Mektup 31

Aziz, sıddık kardeşlerim,

Evvelâ: Son iki parçayı ya eski harf veya makine harfiyle bera-yı malûmat gayr-ı resmî, mahkeme reisine münasip gördüğünüz bir ciddi adamla verdiğiniz vakit ayrı bir pusula da ona yazınız ki; “Said size teşekkür eder, der ki: Pencerelerimi açtılar. Fakat hiçbir kardeşim ve hizmetçilerime, yanıma gelmeğe müdde-i umumî müsaade vermiyor. Hem zatınızdan çok rica eder ki, mahkemede bulunan mucizatlı ve antika Kur’an’ını ona veriniz ki bu mübarek aylarda okusun. O harika Kur’an’ından üç cüz’ü diyanet riyasetine numune için göndermişti, tâ fotoğrafla tab’ına çalışsınlar. Hem onun ile beraber Risale-i Nur’un mahkemedeki mecmualardan birisini sizden istiyor ki, bu tecrid-i mutlakta ve yalnızlıkta ve şiddetli sıkıntılarında mütalaasıyla bir medar-ı tesellisi ve bir arkadaşı olsun. Zaten o mecmualar üç-dört mahkeme gördükleri ve ilişmedikleri gibi; hacıların şehadet ve müşahedeleriyle, o büyük mecmuaları hem Mekke-i Mükerreme’de, hem Medine-i Münevvere’de, hem Şam-ı Şerif’te ve Halep’te, hem Mısır’da Camiü’l-Ezher’deki büyük âlimler çok takdir ve tahsin edip hiç tenkid ve itiraz etmemişler.”

Said Nursî