Reflections on Morality - 1 - | The balance Prophet Muhammad (peace and blessings be upon him) brought to matters of morality |(1980/05/02)

Euzubillahimineşşeytanirracim. Bismillahirrahmanirrahim.

Elhamdülillahi Rabbil Alemin.

Ve es-salatu ve es-selamu ala eşref-i halkihi seyyidil enam-ı Muhammedin sallallahu teala aleyhi ve sellem.

Ve ala ikhvanihi minel nebiyyin vel mürselin ve ala alihi ve sahbihi ecma'in.

Sübhaneke la ilme lena illa ma'allemtena inneke entel alimul hükimi.

Sübhaneke la fehme lena illa ma'fahemtena inneke entel cevvadul hükimi.

Rabbi şerhli sadri ve yessirri emri ve hülu nüqdeten min nisani ve yufkuhu kavli.

Ve ufavvizu emri ilallah.

İnnallaha basirun min hibadin.

Allahümme salli ve sellim ve barik ala seyyidina Muhammedin ve ala alihi.

Hazze kemalillahi ve kema yeliku bi kemalihi.

Ve bel'ana Resuluhun Nebiyyul Haşimiyyul Kerim.

Ya İlahi'l Alemin, zahir ve batınımızı envar-ı imaniye ve Kur'aniye ile münevvereyle.

Nefsin ve şeytanın şerrinden, teslilatından, tezzinatından bizleri masluluna mahfuz eyle.

Hak ve istikamet üzere bizleri kaim ve daim eyle.

Cümlemizi cennet ve cemalullah şerefiyle şeref yağdeyle.

Amin.

Amin bi hurmati Seyyidil Nurselin.

Velhamdülillahi Rabbil Alemin.

Muhterem Müslümanlar.

Son hafta kısaca temas edip üzerimde durduğum ve iddiatı kendime göre bitirmiş oldum.

Dini hayatımızı onlara dayayarak yaşayabildiğimiz bir kısım müesseseler üzerinde durdum.

Belki birkaç ay oldu.

Bütün bunlardan sonra da Mukbiri Sadık Aleyhisselatu Vesselam'ın kıyamete kadar ve kıyametten sonra ilel ebed devam edecek hadiseler hakkındaki haberlerine dikkatinizi çektirin.

Şu ana kadar tarihin sayfalarına ve satırlarına kaydolmuş haber verdiği şeylerin doğru çıkmasıyla ileriye matuf verdiği haberlerin de doğru çıkacağına bilhassa dikkatinizi çektim.

14 asırdan bu yana 14 asrı avucunun içini görüyor gibi görmüş.

Her asırda her senede cereyan edecek hadiseleri kendi renk ve şekilleriyle, kendi çizgileriyle bizim enzarımıza ve efkarımıza intikal ettirmiş olan Hz. Muhammed Aleyhisselatu Vesselam en son kıyamet alameti olarak bir kısım hususlara parmak basıyor.

Kendinden başlayarak zuhur edebilecek, kendi zuhurundan başlayarak zuhur edecek bir kısım hadiselerin kıyametin eşratı alameti olduğuna parmak basıyor anlatıyor ki biz bunların %90'ını gördük.

Madem göreceğimize dair verilen haberlerinde olacağına katiyen inanıyoruz ve sayfayı çevirip de öbür aleme intikal ettiğimizde mahşer denen aleme intikal ettiğimizde mizanı teraziyi gördüğümüzde kitapların başımızda üşüşmesine şahit olduğumuzdan ve sırattan geçme gibi çok ağır bir şeyle karşı karşıya kaldığımızda

bu hususlara dair verdiği haberlerinde katiyen çıkacağına inanıyoruz.

Herkes iyi ve kötü yaptığı şeylerin mutlaka ya cezasını veya mükafatını görecek.

İnsana soluklarının hesabı sorulacak.

Bağırıp çağırmalarının hesabı sorulacak.

El ayak hareketlerinin hesabı sorulacak.

Hangi davranış içinde bulunursanız bulununuz ne yaparsanız yapınız ne derseniz deyiniz biz siz o işi işlerken o sözü söylerken o davranışı yerine getirirken o işle iştigal ederken yanınızda hazır ve şahit bulunuyoruz.

Kaldı ki kiramen katibi de var yazıyorlar.

Bütün sergüzeşti hayatınız bir deftere kaydediliyor.

Satır satır size soracaklar.

Arkanızı Allah'ın taktığı sizin ahvalinizi istihbar etmek üzere istihbarat memurlarım.

Nereye girdiniz?

Nereye çıktınız?

Ve ne dediniz ne söylediniz?

Ne işler çevirdiniz?

Teker teker bunları gözünüzün önüne dökecek ve size bunun hesabını soracaklar.

İşte bunun için bu sayfa kapanacak.

Başka bir sayfa açılacak.

Bunun için dünya sona erecek.

Ahiret başlayacak.

Bazı kimseler yeniden gençliklerini elde edecekler.

Çünkü gençliğini suistimal etmemiş.

Çünkü hayatını suistimal etmemiş ve değerlendirmiş.

Sıhhatlerini elde edecekler.

Çünkü sıhhatlarının zekatını vermişler.

Zekalarını ve zindeliklerini elde edecekler.

Çünkü onun zekatını vermişler.

Allah'ın kendilerine numun olarak verdiği şeylerin binlerce katına mazhar olacaklar.

Çünkü numuneyi beğenmişler.

Allah ağaçların dallarından sarkan meyvelerle cennette size takdim edeceğim nimetlerin numunesidir demiş.

Şakır şakır sular yerden kaynayan suları göstererek cennet havuz dağının numunesidir demiş.

Size gençliği ve sıhhatı tattırarak orada ebediyen böyle olacaksınız.

Bu onun numunesidir demiş.

Beğenen insanlar almış ve yoluna girmişler.

Binaenaleyh beğenenler bu işe müşteri olanlar talip oldukları emtiayı orada alacaklar.

Allah biriyle pazarlığa girdi mi ben bunu sana verdim dedi mi elinden almaz onun.

Allah'ın akdinde ikale yoktur.

Allah celle celaluhu size hayatı verdimim.

Hayata ait letaifi bahşettimim.

Ve bunun şuuruyla idrakiyle sizi serpiraz kıldımım.

Belli bir noktada bir ufkta Allah'ın verdiği ilk verdiği cebri şeylere şükürle sizi serpiraz kıldı mı sizinle bir akit yapmış demektir.

Yani sizden hayatınızı gençliğinizi zindeliğinizi almış.

Servetinizi zamanınızı almış.

O mevzuda idrakinizi aklınızı fethanet ve zekavatınızı almış.

Fakat bunun yerine bütünüyle bir cennet saadetini size bahşetmiştir.

Allah biriyle böyle bir alışverişe girdimim.

Elini elinize koydumum.

Cenneti sana sattım dedi mi bu alışverişi bozmaz Allah celle celaluhu.

Alışverişi yapışın alametim.

Bu akdin tahakkukunun alametim.

Müminin mescitte olmasın.

Yüzü yerde olmasın.

Başı secdede olması.

Alnı kirsiz ve paslardan ağrı olması.

Kalbi berrak ve duru olmasın.

Mümin böyle bir hava içinde kendisini görüyorsa Allah'la mübayağa yapmış demektir.

Allah'ın kendisine ilk ve cebri olarak verdiği şeyleri.

İhtiyarıyla, aklıyla, iradesiyle, fethanetiyle.

Tohum olarak atmış yere değerlendirmiş.

Bütünüyle sana verdim.

Mülk senin Allah'ım.

İlk verdiği şeyler senindi zaten.

Bana onları verdin sonra vereceği şeyleri vermeye vesile kıldın.

Ben de bu vesileyi yerinde kullanıyorum.

Bana bunları verdiğinden dolayı.

Bana bu türlü vesileleri bahşedip bununla başka şeyleri bahşetme imkanını hidayet ettiğinden dolayı.

Mülk sana ait olduğu gibi hamd de sana aittir.

Bu sözün pazusuyla dünya ile ahiret arasına yuvarlanan taşı itiyoruz.

Sen önümüze çıkamazsın ey dünya.

Biz ahiret için yaratıldık oraya gidiyoruz.

Zira Allah Celle Celaluhu her şeye muktedirdir.

Bu baharı bozar.

Şu nev baharı bozar.

Yepyeni bir bahar meydana getirir.

Mülk Allah'a ait.

Hamd de ona aittir.

Yaptığımız hamdlerin mükafatını vermek de ona hastır.

Bu mevzu da onunla bizim aramıza girecek hiçbir mani yoktur.

Ne dünyanın olup olamaması gibi bir hikayem.

Ne bu dünya yıkıldıktan sonra yeni bir dünya yapılamaz gibi bir hikayem.

Ne cennetlerin yapılamaması gibi imkansızlık ve imtinam.

Bütün bunlar ve huve ala kulli şeyin kadir güç ve kuvveti karşısında.

Tarumar olur da siz bütün azamet ve ceberutuyla Allah'ı ve Allah'ın icraatını görürsünüz.

Ve ileyhil mesih sonra da ona döneceksiniz.

Yıllar yıllı yalnız tek başınıza gezdikten, dolaştıktan, hicran ve firakı ıstırapın içinizde yaşadıktan sonra malikiniz kimdir, halikiniz kimdir, saniyiniz kimdir, güzelliği sizin yüzünüze perçinleyen çivileyen kimdir, size duyan bir kalbi veren kimdir, nabızlarınızı atan nabzı attıran kimdir, bakışlarınızda gören kimdir, tadınışınızda duyan kimdir,

yakalamanızda yakalayan kimdir, yürümenizde yürüyen ve yürüten kimdir, doğrudan doğruya herkes, her şeyi idare eden, ipleri elinde olan,

lehu megalidü semavati vel artı sermani sübhanisiyle kendisini bize anlatan, gizli açık her şeyin anahtarı ve kilidi, gökseme her şeyin anahtarı ve kilidi, arzın altı ve üstü her şeyin anahtarı ve kilidi, kapıları, esrarlı düğmeleri elinde olan Allah'ı görecek ve tatmin olacak.

Aradığını bulmuşluk içindem, maksudunu ermişlik içindem, mahbubunun dizlerine baş koymuşluk içindem, yıllar yılı bilerek bilmeyerek, mevcudu meçhul diye senin kapını vurdum, neredesin yaratanım dedim, işte bunun için bu sayfa kapanacak, öbür sayfa açılacak.

O sayfanın iştiyakı içinde yanıp tutuşanlara müjdeler olsun. O alemden habersiz bir cana yaşayan, gafil, nadan ve cahillerin, duygusuz ve duyarsız kalplerini Allah ikaz eylesin, irşad eylesin, eltaf-ı sübhaniyesiyle o boş ve hali kalpleri de doyursun ve onlara da mevcudiyetini duyursun.

Bütün bunlara müeyyide dedik. Bu müeyyidatı kendi kâmeti kıymetine uygun anlattım, iddia etmeyeceğim. Sadece bir fikir vermeye çalıştım. Ve geleceğin vaiz ve nasihleri, biz mücrimleri buradan al aşağı ettikten sonra bu meseleleri esas ittihaz ederek, bu milletin daima gözünün önünde ve başının üstünden bu mehseselerin mevcudiyetine dikkat edecekler.

