The Three Months: Months of Abundant Spiritual Gain | A Breath -50- | M. Fethullah Gülen Hocaefendi

Şimdi insanın bazı şeyleri duyabilmesi için mutlaka o mevzudaki esasları insana duyurmak lazım.

İnsanlar rahatsız etmek lazım. Derinliğe alıştırmak lazım.

Yani yüzmeyi öğretme gibi bir şeydir. O havada uçmayı öğretme gibi bir şeydir.

Yürümeyi öğretme gibi bir şeydir.

İnsanlar da o duyurumu geliştiremeyince çok şey okuyabilir, çok şey dinleyebilir fakat onun derinliklerine giremez.

Ramazan da öyle gelip üzerinden geçer. Şaban da gelip üzerinden geçer. Recep de gelip üzerinden geçer. Onlardan da bir şey anlayamaz.

Şimdiye kadar belki 50 tane insan kendi zaviyelerinden, kendi ufukları itibariyle neye nasıl inanıyorlarsa mutlaka o ayları teşri etmiş, açmışlardır yani.

Çok şey söylemişlerdi o ayların. O ayların gecesiyle, gündüzüyle, o aylarda müminin hayatıyla alakalı, hususiyle, gecesiyle alakalı çok şeyler söylenmiştir şimdiye kadar.

Onların insanın içine sindirilmesi çok önemlidir. Anlaması çok önemlidir.

Ve sonra bazı şeyleri alarak onları duymaya çalışması önemlidir.

Yani hakikaten bir gece filan dendiyse şayet kalkıp bir geceyi yudumlaması lazım. Bir gece varidatını yudumlaması lazım.

Bir geceleri de Cenab-ı Hakk'a teveccüh etmesi lazım. Orada dinen şeyleri tadabilsin yani.

Ramazan 3 ayların içine balıklamasına insanın girmesi lazım. Gerçekten o ayların bir ganimet ayı olduğunu başta takdir etmesi lazım.

Bir parça o varidatı da duyabilsin, sezebilsin. Sadece süslü bir kısım konular anlatılıyor gibi insanların.

Hatta bir yönüyle istimdadımızın çok üstünde, bizim idrak ufkumuzun çok üstünde çok fayik şeyler anlatılıyor.

Galiba bunlar lüks gibi şeyler falan diyebilirler yani.

Sahip çıkmayınca bir şeye sahip olunamaz. İnsan kendisini o içine salmayınca bir yönüyle onu sindiremez içine.

Onun ifade ettiği manaları duyamaz, hissedemez yani. Biraz sahip çıkması lazım, kendisini vermesi lazım.

Bu mübarek ayları, mübarek günleri onlarda tepemizden aşağıya sağanak sağanak yağan o varidatı duyabilmek de esas,

o aylarda oturduğu şeylerin olduğuna inanmaya bağlı. Yoksa Rebü'l-Evvel'in Recep'ten farkı yoktur,

Rebü'l-Ahir'in Şaban'dan farkı yoktur, Zilkade'nin Ramazan'dan farkı yoktur.

Aylar öyle gelir geçer yani. Her şeyi Haziran gibi duyarsınız, Mayıs gibi duyarsınız, Şubat gibi duyarsınız.

Yani onlarda bir şey olduğuna baştan inanmak, teveccüh etmek lazım. Her meselede teveccüh teveccüh edilir.

Siz o ayların çehresine, ruhuna öyle bakmıyorsanız o aylar size bakmaz ve sizin için hiçbir şey ifade etmez.

O aylarda çok parlak söylenen sözler bile, Recep'in Hanbel'in kitapları bile, İmam Gazdal'in kitapları bile çok anlamsız gelir.

Ne söylüyorlar ki acaba bu adamlar dersiniz? Yani mesele sadece söylenen şey değil de, bir de muhatapları,

seviyeleri, idraçları açık olmaları o mevzuda, sinelerini o işe açmaları, sürekli o mevzuda yenilenme peşinde olmaları,

laubaliliğe takılmamaları, hep böyle ciddi ciddi oturmaları, kalkmaları, aylaşmak, Recepleşmek, Şabanlaşmak, Ramazanlaşmak,

Ramazan'ın ne demek olduğunu size ifade eder. Şabanlaşırsanız, Şaban'ın ne demek olduğunu size ifade eder.

Recepleşirseniz, Recep'in ne demek olduğunu size ifade eder.

Yoksa sizsiz olarak kaldığınız sürece, sati, taklitçi, bir şeyin hakikatini araştırmayan,

böyle dıştan sadece bakıp geçen, o aylar da sizin için bir şey ifade etmez,

o aylar adına söylenen sözler de sizin için bir şey ifade etmez.

Bir kulağınızdan vurur, öbür kulağınızdan çıkarsın.