Ahlaki Mülahazalar - 5 - | Güzel Bir Ahlâk İçin “Dil”de Muvazeneyi Korumanın Önemi | (1980/05/30) — Ahlaki Mülahazalar

Euzubillahimineşşeytanirracim

Bismillahirrahmanirrahim

Sübhaneke

la fahmelena illa ma fahamtena inne kentecü vadul

kerim Rabbi şerhli sadri ve yessirli emri ve

hlulugdeten min lisani yehfazul kavli ve ufevvizu emri

ilallah inne allaha basirun bil ibad Allahümme salli

ve sellim ve barik ala seyyidina Muhammedin ve

ala alihi adede kemalillahi ve kema yeliku bi

kemalihi bismillahirrahmanirrahim kad

eflehal müminun allezine hum fi salatim khaşiun vallezine

hum anillaghi muarizun vallezine hum lizzekati fa'idun

vallezine hum lifurugim hafizun illa ala ezvazihim ve

ma melekete imanuhum fe innehum gayru melumin fe

men iptagha vera ezalike fe olaike humul adun

sadakallahu l-azim ve bellana resuluhun nebiyyül haşimiyyül

kerim ya ilahel alemin zahir ve batınımız envari

imaniye ve kur'aniye ile mamur eyle maddi

maneviyyü kutluk ve döküklükten bizleri halas eyle gönüllerimizi

muhabbetinle, marifetinle ve zevki ruhaniyle donat bizleri iki

cihanda aziz eyle cümlemizi cennet ve cemalullah şerefiyle

şerefyab eyle amin ve hurmati seyyidil murselin velhamdülillahi

rabbil alemin muhterem müslümanlar

bir evvelki haftada arz ettiğim veç üzere ahlakı

aliye-i islamiye'yi bir muazene içinde sırati

müstakim manasında arz etmeye çalışıyorum Rabbimin inayetiyle onun

bizde mütecelli olan bütün isimlerini dünyevi hayatımızı ifade

etmeleri bakımından sırati müstakim çerçevesi içinde takdimi düşünüyorum

bunda evvel ve ahir rehberim, rehnumam sadece onun

inayetidir ihlas ve samimiyetle ifadeye muvaffak eylesin ve

sizleri de hüsnü istifadeyle aziz eylesin bir evvelki

derste insanın beşeri garizelerinin vehimi duygularının bağışlayın hayvani

hislerinin bir yönüyle ilahi birer nimet olduğunu bu

nimetlerle insanlığın yücelebileceğini, yücelmesinin mukadder olduğunu ve suyu

istimal edildiği zaman da insanı baş aşağı getireceği

hususunu arz ettim yemeye içmeye karşı olan arzumuz,

isteğimiz beşeri hisler açısından tatmin edilme arzumuz kadına,

kıza, çoluğa, çocuğa karşı düşkünlüğümüz, beşer olarak, bütün

bunların hepsi ilk birer cebri, hediye atiyyedir, Allah

'ın ihsanıdır ama bu Allah'ın ihsanı belli

maksat için verilmiştir verilmiştir ki yeryüzünde insanlığın nesli

devam etsin verilmiştir ki yeryüzünde umranlar kurulsun, verilmiştir

ki Allah'ın adına Celle Celaluhu yeryüzünü insanlık

meşeriyle donatacak insanlık Allah'ın kıyamet koparacağı ana

kadar devam etsin insan bu maksatları anlayamayarak ve

nefsini aşamayarak beşeri hislerinde mağlup olursa, vehimi duygularının

esiri olursa insanlık kertesinden aşağıya düşer, kendinin donundaki

mahlukat gibi bir hayat yaşamaya başlar Belki bahaimden

de aşağı sözünün tokatını yer Zira o fıtratın

hüdutları içinde onlara riayet etmeye çalışır Ya insan

hürrü mutlaktır ona bir irade verilmiştir bir hürriyet

verilmiştir O bu irade ve hürriyet ile Allah

karşısında kulluğunu nesjetmeye çalışacaktır Hayvanlar fıtratın hüdudu içinde

Allah'a karşı vazifelerini eda ederler ve hayatın

bitimiyle vazifeleri de biter, her şeyleri de biter

insan kendisi için tayin ve tespit edilen hüdutlardan

hürriyet ve iradesinin müdahalesi sonuna kadar devam edecektir

farklı yaratılmış insan burada ondan farklı şeyler istenmektedir,

öbür alemde de farklı muamelelere tabi tutulacaktır her

halde akılla, fikirle ve terkip kabiliyetiyle irade ve

hürriyetle duyma ve duygulanmakla anlama ve kavramakla terbiye

etme ve tesir etmekle emir altına almakla hakimiyetle

ve hakimiyet gücüyle insanı donatan Allah Celle Celaluhu

insanın emri altına verdiği ve insanın emrine musahhar

kıldığı hayvanlardan istediğinden çok farklı şey isteyecektir insandan

bir sultanı zişan sizin sağınıza solunuza çeşitli devletlerde

geçerli olan madalyaları asarsam ve her gittiğiniz yerde

ondan dolayı iltifat görürseniz her halde bu iltifata

mazhar etmediği kimselerden varlıklardan farklı olarak sizden isteyeceği

şeyler vardır, binaenaleyh bu kulluk şuurunu kavrayacak ve

bu huzurun adabına riayet etmeye çalışacaksınız siz Rabbin

kapısını vurup içeriye girme şerefiyle şeref yap varlıklarsınız

siz göklerin ve yerin esrarını kavramaya müheyyah varlıklarsınız

siz sinelerinizde ummanlar gibi muhabbeti yaşatacak ve dalgalandıracak

melekleri geride bırakmaya müsait varlıklarsınız sizler ebediyet için

yaratıldınız ebediyete namzetsiniz bu pani ve köhne dünyada

bütün duygu ve düşüncelerinizi onun üfunetli ve küflüm

sınırlarına ve cidarların içine hapsetmeye mahkum edilmek için

değil belki lahut aleminin sonsuz dalgalarına yelken açmak

için esma-i ilahi aşmak için sıfat-i

ilahide hayrete düşmek için ve zat-ı iluhiyat

karşısında kendinizden geçmek için sarhoş olmak için içmeden

sarhoş olmak için hakkın şarabıyla sarhoş olmak için

yaratıldınız burada bununla mest ve sermest kendinizden geçeceksiniz

öbür alemde kendinize geldiğiniz zaman sultan-ı ezel

ve ebedin huzurunda kendinizi bulacaksınız binaenaleyh insan kendisine

verilen emanet olarak verilen ve cebri olarak verilen

herşeyim Rabbin rızası istikametinde kullanacak ve bu arada

beşeri duyguları, beşeri hisleri hayvanı garizeleri de bu

istikamette kullanacak önüne geldiği gibi herşeyi abur cubur

yemeyecek Rabbim bu mevzuda tayin ve tespit buyurduğu

hüdutlara, sınırlara dikkat edecek.

Acaba burada bana evet mi diyor, hayır mı

diyor önüne geldiği gibi herkese el uzatmayacak her

kadından istifade etmeyi düşünmeyecek, nazarıyla düşünmeyecek, kulağıyla

düşünmeyecek ağzıyla behim hislerine bu mevzuda destan tutmayacak

bu mevzuda Rabbin koyduğu sınırlara rahiyet etmeye çalışacak,

iffetiyle abideleşecek, yücelecek enbiya izamın arkasında yerini alacak

bu sıratı müstakimdir ne alabildiğine, kadından kızdan alakayı

kesmem cinsi münasebetlerden tamamen uzaklaşma, ne böyle bir

humudet ve ölülük, ne de beşeri ve behimi

hislerinin arkasına ateşe kendisini atan kelebekler gibi takılıp

gitmem bu ikisinin ortasında bir muazene kurmam, Rabbin

sınırlarına riayet etmem meşrua el uzatma meşrudan istifade

etmem neslin devam ve temadisini düşünmem Rabbim benim

burada nesle vesile olmamı istiyor işte onu hoşnut

etmek için yapıyorum ve ben bu vatanda kendi

neslimi çoğaltmakla mükellefim, işte bunun için uğraşıyorum, yoksa

behimi hisler ve hayvanı garizelerle benim uzak, yakın,

en ufak alakam yoktur, diyecek mü'mine yakışır dengeyi

ve vekarı anlatacaktır Selefi salihin rıdvanullahi aleyhim ecmeğin

hazeratı efendimizden sonra bir evvelki cumada da kısmen

arz ettim, Osmanlı devrinin fütuhat dönemi insanın başını

döndürecek ihtişamdadır ve kalıcı bir fütuhattır İskender ve

Sezar cihanı fethetmişlerdir, fakat arkasından hemen yıkılmalar başlamıştır

elli sene yüz sene geçmeden başka bir idare

gelmiş onun yerine oturmuştur, Osmanlı oturduğu tahta tam

altı yüz sene devam etmiştir bunun son iki

yüz senesi hastalık dönemine verilecek olursa dört yüz

sene o tırmanma şeritinden mutlası zirvelere doğru ve

uğradığı her yerde hakimiyetini tesis etmiştir bu ihtişamla

sahabi ve tabi'in ihtişamını mukayese ettiğimiz zaman

size demiştim ki dört raşit halifelerin devri ki

otuz senedir bu otuz sene içinde cihanın fethi,

müslümanların ulaştığı yerler, Osmanlı devrindeki ulaşılan yerler ancak

bunun onda biri olabilir anlıyor musunuz meseleyi otuz

senede Allah Resulunun ordusu öyle yerlere varıyor ki

Osmanlı dört yüz senede ancak oralara varıyor, varamıyor

ben onda biri diyorum isterseniz İntişari İslam haritasını

alın karşınıza bakın ta Hazreti Osman devrinde Taberi

'ye gölüne kadar fethedilirsem, Rusya'nın üstüne doğru

kutba doğru tırmanırsam, ta uzak doğuya gidilirsem Moğollarla

savaş yapılırsam Afrika bir baştan bir başa hakimiyet

altına alınırsam ve yine içinde sahabi bulunan bir

ordu İstanbul önlerine kadar gelirsem, içinde sahabinin bulunacağı

bir ordu Herkül Burçları'na yanaşırsam ve Tabi

'nin devrinde Endülüs fethedilirse müthiş bir ihtiram, istişam

göz kamaştırıcı bir şeydir ve kalıcı bir hava

içindedirler Mavera'un nehirden Afganlı'nın bugüne kadar

sesi yükseliyordu, biz berbat ettik o müslümandı, camisi

vardı ve cemaati vardı Hindistan müslümandı, camisi ve

cemaati vardı Endülüs'ü de biz berbat ettik

müslümandı, camisi, cemaati vardı ve sekiz asır devam

etti Bütün buralarda sistemli, alabildiğine siyasi ve alabildiğine

büyük bir dirayet içinde yayılma gelme, oturma, konma

ve hakim olma politikasına riayet edildi Fethettikleri her

yere hakim oldular ve kalıcı hava içinde girdiler

Enes diyor ki radıyallahu anh ben oğlun, torunun

torunumun torunu kendi ahbabımdan yüz kişiyi kendi elimle

gömdüm, ne demektir bu?

