Mektup 116
1بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ
2وَاِنْ مِنْ شَىْءٍ اِلاَّ يُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ
3اَلسَّلاَمُ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَةُ اللهِ وَبَرَكَاتُهُ بِعَدَدِ عَاشِرَاتِ دَقَاۤئِقِ شَهْرِ شَعْبَانَ وَرَمَضَانَ
Aziz, sıddık, mübarek, metin kardeşlerim,
Sizin leyle-i Beratınızı ve gelen leyâli-i Ramazan-ı Mübarekenizi tebrik ederiz. Cenâb-ı Hakka yüz binler şükür olsun ki, Risale-i Nur kendi kendine tevessü ediyor. Her tarafta fütuhatı var. Ehl-i dalâletin hileleri onu durdurmuyor; bilâkis çok dinsizler teslim-i silâh ediyorlar. Hâfız Ali’nin dediği gibi, korkuları pek ziyadedir. Şimdi, dinsizlik taassubuyla değil, korku cihetiyle ilişiyorlar. O korku, Risale-i Nur lehine dönecek inşaallah.
Nur fabrikasının sahibi, bu defaki mektubundaki harika ve yüksek duası, onun fevkalâde ihlâs ve sadakatinin bir tereşşuhatı nazarıyla baktığımızdan, bin derece haddimden ziyade hüsn-ü zannını Risale-i Nur hesabına kabul edip, duasına âmin deriz. O Nur fabrikasının mektubu Hasan Âtıf’ın mektubuyla leyle-i Berat akşamında elimize geçti. O gecemize, bereketli ve mübarek bir tebrik nev’inde telâkki eyledik…
Hasan Âtıf'ın mektublarına uzun bir mektubla cevap vermek onun hakkıdır. Fakat onun tam kanaat getirdiği terk-i şahsiyet ve teveccüh eylediği şahsiyet-i mânevî-i Nuriye hususi mektuba ihtiyaç göstermiyor. Halis, muhlis Âtıf'ın uzun mektublarında, üç ehemmiyetli cihet gördük.
Birincisi: Bu aciz kardeşiniz nasılki esrâr-ı gaybiye-i Kur'aniyeye tevâfuk anahtarı ile bir zaman müteveccih oldum. Kaç def'a kapı açıldı, fakat onda istihdam edilmedim kapandı. Çünki hakaik-ı îmaniyeye hizmet ciheti yüz def'a ihtiyaç noktasında müreccih olduğundan o meraklı, zevkli olan tevafukat-ı gaybiyye o vazife-i hakikîye mani' olmasından o yolu bıraktık.
Aynen öyle de; Hasan Âtıf'ın gayet sâfi kalbi ve gayet ince hissiyatı ve gayet hâlis sadakatı onu Risale-i Nur'un hazinesine garib bir tevâfuk anahtarıyla girmeye çalışıyor. Gayet zevkli bir hakikati hissediyor. Fakat hissiyatını kuvvetli şeylerle bağlayıp ifade edemiyor. Halbuki onun fevkalâde herkesin nazar-ı istihsânını kendine celb eden kalemi ve sadâkat ve ihlâsı en ehemmiyetli vazife olan Risale-i Nur'un neşrindeki hizmetine bir derece zarar verdiğinden o da benim gibi o zevkli, meraklı yolda çok meşgul olmasa daha ziyâde ondan istifâde edilir.
İkinci Cihet: Hakikaten Âtıf fıtraten Risale-i Nur'a ve meşrebine ve hizmetine ve tam talebe olmasına ve sırr-ı ihlâs ile fenâ fil-ihvan düsturuna tam müstaiddir. Fakat pek hassas ve ince düşünceleri vardır. Hattâ epey dikkatle ancak hissedebiliyorum.
Üçüncü: Müstesna ve parlak hattı ile beş-on mühim düsturları ve vecîzeleri Risale-i Nurdan intihab edip, on parça kağıtlara yazıp göndermiş. Bizde o mübarek vecîzeleri odamızda her gelenlere Âtıf'tan bir ders-i nuriye almak ve Âtıf'a hâyır kazandırmak için duvara astık. Odamıza tezyin ettik.
Aziz kardeşlerim,
Bu mübarek Ramazan’da dahi, geçen Ramazan gibi, bu âciz ve zaif kardeşinize, mânevî ve uhrevî sa’y ve çalışmanızdan zekât miktarınca vermenizi ve onun hesabına bir miktar çalışmanızı ve ziyade hüsn-ü zannınızla ona tahmil ettiğiniz ağır yüke o cihette yardımınızı pek çok rica ederim.
Derd-i maişet sersemliğiyle, ekser halk âhiret işlerine ikinci derecede bakmalarından, ehl-i dalâlet istifade edip onları avlıyorlar. Risale-i Nur şakirtleri kanaat ve iktisat düsturlarıyla bu manevî hastalığa da mukabele ederler inşaallah.
Umum kardeşlerimize ve hemşirelerimize birer birer selâm ve dua ederiz.
Said Nursî