Hak ve hakikatın anlatılması, neşredilmesi gibi müessesem. Bir milletin içinden kaldırıldığı zaman o millet manen ölür, maddi manevi mahvolur. Ahiret akidesi insanların nazarından silindiği zaman millet maddi ve manevi mahvolur. Cennet ve cehennem duygusu silindiği zaman mahvolur. Bütün faziletleri biz bunlara dayalı görüyoruz.

Namaz, oruç, zekat, hac adına anlatacağımız her şeyi, itikad ve amel adına anlatacağımız her şeyi, itikad ve ihsan adına anlatacağımız her şeyi bu hakikatlara dayıyoruz. Ancak bu zaviyeden bakıyoruz bunlara. Bu sağlam mesletlere dayadığımız için rahatlıkla onları yaşama imkanını, gücünü, izanını, imanını buluyor. Hatta şevkini buluyor. Hatta alkışlanmasını buluyor ve yaşıyoruz.

Cenab-ı Hak daima yaşamada bizleri kaim ve daim eylesin.

Ve verdiğim söze binaen ahlak-ı aliyye-i ahmediyye aleyhissalatü vesselamı ilerideki mevzulara da bunu bir mukaddime yaparak arz etmeyi düşünüyorum.

Kainatın sırr-ı hikmeti ve hilkatın sırr-ı hikmeti olan Hz. Muhammed aleyhissalatü vesselam.

Evvelümme halakallahu nuri sözüyle kendisini bize anlatan ilk yaratılan şey benim nurumdur.

El hak doğrudur. Zira onsuz kainata baktığımız zaman her şey karanlık içindedir.

Hiçbir şeyin manasını anlamak mümkün değildir.

Biz kainatın esrarlı satırlarını Hz. Muhammed'in nuruyla okuyabildik.

İlimlerdeki tıkanıklığı ancak onunla aşabildik.

Esrarlı delhizlerden ancak onun ışığı sayesinde, rehberliği sayesinde geçebildik.

Hz. Muhammed'siz bir dünyanın aydın olması asla düşünülemez.

Allah Celle Celaluhu onunla temsil ettirdiğim, onu sahneye sürüp işte ahlak budur dediğim,

kâmet-i bâlasına uygun, yani fıtrat ve halkına uygun, tam bir huluku hasenle gönderdiği

ve sonra da bu gönderiş irsar ve birseti.

Kasem olsun ki ağabey bizi şanım, sen ahlakın en güzeli üzerine memnunsun.

Yemin ediyorum senden daha güzel ahlaklı birisini yaratmadım demektir bu.

Ve bunun güzel halini ve ahlakını, numuneyi imtisal olarak onu beğenenlerin nazarına arz ediyor.

Hz. Muhammed'i beğenenler, asli saadet sahnesinde rolünü oynayan

ve canlı tablolar halinde kıyamete kadar bütün tabloları devam ettiren

Hz. Muhammed'e ait o tablolar beğenenler nazarında numuneyi imtisal olarak ele alınacak.

Onlara tatbiki hayat edilmeye, tevfik-i hayat edilmeye çalışacak,

çalışılacak, uyulmaya çalışılacak.

Hz. Muhammed numunesine iktidar edilecek sallallahu aleyhi ve sellem.

Allahümme kema ehsente halki ve ehsin huluki diyen,

kainatın fahri sallallahu aleyhi ve sellem,

Allah'ım hilkatimi güzel yaptığın gibi,

fıtratımı kıvama ulaştırdığın gibi,

beni ehseni takvime mazhar ettiğin gibi,

el, ayak, göz, kulak, dil, dudak ve şuur idrakla,

sair hayvanattan ayırdığın gibi,

kulukumu da benim güzel eyle diyen Hz. Muhammed aleyhissalatu vesselam,

sana bir yol öğretiyor.

Allah'ın kapısını vururken şöyledim,

de ki ey beni sır yaratmayan Allah'ım,

koyun yaratmayan Allah'ım,

deve olarak çöle salmayan Allah'ım,

vahşi canavarlar gibi boğuşur hale getirmeyen Allah'ım,

öyle haşretmeyen, öyle neşretmeyen Allah'ım,

beni ehseni takvime mazhar eden Allah'ım,

şu güzel gözlerle serfiraz eden Allah'ım,

kokunun envai çeşidini duyan burunla serfiraz eden Allah'ım,

renklerin çeşitli boydaki dalgalarını gören gözle serfiraz eden Allah'ım,

hakaykın en incelerine vakıf olan akılla serfiraz eden Allah'ım,

şu güzel elle beni serfiraz eden Allah'ım,

şu kâmet-i balayla serfiraz eden Allah'ım,

ben bana senin heykeline baktığım zaman,

görüyorum ki muhteşem sanatkar,

bütün güzellikleriyle, canıyla, hayatıyla buna işlemiş,

irade ve kudretiyle perçinleştirmiş,

hiçbir şeyi eksik bırakmamış,

istiyorum ki, beni bu nimetlerle serfiraz ettikten sonra,

bu dışa göre bana bir iç veresin,

bir kabuk ceviz kabuğu olmasın,

dışım bu kadar mükemmelken,

içim camide dahi uyuklayan,

hayvanat ve behayim derecesinde olan insanlardan, varlıklardan olmasın,

Allah'ım, mekeme ehsente kalki ve ehsin hulukim,

Allah'ım, halkımı güzel yaptığın gibi,

ben de hiçbir şeyi eksik bırakmadığın gibiyim,

kusursuz bir varlık diye insanlık alemine beni sürdüğün gibiyim,

benim ahlakımı da güzel yap,

siretimi mükemmel kıl diyor,

Hazreti Muhammed Aleyhisselatü Vesselam,

misalleriyle kendisini bu derste,

ve tahsilen önümüzdeki derslerde arz ettiğimiz zaman,

göreceksiniz ki Aleyhisselatü Vesselam'ın bu duasın,

hakikati Ahmediye ve şahsi Muhammedi Aleyhisselatü Vesselam'a ait değildir,

belki onun bu mevzudaki duası sadece teşekkürdür,

çünkü o Allah'tan ne istiyorsa istediği her şey burnunun dibinde bulmuştur,

o mükemmel ısmarlama gelmiş ve eksiksiz gelmiştir,

halkıyla hulukuyla eksiksiz gelmiştir,

ama önünde bulunduğu bir cemaate rehberlik yapıyor,

kendinizi bilin diyor,

Allah karşısında durumunuzu idrak edin diyor ki,

ahlakın asıl manası da budur,

insanın kendini bilmesi,

iç esrarına ermesi,

kendini kavraması demektir,

halk insanın bir dış görünüşüdür,

endam aynasında o aynaya akseden şeklidir,

huluka gelince onun levh-i mahve ispatı akseden karelerinden ibarettir,

cennette insana sinema şeridi halinde gösterilecek tablolardan ibarettir,

öyle hayat yaşayacaksın ki,

orada zevkle o hayatı sinemada seyrediyor gibi seyredesin,

senin yüzünü kızartacak,

yüzünü kızartacak,

gafletle geçmiş bir hayat,

o gün sana belki saklanma yollarını gösterecek,

seni kaçmaya zorlayacaktır,

utanacaksın sergüzeşte hayatını ve seren cameni seyretmeye,

Allah seyyiatımızı ve taksiratımızı,

Settar ismiyle setrederek bizi histan ve haybetten masum ve mahfuz buyurdu.

Halk bir dış yaratılış ise,

huluk içte onun esrarına eriş demektir,

birincisi bunlardan cebridir,

biz Allah'la celle celaluhu mübayağa oturmadan istediği gibi bizi yarattın,

başkalarını başka şey bizi de insan yarattın,

başkalarını idraksız ve şuursuz bizi de idraklı ve şuurlu yarattın,

ama ikinci şeye gelince bu bir idrak ve şuurlam, bir akıl ve fethanetle bu meseleyi kavrama uskunda Allah'a teşekkür mahiyetinde tecelli etmesi lazımdır.

Siz bu kâhmet-i bâlâyı Allah'tan aldınız ve cebri size giydirdim, bir elbise giydirir gibi kendi kudret ve irade dükkanına çağırdım,

kudret ve irade terzisiyle, terziliğiyle, meş'iyet terziliğiyle sizin sırtınıza bu libası giydirdim.

Fakat bu libastaki tohumları inkişaf ettirmek sizin iradenize, meş'iyetinize, fethanet ve zekâvetinize bağlı ki bu belli bir idrakla bir noktaya yükseleceksiniz,

nüzulden sonra orucunuzu yapacaksınız, perşiyenizden sonra arşiye yapmaya başlayacaksınız ve belli bir noktaya fikren, hissen yükseleceksiniz,

iradeten yükseleceksiniz ve o noktada bildim, buldum, tattım, doydum diyeceksiniz, Rabbinize karşı size evvelen verdiği nimetlerin şükrünü eda etmeye çalışacaksınız.

Bu vazifede size ukrevi nimetlerin verilmesine bir mukaddimi olacaktır, o da ayrı bir şeyin mukaddimesi olacaktır.

Hatta cennete girmenizde ayrı bir şeyin mukaddimesi olacaktır ki o da cemalullahı müşahede eden ibarettir.

Allah sizi ve bizi onunla terk-iraz eylesin.

Aziz Müslüman, kainatın fahri sallallahu aleyhi ve sellem ahlak-ı âliye-i teessiz için gönderildi yeryüzüne.

Kulluk baştan başa âli ahlaktan ibarettir.

İnandığımız şeylerle biz fikirde, ruhta ve düşüncede istikamete girer ahlaklı oluruz.

Allah'a inanma ahlakın muktezasıdır.

İnkar ise çok çirkin bir ahlaksızlıktır.

Çünkü inkar şu demektir, kainatı rengarenk ve çeşit çeşit nimetlerle perverde eden, envai çeşit antika sanatlarını teşhir eden,

şu meşergah-ı alemden, şu halkın nazarına arz edilen en güzel şeylerin teşhir edildiği yerden,

divanece bu teşhir edilen sanatların arasına girmem.

Hiçbirinin kıymetini takdir etmemem.

Sanatkarını tanımamam.

Şu caminin, şu basit caminin içine girdiğiniz zaman, kolonların başlarındaki işlemeleri, sütunların oturtulmuş olmasının,

kubbelerdeki kendine göre havayı kendi kendine olmuştur diye tabiata ve ısrara vermem.

Nasıl bu caminin sanatkarına, mimarına, mühendisine hakarettir, küfrandır, hezeyandır ve bunları gören mimar bu işe bu ahlaksızlıktır diyecektir.

Ve işi büyütelim, sizin elinizden tutalım ya Ayasofya Camii'ne sokalım veya muhteşem sanat abidesi Sultan Ahmet'e veya Sinan'ın kutuplaştırdığı sanat abidesi Selimiye'ye sokalım.

Siz kendi kendinize hezeyanla deyin ki bu kendi kendine oldu.

Ben bir Sinan tanımıyorum.

