Ways of Being Revived through the Blessed Birth | A Breath - 90 - | M. Fethullah Gülen Hocaefendi

Efendimizin Namı Celili geçince tabiatımızda mutlaka bir heyecan olmalı, bir ihtizaz olmalı bizim.

Şimdi bu yoksa böyle kuru laflarla anlatılıyor mu insanların itaat tablosu?

Doğru boş geçer, camide de boş geçiyor orada.

Sadece Namı Celili Muhammed'i geçince sallallahu aleyhi ve sellem bir el göğüse götürme koyma meselesi.

Bu türlü şeyler, şekiller, suretler bunlar çok fazla bir şey ifade etmiyor.

Kaç insan orada yüreği duyuyor da bayılıyor hemen.

Can kurtaran çağırıyorlar, ambulans çağırıyorlar falan heyecandan burada kalbinin ritmi bozuldu bunu hastaneye kaldıralım diyorlar.

Efendimize karşı heyecan duyan insan yok çünkü konuşan da heyecan yok.

Bağırıyor sadece, avazı çıktığı kadar bu dellallık yapıyor, bağırıyor.

Camilerde de o mesele sönmüş.

Yani yeniden bir ümmeti Muhammed oluşmasına ihtiyaç var.

Efendimize gönül vermiş insanların oluşmasına ihtiyaç var.

Hep onun hayaliyle oturup kalkacak insana ihtiyaç var.

Nam-ı Celil'i duyduğu zaman, Eşhedü enne Muhammedun Resulullah hakikatini duyduğu zaman gözleri dolayacak insanlara ihtiyaç var.

Mesela siyerden çok önemli parçalar güzel orada ifade edilebilse.

Bu doğrudan doğruya böyle görüntüyle falan değil de yani bir drama şeklinde değil yazıyla da ifade edilebilir.

Ama yürekli bir insanın okuması onu orada.

Efendimizin hayat hissaniyesiyle.

Mesela çocukluğuyla, viladetiyle alakalı.

Mesela amine validemizin duyduğu şeylerle alakalı.

Mesela o yaşta başını yere koyup ümmeti ümmeti demesiyle alakalı şeyler.

Bunlar böyle kalbi mantığının hakemesinin önünde birisi tarafından söylenmeli.

Ondan sonra icabında bu viladet bahsi okunmalı.

Mesela miracı ile alakalı onun sıkıntıları böyle.

Bağ sıkmaca canının gırtlağa geldiği dönemde sıkışmış, esbap bilküllüye sukut etmiş.

Yani Yunus bin Metta gibi sebepler, bütün bütün düşünce Nuru Tevhid içinde sıra hediye suhur ediyor.

Hakkında Cenab-ı Hak Miraç diyor ona.

O Biset-i Seniye'nin Allah Alem 8. senesi göklerle şereflendiriyor.

Orada sana öyle ama bak burada peygamberler teşrif açıyor.

Mesela bunlar anlatılmalı.

Yani Seyyidina Hazreti Mesih ona ne dedi?

Hazreti Musa nasıl böyle baktı arkadan baktı durdu?

Hazreti İbrahim nasıl takdirle karşıladı?

Hazreti Adem ne dedi?

Ümmetine neler vadedildi?

Bunlar edebi bir üslupla bence orada dinlendirilmeli.

O mevlütte nazimen icmal edilen şeyler.

Ondan sonra da o parçalar okunmalı.

Zannediyorum yani tatlı, letafetliyi unutamayacağımız.

Ben şahsen bazen öyle çok ciddi haz deryasına daldım.

Bir gecenin hatırasını belki bir hafta ruhumda yaşadım.

Böyle değişik kareler halinde her aklıma geldiğinde de

yeniden bir kere daha ürperdim.

Yeniden bir kere daha kendimi o güzel yerde,

o güzel zeminde hissettim.

İmkan varsa böyle nameleri, söz işi,

sözleriyle yüreklere girecek bir insan bulmalı.

İlle de manzum şeyler, makamda bir şey okuma.

Bu da şart değil.

Onu da okutabiliriz yani samimi insanlara onu da okutabiliriz.

Kur'an-ı Kerim'den doğrudan doğruya Efendimiz'le alakalı

ayetleri güzel okuyan bir tanesi okuyabilir yani.

Birinin heyecanı diğerlerine de akseder.

Onunla alakalı naatler,

Arapçada, Türkçede, Farsçada yazılmış naatler okunarak,

münacatlar okunarak.

Asıl mesele yani yeniden Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellem'i

madem o insanlığın yeniden bir viladeti onunla insanlık,

yeniden bir viladet duyuyor.

Biz de onu yeniden bir kere daha o viladeti yönünde

bir kere daha içimizde duyalım derinlemesini.

Hepimiz bir kere daha muhakkak da olsa bir Ebu Bekir olalım,

bir Ömer olalım, bir Osman olalım, bir Ali olalım.

Selat-ı Selam okuruz bolca.

Selat-ı Selam makbul bir duadır.

Ve bu arada kendi kusur ve seyahatimizin nazarı itibara alarak

onları da Selat-ı Selamlar arasına istiğfar şeklinde

Allah'tan yargılanma dileği, günahların setredilmesi dileği

şeklinde sıkıştırarak ifade etmeye çalışırız.

Efendimiz'e Selat-ı Selam okuruz bolca.

Araya da kendimizi sıkıştırırız.

O iki makbul dua arasında isteklerimiz kabul görür.

İlle belli bir şekle bağlı kalmak, belli bir surete bağlı kalmak

gibi bir şey yok.

Yani bu senede şöyle yapalım, bu senede şöyle yapalım.

Umumi toplantılar halinde icra ettiğimiz vilayet günü

aktivitelerinde böyle farklığa gitme bir esas olması lazım

geldiği gibi kendi hayatımızda da farklılık takip ederek

her sene bu işi bir kere daha bir farklı yaşama

mazhariyetini erebiliriz.