2. Kısım
Bazı hadislerin işareti
Kısm-ı Sâni
Delâlât ve İşârât-ı Bazı Ehâdîs
[1]
يكون فى امّتى رجلان احدهما وهبٌ يهب اللهُ له الحكمةَ والآخر غيلان فتنته على هذه الامٌة اشدُّ من فتنة الشيطان
وهبٌ يهب اللهُ له الحكمةَ 234
كردى 234
وهبٌ 13
والآخر غيلان 1928 -1930
Bu hadîs-i şerif, bu ümmet-i Muhammediyenin (A.S.M.) hayatı nokta-i nazarında çok şâmil bir tesiri hâiz iki insanı haber vermektedir.
Bunlardan biri: Mahz-ı mevhibe-i İlâhiye olacak ve kendisine hikmet-i İlâhiye ve hikmet-i Kur'aniye ihsan edilecek.
Diğeri de: Fitnesi, bu ümmet-i Muhammed'e (A.S.M.) şeytandan daha te'sirli olan, bir şerir zâlim olacaktır.
Muhaddisîn, bu hadîs-i şerifin tahkikini bir çok zevat ve eşhasa tevcih etmişler. Ve hatta bazıları hadîsin garâbet-i beyanından dolayı ta'nı ve inkarı cihetine bile gitmişlerdir. Ancak, hadîsin cihet-i rivayetindeki taaddüdü ve mühim hadîs kitaplarında yer bulması, ta'nına gidenleri haksız çıkaracak şekilde eimme-i muhaddisîni beyanda bulunmağa sevk etmiştir.
Ta'n edenleri, ta'na sevk eden en mühim sebeb; Hadîsin beyanına göre, ümmet-i Muhammed (A.S.M.) için, şeytandan daha eşedd te'siri hâiz bir kimsenin zuhuru ve bil'akis senâ-yı Peygamberîye (A.S.M.) lâyık bir şekilde mahz-ı hidayet ve hikmet bir zât-ı âlînin mukabele icrasını vazife etmesi, hele bir mu'cize-i Muhammedîyi (A.S.M.) izhar etmek üzere bunların hem-zaman olmalarının hadîsteki kat'iyyet-i beyan derecesinde tam tahakkuk etmemesidir.
Mânâ-yı hadîsin her zamanda bir ferdi bulunmak üzere bütün zamanlarını muhit olduğunu kabul ederek muhaddisînin bu husustaki tevcihlerini reddetmeden, hadîsin ifâde-i kat'iye-i riyaziyesinin delaletiyle içinde bulunduğumuz zaman en kuvvetli bir şekilde icra-yı hüküm etmekte olduğunu iddia ve kabul etmek, gayr-ı kabil-i red bir tercih olur.
Filhakika, te'sir-i idlâlkârîsi şeytandan daha eşedd ve müessir bir tağut-u dalaletin icra-yı şenaat ettiği bir devrin insanları olduğumuz gibi; ona mukabil, senâ-yı Muhammedîye (A.S.M.) lâyık bir şekilde mahz-ı hikmet ve mahz-ı mevhibe bir memur-u Rabbanî'nin neşr-i envar eylediği bir devri yaşıyoruz.
Hadisin beyan-ı riyazisi, o zatı sarahaten gösterdiği gibi; وهب kelimesi de ilmi vehbî olması, hem eserlerinde vehbî gibi bulunması.. 13 adediyle, o zâtın en çok alâkadar olduğu ve çok sırların anahtarı olan sarahatini, bir hususî adam halinde göstermektedir. Buna mukabil asırların kaydettiği en büyük sandid-i dalâletin icra-yı kabaset için tuğyanını en çok arttırdığı tarihleri, hadîsin aynen göstermesi bir mu'cize-i Muhammedinin (A.S.M.) bütün vuzuhuyla ve tarihlerini göstermek suretiyle tahakkuk etmiş olduğunu ve hadîsin sıhhati, hadiselerin şehadetiyle tamamen meydana çıkmış bulunduğunu ifâde etmektedir.
غيلان kelimesinin غول ve غيله asıllarından müştak bir sıfat-ı müşebbihe olduğunu kabul ettiğimizde bunların lugâvî mânâlarındaki azameti izhar etmiş bir cebbarın bütün hututiyle tebellür etmiş olduğunu görüyoruz.
[2]
سَتَكُونُ فِتْنَةٌ يُصْبِحُ الرَّجُلُ فِيهَا مُؤْمِنًا وَ يُمْسِى كَافِرًا اِلاَّ مَنْ اَحْيَاهُ اللهُ بِالْعِلْمِ
اَحْيَاهُ اللهُ بِالْعِلْمِ 265
اَلْكُرْدِى 265
[3]
طُوبَى لِمَنْ هُدِىَ لِلاِسْلاَمِ وَ كَانَ عَيْشُهُ كَفَافًا وَ قَنَعَ بِهِ
1292 - 1293
Bu iki hadîs-i şerif bir mânâ-yı işâri ile zamanımızdaki bütün cihan-ı dalâlete meydan okuyan bir me'mur-u İlâhi'nin vezâif ve ahvâlini, riyazi ifâde-i kat'iyyenin tahsisi ile aynen göstermektedir.
[4]
اَلاَ اُخْبِرُكُمْ عَنِ اْلاَجْوَدِ وَ هُوَ اللهُ وَ اَنَا اَجْوَدِ وَلَدِ آدَمَ وَ اَجْوَدُهُمْ مِنْ بَعْدِى رَجُلٌ عَلَّمَ عِلْمًا فَنَشَرَ عِلْمَهُ يُبْعَثُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ اُمَّةً وَحْدَهُ وَ رَجُلٌ جَادَ بِنَفْسِِهِ فىِ سَبِيلِ اللهِ حَتَّى يُقْتَلُ
رَجُلٌ عَلَّمَ عِلْمًا فَنَشَرَ عِلْمَهُ
1294 nihayetteki zamirin mukadder "vav" ile, tenvinsiz..
1344 (birinci tenvinle) 1394 ikinci tenvinle..
Bu hadîs-i şerif, umumî ve lafzı beyaniyle bütün ulemâ-i İslamiyeyi gösterdiği halde, riyazi veçhesiyle de 1294'de besmele-i hayatına başlayan, 1344'de neşriyat-ı ilmiyesinin en faal devresini yaşayan, 1394'de ise nüfuz-u ilmiyesinin en şâmil devresine ulaşacak olan bir zat-ı harikuladeyi göstermektedir. Ve onun etbaiyle beraber yevm-i kıyamette bir ümmet-i müstakile olarak ba's buyurulacağını bildirmektedir. رَجُلٌ 233 kelimesi de bir farkla Türkçe كُرْدِى 234 kelimesinin tam karşılığıdır.
[5]
اَللّهُمَّ اجْعَلْ رِزْقَ آلِ مُحَمَّدٍ فىِ الدُّنْيَا قُوتًا
1293 - 1294
1333 - 1334
1373 - 1374
Bu hadîs-i şerifin ifâde-i riyaziyesi 1293'de doğup, 1374'e kadar ifâ-yı cihad edecek olan bir zâtın bir cihette âli pâk-i Muhammedi'den (A.S.M.) olduğuna ve hatta bu tahsis dolayısiyle silsile-i Sâdâtın bir nev'i mümessili bulunduğuna şehadet etmekte ve onun rızk-ı mübarekinin kut-u yevmiyeden ibaret bulunacağına delalet etmektedir.