Gittiğin yerde kalıcı bir hava içinde olacaksın Nesil

tahtidi doğum kontrolü, müslüman için bahis mevzu değil

Dahabi ve Tabiin, gittiği her yere nesliyle, nüfuzuyle

hakimiyetiyle gidiyor Ve 8 asır Endülüs'te kalıyor, sarsılmıyor

Anadolu işlerinde kalıyor Maveraü'n-Nehir'de kalıyor Uzakdoğu'da

kalıyor ve Afrika'da kalıyor, mevcudiyetini devam ettiriyor.

19 ve 20.

asırda onun yıkılmış haysiyetini ve kırılmış gururunu biz

koruyabilseydik o bu mezarlıklara maruz kalmayacaktı Bu mukaddes

emanet bize tevdi edileceği ana kadar şerefle tevdi

edildim şerefli eller taşıdım 19.

asrın sonlarında biz kırdık, onu berbat ettik Şunun

için arz ediyorum meseleyi Bizde bir humudet yoktur

ve şeriyetin hakkını veririz.

Meşru dairede evlenme, izdivaç ve neslin temadisi ve

devamı meselesi.

Müslümanlık için bir esastır ve müslümanın gittiği yerde

kalıcılığı için çok mühim bir rükündür.

Ama bununla beraber ne Enes, biraz evvel ismini

misal verdiğim zatınla da başkaları gayri meşru dairedeki

bir zevk içinde binlerce elem binlerce ısrafın bulunduğu

mülahazasıyla harama el uzatmamışlar, haram iş yapmamışlar, haram

bakmamışlar, haram duymamışlar, haram görmemiş haram konuşmamış, harama

dem tutmamış, haram destanı yazmamış, haram destanı okumamışlar

Meşru dairede bu işi çevirmişler İşte tabi imamlarından

Meymune validemizin iki Mevlası azatlısı Ata İbni Yasar,

Süleyman İbni Yasar, her hadisle iştigal eden insanın

bileceği iki muhteşem isimdir ve bunların ikisi de

validemiz Meymune'nin yanında yetişmişlerdir Efendimiz sallallahu aleyhi

ve sellem'in zevceleri ve Hazreti Abbas'ın

da baldızı olan Meymune validemizin yanında yetişmiş Aleyhissalatü

vesselam'a ait ilmi, esrarı kainatı ondan öğrenmiş

ve aynı zamanda eşya ve hadiselere derinlemesine nüfuz

etmekteyi bilmiş Fıkıhta, hadiste zirveye yükselmiş aynı zamanda

her ikisi de iffetin abides haline gelmiş İkisi

için de aynı şeyi naklederler Ata İbni Yasar

evinde oturuyordu görkemli alabildiğine görkemli gösterişli bir delikanlıydı

iffet abidesiydi Seyyidina Süleyman aleyhisselam'ın maruz kaldığı

şeye maruz kaldı dün bir ders münasebetiyle arkadaşlarıma

anlattım bir mollanın elini ateşe götürüp karşısında nefsin

kendisine haram yapmayı teşvik ettiği bir tablo karşısında

ateşe götürüp elli defa geriye çektiği elini nakletmiştim

bir derste dayanabiliyorsan seni göreyim yap, dayanamıyorsan Rabbin

azabı çok şedittir, kendine çekip düzen ver nefis

işten fenalık dürttükçe o elini ateşe götürüyor ve

geriye getiriyor Ata İbni Yasar kendi hücresinde ibadetü

taatiyle meşgul, geriye dönünce edalı endamlı bir kadının

orada beklediğini görüyor ve yapayalnız burada soruyor bir

ihtiyacın mı var, evet ihtiyacım var diyor bir

vika, bir sifah teklif ediyor buna böyle bir

teklif yapınca hıçkıra hıçkıra ağlamaya başlıyor Ata İbni

Yasar acaba bende bu mevzuda bir zaaf mı

gördü bu kadın bunu teklif ediyor benim Rabbimle

merbutiyetimde şüphem yoktur, bir zaaf mı gördü ki

bunu bana teklif ediyor, öyle ağlıyor öyle dövünüyor,

elini göğsüne vuruyor ve dizlerine vuruyor ağlamaya başlıyor,

bunun ağladığını gören, bunun bu vaziyetine şahit olan

kadının da içi eriyor o da başlıyor ağlamaya,

oturuyor karşısında hıçkıra hıçkıra o da ağlıyor kardeşi

Süleyman içeriye giriyor o da bir iffet abidesi

hiçbir şey sormadan oturuyor o da ağlamaya duruyor

ve bu hanenin içine giren herkes ağlamaya başlıyor

biraz sonra kadın öyle utanıyor ki kalkıyor oradan

çekilip gidiyor, bir daha da görünmüyor belki de

Rabia Adeviyye gibi radiyallahu anham, büyük nadide mümtaz,

müstesna kametlerden birisi olarak tabiin dönemin ayrı bir

süs, ayrı bir ziynet getiriyor, büyük bir kadın

olarak o da o bezime giriyor aradan yıllar

geçiyor, Mekke'de bulunuyorlar, gece Ata İbni Yasar uyurken

birdenbire ağlayarak hıçkırarak kalkıyor, kardeşi yanı başında oturuyor

niye ağlıyorsun diyor, hıçkırıkları durunca diyor şurada diyor

bana çok güzel bir adam gösterdiler yanına sokuldum

ama çok güzeldi ben ona dedim ki sen

kimsin, dedi ben Yusuf'um dedim şu belaya

müptela olan insansın sen, dedi dedim ben ona

belaya müptela olduğunda kadın karşısında dimdik bir iffet

abidesi olarak varlığını korudun meyil göstermedin nebiye yakışır

bir hava bir keyfiyet içinde davrandın, o da

bana döndü dedi ki sen o atasın değil

mi kadın karşısında zerre kadar meyil göstermedin dişini

sıktın iradenle ve Rabbin sana verdiği hürriyetle şehvete

esir olmadığını şehvete bağlanmadığını göstersin sen de osun

değil mi meleklerin etekleri senin için mücevherlerle dolu

şuracıkta bana söylediler diyor ağlıyordu büyük tabi iffet

abidesi kimseler gittikleri yerde kalıcı politikayı sürdürmenin yanı

başında fakat zerre kadar gayri meşru dairede el

uzatmayı düşünmüyorlardı zira onda binlerce elem ve ısrabın

mevcut olduğuna inanıyorlardı geleceği omuzunda kuracak ve yükseltecek

istikbali mukaddes omuzlarında bayraklaştıracak geleceğin neslini bu tür

iffet abidesi görmek istiyoruz görmek istiyorlar meleği hala

görmek istiyor geleceğe hükmedecek kimseler iffet mevzuunda sırahtı

müstekim anlayışına sahip olan kimselerdir kalpleri aşkla muhabbetle

meveddetle meşbu cismaniyetleri iffetle muhat bulunuyor mahsur bulunuyor

ve aynı zamanda bütün cevvaliyetleriyle duydukları düşündükleri vicdanlarında

hissettikleri yüce hakikatları başkalarına intikal ettirmek için vesile

arayan kâmeti yüce büyük Süleyman İbni Yasarlar Atâ

İbni Yasarlar Atâ İbni Ebi Rebahlar Mus'ab

Bin Umeyrler Allah karşısında kulluk tavrını takınanlar serfuru

etmeyenler ve iki lütfum olmayanlar zaten sabırların en

büyüğü sabrın çeşitlerinden en büyüğü şehevani hisleri karşısında

sabretmem canını dişine takma iffetini koruma sabrıdır Seyyidina

Hazreti Yusuf'u Evci Kemal'e çıkaran hususlardan

bir tanesi de kulluğu adına budur.

Rabbim bizi her türlü şehevani hislere inhimaktan muhafaza

buyursun.

Bu şehevi duygular açısından sıratı müstakimin ifadesiydi ki

bir evvelki derste daha evvelki derslerde de bazı

münasebetlerle size intikal ettirmiştim.

Ve bu derste kendi düşüncem dille bu mevzudaki

muvazeneyi anlatma.

Dilimiz, ifade gücümüz, beyan kuvvetimiz bizim için ayrı

bir lütfu ilahi ayrı bir ihsani ilahidir.

Beyan vardır ki o beyanla insan Kabe kavseyine

yükselir.

Beyan vardır ki insan o beyanla esveli safiline

sükut eder.

Dil vardır ki o muttasıl bir hayat boyu

cennete tohum saçar.

Ve dil vardır ki muttasıl hayat boyu cehennem

zakkumunu yetiştirir.

Dil vardır ki o dil orada andeli bizi

şan olur.

Allah'ın cemaline dem tutar.

Ve dil vardır ki onu orada kancalara takarlar

da cehenneme asarlar.

Dil vardır ki insanın sırtında büyük bir bela,

büyük bir vebal.

Atsan da kurtulsan der.

Ama dil vardır ki insanı rüyeti cemale ulaştırır.

Dilde de muazeneyi bulmak.

Dile tertüp eden vazifelerde sıratı müstakimi bulmak ve

yakalamak.

Dilde sıratı müstakimi yaşamak.

Men samete neca diyen Resul-i Ekrem sallallahu

aleyhi ve sellem sükut eden kurtuluşu erer derken

sıratı müstakimin bir cephesini anlatıyor.

Es samtu hikmetin ve kalilün ba'iluhum.

Sükut etme bir hikmettir.

En akıllıca bir davranıştır.

Mazlaheti en muvaffık bir keyfiyettir ama onu yapan

ne kadar az insan vardır.

