Mektup 171

Aziz, sıddık, müteyakkız, samimî, müttehid, mübarek kardeşlerim,

Ben de sizi tebrik ediyorum ki, şeytan-ı cinnî ve insînin desiselerini akîm bıraktınız. Cenâb-ı Hak sizi bu hizmet-i Nuriyede daima muvaffak eylesin, âmin. Ve sizden ebeden râzı olsun, âmin.

Eskide, bir zaman Barla’da, bütün tarikatların şecere-i külliyesini tanzim ve istinsah etmek için Hâfız Ali ile Hüsrev o vakit o işte bulundular, çalıştılar. Tâ o vakitte bu iki zât, ileride Risale-i Nur’a ehemmiyetli hizmette bulunacaklarını ve başta iki göz gibi, iki bakar bir görür diye kuvvetli bir temenniyle ümit etmiştim. Cenâb-ı Hakka hadsiz şükür olsun ki, o ümidim o zamandan beri tahakkuk etti ve ediyor ve şimdi tam oldu.

Kardeşlerim, sizde vuku bulan küçücük kusurları çok i’zam etmeyiniz. Yalnız ben değil, belki zannediyorum ki, hakikate muttali olan herkes tasdik eder ki, Isparta ve havalisindeki Risale-i Nur şakirtlerinde fevkalâde bir sadakat ve sebat ve uhuvvet ve ihlâs ve kahramanlık var ki, bu acip zamanda binler esbab-ı fesat ve ifsat içinde vahdetlerini ve ittifaklarını ve hizmette ciddiyetlerini muhafaza ediyorlar.

Bu kadar fırtınalı hâdiseler içinde Risale-i Nur’u muattal bırakmadınız, söndürmediniz; belki öyle parlattırdınız ki, bizi de ışıklandırıp gayrete getirdiniz. Ve bilhassa bahar mevsiminde, umumî gaflette ve derd-i maişetin verdiği dehşetli belâ içinde böyle kemâl-i şevk ve gayretle Risale-i Nur’a çalışmak, hakikaten bir inâyet-i İlâhiyedir. Sizleri bütün ruhumuzla tebrik ediyoruz. Ve kalemlerini bizim hesabımıza çalıştırmaya karar veren altı müttehid, kahraman bir ruh, altı ceset ve altı yeni Said yerinde ve yirmi bir kardeşimi, yirmi bir Abdurrahman ve Abdülmecid yerinde kabul ediyorum. Cenâb-ı Hak, o kalemlerin siyah nur olan mürekkeplerini, hadis-i sahihin nassıyla, herbir dirhemini, yüz dirhem şehid kanı kıymetinde yevm-i haşir ve mizanda defter-i hasenatlarına ilâve eylesin. Âmin.

Nakkaş Mehmed ve Âsım’ın vârisi Babacan, hem hayatta, hem Risale-i Nur hizmetinde bulunmaları beni mesrur eyledi.

Nur fabrikasının sahibi, bu âhir senelerde pek fevkalâde birkaç faal ve kahraman arkadaşıyla ettikleri hizmet-i Nuriye o kadar ehemmiyetlidir ki, faraza binler kusuratı olsa da inşâallah afvettiriyor. Halbuki ben kat’iyyen onda kusur görmedim. Belki gayet hafif bir ihtar ile, benim bir hiss-i kabl-el vukuuma yardım etti. Kendisi bu mektubunda mahviyetini son derece gösteriyor. Hakikaten onda sırr-ı ihlasa ait bazı seciyeleri, o havalide ehemmiyetli sirayeti ve semeratı ve faideleri var. Mahkemedeki müdafaatımda “Bu benimle mahbus genç Türklerden öyleleri var ki ve öyle âlî seciyeleri taşıyorlar ki; beni hayrette bırakmış ve Türk milletinin bir sebeb-i tefevvukunu onların seciyeleriyle bildim.” meâlindeki cümleden murad; Hâfız Ali ve Hüsrev ve emsalleridir.

Daha çok konuşacaktım. Fakat dar bir vakit, ehemmiyetli meşgaleler müsaade etmedi, kısa kaldı. Başta Nur ve Gül fabrikalarının heyet-i müttehidesi ve mübareklerin faal heyeti ve Sava medrese-i Nuriye şakirdleri olarak umum kardeşlerimize birer birer selâm ve selâmetlerine dua ediyoruz.

Kardeşiniz ve size çok minnetdar

Said Nursî

Ben Sabri’yi tahattur ettikçe Hakkı, Hulusi, Süleyman beraber görünür. Ve Hâfız Ali ise Hâfız Mustafa, Küçük Ali ve Tahir’i beraber görüyorum. Ve Hüsrev’i yâdettikçe Rüşdü, Re’fet, Mehmed Zühdü beraber hayalimde geliyor. Demek herbiri bir Yeni Said’dir.