Bu cami için bir Sinan tanımak saçmadır ve hezeyandır deyin.

O muhteşem mimarı tanımayın.

Sanatkarı tanımayın.

Mühendisi tanımayın.

Ondaki mimarı incelikleri ve ölçüleri, hendesi, kıstasları tanımayın.

Siz nasıl bu noktada bir ahlaksız olursunuz?

Öyle de envai çeşit nimetleriyle ve nimetlerin sanat kıvamı içinde bulunuşlarıyla ve bunların sizin tapınıza ve fıtratınıza mülayim ve muvaffak gelmesiyle,

hiçbir şeyi eksik bırakmadan, her şeyiyle kainatı bir meşher gibi donatan ve sizi de müfettiş gibi bu eşyanın içine sokan, girin, gezin, dolaşın, benim sanatlarımı teşkil edin diyen,

Dolaşın yeryüzünden.

Amiplerden büyük canlılara kadar iltika edin.

Nebatattan insana kadar yükselin.

İnsandan hayvana inin, hayvandan insana çıkın.

Bütün sanatlar arasında dolaşın.

Allah'ın nasıl yarattığını, nasıl teşhir ettiğini görmeyi anlama ve idrak etmeye çalışın dediği muhteşem bir saraydan.

Siz Allah'ı tanımadan hareket ederseniz, itikat noktasında inhirafa düşmüşünüz demektir.

Bu ise bağışlayın bir ahlaksızlıktır.

Binaenaleyh yeryüzünde Allah'ı inkar edenden daha büyük ahlaksız yoktur.

Allah'ı tanımayandan daha büyük ahlaksız yoktur.

Kainat meşerinde gezip de Allah'ın sanatlarına karşı saygı, alaka ve takdir duymayan, kadir şinas olmayan, bu sanatları alkışlamayandan daha ahlaksız yoktur.

Siz ahlaki ve ahlaksızı bu kıssat ve ölçü ve bu zaviyeyle ele alın.

İbadet-ü taat içinde bulunma fazilet ve ahlak ifadesidir.

Ben bütün nimetleriyle beni perverde eden, şu meşergahı alemi benim nazarımı alemle beraber arz eden,

mevcudiyetini her hadisede duyuran, yağmurun şıpırtılarıyla mevcudiyetini duyuran, gök gürültüleriyle mevcudiyetini bana duyuran,

suların buharlaşmasıyla mevcudiyetini bana duyuran ve buharlaşmaların orada izdivacıyla mevcudiyetini bana duyuran

ve sonra yağmur kataratını azotuyla vesairesiyle toprağa indiren, topraktan hayat fışkırtan, topraktan hayata membu olan, su fışkırtan,

her hadise ile Allah birdir dedirten, mevcudiyetini bana hissettiren Hz. Allah Celle Celaluhu.

Beni böyle nimetleriyle perverde ettikten sonra, onun ben senin Rabbin'im sözüne, Rabbin'im deyişiyle, hadiseleriyle Rabbin'im deyişine mukabil,

ben ona ana abduke demezsem, iya kana abdu ve iya kana seynahdü feymaniyle huzuruna gelmezsem, kul oldum kul oldum demezsem,

tasmamla iftihar ediyorum söylemezsem, ayağımdaki prangan vesile iftiharımdır, aczim fakrim benim iftihar edeceğim şeylerdir, ben zelilim ve acizim,

sense aziz ve cebbarsın Allah'ım demezsem, yine bin inhraf içindeyim, yine bin ahlaksızlık içindeyim, yine bin döneklik içindeyim,

binaenaleyh ibadetü taat bir ahlaktır, ibadetü taattan inhraf ise çok ciddi, utandırıcı, yüz kızartıcı, zinadan daha beter bir ahlaksızlıktır.

Ahlak derken kendi şümulüyle ele alacağız.

Bununla beraber aynı zamanda hayatı ictimai adına, hayatı ailevi adına, hayatı ferdi adına aleyhissalatü vesselamın, o hayatın huzur içindem,

ve aynı zamanda ahiret saadetine matuf istikamette cereyan edebilmesi için bu mevzuda bize gösterdiği numunelerle ona intisar etmek ve iktidar etmek,

onun gösterdiği şeyleri hayata düstur yapmak ve yaşamak, bu da ahlakın ayrı bir çeşididir.

Bu ahlak derken bütünüyle bunların hepsini ele almak, hepsini size intikal ettirmeyi düşünüyorum.

Ve intikal ettireceğimin ötü şudur.

İki cümle ile temas ettiğim gibi ahlak, muhammedi bir görünümden ibarettir sallallahu aleyhi ve sellem.

Hakikati ahmedi aleyhissalatü vesselamı temsilden ibarettir.

Saniyen bu ahlakı aliyenin menfi yönleri vardır ki, bu menfi yönlerini idrak etme, bunlardan iştinaf etmem veya bunları müsbete kanalize etme yönü vardır.

Onun üzerinde duracak bu mevzuda sırat-ı müstakim muazenesini arz etmeye çalışacağım.

Salisen ahlakın doğrudan doğruya, altın halakalar halinde bir altın zinciri teşkil eden, müsbet yönü vardır ki,

Hz. Muhammed aleyhissalatü vesselamın müspet manada yaşadığı ve bizim ona hakikati ahmediyem,

veyahut hakaiki Kur'an'ı ya, veyahut hulukullahil azam dediğimiz Allah ahlakı celle celaluhu, onu arz edeceğim.

Ve en sonunda da ahlakın, insanın muamelesiyle, müravedesiyle, tekrar ben tekrar yaşamasıyla, kendinde bir huy haline getirmesiyle,

bir edeb ve hayalindeki tezahürüne temas edecek mevzu bitirmeye çalışacağım.

İnsanda iyinin ve kötünün madenleri vardır.

Onun içindir ki, çok kimseler kendilerindeki kötülük madenlerini nasıl kullanacaklarını bilemediklerinden dolayı,

yeryüzüne Allah'ın cebri lütfisiyle, insan olarak gelmiş olmalarına rağmen, hayatlarını bağışlayın ve haim olarak hitabe erdirirler.

İnsan olarak doğar, kendisine insan olarak yaşama imkanları verilir.

Halbuki onlar hayatlarını, diğer ve haim gibi yeryüzünde emekleyen varlıklar gibi sona erdirirler.

Binaenaleyh bu, kendindeki o ulvi ve yükseltici duyguları değerlendirmemiş.

Ve fena duyguları istimal etresini bilememiş.

Ya onları mühmel bırakmış veya suistimal etmiş, onun için o duygular onu insanlık seviyesinden, zaviyesinden, derecesinden, ve haim derecesinden,

kendinden aşağı yaşayan varlıkların derecesine baş aşağı düşürmüştür.

Hafizanallahu ve iyyakum.

İnsanda iyinin ve kötünün madenleri vardır ama...

Bu madenler bir masrata binaan konmuştur, aklı başında insan bu madenleri değerlendirecek, kötüden daha iyi şeyler çıkarma imkanını ve yolunu araştıracaktır.

İnsanda zulüm etme istidadı vardır, insanda cevre meyil istidadı vardır, insanda cimrilik istidadı vardır, insanda şer yapma, şerare çıkarma istidadı vardır.

Bunlar insanın mahiyetinde vardır ama silah için hazır bulundurulan mermi gibidir bunlar. Bunlar düşmana karşı kullanılmak üzere verilmiştir, düşmanını vurasın diye verilmiştir.

Ama sen bunları yerinde kullanmazsan veya geriye tepen bir tüfek gibi bunlar atanı vururlarsa şayet sen senin lehinde kullanacağın şeyleri aleyhinde kullandın demektir.

Binaenaleyh zulüm hissi başkalarına cevri cefa etme hissi, belki mazlumları korumak için, belki o mevzuda cebbarlığa başvurmak için, belki zalimlere karşı ceber utisar etmek için insana verilmiş bir duygudur.

İnsan bunu zalimin karşısında haykırmazsam, zalimin karşısında kükremezsem, dili bağlı mazluma karşı, eli bağlı mazluma karşı, kolu bağlı mazluma karşı kullanırsam kendisindeki bu istidadı suistimal ettiğim insan olarak gelmişken hayvanlık derecesine düştü demektir.

İnsan elindeki silahı, o silahı haksız yere kullananlara karşı kullanacaktır.

İnsan elindeki silahı bir kısım menfi ideolojileri tahakkuk ettirmek için masum insanların üstüne sıkıyorsam, günahsızları öldürüyorsam bu insan insanlığını kaybetmiş, Allah'ın bir lütfu olarak dünyaya insan olarak gelmiş fakat insanlık melekesini dinamitlemiş, o artık bademe ondan sonra sadece canavar demeye layıktır.

Kaldı ki Kur'an bunun ötesinde diyor.

Onlar hayvan gibi Kur'an dediği için diyorum. Belki ondan daha aşağıdır.

Çünkü hiçbir hayvan kendisine saldırı bayit mevzu edilmediği zaman başka bir hayvana tecavüz ve saldırıyı aklının köşesinden geçirmen, masum evleri basan cani ve canavarların, şaki ve şekavet ehlinin nasıl bir canavarlık içine düştüğünü kel en'ami belhum edel tokatıyla anlamak lazım.

Onlar hayvan hayvandan belki daha aşağı çünkü bütün insanlık melekelerini kaybetmişler.

Aynen öyle de şer meselesini de düşünebiliriz.

Müsbete kullanılabilecek her şey yerinde kullanılmadığı ve kanalize edilemediği ve aynı zamanda o kendi kötü istikametinde durdurulamadığı ve güdükleştirilemediği için insanın aleyhinde işleyen bir şey olur.

Buna göre meseleyi arz edeyim. Ahlakın menfi yönü, müsbet yönünün aleyhinde işler. Müsbet yönü de menfi yönünün aleyhinde işler. Ahlakı âliyeyi yaşarsanız, faziletli olursanız, hakkaniyeti severseniz, adaletten hoşlanırsanız, cimrilikten kaçarsanız, sehavetin arkasından koşarsanız,

sisli semahatte bulunursanız, icabında seve seve canınızı dahi feda etmeye müheyya bulunursanız, sizin bu âli ve yüce ahlakınız menfi ahlakı menfi huyların aleyhinde işleyecek, onları durduracak, müsbete kanalize edecek, onlardan meyve alma imkanını sana kazandıracaktır.

Ama bunlar işlemediğin zaman, menfaat deyip menfaat kovaladığın zaman, menfaat için çevirlere, zulümlere girdiğin zaman, ileride elde edeceğin bir ikbal için bugün canlara kıydığın zaman, hanımanları tarumar ettiğin zaman, ocakları yıktığın zaman, milletleri batırdığın zaman, sen vaka yine bir şey yapıyorsun.

Ama bu âli ahlakın aleyhinde işleyen bir şey olması itibariyle, o zaman seni demeyeceğim, öyle yapan insanı hayvan derecesine düşürür, canavar yapar ve bağışlayın ahlaksız yapar, insanlığın yüz karası haline getirir.