Çenesi düşük ne kadar insan vardır ki o

hikmetten mahrumdur.

Muttasıl konuşurlar o hikmetten mahrumdurlar.

Aleyhis selatu ve selam bu hakikati ifade buyuruyor

bununla.

Kurtuluş nerede ve nedir diye sorduğu zaman Tirmizi

rivayet ediyor bunu.

Üç şey anlattım.

Aralarında faslı müşterek var.

Kendi dilini sımsıkı tut, diline hakim ol.

Kaçırırsan o sana hakim olur.

Öyle laflar çıkar ki öbür alemde cehennemde senin

zincirlerin olur.

Ağzından öyle laflar çıkar ki sır verirsin burada

seni esir eder.

Diline hakim ol buyurdu.

Kurtuluş oradadır.

Maddi manevi kurtuluş diline iradenle hakim olmaktadır.

Evini geniş tut buyuruyor.

Evini geniş tut muhtemelen Araplardan.

Çok misafir kabul et keyfiyetinden kinayedir.

Daima insanlara açık oluver.

Herkese karşı üstün aşirette ve muamelede bulun.

Herkesi hoşnut et.

Gönülleri fetheyle.

Rabbin huzuruna giderken sadece kendi gönlünle gitme.

Senin için heyecanla çarpan binlerce gönül senin için.

Ali Ali desinler, veli veli desinler.

Bu senin evini geniş tutmana bağlıdır.

Evinin eşiği geniş olsun.

Söverleri geniş olsun, kapısı geniş olsun.

Girsinler çıksınlar.

Hemdem ol onlarla.

Güzel muaşerette bulun.

Üçüncüsü birinci hususta ve ikinci husustan.

Hatada nari olamazsın.

Sürçebilirsin.

Hatalarına da muttasıl ağla.

Günahların ağlamasını bil.

Günahların ağlamasını bilmeyen bir insan bir şey bilmiyor

demektir.

Günahlarına da ağlamasını bil demek suretiyle.

Allah Resulü sallallahu aleyhi ve sellem necata götürücü

belli faslı müşterekle birbirine bağlanmış, zahiren üç görünen

fakat hakikatta bir hakikatın üç yüzünden ibaret olan

üç tavsiye-i ukbe ibni amir ki Afrika

'nın Fatih onu anlatıyor.

Kendini aşmış insan.

Hak adına yapacağı fütuhata gönül vermiş insan.

Deryaları aşmayı azmetmiş insan.

Bununla beraber necat isterken Resulü Ekrem sallallahu aleyhi

ve sellem kendisine bu üç tavsiyeyi çakıyor.

Zira dilini tutma ve apış arasına hakim olma.

Yine aleyhissalatü vesselamın ecvefan dediği el ferç vel

fem buyurdu.

Bu iki hususu tutan bir insan Allah'ın

tevfik ve inayetiyle yüzlerce günahtan korunmuş olacaktır.

Birinin üzerinde bir fasıl olarak da evvelki derste

dem tuttuk.

Apış arasını koruyan ve iki çenesini koruyan bu

mevzuda bana söz verene ben cennete gireceği mevzunda

söz veririm diyor Hz.

Muhammed aleyhissalatu vesselam.

Onun için seyyidine Hz.

Abu Bekir'i görürüz.

Hz.

Ömer'in karşısında dilini uzatır ve hareket ettirir.

Ey Allah'ın Peygamber'in kalifesi ne yapmak

istiyorsun öyle?

Şu var ya bu işte beni varacağım her

yere vardıracak budur derim.

Bir gün cehenneme gidersem haşa opak damenden cehennem

fersah fersah uzaktır.

Beni oraya götürecek budur.

Rabbimin inayetiyle cennete gidersem oraya götürecek de odur.

Yerinde olmayan bir söz söylemem.

Yerinde olmayan bir şikayette bulunmam.

Daireye rububiyete ait Allah dairesine ait bir meseleyi

kınama ve temkit etme razı olmamam.

İnsanı baş aşağı cehenneme götürebileceği gibi Rabbim karşısında

daima rıza içinde bulunmam.

İnsanın elinden tutacak evci kemali insaniyete götürecek bir

husustur.

Söz bana bir şeyi hatırlattı.

Yine tabi'in imamlarından biraz evvel isimlerini verdiğim

iki zevatla beraber ve o devirde fukaha iseba

arasına girip yedi büyük fakihten birisi olan Ayşe

validemizin yeğeni Urve İbni Zübeyir radiyallahu anh Hazreti

Esma'nın oğlum.

Hazreti Ebu Bekir'in torunu bir yönüyle Urve

hadis ilmine, fıkıh ilmine hayatı boyunca hizmet etmiş

bir insandır.

Hadislerden halasına sormadığı tek hadis yoktur.

Hala bunun manası nedir?

Resul-i Ekrem'den bundan ne duydun deyip de

her şeyi didik didik eden bir insandır.

Ve Urve gibi bir insan hadis ricali arasında

bahsedilirken onun gibisinden de sorulmaz ki derler.

Urve Abdülmelik'in yanına giderken ayağında bir arıza

oldum.

Ve hekimler baktılar da bu ayağın kesilmesi lazım

dediler.

Ayağını kesmeye götürdükleri zaman uyuşturalım az dediler.

Bir şeylerle uyuşturalım, acısını duyarsın.

Duymam, Rabbim'den gelen şeye razı olacağım.

Dedim.

Ayağını kestikleri zaman müşahit diyor ki of bile

demedi.

Yüzünü, kaşlarını çatmadım.

Rabbim'den geldi diye sabrediyordum.

Yatırdılar, tek ayağıyla duruyordu.

Biraz sonra bir haber geldi.

Dediler ki, dört oğlundan bir tanesi vefat etti.

Aniden damdan düştü vefat etti.

Ellerini kaldırdı şöyle diyordu.

Rabbim diyordu.

Bana dört taraf vermiştin.

Şimdiye kadar onlarla beni koşturdun.

İki el, iki ayak.

Dörtte evlat vermiştin.

Şimdi öyle hikmetin iktiza etti.

Parçalarımdan birini aldığın gibi evlatlarımdan da birini aldın.

Demek ki senin rızan bundan sonra beni üçlü

olarak yaşatmakmış.

Ona da razıyım, buna da razıyım diyor.

Adeta sevinç izhar ediyordun.

Değil.

Urvey'i Evci Kemal insaniyete çıkarıyor.

Bir de burada telaffuz etme, teessüf etme var.

Bir de burada ellerini dizine vurup ahu vah

etme var.

İnsanı baş aşağı cehenneme götürecek keyfiyetler var.

Dil insanı Evci Kemal insaniyete götürür.

Ve dil insanı baş aşağı götürür de batırır.

Dil üzerinde az dahi olsa duracağım.

Rabbimin inayetiyle.

Bu derste bitirebilir miyim, bitiremez miyim?

Rabbim rütfettiği nispetle arz etmeye çalışacağım.

Başka bir rivayette Bir kimse Allah'a ve

peygambere iman ediyorsa hayır söylesin veya dilini tutsun.

Bir kimse Allah'a ve ahirete iman ediyorsa

hayır söylesin veya dilini tutsun diyor.

Resul Ekrem hadisi buhari ve müslüm rivayet ediyor.

Aziz müslüman hüsnü niyete makrun davranışlarımız lehimizde yazılacak.

Hüsnü niyete makrun sükutlarımızda lehimizde hasenat hesabına geçecektir.

Hareketlerimiz bizim hesabımıza sevap getirdiği gibi ve sükutumuz

da yine bizim hesabımıza sevap getirecektir.

Hayırsız davranışlarımız bizi mahcup edecek.

Bizi hizan ve husvana maruz bırakacak.

Birer rükun olduğu gibi aynı zamanda o istikametteki

kötü sükutla bizim başımıza bait gayle ve belalar

getirecektir.

Görüyorsunuz ki hem davranışların hayırlısı var hem de

sükutun.

Hem davranışların şerlisi var hem de sükutun.

Bir makamda sen söz söylersin.

O makamda söz söylemek sana hayır getirir.

Bir makamda söz söylersin o makamda söz sana

şer getirir.

Söz vardır ki arz ettin seni cennete ehil

hale getirir.

Söz vardır ki o bütün bir hayat boyu

cehennem zakkumu tohumunu taşıdığından dolayı senin cehennemini alevlendirir.

Öbür alemde seni tedirgin ve rahatsız eder.

Onun için akıllı mümin, meseleyi kavramış mümin bu

mevzuda kendine gelecek, kendine çekidüzen verecek.

Allah'ın verdiği iradenin şükrünü eda edecek.

Rabbim bana irade verdin.

Ben bu ağzımı tutabilirim.

İğde de kullanabilirim.

Öyleyse ben irademle bu ağzımı iyi şeylerde kullanmak

suretiyle ondan hayır alma mecburiyetindeyim.

Onu iğde kullanma mecburiyetindeyim.

Cennetimi hazırlama ve cehennemden uzak olma mecburiyetindeyim diyecek.

Dilden gelecek bela ve musibetlerden masum kalacak.

Bu onun getireceği hayır ve yünle mazhar olacak.

Bu mevzuda da sırati müstakim arz edeceğim.

Sözde sırati müstakim.

Günde kırk defa ihdine sıratel müstakim derken esma

-i ilahi açısından bizim ahlakımız zaviyesinden sırati müstakim

nedir onu arz edeceğim.

Bir tarafta Kur'an-ı Kerim bize diyor

ki Hikmet ve mevize-i haseneyle Rabbine çağrıda

bulun.

Davranışlarınla, sözlerinle insanları Rabbine davet et.

Sen Rabbin davetçisi ol, münadisi ol.

Başkaları başkasının reklamını yapabilir.

Başkaları başkasının hizmine davette bulunabilir.

Sen Rabbinin hizmine daha doğrusu onun daire-i

iluhiyetine davette bulun.

Allah de la ilahe illallah Muhammedun Resulullah de.

Mutasıl bu tohumu ek diyor.

Ve bunu yaparken de mevize-i haseneyle yap.

En güzel şekilde kavga ve mücadele ver.

Hoşnut edici, yapıcı, gönülleri onarıcı, kırmadan uzak olucu

mücadele ver diyor.

Bakın söz söylemek lazım.

Cidalda bulunmak lazım.

Birisiyle diyaloga girmek lazım.

