Mektup 70
بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ وَاِنْ مِنْ شَيْءٍ اِلاَّ يُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ
اَلسَّلاَمُ عَلَيْكُمْ وَ رَحْمَةُ اللّهِ وَ بَرَكَاتُهُ
Azîz, Sıddık Kardeşimiz Hâfız Ali Efendi!
Mektubunuzda yazmış olduğunuz (Sava ümmilerinden) kardeşimiz Mustafa ve Hüseyin'in rüyaları Üstadımız hakkında tam tamına zâhir tâbirini gözümüzle gördük. Hem Risale-i Nurun talebeleri telsiz telefon gibi mânevî haber alıyorlar gibi bir hâdisedir.
Evet Üstadımızın tesbihi kırıldı. Yani mübarek gecelerde evrâd-ı muntazamasını tesbihlerle çekmek vazîfesi parçalandı. Ehl-i dünya doktorlarıyla *Üstadımızı muayene edip, bahanelerle belki kendi hastanelerinde misafir etmek yüzde yüz ihtimali vardı. Hem o tesbih tanelerinin bir cihette sevaplarını onlar toplayacaktılar. Fakat Risale-i Nur'un masum şakirdleri şifâ duâsıyla o tesbihi tam toplattırdılar, devam ettirdiler ve fedakâr şakirdleri Üstadımızı kucağına alıp onların hastanelerindeki bakıcılardan daha mükemmel baktılar. Mânen misafir ettiler, Mustafa ve Hüseyin'in rüyalarını tam tamına tâbir ettiler.
Evet, kardeşimiz Hâfız Ali'nin Risale-i Nur'un esası menbaı olan, beşyüz ayetten fazla olan âyât-ı Kur'aniyeden mürekkep (Elvird-ül-A'zam) Kurânının Hâfız Ali Efendi'ye akşamda gelmesiyle, gecede ve fecirde Risale-i Nur şakirdlerinin erkanları, kahramanları aynı gecede ve fecrinde Hâfız Ali Efendi'nin yanına gelmeleri şüphesiz o mübarek (Hizb-ül Ekberin) bir kerâmeti olduğunu biz de tasdik ediyoruz. Hem kardeşimiz Hâfız Ali'nin husûsi bir mektubunu arzu etmek münasebeti ile, Üstadımız son mektubunda "Nur fabrikası sahibi nasıl" diye yazmasiyle kardeşimiz Büyük Hâfız Ali'nin bu defa yoldaki mektubunun mânâ-yı işârîsini bir hiss-i kablelvuku ile hissetmiş gibi bu mektubu yazması ihlâsının bir nev-i kerâmeti olduğunu hissettik.
Bunların münasebeti ile yirmi günden beri, Üstadımız musırrâne tekrar ettiği bir mes'elenin ucunda garib bir vakıa gördük. Şöyle ki; yirmi günden beri bizlere ısrar ile diyordu; iki üç rızık benim rızkım içine girmiş; ben yiyemiyorum. Feyzi, birisi senin rızkın olmak kanaatim geliyor. İkisi daha var. Her halde ehemmiyetli iki misafirim olacak. Çünki ben bunu Barla'da çok tecrübe ettim. Ne vakit ehemmiyetli bir misafirim gelecek, herhalde o vakte yakın bir rızık benim rızkım içine girdiğine benim kat'î kanaatım gelmişti. Şimdi daha ehemmiyetli görüyorum, ya Isparta'dan veyahut başka yerden ehemmiyetli misafirim olacak.
Bu hâdiseyi yirmi-otuz gündür musırrâne bize söylüyordu. Şimdi birdenbire hiç hâtır ve hayale gelmeyen, kardeşi Abdülmecid Efendi'nin büyük oğlu Nihat (R.H.) pederinden izin almadan bir hiss-i kabl-el vukû' ile o dehşetli hastalık zamanında kendi parasıyla Ankara'ya gidip, merhum Abdurrahman'ın oğlu Vahdet'i görüp, "Gel berâber amcamıza gideceğiz" deyip acele olarak o geldi. Vahdet de gelmek üzeredir. İnşâallah bahara kadar Üstadımızın yanında kalacaklar.
Üstadımız diyor ki "Bu dehşetli hastalıktan sonra, neseben en ziyâde alâkadar olduğum iki biraderzâdelerim, belki eski zamanda Abdülmecid ve Abdurrahman'ın sisteminde, bir küçük Abdulmecid ve bir küçük Abdurrahman medar-ı teselli olarak Cenâb-ı Hak feyziyle ihsan etti".
Oradaki umum kardeşlerimize Üstadımızla beraber çok selam ve dua ve istid'â ediyoruz.
اَلْبِاقِىهُوَاْلبَاقِى
Risale-i Nur Şâkirdlerinden ve
Âhiret Kardeşlerinizden
Emin ve Küçük Hüsrev olan Feyzi
Notes
- Hashiya *.Ramazanda hastalıkta muâyene için gelen şimdi Said namında o doktor yanımızda oturuyor. O zat on gün zarfında Otuzuncu Lem'ayı mükemmel, tevafuklu, Hüsrev gibi yazdı. Hem mükemmel anladı, hem has bir şakird oldu. Eski hallerinden sıyrıldı. Fevkalâde bir surette terakkî etti.↩