The Etiquette of Supplication | A Breath - 91 - | M. Fethullah Gülen Hocaefendi

Dua'ya yanaşmama mevzu, dua Hz. Firin ifadesiyle sebepler üstü Cenab-ı Hakk'a teveccühün ünvanıdır.

Dua eden insan, kendisine o duasına icabet edecek birini bilir ve sebepler üstü Cenab-ı Hakk'a teveccühte bulunur.

Allah da ona icabet buyurur.

Bu Allah'a bir saygının ifadesidir.

Böyle duayı bir kenara koyma, gelişi güzel.

Namazda işte,

Ellerini kaldırıp bir şey orada, bir şeyler söyleme, ne dediğinin farkında olmadığını.

Bana bir oğul ver, bir tane evlat ver, bir tane eş ver, bir tane de ev ver.

Biraz da bazı şeyleri falan filan filan bunlar yani.

Bunlar dua değildir yani.

Ama dua Enbiya-i İzam'ın yolunda esasen.

Onlar nasıl Cenab-ı Hakk'a teveccüh etmişler, o.

Mesuratta dua nasıl yapılır?

Efendimiz haşa ve kella keyif için yapmamış ki onları.

Gelişi güzel yapılmış, bir tarafı atılmak için yapılmamış ki onlar.

Onca insan onlardan mülhem, dua mecmuaları meydana getirmiş.

İşte sizin okuduğunuz Kulüb-i Dâriye.

Mecmualat-ül Ahzâb, Gümüşhanebi Hazretleri.

Üç yıl tarihinde onları bir araya getirmiş, bir sürü dua.

Onun getirdiği şeylerin yanında, böyle mecmualat-ül Ahzâb içine girmeyen,

onun on katı daha dualar vardır, yani değişik yerlerde.

Hep dua edip durmuşlar.

Evet.

Bir, evvela bu duanın önemini insanlara hatırlatmak lazım.

İkincisi,

Rabbinize tadarru içinde, kalbinizi inleyerek dua edin.

Duyarak dua edin.

Ne dediğiniz şeyin farkında olarak dua edin, diyor.

Hadis-i Şerif, tirmizi zannediyorum.

Ne dediğini bilmeden yapılan duaya Allah icabet etmez.

Dua kalbin sesi olması lazım.

Dilinizin ucundan dökülen şeyler o zaman kalbinizin derinliklerinden neban edip gelmesi lazım.

Bazen kalp dilin önüne geçmesi lazım.

Evet.

Dilin dediği şeyler tamamen o kalbin bir yönüyle,

belki bir mızrap gibi dile dokunmasıyla,

onda bir ses meydana getirmesi lazım.

Esası budur.

Tadar ruh, böyle içten içini dökerek oraya yalvararak, yakararak dua etme demektir.

Bunun dışında, böyle elden geldiğince, otururken kalkarken hep,

önemli bazı şeyler, bazı hadiseler münasebetiyle,

mesela fakir günümüze çok önem verdiğim,

Ümmeti Muhammed'in böyle sürüm sürüm olması karşısında,

ciddi bir kalbi ızdırap duyarak,

ne olur Allah'ım, bahtına düştük.

Allah'ım istersen canımızı al,

fakat şu Ümmeti Muhammed'i sürüm sürüm olmadan kurtar.

Çok ayıptır Ümmeti Muhammed için bu hal, bu zillet.

Vesayette yaşama, başkalarının güdümünde yaşama.

Başka anlayışlara göre yaşama.

Evet, yani bu çok önemli bir şeydir.

Bu mevzuda insan ne kadar dua ederse etsin.

Fakat bir de böyle detaya inme meselesi vardır.

Yani Allah'ım ben senden istiyorum.

Mesela dünyadana ne istiyorum?

Böyle bana dağ başında bir tane şey ver.

Böyle yazlık ev ver, Allah'ım.

İşte bu müteaddiyane bir duadır.

Hazreti Pir'in ifadesiyle meseleyi taçlandıracak olursak,

diyor ki dua meyelanı hayra kuvvet verir.

Dua eden insanda hayırlara meyletme gücü,

iradesi daha bir güç kazanır.

İstiğfar, tevbe, istiğfardan meyelanış yerin kökünü keser.

Efendimiz de buyuruyor ki sallallahu aleyhi ve sellem,

ne mutlu o insana ki defterinde çok istiğfar bulunur.

Dua iki müklüm olarak yapılır.

Asa gibi yapılır.

Yüreğin duracak gibi yapılır.

Hicab duyarak Allah hazır nazır istiyorsun ondan.

Sen başbakanın huzuruna bile o laflarla, o lakırdıyla çıkamazsın.

Allah'ın karşısındasın.

Ben dilerim bir gün şimdilik şeklini, suretini eda etmeye çalıştığımız bu dualar,

geleceğin temiz nesilleri tarafından nasıl yapılacaksa öyle el alınır,

öyle yapılır, milletimizdeki dua boşluğu da kapatılmış olur.

Allah'ın izni inayetiyle.