Mektup 86
(Husrev’in mektubudur)
1بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ
Çok aziz, çok sevgili, çok kıymettar, çok mübarek Üstadımız, efendimiz hazretleri,
Arz-ı tazimat ve takdim-i ihtiramat ile istifsar-ı hatır eder, sıhhat ve afiyetinize dualar eder, damenlerinizden ve ellerinizden öpüyoruz.
Müşfik Üstadımız, efendimiz! Siz sevgili Üstadımızdan bize gönderilen ve müdafaatın sonuna ilâve edilen üç kıymettar mektubunuzla “Hüve Nüktesi”ni nasıl bulduğumuzu siz sevgili Üstadımıza arzetmemizi, bir mübarek kardeşimizle siz sevgili Üstadımız emretmişler.
Sevgili Üstadımız, efendimiz!
Birinci mektubunuz: Yirmi seneden beri tarassutlar ve nezaretlerle beraber altı vilâyet ve üç mahkemenin bulamayıp beraet verdikleri cemiyetçilikten sizde hiçbir eser görülmediği halde, hiçbir cemiyette ve hiçbir komitede görülmeyen Nurculardaki harika alâka, ehemmiyetli bir tarafdan bir sual ile siz sevgili Üstadımızdan sorulmuş olup şehadet mertebesini kazanmak için ruhlarını feda eden milyonlar İslâm fedailerinin ahfadları ve evladları, o fedailiği ecdadlarından irsiyet aldıkları içindir ki, siz sevgili Üstadımıza mahkemeleri hayret ettirip susturan: “Milyonlar kahraman başlar feda oldukları bir hakikate başımız dahi feda olsun.” diye bu acip cümleyi söyletmeye vesile olan talebelerinizde gördüğünüz hakiki, halis, sırf rıza-yı ilahî ve müsbet ve uhrevî fedakârlığın karşısında, menfi cemaat ve komitelerin mağlûp oldukları, hem Nurcuları dağıtmak isteyenlerin inşaallah muvaffak olamayacakları ve hem Nur’un ve imanın fedailerini çoğaltmaya sebebiyet verecekleri izah edilmekle cevap verilmiştir.
İkinci mübarek mektubunuzda: Siz sevgili Üstadımızın Van, Bitlis’de tedrisde bulunduğunuz talebelerinizle birlikte, etraflarında bulunan ehl-i imanı titreten Ermeni Taşnak fedailerine karşı çıkarak o fedaileri durduran ve dağılmağa mecbur eden siz sevgili Üstadımızdaki ve talebelerinizdeki harika kuvvet; küçücük ve fani dünya hayatı ile menfi milliyetin muvakkat menfaati ve selâmeti için Ermeni fedailerinde görülen harika fedakârlığa mukabil, hayat-ı bakiyeye ve İslâm millet-i kudsiyesinin müsbet menfaatlerine çalışan ve ecel birdir itikad eden ve üstadlarına olan şiddet-i rabıtaları fedailik derecesine varan talebelerinizin birkaç sene mevhum ömürlerini milyonlar sene ömre ve milyarlar dindaşların selâmetine ve menfaatine müftehirane feda etmelerinden mütevellid olduğu, kırk sene evvel siz sevgili Üstadımızdan sorulan bir suale cevab olarak bildirilmektedir.
Üçüncü mübarek mektubunuz: Dokuz aydan beri temadi eden pek acib tecridinizle beraber teselli ve ünsiyet ihtiyacını tevlid eden hastalığınız içinde neden bu tazyik oluyor, diye siz sevgili Üstadımızın kalb-i mübareklerine gelen şekvaya bir ihtar olup, inatçı, bahaneci ve insafsız muarızlar karşısında girdiğimiz bu şiddetli imtihanda altun olanlar bakır olanlardan ayrılmak için mehenge vurulmak ve insafsız bir tecrübe ile nefislerin hisseleri olup olmadığı bilinmek için eleklerle elenmek, sırf hak ve hakikat namına olan halisane hizmetimize pek çok lüzumu olduğu için kader-i ilâhinin ve inayet-i rabbaniyenin bu dehşetli tazyika verdiği müsaade, hiçbir hile ve hiçbir enaniyet ve hiçbir garaz ve hiçbir dünyevî ve uhrevî menfaat karışmayarak yapılan ve tam halis ve hak ve hakikatten gelen ve şimdi en muannid ve vesveseli olanları dahi teslime mecbur eden ve bir zahmete mukabil, inşaallah bin kâr bırakan bu hizmetimiz eğer perde altında kalsaydı, çok manalar verilmekle beraber avam-ı ehl-i iman ile havas kısmı birer bahane ile tam kanaat etmeyeceklerinden olduğu bildirilmektedir.
Dördüncü mektub olan “Hüve Nüktesi” ise, 2قُلْ هُوَ اللهُ اَحَدٌ ve 3لاَۤ اِلٰهَ اِلاَّ هُوَ kelime-i kudsiyeleriyle maddî cihetinde 4هُوَ lâfzında siz sevgili Üstadımızın bir seyahat-ı hayaliye-i fikriyelerinde, hava sahifesinin mütalaalarıyla görülen zarif bir nükte-i tevhidde iman mesleğindeki gayet derecede kolaylık ile meslek-i dalâletteki nihayetsiz müşkilât, kısa bir işaretle beyan edilmiş. Kudret-i ilâhiyenin bir arşı olan bir avuç toprağa konulan muhtelif tohumların mahiyetlerinde ve emir ve iradenin diğer bir arşı olan havanın bir parçasında neşv ü nema bulan هُوَ lâfzında görülen harikalar, esbaba verildikçe, dehşetli müşkilâtın zuhuru ve Vahid-i Ehade verildikçe fevkalâde suhuletin vücudu, hem ehl-i dalâletin hususan maddiyyun ve tabiiyyun meslek erbabına, hem ehl-i imana gayet şirin ve gayet güzel ve gayet hoş, hem gayet mukni ve müskit bir şekilde isbat edilerek bir risale kadar kıymeti bulunan hususan tahavvülât-ı zerrat hakkındaki Otuzuncu Sözle, Tabiat Risalesi olan Yirmi Üçüncü Lem’anın bir nevi hülâsası olabilir kanaatını bize veren bu kıymetdar yazılarınızla Risale-i Nur başdan başa her okuyanı, hem tenvir edip yükseltiyor, hem sevgili Üstadımıza nihayetsiz minnetdarlıklara vesile oluyor.
Husrev