Belki yerinde tatlı münakaşa yapmak lazım.

Delilleri getirip ortaya dökmek lazım.

Ve bol bol konuşmak lazım.

Bir taraftan bunu anlatıyor.

Ve yine anlatıyor.

Siz ümmetlerin en hayırlısı oldunuz.

Ve bu hayırlı olmanıza sebebiyet veren husus da

şudur.

Siz marufu emredersiniz, münkerden nehyedersiniz.

İyi şeye insanları davet eder, kötü şeyden alıkoymaya

çalışırsınız.

Allah'a ve ahirete iman edersiniz.

İşte bundan dolayı siz ümmetlerin en hayırlısısınız.

Hakkı anlatacaksın, konuşacaksın.

Hakikata dil besle olacaksın.

Ve aynı zamanla dilinle de devreye girecek hakikati

anlatacaksın.

Burada konuşma senin vazifen.

Konuşacaksın.

Bir yerde aleyhissalatü vesselam bana hüzün özü verildi

diyor.

Bunu derken de sıratı müstakimi anlatıyor.

Hüzünü laf etmem ben.

Konuşurken ne kadar kelime gerekliyse o kadar konuşurum.

Benim konuştuğum şeyler arasında fazladan bir laf göremezsiniz.

Bunu ifade ediyor.

Ve derken sıratı müstakimi adım atıyor.

Ve yine aleyhissalatü vesselama müsted fakat doğrusu Hazreti

Ömer'in sözü olan şu husus.

Bir kimse çok konuşursa sakatatı çok olur.

Çok defa baş aşağı gider.

Çok defa ictimai durumunu sarsacak durumlara düşer.

Çok defa kendi beyanlarına zıt beyanlarda verme mecburiyetinde

kalır.

Çok konuşma merakında olan kimsenin çok işe yaramayan

sakatatı tarafı olacaktır.

Bu türlü yalanlara ve yanlışlara giren, çok defa

sürçen ve baş aşağı düşenin ise çok günahı

olacaktır.

Günahı her gün biraz daha çoğalan insana gelince

onun için varacak yer cehennemdir ve cehennem onun

için en elverişli bir yerdir demektedir.

Seyyidine Hazreti Ömer böyle bir söz söylemez.

Muhtemelen maalini bunun aleyhissalatü vesselamdan almış ifade buyuruyorlardı.

Onun için Seyyidine Hazreti Ebu Bekir ağzına taş

koyuyordu.

Öyle rivayet ediyorlar mağazede.

Konuşacağı zaman taşı çıkarıyor koyuyordu konuşuyordu ve konuşma

bitince tekrar ağzına koyuyordu ta füzuli laf etmesin.

Eğer Rabbine karşı sui edep eğer insanlar içindeki

durumunu sarsıcı keyfiyetler eğer içtimai durumunu onun halel

getirebilecek hususlar bütün bunlardan korunma yollarından bir tanesi

olarak dilini tutmasını biliyordu ve ağzına taş koyuyordu

rivayet ediyorlardı.

Böyle bir meseleyi günümüzde insanlar yapsalar belki kendisi

de sunilik yapmış olur, başkaları da bunu sunilik

kabul ederler.

Fakat fıtratın çağlayıp durduğu saadet asrında şayet Hz.

Ebu Bekir böyle bir şey yapmışsa doğru yapmış

ve fıtratının muhtezesi olarak yapmıştır.

Günümüzde bu meselenin siz kritiğini yapabilirsiniz.

Tenkit inbiyine koyabilirsiniz bunu.

Fakat hayatı samimiyet gamzeden Hz.

Ebu Bekir için radıyallahu anh böyle bir şey

düşünemezsiniz.

O az konuşuyordu.

Biraz evvel dilini çıkartmasından söz akıp gelince bir

noktaya orada da dilinin üzerine taş koymadan size

bahsettim.

Büyük imam Tavus ibni Keysan der ki tabiinin

büyük imamı.

Mekke'ye varınca başını yere koyup da sadece

uykuyu öyle geçiren insan.

Ve kırk sene yatsının abdestiyle sabah namazını kılan

insan.

Ayşe validemiz de mahsurenin arkasında senelerce tedris ve

tederrüs yapan.

Hakikati Ahmedi a.s. bir ilim olarak intikal

ettiren insan.

Diyor ki Dilim bir canavardır bırakırsam istediğini konuşursa

beni yer yutar oluyor.

Günde iki defa Kur'an'ı hatmeden bu

insanlar.

Ve her gün iki yüz, üç yüz, dört

yüz rekat namaz kılan insanlar.

Fıkıh mahfilleri bu kadar cemaatle dolup taşan insanlar.

Hukuk derslerinde büyük imalar olarak arzı didar eden

bu insanlar.

Gönül insanı olarak kalpleri ummanlar gibi çağlayan insanlar.

Gözyaşlarını ceyhun edip sabahlara kadar ağlayan insanlar.

Dilhun olan insanlar bu komple insanlar.

Her tarafıyla mamur olan insanlar.

Aynı zamanda bu mevzuda da tam iradelerine sahip

ve hakim olarak dillerini tutmasını biliyor.

Allah'ın tevfik ve inayetiyle ondan cennet semereleri

almaya muvaffak oluyorlardı.

Rabbim bu istikamette bizi de semeredar eylesin.

Aziz ve şerif eylesin.

Baş aşağı yıkılmaktan halas eylesin.

Dilini nasıl tutacaksın?

Neden tutacaksın?

Ve bu mevzuda bize vadettiğiniz muazene nedir?

Sırat-ı müstakim nedir?

Aklınıza gelebilir.

Mevzuu kendi karakteristik durumuyla kavradıysanız, bana sorabilirsiniz.

Bu mevzudaki muazene nedir?

Bu mevzuda sırat-ı müstakimden dem tutuyorsunuz o

nedir?

Sorabilirsiniz bana.

Dilden çok şey sadir olur.

Dilden yalan sadir olur.

Dilden birini çekiştirme sadir olur.

Dilden politika hesabına birini kandırma sadir olur.

Ve dilden içinden gelmediği gibi benim gibi riyakar

vaizlerin nasihatleri sadir olur.

Gönül heyecanlarına tercüman olmadan münafıkça konuşmalar olur.

Rabbime sığınırım.

Ve dilden laubalilikler malayaniler sadir olur.

Dilden batıl sadir olur.

Ve batılın çeşitleri sadir olur.

Mira ve cidal sadir olur.

Diyalektik materyalist felsefenin yolu yöntemi olan diyalektik sadir

olur.

Münakaşa, cedel, muhalata sadir olur.

Ve bunların hepsi Rabb'in gazabına vesile olan

hususlardır.

Malayani şey Rabb'in en sevmediği şeydir.

Resul-i Ekrem sallallahu aleyhi ve sellem, hakikate

aşina bulunduğu bir ali mahfilde bu mesele ifade

buyururken min husni islamil mer'i terkuhu malayani

ravahut tirmizi insanın müslümanlığının en hoş yönlerinden bir

tanesi şudur ki malayani terk eder.

Gereksiz şeylerden iştinab eder.

Hüzülü konuşmaz.

Bundan daha Eşheddini Enes bizi anlatıyor.

Herhalde bunu da yine Deylemi naklediyor.

Diyor ki mezara gittik.

Ama Uhud'da gömmeydi bu.

Estağfurullah Uhud'da bir gömmeydi.

Herkes kendi şehitlerini arıyor buluyordum.

Gözü yaşlı bir ana da yana yakıla oraya

gönderdiği evladını arıyordum.

Ve bir aralık biraz da aç gelmiş bağrına

taş bağlamış çocuğunu buldum.

Şehitti ve kanlar içindeydi.

Bağrını benim aç evladım.

Peygamber uğrunda şehit olan evladım.

Gözümün nuru evladım.

Diyordum.

Cennet sana afiyet olsun.

Cennetin nimetleri senin için müyesser olsun.

Sen Resul Ekrem'in uğrunda şehit oldun oğulcazım

diyordum.

Resul Ekrem kadının bu sözünü bu sesini duyunca

ona aynen şöyle dedi.

Ne biliyorsun?

Belki o zavallı çocuk füzuli bir sürü şey

konuştum.

Ve senin beklediğin cennete giremedi diyordu.

Endişesini hisar ediyordu.

Çetin bir şeydir.

Füzuliyatla malayaniyatla kahvelerde ömrünü çürüten insanımız düşünsün.

Eğlenmek için vakit geçirmek için füzuli laf eden

insanımız düşünsün.

Konuştuğu lafta Rabbin rızasını tahsile matuh bir şey

bulunmayan bağışlayın geveze ve zevzek insanımız düşünsün.

Yıllar yılı kitap okumayan, Rabbinin kelamını öğrenmeye merak

etmeyen ve ondan bahis açmayan Rabbinin beyanına kendi

boş güftügüsünü tercih eden gafil insanımız düşünsün.

Ne biliyorsun belki malayani konuştu.

Ben Rabbimin kuluyum.

Ve dili de biliyorum belki bunun inceliğine de

vakıfım.

Ama ne kemter ne adi ne aşağı bir

mahlukum ki gazeteleri bildiğim kadar Rabbimin şu kelamını

bilmiyorum.

Siz neredesiniz sorabilir miyim?

Şu nameyi size gönderen Rabbinizin kelamını merak mevzunda

neredesiniz?

Aziz Müslüman!

Dilin hakkını vereceksin.

Malayaniyattan sakınacaksın.

Rabbe ulaştırıcı, götürücü seni gönül hayatınla bütünleştirici şeylerin

içinde var olacaksın.

Rabbini gamzetmeyen, Rabbin adına bir mana ve bir

hakikat ifade etmeyen, Rabbin kelamından dem tutulmayan bütün

sözler malayanidir.

Bütünü füzuliyattır.

İnsan konuşmak için konuşmaz.

İnsan konuşması gerektiği için konuşur.

Rabbini anlatmak için konuşur.

Milletin bütünlüğü istikametinde konuşur.

Vatanın muhafazasına matuf orada dilbaz kesilir konuşur.

Ve dilbeste olduğu hakikattan ötürü konuşur.

Malayaniyattan iştinap edeceksiniz.

Uhud'da Resul-i Ekrem Aleyhisselatu Vesselam'ın uğrunda,

16-17 yaşında şehit olan çocuk oraya doğruçlu

gelirken bağrına taş bağlamış olarak gelir ve kanını

Resul-i Ekrem'in uğrunda oraya döker.

