Skip to the main content
Home

Contents

Mektup 30: 5.Ayet hakkında

2 minutes
KASTAMONU LAHİKASI

Mektup 30: 5.Ayet hakkında

477 wordsabout 2 minutes

1بِاسْمِ مَنْ: تُسَبِّحُ لَهُ السَّمٰوَاتُ السَّبْعُ وَاْلاَرْضُ وَمَنْ فِيهِنَّ وَاِنْ مِنْ شَىْءٍ اِلاَّ يُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ

2اَلسَّلاَمُ عَلَيْكُمْ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَكَاتُهُ بِعَدَدِ اِشَارَتِ اْلقُرْآَنِ وَرُمُوزِهِ وَحَقَآئِقِهِ وَحُرُوفِهِ آَمِينَ

Azîz, Sıddık Kardeşlerim!

Mübarek Ramazanınızı tebrik ederim. Hâlık-ı Rahîm sizin için bu Ramazan'ın her bir gecesini, bir Leyle-i Kadir kadar sevabdar ve her bir günü bir Ramazan kadar meyvedar eylesin, âmin...

Size garib bir sehvimi beyan etmek münasebetiyle derim ki, Kur'andan kalbime ilham olunan doğru ve Hak hakikatler bazen icmalen olduğundan tafsilatında sehiv ve nisyanım karışır, karıştırır.

Ezcümle: Eskişehir hapishanesinin son meyvesi ve Otuzbirinci Lem'a'nın Birinci Şuaı olan İşârât-ı Kur'âniye Risalesi'nin beşinci Âyeti bulunan1

3اَوَمَنْ كَانَ مَيْتًا فَاَحْيَيْنَاهُ وَجَعَلْنَا لَهُ نُورًا يَمْشِى بِهِ فِى النَّاسِ

deki işaretini, kuvvetli hissetmiştim. Fakat gayet acele olarak üç buçuk sene evvel, karakol içinde şiddetli tarassud altında tebyiz ettiğimden, o işârâtın tasvirinde bir sehiv olmuş, ehemmiyetli sureti gizli kalmıştı. Mükerrer taharriyat neticesinde o vakitten beri ve benim eski abâmın cebinde saklanmıştı. Ancak bugünlerde tedkik ettim. Size doğrusunu yazacağım. Nüshalarınızdaki yanlışı ona göre tashih ediniz.

Şöyle ki: Beşinci Âyet:

اَوَمَنْ كَانَ مَيْتًا فَاَحْيَيْنَاهُ وَجَعَلْنَا لَهُ نُورًا يَمْشِى بِهِ فِى النَّاسِ

dır. Bu Âyetin remzi latîftir. Çünki hem kuvvetli münasebet-i mânevîye ile, hem cifirle efrad-ı kesiresi içinde, hususi bir surette Risale-i Nur'a ve müellifine bakar.

Şöyle ki; مَيْتًا kelimesi, tenvin (nun) sayılmak cihetiyle beşyüz eder. "Said El-Nursî" adedi olan beşyüze tevafukla işaret eder ki, "Said meyyit hükmünde idi. Risale-i Nur ile ihya edildi, taze bir hayat buldu."

Evet 4فَاَحْيَيْنَاهُ وَجَعَلْنَا لَهُ نُورًا يَمْشِى بِهِ فِى النَّاسِ deki iki tenvin, (nun) durlar. Bin üçyüz otuz dört eder ki, o aynı zamanda Said umumi harpte maddi ve dehşetli bir mevtten hârika bir tarzda kurtulması, felsefe ve gafletten gelen mânevî ve şiddetli bir ölümden necat bulması ve Kur'an'ın âb-ı hayatı ile taze bir hayata girmesi tarihidir. Ve bu tevafuk-u mânevî ve muvafakat-ı cifriye delalet derecesinde bir işarettir.

Hem فَاَحْيَيْنَاهُ وَجَعَلْنَا لَهُ نُورًا يَمْشِى بِهِ فِى النَّاسِ de tenvin (nun), ve şeddeli nun (iki nun), ve بِهِ de telaffuz edilen ى sayılmak cihetiyle (1294) bin iki yüz doksan dört eder ki, veladetinin ve hayatının birinci senesidir. Demek bu cümle ile hayat-ı maddiyesine, evvelki cümle ile hayat-ı mânevîyesine işaret eder.

Elhasıl: Bu âyet manasının müteaddid çok tabakalarından bir işârî tabakadan hem Risalet-in-Nur'a, hem müellifine, hem bu ondördüncü asrın ibtidasına, hem ibtidasında Risalet-in Nur'un mebdeine remzen belki işâreten belki delaleten bakar.

İşte bu parçayı o âyetin bahsinde derc ile o sehiv izale olur.

Azîz kardeşlerime!

Temadî eden tahribat-ı mânevi'ye karşısında -lillahilhamd- gittikçe Risale-i Nur'un mu'cizane mukavemeti ve satveti ve kıymeti tezayüd ediyor. Dâlaletin temel taşı ve nokta-i istinadı olan tabiat tâgutunu dağıtıp, Kur'an elinde bir elmas kılınç olarak her tarafta nurları saçar, zulümatı dağıtır. Fakat dalaletlerin enva'ı çoktur. O nisbette risalelerin dahi ayrı ayrı meziyetleri, ehemmiyetleri var. Eğer kolay ise, Tabiat Lem'asını da bize gönderiniz.

Umumunuza binler selak, makbul dualarınızdan çok istifade eden ve halis dualara çok muhtaç kardeşiniz

Said Nursî

Notes

  1. Meaning 1.
    Yedi gökle yerin ve onların içindekilerin Onu tesbih ettiği ve her şeyin ancak Onu övüp tesbih ettiği (İsrâ Sûresi, 17:44) Zât olan Allah’ın adıyla.
    ↩
  2. Meaning 2.
    Kur'anın işaretleri ve remizleri ve hakikatleri ve harfleri adedince Allah’ın selâmı, rahmeti ve bereketi sizin üzerinize olsun.
    ↩
  3. Meaning 3.
    Ölü iken îmân ile diriltip nûra kavuşturduğumuz ve halk içinde o nûr ile doğru yolda yürüyen kimse… (En’âm Sûresi, 6:122)
    ↩
  4. Meaning 4.
    Diriltip nûra kavuşturduğumuz ve halk içinde o nûr ile doğru yolda yürüyen kimse…
    ↩
  5. Hashiya 1.
    Sure-i Enâmdan
    ↩