Mektup 37

Evvelâ: Bid’akâr bazı hocaların telkinatıyla iddianamede, İslâm deccalı ve müteaddid birkaç deccalın geleceğini kabul etmiyorlar gibi Beşinci Şua’nın bir meselesine itiraz etmişler. Buna cevaben gayet parlak ve kat’i bir mucize-i Nebeviye’yi (a.s.m.) gösteren bu hadis-i sahihde:

لَنْ تَزَالَ الْخِلاَفَةُ فىِ وَلَدِ عَمِّى صُنْوُ اَبىِ الْعَبَّاسُ حَتّٰى يُسَلِّمُهَا اِلىَ الدَّجَّالِ

Yani, “Benim amcam, pederimin kardeşi Abbas’ın oğullarında hilâfet-i İslâmiye devam edecek. Tâ deccala, o hilâfeti yani saltanat-ı hilâfet deccalın muhrib eline geçecek.” Yani, uzun zaman beş yüz sene kadar hilâfet-i Abbasiye vücuda gelecek, devam edecek. Sonra Cengiz ve Hülâgu denilen üç deccaldan birisi o saltanat-ı hilâfeti mahvedecek, deccalane, İslâm içinde hükümet sürecek. Demek İslâm içinde müteaddid hadislerde üç deccal geleceğine zâhir bir delildir. Bu hadisdeki ihbar-ı gaybî, kat’i iki mucizedir.

Mucizenin birisi, Hilâfet-i Abbasiye vücuda gelecek ve beşyüz sene devam edecek.

İkincisi de, sonunda en zalim ve tahripçi Cengiz ve Hülâgu namındaki bir deccal eliyle inkıraz bulacak. Acaba kütüb-ü hadisiyede Kur’an’a, şeair-i İslâma ait, hattâ cüz’î şeyleri de haber veren sahib-i şeriat, hiç mümkün müdür ki, bu zamanımızdaki pek acib hadisattan haber vermesin? Hem hiç mümkün müdür ki, bu acib hadisatta Kur’an’a sebatkârane geniş bir sahada en acib bir zamanda, en ağır şerait altında —hizmet eden ve o hizmetin semerelerini dost ve düşmanları tasdik eden Risale-i Nur şakirdlerine işaretleri bulunmasın.

Said Nursî