Resul-i Ekrem onun için ne biliyorsun belki

malayani konuştu cennete giremez dersem, sen ve ben

bu mevzuda ciddi endişe içine girmeli ve endişe

etmeliyiz.

Bu mevzuda bize istikamet ihsan eylesin.

Resul-i şeylerden iştinap edeceksin.

La hayra fi kafirin min necvahum illa men

emara bi sadakatin ev ma'ruh.

Ben herhangi bir mesnede dayanmadan konuşmuyorum.

Çünkü o da boşboğazlık olur.

Rabbim beni dilimden asar.

Rabbim kelamı kadiminde buyuruyor ki, la hayra fi

kafirin min necvahum.

Sağda solda fısıldaşa durduğunuz şeylerin çoğunda hayır yoktur

onların.

İlla men emara bi sadakatin ev ma'ruh.

Ancak sadakayla emretmem.

İşte bunda hayır vardır.

Ma'ruh ile emretme ancak bunda hayır vardır.

Siz sıdkın sadakatin timsali olacaksınız.

Sözünüzde ve malınızda verici olacaksınız.

Ve bunu anlatıcı olacaksınız.

Ma'ruhı emredeceksiniz.

İşte bunda hayır vardır.

Bunun dışında sağda solda yaptığınız fısıldaşmaların hiçbirinde hayır

yoktur diyen Rabbim bunu anlatıyor.

Ve füzuliyet karşısında Resul-i Ekrem o kadar

hassas, o kadar titizdir ki.

Mutarrif ibn-i Abdullah ibn-i Şikhir, Huzuru

Risalet Benahiyye gelince cemaatimizden bir kısım kimseler koştular.

Resul-i Ekrem gibi bir kahmeti bağla karşısında

dilsizler dile gelir.

En ebkem kimseler şair kesilir.

Söz konuşmasını pek bilmem.

Fakat onun hayali bile beni geveze kılacak şekilde

içimde bir heyecan uyarır.

Niceleri en güzel şiirlerini onu met etme, vasfetme

istikametinde vermişlerdir.

İmam bu seyriyi şairlerin üstüne çıkaran, onun sözlerinin

onun beyanı içinde ona ait sözlerin onun beyanı

içinde bulunma olmuştur.

Ve her sahabi Resul-i Ekrem'i görünce

bülbül gibi dile geliyordu, konuşuyordum.

Zira maddi istikametin muazenenin yanı başından, vücudundaki ölçü

ve muazenenin yanı başından simasının gamzettiği hakikat vardı.

Acı bir tebessüm muttasıl cehresinden çiziliyordu, hissediliyordu.

Rabbin huzurunda duruyor gibi bir hava estiriyordum.

Onun huzuruna gittiğiniz zaman, atmosferine girdiğiniz zaman ilahi

alemden meltemlerin kâküllerinizi karıştırdığını hissediyordunuz.

Onun için Mutarrif İbn Abdullah diyor ki arkadaşlarımızda

koşarken öylesine kendilerinden geçmişlerdi ki şöyle diyorlardı, hepsi

bir ağızdan.

Ente seyyiduna, ente validuna, ente efdaluna, ente alana

alina, ente lecnetul hurra, ente ente diyorlardı.

Sen efendiler efendisi efendimizsin.

Sen anamız babamızsın ondan daha artıksın.

Sen afdalımızsın.

Sen azizimiz ve alamızsın.

Sen pırıl pırıl parlayan şusun busun.

Sen sen diyorlardı.

Allah Resulü ya eyyühennaz velâ tekûlü kavlekum hâzihim

velâkin kûluhâ kezem feinneşşeytâne yuhavviyennekum ey insanlar siz

bu dediğiniz lafları demeyin.

Zira korkuyorum ben şeytan sizi baş aşağı getirebilir.

velâ yehviyennekum şeytan dediğinizi deyin bunları demeyin.

Şeytan sizi baş aşağı getirir.

Ve bir başka yerde sen efendimiz deyincem, efendimiz

Allah'tır buyuruyordun.

Sen Allah'ın dostusun deyincem Halilurrahman Allah'ın

dostuydu diyordum.

O bu türlü füzuli saydığı şeylere karşı reaksiyon

gösteriyordu.

Ha sakın diyordu.

Benim hakkımda methusenada bulunurken dahi, Buhari Müslümin rivayet

ettiği gibi Hristiyanların hazreti Mesih hakkında ifrat ettikleri

gibi ifrata sapmayınız sakın diyordum.

Ben Allah'ın Resulüyüm.

Muhammedur Resulullah.

O şanı yüce şerefli bir peygamberdi.

Ama biz hiçbir zaman inşallah ifrata sapıp ona

ülhiyet ispat etmeyecek.

Onun hakkında hülül ve iddiada kail olmayacak.

Şerefi ne kadar yüce olursa olsun onun en

yüce tarafı Allah'a kul olmasında ve onun

da bunu kabul etmesindedir.

Davranışlarıyla da bunu ifade buyuruyordum.

Bağdaş kurmuş haşa besatet ondan çok uzaktır.

Basit bir insan gibi bağdaş kurmuş öyle yemeğini

yiyordum.

Yanından geçen bir tanesi köleler gibi oturuyordu deyince

evet ben Allah'ın kuluyum buyuruyordum.

Muhammed Allah'ın kuludur.

Kamet-i balası yükseldikçe etrafında bir devlet teşekkül

ettikçe halk onu omuzlarında gezdirdikçe onun tevazuğu artıyor

ve mahviyeti artıyordu.

Adeta kendi bendelerine ve kullarına kul oluyor onlara

hizmet ediyordu.

Resul-i Ekrem dilde malayaniyattan ve füzuli konuşmadan

kendi cemaatini men ediyordu nefret ediyordu.

Bu dilde bir bakıma bir ifrattır.

Ama hak ve hakikata tercüman olmamaya gelince o

ise bir teflittir.

Hazreti Muhammed yücedir sallallahu aleyhi ve sellem.

Hakkında ve ma erselnâke illâ rahmeten lil âlemin

nazil olmuştur.

Sen alemlere rahmetsin ve Ehlullah'a şu sözü

söyletmiştir.

Olmasaydın eflak olmazdı Habibi Zişan'ın.

Bütün gökler ve yerleri Allah yaratmazdı.

Zira sen müseffasın.

Süt senin için kaynatıldı.

Kaymak olan Hazreti Muhammed meydana gelsin diye.

Bu kainatlardaki var olma sancısı senin için çekildi.

Kainat ağacı başında Hazreti Muhammed meşhur olsun diye.

Kainata bir ağaç nazarıyla bakılırsa sen o ağacın

meyvesisin.

Söyleyeceğim bunu.

Çünkü bunu hakikat emrediyor.

Çünkü Hazreti Muhammed aleyhissalatu vesselam hakikaten böyleydi.

Çünkü biz onu vasfedemeyiz.

Onu vasfeden dedi ki kelletil ensunu kableke ve

ba'deke.

Kesem ederim.

Senden evvel de senden sonra da senin hakkında

zenilmet etme yoluna koyulanların dilleri yoruldu da hakkında

yine bir şey söyleyemediler diyordu.

Zira Kevney'nin, Acem ve Arap'ın Ferike

'nin seyidi olan Hazreti Muhammed aleyhissalatu vesselam'ı

biz methusena edemeyiz, dile getiremeyiz.

Doğru söylüyordu şair.

İşte bu ise sırat-ı müstakimdir.

Aleyhissalatu vesselama karşı dilimizi tutamayız.

Dini mübini İslam karşısında dilimizi tutamayız.

Bir yönüyle dilimizi tutacak fakat bir yönümüzde hakikate

tercüman olmak suretiyle sırat-ı müstakiminin ölçüsünü vermeye

çalışacağız.

Dilin başa getirdiği hususlardan bir tanesi de batıldır.

Batıl.

Bütün müesseseleriyle batıl.

Meclislerde konuşulan batıl sözler.

Rabbe ait olmayan küllü ma yüşkülüke enillah fehuve

dünya.

Rabbinden seni alıkoyan her şey dünyadır.

Bu manada dünyaya bakmam.

Meclisleri işgal eden batıl.

Şehevi hisleri tehhic eden batıl.

Batıl duyguları ve batılı tasvir eden batıl.

Hayallerde fısık gam zettiren batıl.

İnsanlarda fesat düşüncesini meydana getiren batıl.

Romanlarıyla batıl.

Tiyatrolarıyla batıl.

Piyaslarıyla batıl.

Fıkralarıyla batıl.

Yalan şiirleriyle batıl.

Meclislerimizin mülevvesatı batıl.

Hakikata dayanmayan batıl.

Nesli ateşe gidiyor gibi.

Ateşin içine salan kelebekler gibi ateşe salan batıl.

Hazreti Muhammed Aleyhisselatu Vesselam'ın arkadan tutuyor olmasına

rağmen halkı ateşin içine salan batıl.

Bütün şenaat ve denaatiyle batıl.

Allah Celle Celaluhu baş aşağı cehenneme giden, camileri

dolduran cemaatten bir kısmına soruyor.

Me selekekum fii sakar.

Sizi bu sakara sokar ne idim?

Allah'ın kafire sormaz.

Allah Celle Celaluhu'nu kafire sormaz.

Haşa.

Kafire sorması bunun abes olur.

Kafir küfrünün muktazası sakara girecektir.

Fakat imanın neşvesini tadmış bir insan.

Yeniden döneklik yapmışsam o bezmin hakkını verememişsem Rabb

'in huzurunda duruş adab ve keyfiyetine riayet edememişse

soru ona sorulur.

Me selekekum fii sakar.

Sizi sakara sokar ne idim?

Lemlekum minel musallin.

Ubudiyet hakkını vermiyorduk.

Kemerbesteyi ubudiyet içinde kıyam durmuyor.

Rükuya gitmiyor.

Yüzümüzü yere koymuyorduk.

Camiye gelmiyorduk.

Mağrur ve mütekebbirdik.

Yüzümüzü yere koymak gururumuzu kırıyordu.

Tecde etmiyorduk.

Namaz kılmıyorduk.

Velem nekunu miskin.

Fakir ve muhtacın imdadına da koşmuyorduk.

Cimriydik.

Tavahsut da etmiyorduk.