İşte Hz. Muhammed Aleyhisselatü Vesselam'ın size çok tekrar ettiği minisisi içindem, Ya Rabbi bunlar benim ashabım ashabım, Havzu Kevser'in başından kovulanların arkasından ellerini açıp da ashabım ashabım dediği zaman, Ya Muhammed, sen bilemiyorsun onlar senden sonra ne halk karıştırdılar.

Camiyi terk edenler oldu işlerindem, secde tanımayanlar oldu işlerindem, beli bükülmeyen katıllar oldu işlerindem, cana kıyan canavarlar oldu işlerindem, sokakları kana boyayanlar oldu işlerindem, öz namus tanımayanlar oldu işlerindem, kadın erkek beraber yatıp kalkanlar oldu işlerindem,

binaenaleyh kovulacaklar havzunun başından, sana ümmet olarak doğdular fakat ümmetin değil onlar. Allah Celle Celaluhu tard ederken ve Hz. Muhammed Aleyhisselatü Vesselam'da bunu ıstırabın içinde duyarken ve bir iniltiyle bunu bize anlatırken, mesele çok derin, çok canlı ve kalp taşıyan insanın içinde inilti meydana getirecek çapta anlatılmaktadır. Allah basiret ve idrak ihsan eylesin.

Ahlakın menfisini ve müsbetini kendi muazeneleri içinde arz edeceğim size fakat bugün sadece ileride arz edeceğim meselelere misal olsun, ışık tutsun, onları anlatmama vesile olsun diye üç misal arz etmeyi düşünüyorum vakit el verirse.

Ahlakı Aliye-i Ahmediyye Aleyhisselatü Vesselam haddi zatında bir menfinin ve müsbetin muazenesinden ibarettir. Bir ifrat ve tefritin tard edilmesinin bir itidalin, istikametin, dürüstlüğün, inhirafsızlığın tesis edilmesinden ibarettir.

Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellem bütün ahlak da bunu bize getirmiştir. Sıratı müstakimi getirmiş, sıratı müstakimi tavsiye etmiştir. Ben nümuni olarak üç hususa kısaca temak edeceğim.

Bizde zararlı gördüğümüz istek şehvet hissi vardır. Şehvet hissi insanda insanı kadınlara müptela kılar. Şehvet hissi insanda insanı yemeye içmeye müptela kılar. Şehvet hissi insanda insanı mütrefin hayatı yaşamaya, lüks hayatı yaşamaya müptela kılar.

Rahat yaşasın, rahat otursun, rahat kalksın, hatta mescitte otururken dahi duvara, direğe dayansın, Rabbinin huzurunda oturuş adabına asla yanaşmasın. Şehvet hissidir.

Mideye ait yönüyle biz buna şikemperverlik diyoruz. Bedenini düşünme, rahatını düşünme, esneme ve gerinme ve böylece bir hayat yaşama yönüyle ki dört ayaklılar yapıyor buna da temperverlik diyoruz.

İnsan bu yönüyle de hayvanatın derecesine düşüyor demektir. Sadece cisminin ve cesedinin rahatını düşünüyor demektir. İçinde bir ruh ve kalp taşıdığından haberi yoktur. Gecesi karanlık ve ahuvahsız geçtiği gibiyim. Seccadesinde bir damla gözyaşı bulunmadığı gibiyim. Gündüzü de gecesinden daha karanlıktır. O da öyle yaşamaktadır.

Şehvet hissinin muhtezasıdır. Önüne gelen en soğuk sulardan içmek ister. En leziz nimetlere elini uzatmak ister. Ve meşru gayri meşru tanımaz her kadına sahip çıkmak ister. Herkesin hakkını el uzatmak ister. Her gördüğü fabrika, her gördüğü lokanta, her gördüğü pastahane karşısında ağzının suyu akar ve kendisinin olmasını arzu eder.

İnsandaki şehvet hissidir. Bu his önlenmediği zaman akıl ve irade bunun önüne geçmediği zaman ki hayvanat akıl ve iradesi olmadığından bu duygular onda aşırı değildir. İnsanda akıl ve irade olduğundan meşriyet olduğundan fetanet olduğundan bu duygular insanda sınırsız bırakılmıştır.

İnsan iradesiyle ve aklıyla insan olacak ve bunları önleyecektir. İnsan aklıyla iradesiyle bunlara istikamet getiremezsem Kur'an'ın ışığı altından sahibi din ve sahibi şeriatın rehberliği altında bunlara bir istikamet getiremezse insan önüne gelene saldıracaktır.

Fabrikalar işgal edecektir. Milletin malına tecavüz edecektir. Elin alemin kızını kaçıracaktır ve kadınını baştan çıkaracaktır. Şehvet mahvilleri teşkil edeceklerdir. Masalar içkilerle donatılacak. Kadınlarla sefil mahluklara yakışır şekilde tatmin edilme yolları araştırılacaktır.

Frenlenmemiş şehevi duygunun insanı insandan aşağı mahluklar derecesine itmesin, insanı çırtkan kılmasın, sevimsiz hale getirmesinin ifadesidir.

Bunun beri tarafında da bir tefrit görüyoruz. İnsanın kendi kendini yedişleştirmesin, beşeri hormonları dinamitlemesin, erkekliğini ve kadınlığını öldürmesin. Ben ne yeme istiyorum ne içme istiyorum, ne hayata karışma istiyorum ne de hiçbir şey istiyorum. Bu da meselenin tefritidir.

Nasıl o bir muazenesizlik ve inhiraftır? Bu da ayrı bir muazenesizlik ve inhiraftır.

Müstesna insan, muazenenin ölçüsüyle bize gelen insan ve bunun dersini bize veren insan

ve muazene adına ordular teşkil eden insan Hz. Muhammed s.a.s. Hz. Resulü Zişan s.a.s. sıratı müstakimin ölçüsünü veriyor.

O da bir beşerdir. Ashabıyla muavele ettiği bir zamanda şöyle buyururlar.

Beşeriyet noktasında bende herhangi birinizdeki kuvvetin 25 katı mevcuttur buyuruyor.

Bir insan şehevi hisleriyle 25 kat katlansın. İşte Hz. Muhammed s.a.s. budur.

Bununla beraber 25 yaşına kadar evlenmemiş insan iffet abidesin.

Gökten gelen bir vahyi sızıntısı yok. Yerden kendisine ders veren bir şey yok.

O kupkuru kas katı bir yerde neşet etmiş. Fakat vicdanı ışık tutmuş kendisine.

Yer yer bu doğrunun ve istikametin aşıkı hahişkarı olan insan Allah'tan işaretler ve beşaretler almış.

Zaten iffetli yaşıyordum. Ama Allah yer yer başkalarının saptırabileceği noktada.

Daha o saptırma akla gelmeden onun elinden tutuyor o rehberi ekmel istikamette götürüyordum.

Kabe'ye taş taşıyordum. Birisi aklına bir fikir atıverdi.

Sen de şöyle peşti malını aç da omuzuna koy. Taş omuzuna acıtmasın.

Allah Resulü de öyle yaptı. Yapınca bacakları açılıvermişti.

Birdenbire Kabe'nin üzerinden müthiş bir şey gözüne görünüverdi.

Ona şiddetli hitap ediyordu. Bir daha sakın diyordu.

Ve yere bayıldı gözlerini yukarılara dikmiş duruyordu.

Amcası yanına koştu. Ne oldu evladım derken sormayın dedim.

Hemen peşti malına sarıldım. Daha genç yaştayken dahi.

Diz kapağının açılmasını Allah istemiyordu.

O da zaten bu ruh ve hava içindeydi.

Böyle bir hadisede ilk defa başına bir kere geliyordum.

Geliyor ve bir daha tekerrür etmiyordum.

Niyet ettim. Çocuktum cahiliye devrinde.

İki defa düğüne gideyim. İstek beni zorladı.

Bu şehevi his zorladı. Umumi manada şehevi his manasını anlamayın bunu.

Bir istek manasında anlayın.

Düğün evinin kapısına gittiğim zaman beni bir rehavet bastı.

Sonra birdenbire yığılmış kalmışım uyuyakalmışım.

Uyandığım zaman sabah olmuş herkes dağılmış olarak buldum.

Hayatımda iki defa keyiflerim aklımdan geçtim.

Fakat beni başka şeyler için hazırlayan Allah Celle Celaluhu

o kadarcık dahi olsun.

Beşeri hislerin beni boğmasına imkan vermedi diyen

Hazreti Muhammed Aleyhisselatü Vesselam

hep istikametin insanı olarak yaşamıştım.

Yirmi beş yaşındayım. Yirmi beş insan gücünde.

Yirmi beş insanın adeta bünyesinde taşıdığı beşeri hormonları taşıyan

erkeklik hormonlarını taşıyan insan

Kadice Tül Kübra'nın karşısına talep niyetiyle gittiği zaman

kadın kendisini kendisine anlatırken

o buram buram ter döküyordu.

Adeta erkek yüzüne çıkmamış bir delikanlı kız gibiydi

Resulü Ekrem sallallahu aleyhi ve sellem.

Beş on sene onunla kaldılar.

Hayatlarını sürdürdüler.

Ve Aleyhisselatü Vesselam kırk sekiz yaşındayken

aileye ihtiyacı olduğu bir dönemde ailesini kaybettim.

Üç dört sene yapayalnız kaldım.

Evlenmedi yeniden birisiyle.

Fakat yine iffet abidesi Aleyhisselatü Vesselam.

Bunu onun zevcelerini size anlatırken intikal ettirmiştim.

Ne Avrupa'nın kafir zalimleri

ne de Asya'nın münafıkları

ne de içimizdeki zavallı şaşkın papağan entelijansiyamız

okumuş gibi görünen şaşkınlarımız

Hz. Muhammed Aleyhisselatü Vesselam'a şöyle böyle diyebilirler

fakat kimse şimdiye kadar

haşa ve kella upak dağmen hakkında iffetsiz sözünü söyleyememiştir.

Bir taraftan o iffet mevzunda bu kadar titiz bu kadar hassastır.

Kendisine ait olmayan kimseye elini uzatmamış.

Ne yemek olarak elini uzatmış

ne okuma olarak elini uzatmış

ne de zevce olarak elini uzatmıştır.

Bir taraftan da evlendiği, izdivaç yaptığı zaman

onu bir hayat insanı olarak görür.

Şevvi duygularına düşkün değil.

Ailelerinin yanındadır.

Fakat onlar o kadar hoşnut eder.

Bir kadının bütün arzularını öylesine yerine getirir ki

gece Rabbisine ibadet edeceği zaman dahi

Ya Aiş! Rabbime ibadet etmek, aşkı düştü içime

müsaade eder misin kalkıp namaz kılayım?

Ya Resulallah! Ben senin yanımda olmayı her şeye tercih ederim ama

Rabbimle arana da girmek istemem diyecek kadar

ailenin hakkını verme hususunda da ileridir

Hazreti Muhammed Sallallahu Aleyhi ve Sellem.

İstikamet insanı.

Ashabdan bazıları toplandı ve konuştular.

Osman Bin Maz'un'un bunların arasında bulunduğunu katiyen biliyoruz ama

diğerlerinin de şarihler tarafından şunlar olduğu naklediliyor.

