Mektup 4

Aziz, sıddık kardeşlerim,

Evvelâ: Hadsiz şükür ederim ki; Risale-i Nur’un hakiki sahibleri olan müftüler ve vaizler, imamlar ve hocalardan manevî kahramanlar meydana çıktılar. Şimdiye kadar Nur’un fedakârları; gençler ve mektepliler ve muallimler idi. Bin barekâllah, Edhem, İbrahimler, Ali Osmanlar ehl-i medresenin yüzlerini ak ettiler, çekingenliklerini cesarete çevirdiler.

Saniyen: Halisane faaliyetlerinden ve heyecanlarından neşet eden bu hadiseden teessüf etmesinler. Çünkü, Denizli hapsi netice itibariyle, ihtiyatsız hareket edenleri tebrik ettirdi. Zahmet pek az, faide-i maneviye pek çok oldu. İnşaallah bu üçüncü medrese-i Yusufiye dahi ikinciden geri kalmayacak.

Salisen: Meşakkat derecesinde sevabın ziyadeleşmesi cihetinde, bu şiddetli hâle şükretmeliyiz. Vazifemiz olan hizmet-i imaniyeyi ihlâsla yapmağa çalışmalı; vazife-i ilâhiye olan muvaffakiyet ve hayırlı neticeleri vermek cihetine karışmamalıyız.

deyip bu çilehanedeki sıkıntılara sabır içinde şükretmeliyiz. Amelimizin makbuliyetine alâmet ve kudsî mücahedemizin imtihanında tam bir şehadetname almamıza bir emaredir bilmeliyiz.

Said Nursî