Başkasına da ver demiyorduk.

Alemin elinden tutmuyorduk.

Onların eksik ve gediğini gidermeye çalışmıyorduk.

Bunlar benim size arz ettiğim hususta alakalı değil.

Dört mevzudan bu ikisi değil.

Vekunna nehudum el haidin.

Biz ehli batıl ile, ehli butlan ile batakçılarla

düşüp kalkıyorduk.

Onlarla beraber oturup kalkıyorduk.

Sabah laklak içindeydik, akşam laklak içindeydik.

Roman okuyor, roman konuşuyor, roman düşünüyorduk.

Olmamış, gereğen etmemiş yalanı biri yazmıştım.

Ve bu yalanı beş bin, on bin teksil

etmiştim.

Bu defa o yalancının dili on bin dil

haline gelmiş kendi hesabına yalan söylüyordum.

O yetmiyormuş gibi biz de o yalanı almış,

teksil ediyor, çoğaltıyorduk meclislerimizde.

Yalan piyaslar yazmışlardı.

Ahlakı dinamitleyen, milli haysiyetimizi yerle bir eden, İslami

gururumuzu rencide eden ve Kuran'ın dibine yerleştirilmiş

dinamit sayılan ahlaksız şeyleri okuyorduk.

Onu yazan ve meydana getiren bin tane dille

şeytan gibi ifsadat için sahneye çıkmıştım.

Biz de aynı şeyleri teksil ediyor, ona yardım

ediyorduk.

İşimiz batakçılarla beraberdim.

Kahvelerde hikaye dinliyorduk.

Batakçılarla beraberdik.

Oralarda yalan atan insanların sözlerine kulak veriyorduk.

Batakçılarla beraberdik.

Resul-i Ekrem aleyhissalatü vesselam'a Kuran-ı

Kerim katli olarak, ...

...

Başka bir söze geçmedikten sonra sen de onlarla

beraber olursun.

Bir mecliste din hafife alınacak.

Bir mecliste iman aleyhinde sözler konuşulacak.

Bir mecliste iffet ve namus paymal anlatılacak.

Bir mecliste yalan revaç bulacak.

Hiyanet mültezem olacak.

Her yerde hak meçhul kalacak.

Ve sen de bir mümin olarak orada oturacaksın.

Sen de onlardan olursun diyor.

Aziz Müslüman bu da batıldır, batılın bir yönüdür.

Ve Kuran kemale hassasiyetle mümini batıldan iştinap ettiriyor.

Sakın diyor batıla, batıla saplanmam.

Sen Kuran düşün, Kuran konuş, Kuran tefekkür et.

Kuran'a göre her meseleni yap ve kainata

eşya ve hadiselere Kuran adesesiyle bak.

Sen kendi düzenini ona göre yap.

Ferdi düzenini ailevi düzenini ona göre kur.

Huzur içine girecek ve mesut olacaksın.

Bir Kuran hayatı ikamet.

Kuran hayatı Kuran atmosferi içine gir, mesut ve

bahtiyar olacaksın.

Rabbim bu ulvi havaya muhtaç.

Insanımızı bu havayla serfiraz ederek mesut ve bahtiyar

eylesin.

Batılın bir yönü de mira ve kitaldır.

Günümüzde materyalist felsefenin terviç ettiği dialektik felsefen her

meseleyi dedikoduyla halletmem.

Ve dedikoduyla kitlelere hakim olmam.

Dedikoduyla kitle ruh aleti meydana getirmem.

Yalanı ve tezbiri hak dahisaysa saydığı batıl dava

uğrunda caiz görme makyavelist hareket etmem.

Hak ve büyük davanın vesilelerini batıl olarak kullanmam.

Ve böylece Müslümanlıktan inhiraf etmem.

Hazreti Muhammed aleyhissalatü vesselamın yolunun dışında Hazreti Muhammed

aramam.

Sokağa döküleceksin.

Efkar amme meydana getireceksin.

Bir hava estireceksin.

Diyalektik yapacaksın.

Batılı hak göstereceksin.

Gönüllerde heyecan uyaracaksın.

Gençliğin heyecanından istifade edeceksin.

Varsın o gençler namaz kılmasın.

Varsın alınlar kirli olsun.

Varsın vicdanlar tersi olsun.

Varsın kordonlar da kızlara flört yapsın.

Varsın iffet mevzuunda hassas olmasın.

Ne olursa olsun beni yükseltecek mevkiye, vesile ve

vasıta isem bunu yapıyorsa vazifesini yapıyor.

Günümüzde geliştirilen komünizmanın geliştirdiği felsefedir.

Yudum yudum Müslüman delikanlı da içtim.

O da sarhoş oldum.

Zira Resulü Ekrem buyuruyor ki sallallahu aleyhi ve

sellem.

Yeryüzüne ahir zamanda bir duman işgal edecek.

O kafirleri öldürecek, müminler de zükkam olacak, baş

ağrısına tutulacaklar.

Bu korkunç fırtına, bu korkunç afet komünizmadır.

Bu kendi yeyip bitirdiğini yeyip bitirdi fakat felsefesini

de zavallı ve çok gafil çoluk çocuğun eline

sermaye olarak bıraktı.

Diyalektik felsefe.

Camiye davet eden de Mars'ın felsefesini kullanıyor.

Kiliseye davet eden de Mars'ın felsefesini kullanıyor.

Mars'a davet eden de Mars'ın felsefesini

kullanıyor.

Hazreti Muhammed'in düşünce dünyası yok müminin kafasından.

Mücadele veren hiçbir mümin delikanlı Hazreti Muhammed'i

bilmiyor.

Vallahi billahi magazi okumamış Hazreti Muhammed'i bilmiyor

sallallahu aleyhi ve sellem.

On üç sene ne yaptım?

On beş sene ne yaptım?

Kemmi ve keyfi buğzları içinde Müslümanlar başkalarıyla belli

münasebetler tesis ettiğinde ne yaptı bunu bilmiyor.

Kasemle teminat veriyorum.

Meselenin ağırlığına benim kasemim ne getirir ne getirmez.

Beni tehliçkeye atıcı itibariyle atıcı olması itibariyle benim

için çok mühimdir.

Zira füzuli yerde vallahi billahi demek de insanı

baş aşağı götürür.

Ama içimi yakan bir husus vardır.

Gafil bir gençlik vardır benim gibi gafil.

Hazreti Muhammed aleyhisselatü vesselamı bilmeyen bir gençlik vardır.

Mars meselelerini sokakta geliştirmiş yazı yazarak.

Siz de öyle yapacaksınız.

Ama bu gafil düşünmemiştir ki Hazreti Muhammed aynı

yola hiç başvurdu mu?

Ejdad Osmanlı başvurdu mu?

Selçuk'u başvurdu mu?

Şayet onlar başvurmadıysa yol yöntem odur.

Şayet onlar başvurmamasına rağmen onların yolunun dışında yol

arıyorsa onları gafletle ittiham etme manasına gelir ki

küfürdür ve küfrandır.

Küfür ve küfran içinde olanın bu memlekete ve

bu vatana getireceği hiçbir şey yoktur.

Hafızan Allah'u eyyakum.

Aziz Müslüman.

Dialektik felsefe yedi bitirdi.

Elli defa kalbim titriye titriye huzurunuza çıktım.

Hak ve hakikati anlatırken sadece kafaları izah etme,

istihdaf etmeyin dedim.

Fertlerin sesini sözünü keseceğiz diye konuşma yoluna girmeyin.

Rabbimin bunda rızası yoktur.

Suni atmosferler meydana getirme yoluna girmeyin.

Kitle ruh haletiyle meselelerimizi halledeceğiz demeyin.

Tabanca korkusuyla milleti arkanızda toplamayın.

Başkalarına çamur atmakla cemaat teşkil etme yoluna girmeyin.

Hazreti Muhammed'in yoluna girin.

Sırat-ı müstakime girin.

Allah sizi sevdirecek.

Bugün olmasa yarın size hüsnü kabul vaz edilecek.

Allah'ın tevfikü inayetiyle hak yerde kalmayacak evci

kemale çıkacaktır.

Mira ve cidal insanımızı yedi bitirdim.

Diyalektik felsefe insanımızı yedi bitirdi tükettim.

Batıl her yerde merduttur.

Ve batıl her yerde iltifattan mahrum bırakılmaya değer

şeydir.

Binaenaleyh mümin batıldan iştinap edecek.

Meselelerini anlatıyorsa gönül eri olarak devreye girecek.

Kafasını kullanacak fakat kafası gönlünden iler olmayacaktır.

Gündüz meseleyi anlatıyorsa gecesi de kaim olacak.

Eğer gecesinde seccadesinde onun teheccüd namazı yoksa iki

damla gözyaşı yoksa rica ederim riyakarlık yapıp da

ben mürşidim mübelliyim demesin halkın içine çıkmasın.

Elli defa elini kaldırıp gece göğsüne vurmamışsa ah

riyakar niçin halk içinde derviş görünüyorsun da senin

gecen ölüdür değil dememişse istirham ederim.

Mürşit mübellik ve mücahit edasıyla ortada dolaşmasın.

Zira bu millet suniliklerden boğulmuştur artık.

Artistik davranışlara ihtiyacı yoktur bu milletin.

Gönül eri olan insanlara ihtiyacı vardır.

Kafası kadar kalbide uyanık.

Duyguları da o nispette uyanık.

Gecesi gündüzünden daha aydın ve gündüzü baharın veya

haşrin baharından daha aydın.

Rabbim bu zümreye bizleri ilhak buyursun.

Bu mevzuda diyeceğim şeyler vardı aziz Müslüman.

Ezanı Muhammed'i aleyhissalatü vesselam okunduğu için uzun

boylu duramayacağım.

Misaller verecek, meseleyi şerh edecektim.

Fakat önümüzdeki derste bıraktığım yerden devam ederim.

Günümüzün hususlarından bir tanesi bizi bitiren hususlardan bir

tanesi batıl ve batılın envaından bir tanesi de

miravecidadır.

Münakaşa yapma, münakaşa yapmak için münakaşa yapmam.

Gazetelerde tutuşup birbirine ver yansın etmem.

Kitaplarda birbirine ver yansın etmem.

Oturduğumuz meclislerde başkalarını karalama, çamur atma, birbirine ver

yansın etmem.

Cemaatların kusurlu taraflarını alma, serrişte etmem.

