Mektup 157

Aziz, Sıddık Kardeşlerim

Evvelen: Kastamonuda, sekiz sene mübarek mahdumu ve merhum refikasiyle Risale-i Nura fevkalâde bir sadakatle çalışan ve kalemiyle Risale-i Nura çok hizmet eden ve çokları Nur dairesine getiren ve hapishanede kendi gibi kahramanlardan olan Sadık Bey'le hem istirahatıma, hem Nur şâkirdlerinin tesanüdüne ehemmiyetli hizmet eden ve Feyzi ve Emin ve İhsan ve Ahmedler gibi has kardeşlerimizle; yine Kastamonuda nurlara hizmet eden "Küçük Şeyh" namında Hilmi Bey bana mektubunda, Nurcu olan refikasının vefatını bildiriyor. O merhume hakkında medar-ı şükrandır ki; bir-iki aydır, dualarımda "Zehralar" dediğim vakit, "Hacerler" de derdim; içinde, o merhumeyi de niyet ediyordum. Vefatını bilmiyordum. Cenâb-ı Hak, ona binler rahmet eylesin ve akrabasına sabr-ı cemil ihsan etsin, âmin!

Sâniyen: Zülfikardaki gayet şirin yazısı, gayet haşmetli tarzı ve pek az yanlışlıkları onu yazan ve çıkarana harika bir yadigar-ı ebedidir. Hüsrevin çok az ve ehemmiyetsiz yanlışlarını çok görmesi ve kendini kusurlu bilmesi onun kemaline, tevazuuna delildir. Evet cetveldeki yanlışlar bir kısmı makineye aittir. Hususan sönük kısmında. Bir kısmıda me'haz olan nüshalara aittir. Pek az bir kısmı hem manasını bozmayan ehemmiyetsiz sehivler Husrev'e aid olabilir. O sehivden mahcubiyet değil bilakis bu azim eserde çok az sehiv büyük bir hünerdir. Hem ben, sabırsızlıkla bu sıhhatli ye dikkatli kalemin çabuk Asa-yı Musa'yı da yazıp makina kahramanlarına versin, çıksın. Bizi çok zahmetli tashihattan kurtarıp o nüshalar bizim bedelimize her yerde tashihata me'haz ve medar olsun diye bekliyorum.

Sâlisen: Risale-i Nur dairesinde bulunan ve bilfiil çalışan hocalardan ve Konya hocalarından başka, sair hocalara, bugünlerde, tashihat yaparken şiddetli bir hiddet bana geldi. Çünki, arabî okumayan Nur şâkirdlerinin fedakarları, arabî bilmemesinden sehivler, hatâlar oluyor. Ben de zahmet çektiğimden, hem eski talebelerimden olan hocalara ve kardeşime, hem şimdiki Ankarada ve İstanbuldaki resmî hocalara bağırarak dedim: “Ey insafsızlar! Neden hem vazifeniz, hem medresenin mahsulü, hem size farz-ı ayn gibi lüzumu bulunan bu hizmet-i îmaniyede bana yardım etmiyorsunuz. Belki de sizin lâkaytlığınızdan çokların çekilmesine sebebiyet veriyorsunuz. İmam-ı Ali'nin (R.A.) ahir zamanın bir kısım hocalarına vurduğu tokattan hissedar oluyorsunuz” diye dehşetli bir itiraz kalbe gelirken, birden, kalbini boz-mıyan hocaları müdafaa etmek için üç mâna ihtar edildi.

Birincisi: Resmen iki büyük merkezde iki hey'et-i ilmiye, beyanı münasip olmayan çok esbaba binaen, her vesile ile, hoca kısımlarını Risale-i Nurdan çekmek için çok vasıtaları istimal ediyorlar. Me'muriyet gibi derd-i maişet belâsıyla biçare hocaları dairelerine çekip, nurlardan uzaklaştırıyorlar. Bîçare hocalar, Nurların kıymetini bilmiyorlar, değil; Belki derd-i maişet veyahut o hey'et-i ulemadaki büyük hocalara itimad edip ve kendi tahsil ettiği ilm-i dinî kendi îmanını kurtaracak derecesindedir zanniyle lâkayd kalıp, ruhsatla amel etmeğe kendine fetva buluyor.

İkinci Mâna: Bu kadar dehşetli bir hücum ve tazyika mâruz kalan Risale-i Nur şâkirdlerini, evham yüzünden, güya Menemen ve Şeyh Said vakıaları gibi bir hâdisenin ihtimali var diye iki defa imha için, hem perde altında eskidenberi düşmanlarım, hem resmen kanun ve idare ve siyaset cihetinde merhametsiz bir surette bâzı erkân-ı hükümetin bizi iki defa hapis ve ittiham etmesi ve resmî ve gayr-ı resmî propagandalarla herkesi bizden ve Nurlardan ürkütmesiyle elbette hassas ve bir derece zaif hocalara ehemmiyetli bir korku verip bir mazeret olur. Onun için, ekseriyet değil; belki yalnız fevkalâde bir cesaret ve gayret taşıyan bir kısım hocalar, Nurlar dairesine girip, girmiyenleri de bir derece afvettirdiler.

