Mektup 13

(Babacan’ın bir fıkrasıdır)

Ey benim ve kardeşlerimin ve şark, garb, şimal ve cenub taraflarını arz ve semavat gibi yüksek ve derin mevkileri bir âyinede seyr ü temaşa eden ve yaralılara merhem ve dertlilere yetiştiren Üstadım Efendim!

Evvelâ: Dest-i şeriflerinizi pûs ederek duanızı taleb ederim. Risale-i Nur hakkında çok defa mektub yazmağa ve her birinin faziletlerini anlatmak ve bahsetmek için en zeki muktedir edibler âciz kalırlar. Nerede kaldı ki, benim gibi âciz, âsi, pürkusur. Hem de efendimizi taciz ederim diye hayâ ettim. Çünki Risale-i Nur’un herbiri birer elmas ve cevahir olmakla beraber, her bir tanesi bir bahr-i ummandır. O Nurlara karşı bahis ve medih yazmak, denizin yanında bir katredir mâşâallah diyebildim. Bunun için mektub yazmağa cür’et edemedim ve kalemim ve kalbim hiçbir şey yazamıyor. Çünki bütün talebelerin gözün önünde bir hardal tanesi kadar olduğunu pekâlâ biliyorum.

Babacan Ali