Onları yıkma ve onların yıkıldığı yerde kendi varlığını

kurmaya çalışmam.

Günümüzün hasta felsefesinin tezahürleridir bunlar.

Marxist ve materyalist felsefenin tezahürleridir.

Cami içinde dahi bu vardır.

Camiyi tenzih ederim, cemaatı da tenzih ederim.

Rabbim bizi Muhammed'i olmayan yoldan muhafaza buyursun.

Hakikati Ahmedi aleyhissalatü vesselama gönüllerimizi aşina eylesin.

Bununla bizi bermurat ve berhudar eylesin.

Sizi de tarihi müstakimde kaim ve daim eylesin.

Hazreti Muhammed aleyhissalatü vesselamın yolundan dilinizi Kur'an

'a tercüman kılsın.

Allahü Teala'yle Fatiha.

Eşhedü en la ilahe illallah ve ahdehu la

şerike lehu ve la nazire lehu ve la

müthale lehu.

Ellezi la ehsi senaen aleyh.

Kema esna ala nefsih.

Azze caruhu ve celle senauhu ve la yuhzemü

cünduhu ve la yukhlefu aduhu ve la ilaha

gayruhu.

Ve eşhedü enne seyyidena ve senedena ve mevlana

Muhammeden abduhu ve resuluhu.

Essebikü ile lena min nuruh.

Ve rahmetün lil alemine zuhuruh.

Sallallahu teala aleyhi ve ala aleyhi ve evladihi

ve ezmecihi ve eshabihi ve etbaihi ve ahvadiye

cema'in.

Amma ba'du fe ya ibadallah.

Tekullaha teala ve ati'uhu.

Ve kad kala allahu teala fi kitabihil kerim.

Euzübillahimineşşeytanirracim bismillahirrahmanirrahim.

İnneme almü'limune allezine iza zikre allahu ve

cihet huluhuhum.

Ve iza tüliyet aleyhim ayatuhu zadetüm imanam ve

ala rabbihim yetevekkaluhum.

Ve kala fi ayetin agharı.

Ve allezine iza zikru bi ayati rabbihim lem

yekirru aleyha sümme ve ulyana.

Ve allezine yekulun rabbena heblena min ezvajna ve

zülyatina qurre te'aun.

Ve calna lil mutteqine imama.

Ula'ike yüczevna l-ghurfete bima sabaruhu.

Ve yülekkavun fiyha tahiyyata ve selama.

Halidine fiyha hikmet müstekarru ve mukama.

Sadakallahu l-azim.

Ve bellâna resûluhum nebiyyül-hâşimiyyü'l-kerîm.

Muhterem Müslümanlar, Müslüman bir gönül eridir.

Müslümanı tanımak isterseniz, onu kendi davranışları içinde aramak

lazımdır.

Mümin, kendi davranışlarıyla kendisine mümin dedirten kimsedir.

Gönlü aydın, içi aydın, duyguları hüşyar, kafası işleyen,

terkip kabiliyetinde insandır.

Rabbi hesabına ondan gelen fermanları dinlediği zaman körler

sağırlar gibi onun üzerine yan gelip yatmaz.

Rabbin beyanı diye gerekli tazimat ve tekrimatı gösterir.

Rabbinden gelen her şey pratikte ve hayatta hemen

onda makes bulur.

Sözünden daha çok o yaşar.

Yaşadıklarına yer yer tercüman olsa bile fakat yaşadığı

dediğinden daha çoktur.

Bu devran o türlü müminlere şahit olmuştur ki

bütün hayat boyu söyledikleri söz, bütün cümleleri toplasanız

mümin olduktan sonra beş yüz cümleye varmaz.

Fakat öyle şeyler yapmışlardır ki binlerce mücellet kitabı

bir araya getiren insan onun aşrı mişarına varacak

şeyi yapamamıştır.

Bana bir mümin kalsın da Mus'ab ibni

Umeyr'in beş yüz kelime söylediğini söylesin.

Mağaziden siyerde bu mevzuda bir şey bulamayacak bana

anlatamayacaktır.

On sekiz yaşında düğün evine girer gibi Müslümanlıkla

zifaf olan Mus'ab bin Umeyr on sekiz

yaşından sonra vefat edeceği ana kadar bütün hayat

boyu konuştukları şeyler beş yüz kelimeye varmıştır diye

bana birisi çıksın da söylesin.

Ben kendi beyanlarımdan vazgeçeceğim.

Hakikat erleri davranış erleridir.

Hakikat erleri fikir erleri ve fikrini yaşayan hakikat

erleridir.

Biz davranışlarımızla müminiz.

Davranışlarla mümin olmayı bıraktığımız günden bu yana da

derbeder ve perişan bulunuyoruz.

Müslümanlığı tebtebeli ve muhteşem sözler içinde çağım satarcasına

başkalarını anlatmaya kalktığımız günden bu yana nefsimize anlatmayı

terk ettiğimiz günden bu yana ona çekidüzen verme

işini hulesini bıraktığımız günden bu yana berbat ve

perişan olduk payimaliz.

Ayaklar altındayız.

Müslüman davranış insanıdır.

Bana bir müslümanın namaz kılarken secdede iki defa

inlemesi bir nasihatçının elli defa beni kükretmesinden çok

daha fazla tesir icra eder.

Bana bir müminin Rabbin huzurunda inanmışsa yüzünde göstereceği

hiç mizahı çok daha fazla mehsil olacaktır.

Ben ehlullahdan hakikat erlerinin huzurunda oturdum.

Ehlullah meclislerinde bulundum omuzlarımı okşadılar çocukken.

Fakat Rabbimin adını peygamberimizin yüce ismini duyduğu zaman

ıçkıra ıçkıra ağlayan ümmi ninemin bana verdiği dersi

veremediler.

Çünkü o Rabbimin adını duyduğu zaman bulgur gibi

kaynıyordum.

Hazreti Muhammed dendiği zaman rengi sararıp soluyordum.

Ve ben endişe ediyordum, başını secdeye koy da

kalkamaz bu kadın diye.

Bir ümmiye kadar nasiha olamadılar, vaiz olamadılar.

Ben kendi cemaatime nasih ve vaiz olamadıysam iç

boşluğundan ve kokluğundan, gönülleri olamayışımdan yoksa bu kadar

ehlullah geçinen insanlar var.

Nerede müslümanlık bu vatanda?

Demek ki içlerde kofluk var, boşluk var.

Demek ki biz hak ve hakka tekameti kıymetine

uygun tercüman olamıyoruz.

Olsaydık böyle mi olurdu bu vatanın hali?

İç sesimizi duyuramıyoruz.

Gönül heyecanımızı onların vicdanlarına duyuramıyoruz.

Çünkü onlardan mahrumuz.

Bu mevzuda hirbani olduğumuz için hirbanilik bütünüyle içtimai

hayatımıza aksetmektedir.

Biz bağışlayın bir yığın laf azanından ibaret.

Bir yığın diyalogdan ibaret.

Bir yığın felsefi diyalektik yapan gafillerden ve nadanlardan

ibaret.

Bir asır çeyrek asırdan bu yana sizi ifade

eden aldanmış kimseleriz.

Aldattık, hakikat eri olamadık.

Ve yığın yığın kurban verdik.

Bir kurbanla bu millet hallolurdu, yığın yığın kurban

verdik.

Hevesine kurban gidenler.

Midesine kurban gidenler.

Barzağına kurban gidenler.

İkbaline kurban gidenler.

Debdebeye kurban gidenler.

İhtişamın kulu ve kölesi olanlar.

Size nasihat edenler.

Bizim gibi gafiller.

Size hakikat adına tercüman olamadık.

Müslümanlık bir haldir.

Müslümanlık bir havadır.

O havayı estirebilirseniz gelir insanlar.

Bırakın yalanı ve kizmi.

Bırakın davranışlarınıza kiz sun iliyim.

Siz davranışlarınızı hakikat gamz edin.

Söz söylemeye lüzum yok.

Göreceksiniz bir hale gibi insanlar etrafınızda toplanacaktır.

Musab, Musab dediğim için onu anlatayım.

Elli anlattımsa elli birinci olsun mazur görün.

Resul-i Ekrem bezmine girmişti bu bir delikanlıydım.

Hevesatını aşacağı günde girmiştim.

Anası her gün beklerdi kapıyı açardı.

Saçlarını okşardı Musab'ım derdi.

Tüyden döşekler altına sererdi.

Şimdi mi kahvaltı yaparsın oğlum sonra mı yaparsın

derdim.

Hayat kendisine güldüğüm.

Ve hayat bütün rehavetiyle çepeçevre kendisini sardığım.

Rehavetin bir atmosfer halinde kendisini boğacağı zaman birdenbire

Musab Habbab bin Eret vasıtasıyla Resul-i Ekrem

'in sesini ve soluğunu duydu kulağından.

Beyninden vurulmuş gibi İbni Erkam'ın evine koştum.

Gün o gün ondan sonra da bir daha

ayrılmadım.

Sessiz samit infiali içindem.

El pençe divan duruyor delikanlı Resul-i Ekrem

'i dinliyordum.

Söz yoktu ondan.

Bir gün Resul-i Ekrem sallallahu aleyhi ve

sellem Habeşistan'a git dediyse gitti vazife yaptım.

Hristiyanlar için de icraî faaliyette bulundum.

Kur'an konuştum.

Kur'an düşündü Kur'an'a tercüman oldum.

Kur'an koktu Kur'an aksettim.

Ve hasbili içinde yine postuna sarılın.

Yumuşak döşekleri önüne inip kalkan sofraları terk etmiş

bu feragat sahibi insan.

Mekke-i Ükerreme'ye dayanamadı döndüm.

Medine'ye hicret fermanı çıkınca bu defa da

oraya hicret ettim.

Ana, yurt, yuva, yumuşak döşekler ve sofralar her

şey terk edilmişti.

Yine samit infiali içinde böyle duruyordum.

Mescid-i Nebevi kerfişten yapılmış duvarlarıyla kurma elyafıyla

kapanmış tevanıyla kurma sütunlar ve direkler üzerindeki kaideleriyle

basit Mescid-i Nebevi maddi yapısı itibariyle bu

kadar mukassit fakat arş-ı azam kadar âli

Mescid-i Nebevi sallallahu aleyhi ve sellem Resul

-i Ekrem bu mescitte parmağını kaldırıyor musabı gösteriyor.

