Mektup 148

بِاسْمِهِ‮ ‬سُبْحَانَهُ‮ ‬وَاِنْ‮ ‬مِنْ‮ ‬شَيْءٍ‮ ‬اِلاَّ‮ ‬يُسَبِّحُ‮ ‬بِحَمْدِهِ

اَلسَّلاَمُ‮ ‬عَلَيْكُمْ‮ ‬وَ‮ ‬رَحْمَةُ‮ ‬اللّهِ‮ ‬وَ‮ ‬بَرَكَاتُهُ‮ ‬اَبَدًا‮ ‬دَائِمًا

Aziz, sıddık kardeşlerim!

Evvelen: Sizleri ve umum Risale-i Nur şakirtlerini ve bilhassa medrese-i Nuriyenin talebelerini ve bilhassa o merhumun akrabalarını, medrese-i Nuriyenin mübarek üstadı Hacı Hafız Mehmed’in vefatı münasebetiyle tâziye ediyoruz. Ve Nurlar hesabına bütün ruh u canımızla biz dünyada kaldıkça ona dua-yı rahmet etmeye ve Hafız Ali ve Hasan Feyzi ortasında daima bütün mânevî kazançlarımıza hissedar etmeye kat’î karar verdik. O çok ehemmiyetli ve Nur hizmetinde muvaffakiyetli merhum o mübarek zât, mükemmel vazifesini bitirip yüzer mânevî evlât ve hayrülhalef bırakıp gittiği ve terhis olduğu, rahmet ve istirahat âlemine çekildiği aynı zamanda, büyük üstadlarımın dairesine kazançlarımı bağışladığım zaman, Hafız Ali, Hafız Mehmed, Mehmed Zühtü ve Savlı Ahmed ve Hasan Feyzi içinde, ihtiyarım olmadan Hacı Hafız Mehmed daha hayatta iken on günden beri onların içinde görüyordum. Derdim, “Vefat edenler içinde bu da bulunsun.” İlişmedim. Hem hayatta olanlar içinde, hem üstadlar dairesinde bulunmasına hayret ederdim.

Şimdi bu mektubunuzdan anlaşıldı ki, onun halisâne kudsî hizmetinin bir kerameti olarak vefatını ihsas ediyordu. “Hafız Ali, Hasan Feyzi ortasında makamım var” diye iş’ar ediyordu. Cenâb-ı Hak, onun defter-i a’mâline Sava medrese-i Nuriyede okunan ve yazılan risalelerin harfleri adedince ruhuna rahmetler ve kabrine nurlar ihsan eylesin. Âmin. Ve aynı sistemde tam hayrülhalef mahdumu Hafız Mehmed ve hafîdi Ahmed Zeki’yi onun vazifesinin idamesine muvaffak eylesin. Âmin. Ve onların umumuna sabr-ı cemil ihsan eylesin. Âmin.

Sâniyen: Denizli’den bize gelen Muharrem’in ve Yakub Cemal’in mektubları gösteriyor ki, Hasan Feyzi’nin yerini boş bırakmayacaklar. Hem vazifesini mütesanid bir heyetle yapacaklar. Hususan Tavas tarafında birden Muharrem’in gayretiyle ehemmiyetli şakirdlerin çıkması ve ben Denizli’de iken hem hapiste, hem hariçte çok alâkadarane hizmet eden Şevket ve Hâfız Mustafa ve Ahmed’ler ve onbir mübarek arkadaşları ve Muharrem’in mektubunda isimleri bulunan zâtlara, Risale-i Nur namına onları tebrik ve muvaffakiyetlerine dua ve çok selâm ediyoruz. Yakub Cemal’in güzel kalemiyle eskiden Nurlara ettiği hizmet gibi yine o güzel kalemiyle hizmet etmeğe başlıyor. Cenab-ı Hak muvaffak eylesin, âmîn. Ben çok rahatsız olduğum için onların mektubuna hususî cevab veremediğimden gücenmesinler.

Sâlisen: Kahraman Nazif’in uzun bir mektubunu aldım. Hakikaten o kardeşimizin hassasiyeti ve ihtiyatı ve Risale-i Nur’un hizmetinde çok faidesi var. Bu âhirde endişe ediyorum, acaba onun rakibleri ona bir zarar vermesinler diye düşünürken, birden mektubunu aldım ki, tam “Sırran tenevverat” düsturuna göre hükmediyor. Hem oradaki kardeşleriyle istişaresi, hem tam ihtiyatı, hem İstanbul’da Nur’un genç şakirdlerine ihtiyat tavsiyesi ve Zülfikar’ın ve Mu’cizat-ı Ahmediye’nin Sekizinci İşarat’ına kadar yağlı kâğıda yazması ve Asâ-yı Musa’yı yeni hurufla kırkıncı sahifeye kadar gelmesi, hem münafık casuslardan kendilerini muhafaza etmesi bana inşirah verip hastalığıma da bir merhem oldu. Benim endişelerimi de izale etti. Cenab-ı Hak onları ve sizleri insî ve cinnî şeytanlardan muhafaza eylesin, âmîn.

Hâşiye: Emanetleri ve Zülfikar’ı almak için Osman ve Sadık bugün size gelecektiler. Fakat bu şiddetli mevsimde ve sizin mektubunuzda tam hazırlanmamış diye göndermedik. Eğer siz kolayını bulsanız ve münasib görseniz, Eğirdir vasıtasıyla emanetleri ve Zülfikar’ı gönderirsiniz.

Umum kardeşlerimize birer birer selâm ve selâmetlerine dua ve dualarını isteyen hasta kardeşiniz

Said Nursî