Abdülhamit Bilici; Terör karşısında kafa karışıklığı

Abdülhamit Bilici

Zaman, 31.03.2004

Terör karşısında kafa karışıklığı ve Gülen

Fas’tan Endonezya’ya birçok Müslüman ülkeden gazetecilerin katıldığı bir konferanstı.

El Ahram’dan El Cezire’ye ünlü medya kuruluşlarının üst düzey temsilcileri oradaydı. Beyrut’taki bu toplantının esas konusu, Müslümanların medya yoluyla Filistin davasına nasıl destek verebileceğiydi.

Hamaset dolu nutukların öne çıkması ve organizasyondaki aksaklıklar yüzünden fikir ve istişare platformu olmaktan çıkıp, sloganların yarıştığı arenaya dönüşse de Zaman adına katıldığım bu etkinlik aslında güzel bir düşüncenin ürünüydü.

Ana tema, Filistin’e medya yoluyla verilecek destek olsa da gazeteciler olarak her gün sıkıntısını yaşadığımız teknik bazı konular da konuşuldu. Bunlardan biri de şiddet olaylarında kullanılacak kavramlardı.

El Ahram gazetesinin editörlerinden ve Arap gazetecilerin oluşturduğu bir medya örgütünün de başkanı olan Selahaddin Hafız, bu konuyla ilgili kavramların Batı’dan ödünç alınmasının zararlarına dikkat çekerek, kendilerinin ‘doğru’ karşılıklar ihtiva eden Arapça bir sözlük hazırladığını duyurdu. Konferansa davet edilmiş az sayıda Batılı gazeteciden biri olan Washington Post yazarı David Ignatius ise yerel değil evrensel bir dil kullanmanın önemine değindi.

Yalnız Filistin’de değil, İstanbul’dan Madrid’e dünyanın birçok köşesinde yaşanan ve Müslümanlara atfedilen şiddet olaylarındaki artış azıcık konuşulan bu konunun gerçekte ne kadar önemli olduğunu gösteriyordu.

Toplantıdaki Arap meslektaşlarımızın en dikkat çeken özelliği, adeta ağızbirliği etmişçesine sivilleri de hedef alan şiddet eylemlerine olumlu bakmasıydı. Batı ve Türk medyasının ‘intihar saldırıları’ olarak adlandırdığı eylemler için bazıları ‘istişhad ya da şehadet eylemi’ denilmesini öneriyordu. İsrail’e karşı verilen mücadelede ‘şehitlik’ kavramının gücünden yararlanmanın faydaları üzerinde duranlar oldu.

Arap dünyasının en önemli kalemlerinden Mısırlı Fehmi Huveydi ile aramızda intihar eylemlerin meşruluğu üzerine küçük çaplı bir tartışma geçti. İsrail’in asker–sivil ayrımı yapmadığını belirten Huveydi, buna karşı düzenlenen intihar eylemlerini olumlu bulan fetvaları hatırlattı. Huveydi seviyesindeki aydınların bile desteği olduktan sonra bu tür olayların dünyaya yayılmasının asla önüne geçilemeyeceğini düşünerek hayli şaşırdım. Bu şaşkınlık içinde yalnız şunları söyleyebildim: “İsrail’in yaptıklarını yaparak onları kendimize rehber yapamayız. İslam’ın savaş hukuku vardır. Bunların başında da masum çocuk, kadın ve yaşlıların gözetilmesi gelir.”

Gerçekten de bu eylemleri destekleyen fetvalar bulunuyor. İntihar eylemlerine karşı çıkan isimlerden El–Ezher İmamı Şeyh Tantavi bile halk baskısı karşısında bir orta formül bularak, Batı Şeria’daki işgalci askerlere yönelik intihar saldırılarının şehadet olarak kabul edilebileceğini belirtiyor.

Kuveyt Üniversitesi Şeriat Fakültesi’nden iki profesör, olumlu fetva verirken, büyük âlim Yusuf Kardavi’nin bazı açıklamaları da Filistin’deki eylemleri yapanların şehit olduğunu destekler nitelik taşıyor.

Bu zihin karmaşası karşısında Fethullah Gülen Hocaefendi’nin 26 Mart tarihli değerlendirmesi önem arz ediyor: “Hakiki Müslüman’ın, İslamiyet’i dört bir yanıyla anlamış bir insanın terörist olması düşünülemez. Teröre girmiş bir insanın Müslüman olarak kalması zordur. Hedefe ulaşmak için insan öldürmeyi din tecviz etmez... Bir insanı öldürmenin bütün insanları öldürme gibi olduğunu Kur’an–ı Kerim söylüyor. İbn–i Abbas insan öldürenin ebediyyen cehennemde kalacağını söylüyor. Bu hüküm kâfirler için söz konusudur. Demek ki insan öldüren, kâfirin maruz kalacağı aynı şeye maruz kalıyor. Yani ateist, Allah’ı, peygamberi kabul etmeyen insan ne ise insan öldüren de onunla eşdeğerdir.”

Ancak yukarıdaki arka planı görmezden gelen medyamız, bu değerlendirmenin önemini ya anlamıyor ya da “Dikkat, Fethullah Hoca ateistlere cihat açıyor” yorumundaki gibi yanlış anlıyor.