Ebu Bekir, Ömer, Osman, Ali, İbni Mes'ud, Abdullah, İbni Amr, İbni As gibi kimseler.

On, on beş tane asab aralarında toplandı, konuştular.

Dediler ki Resul-i Ekrem'in bizim gibi kimselere ihtiyacı var.

Eğer biz evlenirsek şöyle çocuklarımıza meşgul oluruz, onu ihmal ederiz.

Onun bize ihtiyacı var.

Mal kazanırsak bizi meşgul eder, onunla meşgul olamayız.

Ne yapalım?

Öyleyse iki günde, üç günde bir karın tokluğu, bir şey yiyelim.

Açlığımızı giderelim.

Husyalarımızı çıkaralım, kendimizi yedişleştirelim.

Kadına karşı da arzu duymayalım.

Aralarında konuştular.

Bir rüzgar estirdi de bunu Resul-i Ekrem Sallallahu Aleyhi ve Sellem'in kulağına getirdim.

Bulundukları yere gittim.

Ya Aişe-i Sıddika tarikiyle bu mesele kendisine intikal etmiştim

veya Tahirat ezvacından bir başkasıyla.

Resul-i Ekrem'e intikal etmiştim veya Allah bildirmişti Celle Celaluhu.

Efendimiz yanlarına gittim.

Bu sözü siz mi söylüyorsunuz buyurdum.

Allah'tan en çok korkanınız benim buyurdum.

En çok ittika edenim benim diyordu.

El Hak öyleydi.

Ödü kopuyordu Allah dendiği zaman.

Yüreğinin yağı eriyordu Allah dendiği zaman çünkü inanıyordum.

Allah'tan en fazla ittika eden,

en fazla haşiyet duyanınız benim.

Ama ben oruç tutuyorum ama iftar da ediyorum.

Ben namaz kılıyorum, istirahat da ediyorum.

Ben Rabbime kulluk yapıyorum ama izdivaç da yapıyorum.

Kim benim sünnetimden yüz çevirirse benden değildir buyuruyordum.

Yiyeceksiniz, içeceksiniz, yatacaksınız.

Cesedin hakkı var unutmayacaksınız.

Rabbinizin hakkı var unutmayacaksınız.

Nefsinizin hakkı var unutmayacaksınız.

Muazene unsuru olarak yaşayacaksınız.

Resul-i Ekrem bir yönüyle öyle iffet abidesi.

Beri tarafta da kime ne hak verilecek o hakkı veriyor.

İşte kuvve-i şeheviye noktasından.

Sadece saat ola iştah duyma noktasında

Hazreti Muhammed Aleyhisselatu Vesselam'ın hali bu.

O bulur, kadar ve daha çok dağıtır, başkalarını memnun eder.

Yaşatma arzusuyla yaşama arzusunu unutmuştur.

Başkalarını zevklendirme hissi bedeni zevklerini kendisine unutturmuştur.

Bir bedevi belirir karşısında cabir anlatıyor.

Resul-i Ekrem Sallallahu Aleyhi Vesselam'den ister o da verir.

İster yine verir.

İster bu defa da der ki yok elimde kalmadı.

Başka bir defa biz bunu Ebu Davud'un sünnetinde görüyoruz.

Gözleri dolu dolu der ki vallahi size verecek bir şeyim kalmadı.

Olsaydı da verseydim.

İşte budur Hazreti Muhammed Sallallahu Aleyhisselam.

Üçüncü defa isteyince adam vaat eder.

Ömer'e çok dokunur.

Resul-i Ekrem'in zülüflerinin dağılması dahi Ömer için kıyamet topması demektir.

Ayakları dizleri üzerine doğruluş şöyledir.

Ya Resulallah senin peygamber olduğuna razıyız.

Ya Resulallah

Ey Allah'ın peygamberi istedin senden istendi verdin.

Bir daha istendi verdin.

Bir daha istenince vaat ettin gelirse veririm dedin.

Bununla memur musun niye kendine böyle eziyet ediyorsun.

Yani içimiz parçalanıyor seni müteessir görürken.

Memnun olmadı Resul-i Ekrem.

Ömer'in böyle müdafasından memnun olmadın.

Yüzüne eşitlik kaşlarını çattın.

Bu bulutları silecek bir davranış lazımdı.

Bunu da başka bir sahabi sezdi.

Abdullah İbni Hüzafetü Semidizler üzerine doğruldu.

Ve şöyle haykırdı.

Enfik Ya Resulallah

İnfak et Ya Resulallah

Bütün varını dağıt Ya Resulallah

Arş-ı Azim'in sahibi Allah'ın seni aç öldüreceğinden endişe duyma Ya Resulallah diyordum.

Tebessüm buyuruyor.

Bulutlar sıyrılmış.

Sema simasından bulutlar sıyrılmış.

Berrak bir sima ortaya çıkmış ve şöyle diyordu.

İşte ben bununla emrolundum.

Elime geçen her şeyi infak edeceğim.

Bir şeyler tadacak ve infak edeceğim.

Dünya ile alakan böyle devam edecek.

Bu fahri kainat Efendimiz s.a.v.in getirdiği muvazenedir.

Yemede içmede aile efratla münasebette züyine linnâsü hubbu şehevâtü minel nisâi vel benîn

fermanü sübhanisi karşısında takınılacak tavırda hanımın hakkını hanımın boyu kadar hanıma

çoluk çocuğun hakkını onların boyu kadar çoluk çocuğa Allah'ın hakkını da boylara,

bozlara girmeyen azamet ve ceberut içinde ona dünyanın hakkını dünyaya dünyanın boyu kadar

cennetin ebedi saadetin hakkını da ebedi saadetin boyu kadar ebedi saadete tevcih etme.

Hazreti Muhammed muvazenesidir ve bunun adı sıratı müstakimdir.

Bu yolda olmayan sıratı müstakimde değildir. İnhiraf etmiştir.

Bunun altında ya hümudete uğramış bir hain vardır veya hayvanlık hislerini yaşayan,

önüne gelen herkese saldıran, herkese münasebete geçmek isteyen,

mukarenette bulunmak isteyen, her malı el uzatan, her servete göz diken,

herkesin canına kıymak isteyen canavarlık vardır.

Canavarlıktan kurtulmanın, ölü hayatı yaşamadan kurtulmanın,

yoga hayatı yaşamadan kurtulmanın yolu Hazreti Muhammed aleyhissalatü vesselamın yoludur.

O da Allah'a gönül kaptırmışlık içinde elde edilen bir muvazene ve bir istikamettir.

Rabbim bizi onunla serfiraz eylesin.

Bir misalim, ahlak-ı aliyenin bütününü böyle arz edeceğim size.

Fikir vermek için arz ediyorum. Şehvet mahiyetimize konmuş, zararlı gibi görülen bir şey.

Fakat neslin temadisi milletlerin var olması ve insanlık için verilmiş peşin bir ücret olması açısından.

İzahını arz ediyorum. Ta diğerlerini bu kıssatlara tatbik etmek suretiyle anlama muvaffak kılalım.

Ve benim gibi öfkelerinin, kinlerinin, nefretlerinin esiri insan.

Bu gibilerde kinler, nefretler ve öfkeler vardır.

Bu da bir masahat için insanın mahiyetine derc edilmiştir.

Yerinde kullanıldığı zaman ne semereler elde edilir.

Hiçbir şeker fabrikası ondan daha tatlı şeyi elde, daha tatlı mahsul elde edemez.

Fakat su istimal edildiği ve ihmale uğradığı zaman ondan dahi canavarlıklar çıkacaktır.

Öfke hissi.

Öfke hissi insanda olmasan.

Olmayanlar vardır.

Hindistan gibi memleket muttasıl dıştan işgal edilir.

Ve ancak ateş bacayı sardığı zaman bir kısım kimseler bir şey duymaya başlarlar.

Yıllar yılı hep dıştan gelenler orayı fetheder.

Fakat orası hiçbir zaman Fatih olamaz.

Fatih olma ufkuna ulaşamaz.

Aman sulh der tuttururlar.

Karışmayalım kimsenin işine ve aşına.

Karıştırmayalım aşımızı.

Yeter bize Hind yarım adası.

Burada duralım, burada yaşayalım.

Sulh elzemdir bizim içindir.

Humudettir bu ölülüktür.

Ve dünya ahiret muazenesini kuramamışlığın meydana getirdiği ölülük burada sürer gider, devam eder gider.

Başka milletler de böyledir.

Belki bugün yeryüzünde çok milletler milletimizin büyük bir kesimini de belki bu anlayış içinde müteahhit etmek mümkündür.

Bu humudete maruz kalmıştık.

Böyle bir milletin ırzı payimal olur, sessizdir.

Malı talan olur, sessizdir.

Dükkanlar kapansın, kapanır dükkanlar.

Kepenkler insin iner.

Kimse sakın sokağa çıkmasın.

Çıkmaz kimse sokağa.

Falan gün tekrar aynı şeyi ilan ediyor.

Çıkılmayacak.

Duvarlara yazılar yazılır.

Humudet bu.

Asla öfkenin bulunmayışı.

İnsanlığı kaybetmem.

İnsanlık melekelerinden mahrumiyet bu.

Ayaklar altındaki karıncaya dahi bassan seni ısırır.

Men anmurem ki ezpayobo.

Nezemburem ki diyor karınca.

Sadinin diliyle.

Arı olsaydım da bir soksaydım.

Ne yazık ki karıncayım diyor.

Başına bastığı zaman sokacaksın.

Ciğerine kadar sokacaksın.

Humudet bu.

Sırat-ı müstakimi terk etme demek.

Müslümanlıktan çıkma demek.

Cansızlık ruhsuzluk demek.

Bu meselenin tefridi.

Ölülük bu.

Böyle yaşamakla yaşamamak arasında fark yok.

Böyle yaşamakla yaşamamak arasında fark olmadığı için

böyle bir yaşamakla cennetle kazanılamayacağı muhakkaktır.

Çünkü cennet yaşanan hayatla kazanılacaktır.

Bunu daha evvel de arz etmiştim.

Ben dükkanımın önünde ölmeyi şeref sayarım.

Çünkü hadiste malının önünde ölen şehit olur diyor.

Öfke bunun için verilmiş.

Irzıma tecavüz edildiği zaman başkaldıracağım.

Dükkanımı kapatan Taksim'in önünü de almaya

ve hanımı indir demeye başladığı zaman ne yapacağım?

Plajı bastığı zaman vay oradakilerin haline.

Ne yapacaklar?

Burada öfkeleneceksin.

Öfke bunun için verilmiştir insana.

Memleket sınırları tehdit edildiği zaman öfkeleneceksin.

Ayer memleketini işgal etmek istediği zaman öfkeleneceksin.

Ve icabında bir küp gibi, bir fıçı gibi patlayıvereceksin.

Öfkeleneceksin. Bunun için verilmiştir.

Ama mümin kardeşine karşın,

düşüncede, tasavvurda yurttaşına ve yoldaşına karşı

öfkelenmeye gelince o da ayrı bir canavarlıktır.

