Mektup 2

Pek muhterem Üstadım efendim hazretleri!

Yirmiyedinci Mektub’u bil’istinsah huzur-u ekremîye takdim ediyorum. Fakat takdir ve hitabe-i fazılanelerine lâyık olmayan bu abd-i pürkusur ve âciz hakkında şu mektubatın mukaddimesinde kemal-i hararetle ve pek müşfikane mütalaat ve ulvi beyanat serdiyle müşfik bir vâlidden daha eşfak bir üstad-ı bînazir ve mesîl bulunduğunuz, her zamanki maruzatımı isbata bariz bir delildir. İkinci Üstadım olan muhterem Hulusi Beyefendi’nin her sözleri nurlu ve hakikatlı ve vuzuhlu ve hakîmane kaleme alması, hakiki üstada has bir talebe bulunduklarını her türlüsüyle isbat etmektedir. Ezcümle felâketzede bir dostuna yazdıkları ve mektubatın nihayet kısmına dercedilen mev’izevî teselliyet ve tarziyenamede ne büyük hakikatları fethediyorlar ve ne bitmez tükenmez vesaya-yı hakîmaneyi izhar ediyorlar ve ne tam manasıyla Nur fabrikasının meta’larını değeriyle alıp hakkıyla ve lâyıkıyla satıyorlar. Çok istifade ettim. Allah birinci ve ikinci üstadlarımdan çok razı olsun.

Elhasıl: Barika-i hakikat, müsademe-i efkârdan çıkar mefhumunca, hakkıyla tamamıyla lâyıkıyla sena edemediğim Nur risaleleri birçok ihvanı tahrik ve ikaz etti. Onlar da hazain-ül envârdan alıp saçmakta oldukları parlak hakikatlar ve nuranî mebhaslar ve çok ticaretli işler ve hoş manzaralı sahalar göstererek terakkiyat-ı maneviye ve tealiyat-ı uhreviye cihetinde hattâ mahkûm-u mevt derecesinde bulunanlara gıbtabahş bir hayat verdiği meşhud olup, şu hal ise binnetice gafletten ayılarak ebvab-ı irşadı çalmağa yegâne vesile bulunduğu cihetle zât-ı fazılanelerine ne kadar arz-ı şükran ve minnetdarî edilse yine hakkıyla vazifemizi îfa etmiş olamayız.

Geçen hafta Âsıf Bey’le görüştüm. Çok selâm ve hürmetlerini arzederek ellerinizi öpüyorlar. Ruhen Hulusi Bey’e yakın bir vaziyette olduklarını hissediyorum. Doktor keza el ve eteklerinizi öper, teveccühatınızın bekasını istirham eder. Şimdi Yirmidördüncü Söz’ü okuyor ve bana birden dokuza ve onbirden yirmiye kadar olan Sözler’i getirmemi diliyor. Tedric tedric hepsini veriyorum. Şimdi bizim Zekâi’nin mektubunu aldım. Efendimize aid olanı takdim ediyorum ve müsaadenizle şu arzumu da açıktan yazıyorum: Bendeniz diyorum ki, Hulusi Bey’e halef olmağa lâyık Zekâi’dir. Zihni açıktır, zekidir, gençtir, her türlüsüyle has talebeliğe lâyıktır. Şu davamı da hatt u hareketi ile mektubu isbata kâfidir. Bakayım efendimiz ne buyuracaksınız? Mahsus dest ve damen-i muallâlarını öper ve teveccühat-ı kerimanelerini dilerim. 5 Safer-ül hayr 1351 Cum’a

Pürkusur ve âciz, her an himmet ve duanıza muhtaç talebeniz

Hulusi-i Sani

Hulusi Bey’den gelen ve mumaileyhe gönderilecek olan iki kıt’a mektubları da henüz aldım. Gelen çok hoş, giden daha hoş. Ne kadar hoş desen o kadar hoş. Efendim! Bu fabrikanın hizmetine ameleliğine doyulur mu, usanılır mı? Âh ne yapayım ki elim kısa, fazla ilerlemeğe vüs’atim yok.

Yirmiyedinci Mektub’a derci emir buyurulan muhterem Hulusî Beyefendi’nin elmas ayar sözlerini seve seve ve ruhumu şenlendire şenlendire geçirdim. İkinci Üstadımı da ne kadar sena etsem haktır ve lâyıktır.

Şimdi Eğirdir’e gidiyorum. Emirlerinizi îfa edip, avdetimde müşahedatımı yine arzederim efendim. Elhasıl hak-i pay-i fazılanelerine yüzümü sürer, daavat-ı hayriyelerini istirham eylerim efendim.

Sabri

Hulusi-i Sani