Üçüncü Mânâ: Şimdilik te'hir edildi. Mesela: Bâzı hocalar, "Minare kadar yüksek bir adamı", hem "Alnında zahir okunacak bir yazı bulunacak" hem "Birden eli bir su ile delinecek" gibi hakikatin perdesi olan teşbihleri hakikat zannetmek bahanesiyle, Nurun bâzı ihbarat-ı gaybiyesi, sathî nazarlarına muvafık gelmiyor, ona daha yanaşmıyorlar.

Râbian: Cenâb-ı Hakka hadsiz şükür olsun ki, bu zamanda Risale-i Nurda, nokta-i istinad olarak avam-ı mü'mininin en ziyade muhtaç oldukları ve Nurda buldukları öyle bir hakikattir ki; hiçbir şeye âlet olmayacak ve hiçbir garaz ve maksad, içine girmeyecek hiçbir şüphe ve vesveseye meydan vermeyecek ve hiçbir düşman ona bahane bulup çürütmeyecek ve yalnız hak ve hakikat için ona çalışanlar bulunacak; dünya maksadları ona karışmayacak; tâ ki, uzakda olan ehl-i îman, o hakikata ve sâdık naşirlerine tam îtimad edip îmanlarını, zındıkların dinsizlerin, din aleyhindeki dehşetli feylesofların itirazlarından ve inkârlarından kurtarsınlar.

Evet, o ehl-i îman, lisan-ı hal ile diyecek ki: Madem bu hakikati, bu kadar şiddetli düşmanları onu çürütemediler ve itiraz edemiyorlar; ve şâkirdleri, hakdan başka onun hizmetinde hiçbir maksad taşımıyorlar; elbette o hakikat, ayn-ı hak ve mahz-ı hakikattir diye bin burhan kadar delil hükmünde îmanını kuvvetlendirir ve kurtarır; ve "İslâmiyette bir hakikatsizlik mi var?" diye daha evhama düşmeyecekler.

Hâmisen: İki defadır, himmeti uzun, eli kısa Abdurrahman Salahaddin, "Asâ-yı Mûsa"yı ve "Zülfikar" ın bir kısmını Câmi-ül Ezher'e göndermek istemiş, hilâf-ı me'mul olarak, o lüzumlu ve ehemmiyetli yere bâzı esbaba binaen gitmemiş.

kaidesince, belki ben o iki nüshaya bakmadığım ve tashih edemediğim için, o inceden inceye herşeyi tetkik eden ulema heyetine, tam bir tashih gördükten sonra, hem tam Zülfikar ve Asâ-yı Mûsâ beraber olarak gitmek münasiptir diye kalbime geldi. Belki ehemmiyetli ve ulemanın itirazını celb edecek sehivler içinde var. Onun için, o iki risaleyi Salâhaddin bana göndersin ki, ben bakacağım. Sonra, inşaallah, hem tam Zülfikar’ı, hem Asâ-yı Mûsâ ile, hem Tılsım mecmuası ile, ehemmiyetli bir beyanname ile beraber göndereceğiz.

Sâdisen: Sadakati, ihlası, gayreti, ihtiyatından pek ziyade olan has ve fa'al kardeşimiz Mustafa Osman kanaat etmeyerek İsparta tarafının fevkinde Emirdağ ile dahi muhaberesi nazar-ı dikkatimi celb etmiş ki; o mektubunda yazıyor. "Emirdağından gelen bir mektubumuzu açmıştılar." Her ne ise ehemmiyeti yok. Fakat ihtiyat lazımdır. O ve çok fedakar arkadaşları hakikaten Risale-i Nur'a pek büyük bir ciddiyet ve iştiyak ile çalışıyorlar. Mektubunda isimleri bulunan o kahramanlara çok selam ve muvaffakiyetlerine dua ve hizmetlerini tebrik ederiz.

Sâbian: Üstadlarımdan birisi olan Mevlânâ Celâleddin-i Rumî’nin (k.s.) mensuplarından olduğu anlaşılan eczacı Hacı Abdüllatîf’in mektubundan anlaşılıyor ki, bilerek, tam takdir ederek Nurlara hizmet edecektir. Zaten ben bekliyordum ki, Mevlevîlerden bazı Nur kahramanları çıksın. İnşaallah birisi bu olacak. Ona çok selâm ederim. Hususî mektup yazmaya halim müsaade etmediği için gücenmesinler. Orada, Sabri ve mahdumları ve Nur şakirtlerine ve başta Hoca Vehbi Hazretleri olarak hocalarına çok selâm eder ve dualarını bekleriz.

Hasta fakat memnun kardeşiniz

Said Nursi