Mektup 181

Aziz, sıddık kardeşlerim,

Evvela: Şimalin İsveç, Norveç, Finlandiya, Kur’ân’ı mekteplerinde en büyük halâskâr bir kitap olarak kabul ettikleri gibi, şimdi erkân-ı İslâmiyenin birincisi olan Ramazan sıyamını tutmak niyetiyle Câmiü’l-Ezhere “Şimalin pek uzun günlerinde bir çare-i tahfifi ve tehiri yok mu?” diye sormuşlar. Demek Avrupanın yalnız o küçük hükûmetleri değil, belki siyaset mânâsı verilmemek için kendini izhar etmeyen, eskide büyük ve dünyanın yüksek mevkiini tutmakla beraber, gayet dehşetli bir tarzda dünyanın fena ve fâniliğini dehşetli tokatla o yüksek mertebelerin hiçe indiğini görmekle hakikî teselli, yalnız ve ancak hakaik-i Kur’âniyede bulmasıyla, o küçüklerle mânen beraber tahmin edilebilir.

Evet, dünyanın mahiyeti anlaşıldıktan sonra, elbette hayat-ı ebediyeden başka beşeriyetin o inkisar-ı hayal yarasını tedavi edecek Kur’ân’dan başka yoktur.

Sâniyen: Vilayat-ı Şarkiye menfîleri memleketine ve nereye isterlerse idare-i örfiye dairesinin haricine gidebilirler diye kanun çıkmış. İnşâallah bununla bana karşı manasız istibdadları hafifleşecek.

Sâlisen: Ehemmiyetli yeni bir kardeşimizin Sabri Efendi vasıtasıyla bana sorduğu bir mes’eleye dair yazılan parça leffen size bera-yı malûmat gönderildi. Umum kardeşlerimize binler selâm.

اَلْبَاقِى‮ ‬هُوَ‮ ‬الْبَاقِى

Kardeşiniz

Said Nursî