Mektup 79

بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ

Aziz, sıddık kardeşlerim,

Evvelâ: İhtiyat ve temkin ve meşveret etmek lâzımdır.

Saniyen: Zübeyir bana merhum biraderzadem Abdurrahman yerine ve Ceylân merhum biraderzadem Fuad bedeline verilmiş diye manevî ihtar aldım. Ben de burada işimi onlara bıraktım.

Salisen: Haber aldım ki, çok çalışan fakat ihtiyatsız Ahmed Feyzi’ nin Maidetü’l-Kur’an başında malûm mektubumu mahkeme heyeti bahane ederek —ki: “Said kendi hakkındaki medihleri ve saireyi tasdik etmiş.” demişler.— benim mahkûmiyetime bir sebep göstermişler. Ben mükerreren dedim ki, her şeyden evvel Ahmed Feyzi onu beyan edip —ki o mektub, kendi hakkındaki mektupları kabul etmemek ve sair bir kısmını tadil etmek lâzımken— lüzumsuz onları hiddete getiren şeyleri yazmış. Ben onun bin kusurunu görsem, ondan gücenmem. Fakat Nurlara zarar gelmemek için cesurane ve ihtiyatsız hareketten bir derece çekinmek lâzımdır.

Rabian: Feyzi'lerin bir kahramanı olan Ahmed Feyzi kardeşimiz de, Tahirî’nin koğuşu olan medresesinde aynen Tahirî gibi davranmalı. Ve gidenlerin yerine, onların şakirdlerini Kur’an ve Nur dersleriyle ve yazılarıyla teşvik etsin. Dün bana gönderdiği yeni talebelerin defterleri benim hazin halimi sevince tebdil etti. Elhamdülillah dedim.