Mektup 108

Aziz, Sıddık, Sarsılmaz, Usanmaz, Çekinmez, Çekilmez Kardeşlerim!

Evvelâ: Bu yaz, derd-i maişet cihetiyle ve bu şuhur-u selâse, ibadet haysiyetiyle bir derece Nurların kitabetine fütur verebilir diyenlere beyan ederiz ki: Bilakis, yazmağa şevk verir ve vermek gerektir. Çünki Nur'un hizmeti; hem maişet, hem rahat-ı kalbe bereketleriyle yardım ettiği gibi; ibadet-i tefekkürî nev'inden olması cihetiyle, mübarek ayların sevablarına büyük yardımı olur.

Sâniyen: Nur'un bir şakirdi bana dedi ki: Geçen sene daha Nurlar bize teslim olmadan ve hususî bir iade neticesinde burada rahmet dahi hususî bir derece tezahürüyle demiştin ki: "Ne vakit tam serbestiyetle Nurlar okunsa ve yazılsa ve bize iade edilse, yağmurla rahmet tam olacak." haber vermiştin. Hakikaten bu baharda hem Asâ-yı Musa her tarafta merakla yazılması ve okunması, hem Zülfikar Mu'cizat yazılmasına şevkle başlanması, bu emsalsiz rahmete bir vesile olduğuna kat'î kanaatım geliyor dedi.

Ben de dedim: Evet çok emarelerle sabit olmuş ki; Risale-i Nur bu memlekete bir rahmettir ve belaların def’ine bir vesiledir. Ve ona hücum edildiği zaman zelzele ve kuraklık başlıyor. Ve âlem-i İslâmı ve zemini alâkadar eden hakikatları neşretmesi.. elbette cevv-i hava yağmuruyla alâkadar olabilir ki, bu sene emsalsiz bir surette taşlar dağlar dahi bahçeler gibi çiçeklerin envaıyla süslenmiştir. Ben de senin fikrine iştirak ederim. Ona söyledim. Umuma selâm.

Kardeşiniz

Said Nursî