Mektup 71

Azîz, Sıddık Kardeşlerim!

Hâfız Ali'nin bu def'aki mektubu birkaç cihette Risale-i Nur'a ait ikramât-ı İlahiyye ve Risale-i Nur talebelerinin birbiriyle bir cesedin azaları gibi alâkadar olduklarını gösterir. Medrese-i Nuriyye olan Sava'nın ümmileri Mustafa ve Hüseyin Dağlı kardeşlerimizin gördükleri rüya pek manidardır. Ve Isparta'nın Hâfız Ali'si Mehmed Zühtü ile Hizb-ül Â'zam-ı Kur'ânî'nin ihtiyarsız istikbaline gelmeleri, o hizbin Risale-i Nur'a çok menfaattar olacağını gösteriyor. Cenâb-ı Hakka hadsiz şükrediyoruz ki; gittikçe Isparta, havalisiyle Risale-i Nur'a tam sahib oluyor; yerleştiriyor. Bir Said, bir Hüsrev'e bedel; pek çok Saidleri, Hüsrevleri yetiştiriyor, ikimizin çekilmesi ile daha ziyade gayretle faaliyete geçen nâşirleri yetiştiriyorlar.

Bu anda, bu gelen kelimeler hatırıma geldi. (Üç keramet-i Aleviyye) Risale-i Nur'a verdikleri kuvvet, üç Ali maddeten kalemleriyle o üç kerâmeti imza ediyorlar. Mübarek ve kıymetdar Hacı Hâfız'ın çok kıymetdar çok faal ve sebatkâr köyünde, kahraman Ahmedlerin ve Mehmedlerin gayretleri o havâlide o hâli, onların vaziyetlerini işitenleri, lâkaydları ve tenbelleri gayrete, şevke getiriyor.

Hâfız Ali'nin bazı noktalarını tâbir ve cevab olarak Mehmed Feyzi'nin ve Emin'in yazdıkları fıkrayı leffen gönderiyoruz. Bu defa bana gelen risaleler içinde bazı mühimleri var. Kimin yazısı olduklarını bilemedim, tahminen Savlılarındır, diyorum. Hakikaten en lâzım risaleleri göndermişler. Eğer ben istese idim, bunları isteyecektim. Başta Tâhiri olarak onları yazan zatların defter-i âmâline Cenâb-ı Hak herbir harfine mukâbil on hasene ihsan eylesin (Âmin)...