Olmayacak yerlerde kızmak, öfkelenmek,

evleri, binaları yakmak, harap etmek

o da ayrı bir muazenesizlik ve sırat-ı müstakimden dışarıya gitmek demektir.

Görüyoruz ki, olacak olmayacak şeyde bağırıp çağırma,

etrafını yakıp yıkma bir canavarlık olduğu gibi

öfkelenilmesi gereken noktalarda şayet

insan öfkelenmiyorsa, gaza pisliği yoksa

o da sırat-ı müstakimde değil demektir.

Müstesna insan, sırat-ı müstakimin insanı.

Rehberimiz bizim. Kıyamete kadar önümüzde gördüğümüz ve göreceğimiz.

Her imamın arkasında imama iktidar ederken

onu önümüzde görüyor gibi

evvela bu küçük imama ve imamcağa

sonra da hakiki imama iktidar ettik diyen bu cemaat

daima Hz. Muhammed'in izinde ve arkasında

sallallahu aleyhi ve sellem

sırat-ı müstakimin ölçüsünü getiriyor

sallallahu aleyhi ve sellem

Bahri Kainat Efendimiz

öfkeleneceği yerde öfkelenmesini biliyor.

Sahabi diyor ki

o şecaat arz edeceği yerde, cesaret arz edeceği yerden

Hüneyn muharebesinde Hüneyn'in, Havazi'nin okçuları karşısından

İslam saflarında yer yer bozulmalar baş göstermişti.

Acaba neredeydi Hayder-i Kerrar, Şah-ı Merdan, Hz. Aliler?

Neredeydi düşmana karşı kükreyen Ömerler, Ebu Bekirler?

Şiddetli gelen toplama karşısında

az dahi olsa bunlar geriye çekilme lüzumunu duymuşlardı.

Fakat atının üzerinden, bütün meydanın sarsarcasınan

dudaklarından dökülen şu sözlerle tek zat vardı düşmanın karşısında

der gibi

sallallahu aleyhi ve sellem

ben Allah'ın Resulüyüm yalan yoktur

ben Abdülmuttalip'in soyundayım

onun soyundan kaçan olmamıştı cepheden

kaldı ki ben peygamberim nasıl kaçarım?

Allah Resulü'nün amcasının oğluyı

Hz. Abbas veya Haris İmamından tutuyordu

zor atı tutuyordu mahmuz diyor düşmana doğru sürüyordu

ondaki bu cesaret idi ki diyor

biraz sonra yeniden ansar ve muhacirinin etrafında kümeleşmesine yardım ettim

ve düşmana arslan gibi saldırıldı düşman püskürtüldü

Resul-i Ekrem orada böyleydi

sevir mağarasında dehşet engiz durumu Hz. Abu Bekir şöyle anlatıyordu

düşman oraya kadar öyle bir hınçla gelmişti ki

mağaranın kapısının önünde dolaşırken

bir aralık dedim ki ya Resulallah eğer ayaklarının dibine baksalar

vallahi bizi görecekler

o ise tebessüm ediyordu

tebessümle dudaklarından dökülen şudur

Dostum o iki kişi hakkında zannın nedir ki

üçüncüsü Allah'tır Celle Celaluhu

sen burada sadece Ebu Bekir'i Muhammed'i mi görüyorsun

Ebu Bekir ve Muhammed'in yanında

üçüncüsü Allah'tır Celle Celaluhu diyordu endişesizdim

Allah da sekine inzal buyuruyordu

o başka yerlerde de hep aynı şecaat aynı cesareti ishar ediyor

ahlak-ı âliye adına şecaat ve cesareti ishar ederken

numuneler verecek bu mevzuda sizi aydınlatmaya, tenbir etmeye çalışacağım

muazeneyi arz ediyorum size

Resul-ü Ekrem bu derli korkusuz idi

o düşmanları tarafından tehdit edildiği günde gidip

Kabe'de namaz kılıyordum

her gün ridasını boynuna sarıyor boğacak hale getiriyorlardı

endişe etmiyordum

ve her gün başına toz takıyorlardı

endişe etmiyordum

ve oğlum seni öldürecekler diye bu talip kendisine nasihat ettiği zaman

amcacığım bu salife gider ben bu davadan vazgeçemem diyordu

bu kadar mahalike göğüs geriyor, bu kadar telaşsız, bu kadar fütursuz, bu kadar endişesiz, bu kadar cesaretli ve bu kadar öfke hissiyle meşbu bulunuyordu Hz. Muhammed a.s.

beni tarafa gelin

yeni müslüman olmuş

müslümanlığın henüz adab ve erkanını bilemiyor

müslümanlığın adab ve erkanını bilen ona soru bile sormuyordu edebinden utandığından

Ebu Bekir Ömer gibileri Allah'ını da ver rıdvan üzerlerine olsun diyorlardı ki dıştan bir adam gelse de bir soru sorsa biz de öğrensek utanıyorlardı soru sormaya

ama yeni müslüman olmuş bir insan onun yanında avam ifadesiyle lamburlumbur konuşuyordu

edebini bilemiyordu o huzurun

zülhü ve isireb

yeni müslüman olmuş

huzuru risaletten ahiye çıktım

ganimat taksim edilirken razı olmadım

herkese peygamber ali bir şey dağıtıyordu herkese bir şey verdi

ve o kendi kendine şöyle mırıldandı

bu taksimatta adalet olmadı

taksimatta adalet olmadı derken yani Resulullah adil olmadı diyordu

veyheke

men yadili zalem adil diyordu

yazık ne anlayışsız insan senin

ben de adil olamazsam kim adil olacak diyordum

ve ona iltifat ediyor bir şeyler veriyordum

işte bir müminden gelen şeye karşı da bu kadar mütehammil bu kadar dayanıklıydım

öfkeyi sininme

kafire karşı aşılmaz çetin bir tepe

müminin yanında da başı yerde basıp çiğneyecek geçecek onu

bir başkası Resulü Ekrem'in ridasının arkasından tutuyor

öyle bir çekiş çekiyor ki

sahabi vallahi gözümle gördüm diyor Buhari Müslim'de

ridanın kenarı şurada öyle kıpkırmızı bir iz yaptı

Allah Resulü döndüğü zaman ona adam şöyle

sui edeb içinde şöyle diyordum

ya Muhammed babanın malından vermiyorsun bana da ver diyordum

sahabi diyor ki tebessüm ediyor diyordu buna da verin diyordum

nefsa adına yapılan hakaretler karşısında da bu kadar mütehammildim

işte bu öfkenin

zapturrap daltına alınması

itidale getirilmesi

vesrat-ı müstakimin teessüs etmesi demektir

bir üçüncü misali müfettanetten akıldan arz edecektim

fakat ezanı Muhammed okunduğu için onu minbere bırakayım

orada arz edeceğim şey de başka bir derse kalır

beni muazenesizliğinden dolayı muhakkak etmeyin

Allah yar ve yardımcımız olsun

saatim muhteldi esas

bu mevzu ciddi bir muazene içinde arz etmeyi düşünürdüm

Rabbimin aklımdaki takdirine ezelden bu yana rızadı edeyim

o rububiyetine daima beni rızada kaim ve daim eylesin

sizleri de öyle

Lillahi'l-Fatiha

La İlahe İll'Allah Vahdehu La Şerike Lehu Ve La Nazire Lehu Ve La Mithale Lehu

Sallallahu Teala Aleyhi Ve Aleyhi Ve Evladihi Ve Ezvacihi Ve Eshabihi Ve Etbaihi Ve Ehfadi Ecmain

Amma Ba'du Fe Ya İbadallah Tekullaha Teala Ve Ati'uh

Ve Bellana Resuluhun Nebiyyül Haşimiyyül Kerim

Muhterem Müslümanlar

Doğrunun ölçüsünü bize doğruyu ders veren

Sahibi Şeriat Hadiseti Muhammed Aleyhisselatu Vesselam'dan öğreniyoruz

Yeryüzünde yürümesini ondan öğrendik

Nereye gidileceğini ondan öğrendik

Bu yolda elde edilecek azı nelerden ibaret olduğunu yine ondan öğrendik

Öbür alemin haritasına dair malumat yine ondan bize intikal etti

Safha Safha Mahşeri biliyorsak

Cehennemin tabakaları hakkında malumatımız varsa

Cennetin derecelerine ligahban bulunuyorsak

Rüyeti cemal, zevkini, neşvesini az dahi olsa içimizde duyuyorsak

Bu büyük dersi ruhlarımıza duyurarak Hazreti Muhammed Aleyhisselatu Vesselam verdi

O bu dersi verdi ve bütün beşer, bütün ferdiyle, cemaatiyle ona medyun oldu

Biz doğru yaşamayı da ondan öğreniyoruz

Sırat-ı müstakimin ölçüsünü ondan öğreniyoruz

İnsan şehevi hisleriyle nasıl mücadele edecek, nasıl kavga edecek

Onları nerede durduracak ve ne derece onlarla beraber olacak ondan öğreniyoruz

Killerimizin, öfkelerimizin, şiddet ve hiddetlerimizin esiri olmaya nereye kadar mezunuz

Ve nereden öte yasak sınırı beliriyor ondan öğreniyoruz

Aklımızı ne kadar kullanabiliriz, fethanetimizden ne kadar istifade edebiliriz

Bizim için çerbezeye girmek caiz midir

Netice meşru olduğundan dolayı bu yolda aklımızı kullanarak demagoji yaparak gayri meşru vesilelere başvurabilir miyiz vuramayız mı

Bunu da ondan öğreneceğiz

Fethanet ve zekavete istikameti getiren, buna da bir ölçü getiren yine Hz. Muhammed Aleyhisselatu Vesselam'dır

Beşer günümüzde bu mevzuda da ölçüsüzlük içindedir

Aklını ve cerbezesini kullanan bir kısım kimseler onu şirazeden çıkardı

Eyyamın elinde oyuncak haline getirdiler

Sokaklarda aklı hiçbir şey kesmeyen tımarhane mahluku gibi çoluk çocuğun sağa sola saldırışı

Bu havayı uyduranların tesirinde kalmışlığın neticesinden başka bir şey değildir

Onlar bir demagojiye bir cerbezeye aldandılar

Bir mantıki muhalataya aldandılar

Bir kısım dilbazlar her meseleyi sözle halledecekler

Hitabetle ve kitabetle gençliğin kafasına girdiği ihsad ettiler

Bu aklın ifrat edilmesiydi

Aklın suiistimal edilmesiydi

İnsanlık için zararlı bir unsur haline getirilmesiydi

Zayıf hadisle veya mevzu hadisle ifade edilen sözde

Evvelü ma halakallahu l-akle

Demek suretiyle tebcil edilen

İhvanü sefa risalelerinde sel levha olarak ele alınan

Ve tasavvufta kendisine büyük yer verilen akıl

Yirminci asırda insanlığın sefaletinin

Sefaatinin

Senaatinin

Canavarlığının hazırlayıcısı oldu

Bu aklın suiistimal edilmesiydi

Bir yerde hiçte akli ve mantıkı olmayan bir sistem bayrağı kaldırıldı

Ve ona davetler ve çağrılar yapıldı

Ateşe kendini çarpan ve mutlasın ateşin etrafında pervaz eden kelebek gibi

Yanacağı ana kadar nesil onun etrafında pervaz etmeye başladılar

Nasıl kelebeğin ateşin etrafında dönme felsefesini anlamak mümkün değildir

Deliliğine bir felsefe yapmak mümkün değildir

Öyle de cihanın şarkında ve garbında böyle kelebekler gibi ateşin içine giden bir kısım çoluk çocuğun

