Mektup 34: Feyzi'nin yediği Şefkat tokadıdır.

Feyzi'nin yediği Şefkat tokadıdır.

Üstadım bana kardeşim Husrev Efendi tarzında Mu'cizat-ı Ahmediye Risalesi'ni yazdırıyordu. Ben -yâni Feyzi- bir parça tenbellik ettim. Birden, 28'lilerle askere istenildim. Üstadım dedi: «Git, mu'cizat-ı Ahmediye'yi yaz, seni şimdi vermiyeceğim.» Başladım. O emir bir hafta geri kaldı. Tekrar bir ârıza ile yazı noksan kaldı. Tekrar askere çağırıldım. Yine Üstadım: «Git yaz!». Ciddî çalışmaya başladım. Fevkalme'mul, yine emir geri kaldı. Bir hafta sonra, tekrar bir mazerete binâen yazıyı bıraktım. Üstadım dedi: «Senin şimdi vazifen Risale-i Nur noktasında askerliktedir.» Birden emir geldi, bir şefkat tokadı yeyip vazifeme gönderildim.

Cenâb-ı Hakk'a şükür Risale-i Nur'a alâ kader-it-tâka çalıştım ve çalıştırıldım. Üstadımız bize söyledi gibi yedi ay sonra terhis edilip Üstadımıza ulaştım. İnşâallah bu kabahatimde afvolmuştur.

Risale-i Nur'u, hem bizi hizmet-i Kur'aniyede sebkat eden Husrev, Hâfız Ali, Rüştü, Sabri gibi hâlis, sıddık, metin, çalışkan kardeşlerimi şefi' tutarak afvımı Üstadımdan isterim. Evet ben itiraz ediyorum ki, tenbelliğimin neticesi olarak bu şefkat tokadını yedim.

Mehmed Feyzi