Mektup 158: Hizb-i Nuriye hakkında

Aziz, sıddık, mübarek kardeşlerim,

Sabri’nin tabiriyle, Risale-i Nur’un Zülfikar’ı olan Hizbü’l-Ekber-i Nurî, elhak, memulümüzün fevkinde gayet parlak ve güzel ve dikkatli ve sıhhatli ve yanlışları pek az bir tarzda Cenâb-ı Hakkın inâyetiyle vücuda gelmiş. Hâfız Ali, Tâhirî, Hâfız Mustafa bu vazifede elhak tam çalışmışlar. Risale-i Nur’un eline bir elmas kılıç verdiler.

Kardeşlerim,

Bu kudsî hediyeniz bu şehre girdiği aynı zamanda, daha biz haber almadan memleketimizde talebeler bir kitaba başladığı zaman, Kürtçe “meftihâne” nâmında bir ziyafet verdiklerine tam bir misâl olarak, Risale-i Nur’un beş talebesi, ayrı ayrı köylerde, ne biz, ne onlar postadan haberimiz yokken, güya bu kudsî kitabın meftihânesi olarak herbiri, ayrı ayrı taamdan mürekkep bir küçük ziyafet nev’inde getirdikleri, hiçbir sebep yokken, bütün bütün âdete muhalif bir tarzda o beşlerin bu noktada ittifakı ve tevafukları, beşimiz, ben, Emin, Feyzi, Hilmi, Tevfik müttefikan karar verdik ki, tesadüf kat’iyen imkânı yok. Demek, buradaki medrese-i Nuriyenin meftihânesi olarak, rahmet-i İlâhiye tarafından bir keramet-i Nuriyedir.

Hem otuz günden beri ve İnebolu’dan her hafta bir iki defa geldikleri halde, hiçbiri gelmeden, birden, sebepsiz, bir has talebe, üç günde yayan olarak, Hizbü’l-Ekberle beraber geldi. İkinci gün, güya onun için gönderilmiş gibi; matbu Hizbü’l-Ekber-i Nuriyenin bir kısmını aldı, götürdü.

[Devamı için bkz.]

Mühim bir hakikati bu hakikat münasebetiyle bu zamanda ehl-i medreseye ve hocalara taallûk eden bir meseleyi beyan ediyorum.

Şöyle ki: Eski zamandan beri ekser yerlerde medrese tâifesi tekkeler taifesine serfürû etmiş, yani inkıyat gösterip onlara velâyet semereleri için müracaat etmişler. Onların dükkânlarında ezvâk-ı imaniyeyi ve envâr-ı hakikati aramışlar. Hattâ medresenin büyük bir âlimi, tekkenin küçük bir velî şeyhinin elini öper, tâbi olurdu. O âb-ı hayat çeşmesini tekkede aramışlar. Halbuki medrese içinde daha kısa bir yol hakikatin envârına gittiğini ve ulûm-u imaniyede daha sâfi ve daha hâlis bir âb-ı hayat çeşmesi bulunduğunu ve amel ve ubudiyet ve tarikattan daha yüksek ve daha tatlı ve daha kuvvetli bir tarik-i velâyet ilimde, hakaik-i imaniyede ve Ehl-i Sünnetin ilm-i kelâmında bulunmasını, Risale-i Nur, Kur’ân-ı Mu’cizü’l-Beyânın mu’cize-i mâneviyesiyle açmış, göstermiş; meydandadır.

İşte, Risale-i Nur’a herkesten ziyade kemâl-i şevkle taraftarâne ve müftehirâne medrese taifesinden olan ulemaların koşmaları lâzım ve elzem iken, maatteessüf, daha medrese ehlinin ekseri, kendi medresesinden çıkan bu âb-ı hayat çeşmesini ve bu kıymettar bâki hazinesini tanımıyor, aramıyor, muhafaza edemiyor. Lillâhilhamd, şimdi tam tamına başladılar. Sözler mecmuası, hem hocaları, hem muallimleri Nurlara çekti.

Hizb-i Nuriye başındaki Türkçe parçasının “tam Arabî bilen” kelimesinden sonra bu yazılsın: “Veyahut, Âyetü’l-Kübrâ ve Münâcat ve Yirminci Mektup risaleleri yanında bulunan ve okuyan.”

Salavatlarda ise Gavs-ı A’zam’a ait, bu Gavs-ı A’zamındır, üstünde işaret edilecek ve arkasındaki, bu Seyyid Ahmed-i Bedevi’nindir. Bunun arkasında bu Meşîşe, Şazelî’nindir. Ve onun arkasında Muhammed Hanefî Sıddıkî’nindir, diye işaret edilsin. Arkasında bu Said’indir, işaret edilsin. Kırkaltıncı sahifede âhirdeki üçüncü satırın başında يَانُورَ‮ ‬اْلاَنْوَارِ dan başlayan bu Şah-ı Nakşibendî’nindir. Kırkyedinci sahifesinin عَلَى‮ ‬مَنْ‮ ‬اُنْزِلَ‮ ‬عَلَيْهِ‮ ‬الْفُرْقَانُ‮ ‬الْحَكِيمُ bu da Said’indir, işaret edilsin. Kırkdokuzuncu sahifede وَ‮ ‬صَلِّى‮ ‬اِلهِى ile başlayan üstünde bu salavat Hazret-i Ali’nin Risale-i Nur’dan gaybî haber verdiği Celcelutiye Kasidesi’nin âhirinde zikretmiş diye sizler bu cümleleri herbir sahifesinin hâşiyesinde yazıp, işaret edersiniz. Ellinci sahifede Sekine kelimesinden sonra ism-i a’zam olan esma-i sitte ondokuz defa arkasında olan âyetleri herbiri bir maksad içindir. İsteyen umumunu da esma-i sitte ile beraber ondokuz defa okur. İsterse maksadına muvafık âyetleri beraber ondokuz defa okusun diye yazarsınız. Hizb’de Münacat’tan alınan parçaların yalnız tercümesi olan kısımları Arabî bilmeyenler için Hüccetullah Mecmuası’nda yazılsa veya müstakil teksir edilse çok iyi olur. Hizb-ül Ekber’in başında yazılsın ki, baştan tâ yirmiikinci sahifeye kadar kısmının tercümesi ve izahı Âyet-ül Kübra Risalesi’nin İkinci Makamı’nda vardır. Ve yirmidokuzuncu sahifede yazılsın ki, bu kısmın tâ salavata kadar tercümesi ve izahı Risale-i Münacat’ta vardır. Ve yirmiüçüncü sahifenin kenarında yazılsın ki, bu kısmın tâ yirmisekizinci sahifenin âhirine kadar tercümesi ve izahı Yirminci Mektub’da vardır.

Said Nursî