedeki bereketin bir kerameti ve buradaki medrese-i Nuriyenin inayetinden gelen bir meftîhanesidir. Evvelce Hizb-i Nuriye’nin gelmesiyle fevkalâde meftîhanesini hem teyid ediyor, hem onunla teeyyüd edip bir eser-i inayet olduğunu isbat etti. Hem geldiği aynı günde öyle bol bir yağmur geldi ki, odamın önünden ehemmiyetli bir sel aktı. Ve Sabri’nin orada Münacat’ın kesretle yazılmasıyla yağmur gelmesine vesile olduğu gibi, buraya gelmesiyle de burada rahmetin böyle kesretle yağması gösteriyor ki; Münacat bir vesile-i rahmettir. Hem ihtiyata binaen dört seneden beri buraya gelmeyen kahraman Nazif, hediye-i Nuriye ile hiçbir sebeb yokken Kastamonu’ya yanımıza geldi. Demek manevî istikbale gönderildi.

Hüsrev’in bu defaki mektubu beş altı cihette bizi minnetdar etti. Hüsrev daima hizmet-i Nuriyede ve tedbirinde daima terakkide ve sarsılmaz bir rükün olduğunu gösteriyor. Âtıf’ın pek ziyade iştiyak ve gayreti şimdilik ihtiyat ve itidal-i demle perdelenmesi zamanın muktezasıdır. Zekâi, Hâfız Ahmed Risale-i Nur hizmetinde vazife başına geçmeleri bugünlerde onların hakkında hasıl olan merakımı izale etti.

Umum kardeşlerimiz ve bilhassa rükünlere ve bu defaki nüshaları yazanlara ve Hüsrev’in mektubunda isimleri bulunanlara ve bilhassa kalemlerini bizim hesabımıza çalıştırmağa karar verenlere binler selâm ve selâmetlerine ve muvaffakiyetlerine dua ediyoruz. Madem onbeş kardeşimiz kalemiyle ümmiliğime şefkaten yardım ediyorlar. İhtiyar ve Hasta ve İktisad ve Şükür Risaleleri ve Birinci, İkinci, Üçüncü Lem’aları yazsınlar. Hem Hüsrev’in bana gönderdiği, eskiden bana yazdığı İ’caz-ı Kur’anın kıt’asında onun zeyilleri olan Onikinci, Ondördüncü, Yirminci Sözler ve Sure-i Feth’in âhirindeki âyetin Lem’ası ve Rumuzat-ı Semaniye’ye ait fihristedeki kısmı ve manzum Lemaat’tan olan parça gibi ki; size evvelce bu zeyiller hakkında size yazmıştık, siz de yazmıştınız. Hüsrev’in tertibiyle yazdırılsa, mümkün ise bu kısmı kendisi yazsa iyi olur. Tâ ki Hüsrev’in kalemiyle bu eski nüsham tam bir zeyl olsun.

Kardeşiniz

Said Nursî