Mektup 9

(Babacan Mehmed Ali’nin bir fıkrasıdır)

Efendim! Leyl ü nehar, güneş ve ay gibi her yerde insanların arzusuna göre ve hayvaniyetten insaniyete ruh-u beşeri çıkararak iğfal ve ikna’ ederek ve Kur’an-ı Hakîm’in sırrından ve sırr-ı Üstadım Efendimin lisanınızdan sudûr eden Risale-i Nur’u gücüm yettiği kadar bugünden itibaren başlar, Cenab-ı Hakk’ın inayetiyle ve Kur’anın feyziyle inşâallah yazmağa çalışacağım. İnşâallah duanız berekâtıyla sebat edeceğim. Belki bir gün kabul eder de o gaybî telefondan istifade edersem; santral vazifesini gören ve o santraldaki fişleri hak yolunda çalışanlara rabtettiği manyeto vazifesini gören ve her istenilen vakitte muhabere ettiren Said’in ne gibi eczalar ile mualece yaptığını ecdadımdan kalan kitablardan ve tefekkürden buluyorum. Fakat Üstadım, bu zamanda bütün anahtarları toplamışsın. İnşâallah Cenab-ı Hak ileride çalışacağımı bilir ve size emir olur, ondan sonra doğrudan doğruya zât-ı âlî efendim hazretleriyle muhabere ederim. Sizden dua, bizden çalışmak efendim.

Mehmed Ali