Şunu görüyorsunuz diyor Mekke'de gezerken pancurlar açılırdı da

kadınlar buna bakarlardı diyor.

Sokakta o gezerken herkes arkasına düşerdi.

Hayatında bir rahat ve rehavet vardı.

Ve şu haline bakın elbise bile kalmamış sırtında

bir posta sarılmış burada duruyor.

Emir bekliyordu emir ver de yapalım.

O hep verilen emirleri samit infiali içinde yapmış.

Nihayet Uhud Sarpına kadar Sarp Kayası'na kadar

gelmişti.

Öyle çetindi ki orada bir mücadele verecek ve

iradenin bir hakkın iradenin bir hakkın davasına dem

tutacak ve dil besli olacaktı.

Resul-i Ekrem sallallahu aleyhi ve sellem'in

hırkasını sırtına taştı.

Teberriken ehlullahdan birinin cübbesini sırtına geçiren mürit gibiyim.

Resul-i Ekrem'in cübbesini sırtına taştı.

Taktı uçuyor gibiydi.

Kanat almış uçuyor gibiydim.

Yine sessizdim.

Yine samit infiali içindeydim.

Ancak Resul-i Ekrem'e kalkı binen kılıçlar

orada Resul-i Ekrem'e varılmaz olduğunu musabı

görünce anlayıverdiler.

İbni Kamiye üzerine yürümüştüm.

Kılıçlarla onu kudarken Resul-i Ekrem'i aşmaya

doğru geçerken sessiz adam ateş kesilmiştim.

Kol böyle gidiyordu yine kalkıyordum.

Böyle kesiliyordu yine kalkıyordum.

Bu kol da düşüyordu yine.

Boynu kalınca da sonra boynuna kılıç darbesi inince

bir buk kaldı diyordum.

Ve yere kapanırken de sessiz yine yüzünü kuma

gömüyordum.

Resul-i Ekrem sallallahu aleyhi ve sellem'i

başına getiriyor bir hocamız.

Onun başında konuşturuyor.

Anlıyor musunuz musab niçin yüzünü sakladı?

Niye kimseye yüzünü göstermek istemedi böyle?

Bilemeyiz ya Resulallah.

O kendisi de benim önümde bir sütlü olarak

yıkıldıktan sonra bana bir şey olacağını düşündü bir

şey yaparlar diye düşündüm.

Ve kendi kendine düşündü benim gözüm göre göre

Resul-i Ekrem'e bir şey yaparlarsa kolum

yok ki kılıç kullanayım kolum yok ki sancak

tutayım başım yok ki kalkandır diye ben bu

halimler Allah'ın huzuruna gidersem Rabbim bana derse

ki Musab Resulullah'a dokundular sen nasıldın derse

ben ne derim onun için yüzünü saklıyordu diyorum.

Sessiz insan dağ kadar iş yapıyor Musab'ın

işini kaftağına yükleseniz eritir kaftağını.

Yirmi beş yaşındaki delikanlım daha bıyıkları yeni terleyen

delikanlım Kur'an bana omuz ver dediği delikanlım

lebeyk deyip Kur'an'a omuz vermeye koşan

delikanlım Resul-i Ekrem Aleyhisselatu Vesselam'ın önünde

yine sessizliği içinde yıkılıp gidiyor onda laf ve

laf azanlık yok onda davranış var yapayım da

müslümanlık nasılmış görsünler işte onu yapıyor mümin onu

yapacaktır aziz müslüman bu da değil meselem davranışlarla

hiç heyecan eylem ve gönülden meseleye dilbest olmakla

iktiza ettiği yerde haysiyet ve namus her şeyi

uğurda dökmekle ikbal hırsı bizi öylesine kıskıvrak sıkıştırmış

ki bir cephe teşkil eden inkarcılık karşısında ilhat

karşısında bu vatanın birliğini ve muhafazasını üzerine birbirlerini

vuruyorlar demek ki gönüllerde Allah ve Resulullah yok

demek ki Kur'an'a dilbest olma yok

demek ki davranışlarda müslümanlık yok ve beni dilgir

ve tedirgin eden kendi cemaatimin bu hal ve

bu vaziyetidir bunlar da benim gibi kof yetişecek

boş yaşayacak beyhude bir vebali sırtlarında taşıyacak ve

baş aşağı yıkılıp gideceklerse selam sana ya Resulallah

iş bitti diyeceğim ben bu işi götürecek erler

hakikat erleri kalmadı silahla iş yapacak lafazan ve

gevezeler var sokaklarda işi duvarlara yazı yazmaya döken

bir kısım gafil ve nadanlar var sokaklarda bununla

kendi milletlerine ve vatanlarına bir şey yapacaklarını zanneden

gönülden mutluluklar var sahnede iş bitmiş diyeceğim fakat

Rabbimin rahmet ve inayetinden itizar ediyorum ki bu

meseleye gönül koyacak gönül verecek bel bağlayacak insanlar

ihsan eylesin mütemerrit gönüllerimizi uyarsın hakikati ona duyursun

ve doyursun ve bizi manevi açlıktan halas eylesin

aziz müslüman şunu dil insanı cennete götüren mühim

bir vasıtadır bir vesiledir ve dil aynı zamanda

insanı yerinde tevkif eden bir vasıta bir vesiledir

dil insanı baş aşağı cehenneme götüren bir husustur

yerinde tutulan dil insanı alayiliğini kemalata çıkarır ve

yerinde de konuşan dil insanı alayiliğini kemalata çıkarır

dil Kur'an'a tercüman olursam dil hakikat

adına tercüman olursam o dil insanı alayiliğine çıkarır

ve dil laf azarlıkta kullanırsam diyalektik yaparsam felsefe

ile iştigal edersem aldatmacılıkta yorulursam kitle yapmaya kalkışırsam

o dil insanı baş aşağı insan da en

mübarek huzu budur insan da en berbat edici

batırıcı huzu da yine budur buraya sahip olun

Resul-i Ekrem buyuruyor cennete gireceğinize kefil olurum

bunu güzel kullanın bunu irşad ve tebliğde kullanın

bunu hakikate aşina gönüllerinize tercüman olmada kullanın ben

size kefil olurum o zaman derbederliğinden khalas eylesin

aziz ve şerif eylesin elâ en ehsenel kelamu

ve eblâ en nezzâm kelamullâhi l-melik-i

-l-azîz-i-l-allâm kemâ kâlallâhu tebâreke

ve teâlâ fil kelâm ve izâ kur'ânu

festemhû lehve ensitû leallekum turhamûn Euzubillahimineşşeytanirracîm

Bismillahirrahmanirrahîm Kad aflehal mü'minûn allâzîne hum fî sadâtihim

khâşi'ûn ve allâzîne hum alillaghb-i mu

'rribûn ve allâzîne hum lizzakâti fâilûn ve allâzîne

hum nifrûcihim hâfizûn illâ alâ ezvâcihim ve mâ

meleket-i-ymânuhum fe innehum gheyrum elûmîn fe

men ibtegâ ve râ'e zâlike fe olâ

'i kevmul adûn ve allâzîne hum lâ mânâtihim

ve ahdihim râ'ûn Sadakallâhu'l-azîm Barekallâhu

'l-azîm Elhamdülillah

Elhamdülillâhi hamden kamilînâ kemâ emâr Eşhedü en lâ

ilâhe illallah ve eşhedü enne Muhammeden abduhu ve

resûluhu'l-nebiyyü'l-mutabar Teazzîmen li nebiyyi

'hi ve tekrîmen li fekâmeti şâm-i safiyyi

'hi fe kâlâ Allâhu azze ve celle min

gâidi muhbiren ve amirâ inne Allâhe ve melâiketehu

yûsallûn alen nebiyyih yâ eyyuhel-lezîne âmenû sallû

aleyhi ve sellimuhu teslimû alabbeyk Allâhümme salli alâ

seyyidinâ Muhammedin ve alâ ehl-i seyyidinâ Muhammedin

temâ sallit alâ seyyidinâ İbrahim ve alâ ehl

-i seyyidinâ İbrahim fîl-alemin Rabbenâ inneke hamidun

mecid ve bârek alâ seyyidinâ Muhammedin ve alâ

ehl-i seyyidinâ Muhammedin temâ bârekte alâ seyyidinâ

İbrahim ve alâ ehl-i seyyidinâ İbrahim fîl

-alemin Rabbenâ inneke hamidun mecid ve

bârekte alâ ehl-i seyyidinâ Muhammedin temâ sallit

alâ seyyidinâ Muhammedin Herkes

Nefießen

acizini, fakrını atamayan Allah'ın kulları.

Her halükârda Allah'a muhtaç Allah'ın kulları.

Allah'a karşı gelmekten sakının.

Iktidar dairesi içine girin.

Rabbinize karşı çok saygılı olun.

Rabbe itaat edin.

Muhakkak Allah adaletle emrediyor.

Doğruyu ve dürüstü hayat hayat kılmakla.

Kur'an'ı hayata hayat kılmakla emrediyor.

En geniş manasıyla ihsanla.

Rabbinizi görüyor gibi ona kulluk yapmakla bunu vicdanınıza

ve kalbinize duyurmakla aç gönüllerinizi ve ölmüş hislerinizi

buna doyurup ihya etmekle emrediyor.

Siz onu görmeseniz bilmeseniz dahi o sizi görüyor,

biliyor ve her halinize nikah bulunuyor ya ve

yine en geniş manasıyla yakınlarınıza bir şey vermekle

şu mualla İslam dinin işe bağlaşması istikametinden varınızı

ve canınızı sarf etmekle emrediyor.

Ahlaksızın her çeşidinden gizlisinden açığından büyüğünden küçüğünden dinin

emirlerini tanımayıp başkaldırmanın isyanın her çeşidinden telakkilerin

asırların anlayışının değil Resulü Zişan sahibi Kur'an

'ın çirkin gördüğü şeylerden sizi nehy ediyor.

Böylece size hayır haklık yapıyor.

Daha düşünesiniz kendinize gelesiniz.

Zikzaklar içinde boçalamadan kurtulasınız.

Tariki müstakimi bulasınız.

Emni eman içinde yaşaya ve cennete dahil olasınız.

Akımin salah.

Innes salateten hanil fahşa vel

münkar.

Selamun aleyküm Allah'ın

merhametine mazhar olasınız.