Cinneti dahi geride bırakacak hezeyan ve saçmalıklarını kitaplarda bulmak şöyle dursun

Akla ve mantıka vurmak mümkün değildir

Aklın korkunç isyanı ve tuğyanı

Yirminci asrı akıl ifsad etti

Suiistimal edilmiş akıl ifsad etti

Yani demagoji ifsad etti

Eski mantık tabiriyle muhalata ifsad etti

Batılı hak gösterme ifsad etti

Hakkı batıl gösterme ifsad etti

Tereyağına yüz ekşitmeyi telkin ifsad etti

Balda yüz ekşitmeyi telkin ifsad etti

Zehir zembereyi de beşeşetle yutma halkı ifsad etti

Kalpler ifsad etti ruhları ifsad etti

Bu aklın asrımıza suiistimal edilmiş olmasın

Aklı terbiye edemedik

Akla bir istikamet yön ve yan veremedik

Onu vahyin rehberliği içinde Allah'ın istediği ufka sevk edemedik

Hz. Muhammed Aleyhisselatu Vesselam'a takabilseydik

En azından batının yetiştirdiği dekart kadar

Berkson kadar ona takabilseydik

Ve mevzumla çok alakalı düşüncesini ifade edeceğim Bernam Şuhay kadar

En azından aklımızı arkasına takıverseydik

Vahye teslim olabilseydik

Allah'a inkiyat edebilseydik

Allah'ın ışıkları altında aklımızı kullanabilseydik

Akıl 20. asrın fatihi olacaktı

Heyhat ondan çok geri bulunuyoruz

Bir taraftan da aklın humudeti var

Aklın söndürülmüşlüğü var

Bu ise ifrada karşı bir tefriktir

Alabildiğin aklı cervezede kullanmaya karşı onu öldürme onu mahvetmedir

Halbuki biz onunla mükellefiz

Kulluğumuza ancak akılla eriyoruz

Aklı olmayanın ne imanı ne de ibadeti ne de ihsan şuuru ne de ahlakı vardır

Binaenaleyh hem aklın suistimal edilmesinde

Hem de aklın yine değişik şekilde suistimal olma tefrikinde

Hem biz ciddi bir ahlaksızlık ve inhiraf görüyoruz

Hem de topyekun bir hayatın dinamitlenmesine şahit oluyoruz

Müstesna insan

Akla muazene getiren insan

Semavi vahy ile akıl arasında izdivaç tesis eden insan

Devre Adem'den kendi gününe kadar

Gününden kıyamete kadar

Akıllar ruhun o derli izdivacına kimsenin muvaffak olamadı olamayacağı şekilde

Bir izdivaca muvaffak olan insan

Hz. Muhammed Aleyhisselatü Vesselam

Şefaat altında Allah bizi kıyamete kadar payidar eylesin

Allah Resulü fethaneti azamama sardı

Müthiş bir dirayet, fevkalade bir kıyaset vardı kendisinde

Evvela onu arz edeyim

Sonra o aklın hiç suistimal edilmediğine şahit olacağız

O kendi devrinde iş yapan insanların bütün işlerini

Çocuk oyuncaklarını seyreder gibi daima uzaktan bir tebessümle seyrediyordu

Elin alemin düğünlerde çalgı çalıp oynamaları, hoplamaları, zıplamaları

Ona beşerin beşeriyetinin muvakkat muhtezası olsa, öyle kabul edilse bile fakat

Ona çok gülünç geliyordu, o bunları tebessümle seyrediyordu

Mal için menal için verilen kavgaları, dünya için ölmeleri ve öldürülmeleri

Resul Ekrem istihzayla bir kenardan seyrediyor

Adeta insanlığın aklıyla istihza ediyordum

O daha doğuştan ısmarlama bir fethaneti azam olarak dünyaya gelmişti

Bernard Shaw'un ifadesiyle üst üste müşküllerin çözüm, problemlerin çözüm beklediği dönemden

Herkesten daha çok Hazreti Muhammed'i o kadar muhtaçız ki

Bir kahve içme kolaylığı içinde bu müşkülleri çözecektir, diyor Batılı Müsteşrik

Keşke içimizdeki müstahripler de bu kadar insaflı olsaydı

Bir kahve içme kolaylığı içinde, beşerin üst üste problemlerini çözecek Hazreti Muhammed'e

Herkesten ve her şeyden ziyade günümüze çok muhtacız, diyor Batıl'ın insaflı tepki ve çoluğu

O bu kadar derin bir fethanet, muhteşem bir anlayış, şevkelade bir idraktir

Misallerini avc edeyim size

Daha gençtir, Kabe-i Muazzama harap edilmiş, tamire muhtaçtır, tamir edilirken

Her kabile bu tamirin içinde bulunmak istiyor

Ve her kabile de bu tamirin içinde bulunuyor

Kimisi taş taşıyor, kimisi harç taşıyor

Resul-i Ekrem Sallallahu Aleyhi ve Sellem'in de hizmeti oluyor

Bir noktaya geliyor ki orada kabilelerin ayrı ayrı uymakların anlaşmalarına imkan yok adeta

Acaba Hacer-ül Esad'i nasıl koyacaklar

Hacer-ül Esved diye halkın dediği taş, sizi bir yanlışlığa sevk etmesinse adetli taş manasını arz ettim

Hacer-ül Esad'i nasıl yerine koyacaklar

Her kabile bu şerefin kendisine ait olmasını arzu ediyor

Taşı elini sürsün, taşı kendisi eline alsın ve taşı kendi eliyle oraya koysun

Yüz kabile taşın etrafında toplanmış, bunu yapmaya kimse muktedir değil

Ve nihayet aralarında bir karara varıyorlar

Kapıdan içeriye giren kim olursa ilk defa soralım, reyini alalım

Reyine göre hareket edelim, hakem tayin edelim

Biraz sonra kim bilir, Bab-ı Selam kapısı onun saadethanesine doğru

Öyle biliyorum, mübarek doğduğu evden Beytullah'a doğru gelinirken Bab-ı Selam'dan içeriye girilir

Bab-ı Selam'dan mütebessim kere delikanlı içeriye giriyor

Kabe'ye yanaşacak, Rabbine ibadet edecek

Adını bilmedi, sanını bilmedi, esmasıyla tanımadığı

Onun bir yaratıcı olduğuna inandığı, mevcudiyetini kalbinde duyduğu

Bütün hadiselerin tarrakalarında aynı soluğu duyduğu ve dinlediği

Rabbine ibadet edecek, Beytullah'tan içeriye giriyor

İşte emin geliyor diyorlar, itimad etilir tek insan Mekke'de bu adı almış

İşte emin geliyor, onu hakem tayin edelim

Çiçeği burnunda delikanlı Beytullah'a yaklaşırken koşuyorlar, bize hakem ol diyorlar

Bilemeyerek cahiller bir şeye doğru olarak tercüman oluyorlardı

Allah'ın hakem olarak gönderdiği insana bize hakem ol diyorlardı

Zaten o hakemdi ama kör gözler görmüyordu

Zaten o hakem ama kıyamete kadar kör gözler görmüyor

Bize hakem ol diyorlardı, olayım diyordu

Mâ gâle lâ kattu illâ fi teşehüdihi

Levlet teşehüdü le gâne lâuhu nâmu

Hayatında hayır demedi, evet dedi, el verir ki şirke götürmesin o şeyi

Kelime-i tevhid olmasaydı orada da evet diyecekti, evet diyordu, hakem olayım

Taşı nasıl koyacağız?

Fethanet-i Azam bir anda çözer

Çok seri olarak meseleyi çözer, çok basit

Bir sergi getirin şuraya, taşı içine koyuverin

Her kabileden bir insan intihap ediverin

O bezini uçlarından tutuversinler ve her kabile taşı böylece yerine yerleştirmiş olur

Herkes içinden Allah senden razı olsun diyorlardı

Kutların ver aslında inandıkları Allah

Göklerde ve yerde her şeyin inkiyat ettiği Allah

Kutları ona kulluğa vesile yapıyoruz diye araya soktukları

Ve aslında tanıdıkları Allah'a Allah senden razı olsun diye teveccüh ediyorlardı

Fethanet-i Azam'ın bütün hayatı böyledir

Hüseyin Resul-i Ekrem'in yanına geliyor

Oğlunun da Müslümanlığa girmesiyle iyice tedirgin ve rahatsız olmuş

Kavim ve kabilesi arasında sözlü sazlı dinlenir Hüseyin

İmran'ın babası Resul-i Ekrem'in yanına geliyor

İkna ederim de vazgeçiririm diyor

Allah Resulü sallallahu aleyhi ve sellem

Adeta onu bir çocuk yerine koyuyor bir çocuğa sesleniş ve sahteti içinde ikna ediyor gönlünü

Hüseyin ona babam mı büyüktü sen mi büyüksün

Atalarım mı büyüktü sen mi büyüksün

Allah Resulü o anda o andaki duruma cevap olarak

Benim babam da senin baban da cehennemdedir buyuruyor

Buhari ve Müslim de görüyoruz

Bunun başka şekilde izahını soru cevapta size arz etmiştim

Ve Allah Resulü'ne söz konuşma sırası gelince Hüseyin diyor

Sen kaç tane ilaha ibadet edersin

Ben sekiz ilaha taparım

Kaçı yerde kaçı gökte bunların

Yedi tanesi yerde bulunuyor

Yedi tanesi yerde bunların

Sayar o kendine göre la tuzza mena hüber gibi kutlar sayar

Bir tanesi de gökte

Yağmur yağmadığı zaman kimin yağdırmasını beklersin

Kimden istersin yağmur yağdırsın

Göktekindendir

Yere kim bitirmediği zaman herhangi bir putun,eykelin,abidenin,totemin

Karşısına dikilir ondan ister misin

İstemem

Kimden istersin

Göktekinden diyor

Hastalık geldiği zaman kimden istersin

Göktekinden

Sel felaketleri vesair olduğu zaman kimden defil rapil istersin

Göktekinden

Resul-i Ekrem bir sürü şey sayıyor ki

Hüseyin'den aldığı cevap Göktekinden

Yani putlara da bize de hükmeden

Arzı ve semayı elinde tutan

Herşeyi tesbih tanesi gibi çeviren

Devume kalidü semavati vel her sözüyle kendini bize anlatan

Hazreti Allah'tan isterim diyor

Hüseyin senin dediğinle benim dediğim arasında fark yok

Bence sen la ilahe illallah Muhammedun Resulullah'tın

Bu doğru hissiyata doğru bir tercümede bulun

La ilahe illallah Muhammedun Resulullah diyor

O haneye girdiği zaman İmran babasına iltifat etmiyor

Genç delikanlı bir tarafta oturuyor

Baba Resulullah'ın yanına geliyor yaşlı

Saçı başı ak bembeyaz baba evlat babasına iltifat etmiyor

Babanın dudaklarına la ilahe illallah Muhammedun Resulullah dökülünce

Bir ok gibi yerinden fırlıyor

Babasının üzerine abanıyor

Saçını sakanı öpmeye başlıyor

Babacım Allah bu günü de bana gösterecekti

Cehenneme kütük olmadan kurtulsun demekti bu

Ve danede azam meseleleri bu kadar vesatet içinde hallediyordu

Mekke fethedilince genç delikanlılar arasında şu söylenti cereyan etti

Söylenebilir ve hele genç delikanlı söyleyebilir

Allah Resulü yeni Müslüman olmuş dini ifadesiyle müellefetül kuluh dediğimiz

Safvan gibi kimselere Safvan İbn-i Umeyye gibi kimselere

Ebu Süfyan gibi kimselere yüzer koyun ve deve verince

Ve Kabe'ye de girince mübarek yüzü beşaşet kamzedince

Beytullahın içinde icrarlar namaz kılınca

Bazılarının içinden geçti ki belki de Peygamber bundan sonra Mekke'de kalacak Medine'yi terk edecek

