Mektup 57

بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ

Aziz, sıddık kardeşlerim,

Ehl-i vukufun insafsızca ve hatalı ve haksız tenkidleri, Vehhabilik damarıyla İmam-ı Ali radıyallahu anhın Nurlarla ciddi alâkasını ve takdirini çekemeyerek ve geçen sene zemzem sularını döktüren ve bu sene haccı meneden evhamın tesiri altında o yanlış ve hasudane itirazları “Beşinci Şua”a etmişler. Bu sırada, böyle evhamlı ve telaşlı bir zamanda, bizim için en selâmetli yer hapistir. İnşaallah Nurlar, hem kendimizin, hem kendilerinin serbestiyetini kazandıracaklar. Madem emsalsiz bir tarzda, çok ağır şerait altında, pek çok muarızlar karşısında bu derece Nurlar kendilerini okutturuyorlar, talebelerini hapiste çeşit çeşit suretlerde çalıştırıyorlar, perişaniyetlerine inayet-i ilâhiye ile meydan vermiyorlar; bizler bu dereceye kanaat edip şekva yerinde şükretmekle mükellefiz. Benim bütün şiddetli sıkıntılara karşı tahammülüm bu kanaattan geliyor. Vazife-i ilâhiyeye karışmam.

Said Nursî