Mektup 127
Aziz, sıddık mübarek kardeşlerim! Vârislerim ve hakiki akrabalarım!
EvvelaMerhum Büyük Ali'nin tam vârisi ve tam bir sistemi ve merhum Abdurrahman'ın tam misli ve halefi ve mübareklerin pehlivanı ve kahramanı Küçük Ali'nin *iki büyük ve pek güzel hediye-i Nuriyesini aldık. Fakat Zülfikar'ın âhirinde Hizb-i Nuriye'nin parçası yazılmamış; o parçayı da o hârika kalemiyle yazsın, bana göndersin.*
Hem Tılsımlı mecmuanın Yirmiikinci Söz’ü Hüsrev’in yazısına benziyor. Demek o da mübarek ve âlî iki Ali’nin fikirlerine iştirak ediyor. Öyle ise ben de iştirak ederim. Hakikaten o mecmua, İslâmiyetteki iman tılsımlarının en mühimlerini hall ve keşf ve mükemmel izah etmiş. Zülfikar ve Asâ-yı Musa’dan sonra makine ile teksir edilse, fakat ona bazı ilâveler olsa ve kısmen ta’dil edilse daha güzel olur. Sizin tensibinize havaledir.
Sâniyen: Benim halim ve vaktim müsaade etmediği için hususî mektublara cevab veremediğimden, yazanlar gücenmesinler. Zülfikar sandığı içindeki güzel mektubda isimleri bulunan Kozca Hatibi ve Ali Osman ve Mehmed ve Sâlih ve Barla ve Bedre ve Eğirdir’deki arkadaşlarına mâşâallah ve bârekâllah deriz ve selâm ederiz. Umum kardeşlerimize selâm.
اَلْبَاقِى هُوَ الْبَاقِى
Kardeşiniz
Said Nursî
Notes
- Hashiya *.Ben Küçük Ali'nin bayram tebrikini ve iki mecmua hediyesini yazan başka bir Ali zannetmiştim. Acaba bu kimdir diye hayret ederdim.↩
- Hashiya *.Memleketimizde medrese talebelerinden birisi bir kitabı bitirse veya başlasa, bir tatlı veya yemek müftihâne veya mahtumâne diye vermek âdettir. Aynen bu kaideyi Kâtib Osman'ın üzümünde gördük. Onun yazdığı Asâ-yı Musa'nın tashihini bitirdiğim aynı vakitte mahtumanesi olarak bu üzümün gelmesi, tatlı bir latife ve şirin bir hatıra-i hayat-ı medresiye oldu. Nur'da şefkat esas olmasından, hanımlar o cihette ileridir ve Nurlara ciddî yapışıyorlar. Ben "kardeşlerim" dediğim zaman, hanım hemşirelerimi kardeşler içinde kasdederim. Bütün mektublarımda onlar dahi muhatablarımdır.↩