Ansar delikanlıları arasında bir curcunadır baş göstermeye başladım

Bir dalgalanmadır baş göstermeye başladı

Birkaç saat sonraydı ki akabede elini sıkan

Söz verip gel ya Resulallah sineme diyen

Sa'd İbn-i Ubadah Resul-i Ekrem'in karşısında beliriverdi

Ya Resulallah cemaatim arasında

Oku yaydan çıkmış gibi bir hal var

Ümiş çiken bir hal var

Bu hale bir derman Ya Resulallah diyordu

Sen nasıl düşünüyorsun ben o cemaatten bir ferdim buyurdu

Sen bütün ansarı şu kubbenin altında topla

Ama ansarından başka da kimse olmasın diyordu

Bir cemaat Resul-i Ekrem Mekke'de kalacak zannediyordum

Fethanet-i Azam bu meseleyi halledecekti

Ansarından başka da kimse olmasın kubbenin altında

Birkaç dakika sonra yığın yığın bütün ansar oraya toplanmıştım

Genç, ihtiyar, çoluk çocuk herkes oradaydı

Tabe'yi fethetmişlerdi kılıçlarından kızdan diyordum

Beytullah'ta namaz kılmışlardı

Ama içerlerine bir kor düşmüştü

On sene evvel veya sekiz sene evvel

Elini sıkıp Medine'ye davet ettikleri Nebi

Acaba yerin göbeği Mekke'de mi kalacaktı?

Medine ne olurdu o zaman?

Bir ravze bulunur muydu?

Yoksa söner gider miydi?

Ansarın içi yanıyordu bundan dolayı

Mahzun ve mükadder idiler

Aranızda bir şey duydum

Nedir bu söylenen sözün hakikati?

Cemaat başını kaldırıp da bir şey demiyorlar

Diyemiyorlardı

Allah Resulü evvel Allah'ın

Şahsıyla onlara lütuflarını anlattı

Ve sonra da kendisine karşı minnet etmeyi onları davet etti

Ama onlar hep aynı şeyi tekrar edip durdular

O şöyle diyordu

Ben buraya geldiğimde sizi talalet içinde bulmadım mı?

Fakir değil miydiniz?

Birbirinizle boğuşuyor değil miydiniz?

Baştan aşağıdan çıra çıra

Biz de kıyamete kadar öyle diyelim

El minnetü lillahi veli resulihi

Minnet ve şükran Allah'a ve Resulüne diyorlardır

Minnet ve şükran Allah'a ve Resulüne

Ben geldiğimde siz şu vaziyette değil miydiniz?

Yahudiden korkmuyor muydunuz?

O sizi istismar etmiyor muydu?

Çarşı pazarınızda hüküm ferma değil miydi?

Daha neler neler ve onlar başları aşağıda

El minnetü lillahi veli resulihi

Minnet Allah'a ve Resulüne aittir diyorlardı

Allah Resulü sizde şöyle deyin diyordu

Bana deyin ki seni kavmim kabilem kovdu attı

Tert edilmiş bir insan olarak Medine'ye geldin

Bize sığındın

Bizim sayemizde dinini neşretme imkanını buldun

Biz olmasaydık dinini neşredemeyecektin

Onlar buna cevap vermiyorlardı yine

El minnetü lillahi veli resulihi diyorlardı

Minnet Allah'a ve Resulüne diyordu

Gönüller öyle yumuşamış öyle fethedilmişti ki

Sözler öyle gönüllere girip çıkmıştı ki

Bir an evvel kalplerinde cevelan edip duran duyguların bütünü dökülmüştüm

Ve Resulü Ekrem'in son taşını yerine koyacaktım

Eğer Allah beni muhacir yapmasaydı

Ansar olmayı arzu ederdim

Ve bu onların gönlünü iyice fethediyordu

Onlar ansardı zira

Ve o kubbenin altında ansardan başka kimse yoktu

Eğer bütün halk bir vadiye sülük edip gitse

Ansarım benim bu vadiye gitse

Vallahi ben ansar vadisine giderim diyordu

Bir kat daha fethediliyorlardı

Tam kırıldıkları döküldükleri andan

Hazik bir hekim olarak imdada koşuyor

Kan irin fışkırtan yaranın üzerine geliyor

Ve böyle onulmaz gönülen yarayı bir lafla da tedavi ediyordu

Ve sözlerini şöyle tamamlıyor

Resulü Ekrem sallallahu aleyhi ve sellem

İstemez misiniz halk develerle koyunlarla

Şuraya buraya giderken

Siz Allah'ın Resulüyle beni neye gidersiniz

Resulü Ekrem bu sözünü cemaate tevcih ettiği zaman

Radina demişlerdi hep bir ağızdan

Biz böyle bir taksime razı olduk ya Resulallah demişlerdi

Gönülden böyle demeyi Allah cümleye nasip ve müyesser eylesin

Aziz Müslüman

Bu fethaneti azamın

Bütün ihtişamıyla görünümü

Bunu çeşitli mevzeler münasebetiyle binlerce vakı halinde size intikal ettirdim

Bu muhteşem fethanet

Her türlü müşkilin altından böyle rahatlıkla kalkmış kalkıyor olmasına rağmen

Kalkmış olmasına kalkıyor olmasına rağmen

Kimseyi aldattığına dair

Tarihte siyerde mazide en küçük bir vaka göstermek mümkün değildir

Resulü Ekrem'e dair bir muhalata göstermek mümkün değildir

Bir demagoji göstermek mümkün değildir

O hayata gözlerini yumarken

Birkaç gün evvel mübarekhanesini teftiş eden bir tanesi

Hurma el yapından mensuç bir hasır

Ve iki tane deriden başka dünya mameleki namına bir şey görmemiştim

Bu kadar muhteşem bir fethanet

Hayata gözlerini yumarken 60 senelik mücadelesinin neticesi bu mu olmalıydı

Onun 20'de bir aklına sahip olan kimseler dünyanın altından vurup üstünden çıkıyorlar

Büyük büyük holdingler kuruyorlar

Yirin yirin insanları esir ve köle olarak çalıştırıyorlar

Hz. Muhammed Aleyhisselatu Vesselam

Bilmem ki hepsine de birer tane düşmüş büyüdü canım çıksın

Vefat edip giderken zercelerine birer tane keçi bırakarak gidiyordu

Sütünüz ağır bundan istifade edersiniz diyordu

İşte fethanet ve zekavet noktasında aklın ifrat edilmemesi ve tefrit edilmemesi

İşte cermezeden ve demagojiden uzak kalmam

Ve işte beri tarafta onu dinamitlememem

Humudet ve küdürete düşürmemem

Bütün cevvaliyetiyle beraber hayır ve yümün istikametinde kullanmam

Sırası müstakimi ifade etmem

Ümmetine bu mevzuda rehberlik yapan Hz. Muhammed Aleyhisselatu Vesselam

Rabbimin rahmetinden, rahmaniyet, rahimiyetinden niyaz ederim ki

Bütün perişaniyetimize rağmen bizi aynı muazene içinde arkasında bulsun

Ve yine Rabbimden niyaz ederim ki

Bütün hayatı muazene içinde geçen nebiler nebisi

Bizler gibi muazenesiz kimseleri görmekle perişan

Derbeder ve Arş-ı Azam'dan daha mukaddes kalbi dağı dar olmasın

Elâ inne ahsenel kelam

Ve eblâ en-nizâm

Kelâmullahil-melikil-azizil-allâm

Kemâ kâlallâhu tebâreke ve teâlâ fil kelâm

Ve izâ kur'ânu fes-semî'û lehve-nsitû leallekum turhamûn

Euzubillahimineşşeytanirracîm

Bismillahirrahmanirrahim

Allah'ın kulları

Büyük olan Rabbinize karşı çok saygılı olun

Kalbinizi aşina Rabbinize karşı kalbinizi dürüst tutun

Letaifinizen yehvan olan Allah'a karşı uyanık olun

Kendinize gelin

Halk güzelliğine uygun olarak bir huduk güzelliğini elde etmeye çalışın

Endam aynaları karşısındaki yapınıza göre bir iç yapısına bir sirete sahip olmaya çalışın

Ve bu hava içinde Rabbinizin huzuruna çıkmak için çırpının, didinin, durun

Allah'tan çok korkun

Küçüklüğünüz kadar korkun, büyüklüğü kadar korkun

Onun himayesine girin ve O'na itaat edin

Allah adaletle emrediyor

Sizin ölçülerinizle değil

Sizin düstur prensiplerinizle değil

Vaz ettiği esasatla emrediyor

O'nu hayata hayat kılmakla, dürüst yaşamakla

İnhiraflardan ve zikzaklardan kurtulmakla emrediyor

En geniş manasıyla ihsanla

O'nu görüyor gibi O'na kulluk yapmakla

Siz O'nu görmeseniz dahi O sizi görüyor

Ve gördüğünü binlerce hadise ile size gösteriyor

Kalbinizin atışlarında mevcudiyetini size hissettiriyor ya

Ve yine en geniş manasıyla yakınlığınıza bir şey vermekle

Şu Ali İslam dininin ufkunuza şahbalaşması istikametinden

Servetinizi sarf etmekle emrediyor

Ve yenhal-i fahşâ-i vel-hunkâr-i vel-baghî

Ya'izukum leallekum tezekkerûr

Ahlaksızlığından, her çeşidinden, gizlisinden, açığından, büyüğünden, küçüğünden

dinin emirlerini tanımayıp, serkeşlik yapmanın, başkaldırmanın her çeşidinden

Başkalarının değil, sahibi Kur'an, sahibi şeriat, Resûlu Zişan a.s.m. Efendimiz'in çirkin gördüğü şeylerden sizi nehyediyor

Böylece size nasihat ediyor, hayır haklıkta bulunuyor

Ta düşünesiniz, kendinize gelesiniz

Bir sürü eğri büğrü yol içinde tek doğru yol olan sıratı müstakimi bulasınız

Emin olman için de cennete dahil olasınız