Mektup 173
Aziz, sıddık kardeşlerim,
Evvela: Gerçi şimdi ayrı ayrı kasabalarda kardeşlerimi görüp, Nur hizmetinde bir cihette yardım etmek için, beş kardeşimizin benim için minnetsiz olarak aldıkları otomobil, bir cihette kırk bin lira kadar fâidesi ve lüzumu varken, kabul etmediğimden zahirî bir zarar zannedildi. Fakat neticesinde Nur şakirtlerinin ellerinde kat’î bir hüccet oldu ki, dünya için ilme ve dine zaruret var diye zarar veren muteriz hocaları ve siyasîleri, Risale-i Nur’un yüksek hakikati, dünyanın hiçbir menfaatine tenezzül edip âlet olmadığını kat’î bir surette bu hâdise ile bir hüccet olarak onları ilzam etmesine kuvvetli bir senet olan harika kerametinden daha kuvvetli bir burhan hükmüne geçti. Hattâ çok evham eden ve Nurdan kaçan ve Nurun dünyanın hiçbir şeyine tenezzül etmediğine inanmayan, bir kısmı şimdi kemâl-i teslimiyetle Nurların hakikatine ve herşeyin fevkınde olduğunu teslime mecbur oluyor. Demek o zararı da, inayet-i Hak, hakkımızda ehemmiyetli bir rahmete çevirdi.*
Sâniyen: Buranın fevkalâde, emsali görülmemiş, çok rahmetli bu baharda çok tarlalar baştan başa yabani güller ile süslendiği bir tarzda çok yerleri gezip temaşa ettiğimden bana fevkalâde bir inşirah ile bir sevinç verdi. O umum çiçeklerin lisan-ı halleri küllî ve geniş ve gayet fasih ve gayet parlak ve sarih bir tarzda Sâni’-i Zülcelal’in kemalât-ı san’atını ve o Nakkaş-ı Ezelî’nin mu’cizat-ı kudretini o derece belig bir tarzda bize ders verirken bütün ruh u canımla dedim: “Keşke muktedir olsa idim, bunların dillerini ve tahmidatlarını tercüme etse idim.”
Birden ihtar edildi: “Risale-i Nur, düşündüğünün pek fevkinde o vazifeyi yapmıştır. Onun içindir ki, Nur’da çiçekler pek çok tarzlarda konuşturulmuş.” Ben de hadsiz şükrettim.
اَلْحَمْدُ لِلّهِ عَلَى رِسَالَهءِ النّورِ بِعَدَدِ كُلِّ اْلاَزْهَارِ وَ اْلاَثْمَارِ فِى جَمِيعِ اْلاَمْطَارِ
Sâlisen: Muallim İhsan yine güzel kalemiyle eski vazife-i Nuriyesine başlaması ve sadakat ve alâkasında sarsılmaması bizi çok sevindirdi. Onun bu güzel fıkrasını sair muallimlere bir medar-ı teşvik olarak Lâhika’ya dercediniz. Umuma selâm.
اَلْبَاقِى هُوَ الْبَاقِى
Kardeşiniz
Said Nursî
Notes
- Hashiya *.Otomobil satıldıktan sonra yine onun fiyatından üç bin lira Emirdağına gönderilmişti ki, Risale-i Nur’un hizmetinde sarfedilsin. Ben de telgraf havalesiyle sahiplerine gönderdim. Bugün işittim ki, bu hâdiseyi dost memurlar muarızlara karşı demişler: “Üç bin, beş bin liraya tenezzül etmeyen bir adam, bu zamanda en ziyade itimad edilebilir bir adamdır ki, hiçbir şey onu alâkadar etmiyor.”↩