Mektup 44

بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ

Aziz, sıddık kardeşlerim!

Sizi ruh u canımla tebrik ederim ki, çabuk yaramızı tedavi ediniz. Ben de bu gece şifadan tam ferahlandım. Zaten Medresetü’z-Zehra tevessü edip, hakiki ihlâs ve tam fedakârane terk-i enaniyeti ve tevazu-u tammı daire-i Nur’da aşılıyor, neşrediyor. Elbette gayet cüz’î ve muvakkat hassasiyet ve titizlik ve nazlanmak, o kuvvetli dersini ve uhuvvet alâkasını bozamaz ve İhlâs Lem’ası bu noktada mükemmel bir nâsihdir. Şimdi en ziyade bizi ve Nurları vurmak ve sarsmak için en fena plan, Nur talebelerini birbirinden soğutmak ve usandırmak ve meşreb ve fikir cihetinde birbirinden ayırmaktır. Gerçi gayet cüz’î bir nazlanmak oldu. Fakat göze bir saç düşse başa düşen bir taş kadar incitir ki, büyük bir hadise hükmünde mataram haber verdi. Merhum Hafız Ali’nin (r.h) küçücük böyle bir halden, vefatından bir parça evvel şekvası, o vakitten beri belki yüz defa hatırıma gelmiş ve beni müteessir etmiş.

Said Nursî