Mutrafin: Those Who Can Never Get Enough of the World | A Breath -68- | M. Fethullah Gülen Hocaefendi

Kendi zevkine, sefasına düşkün, hayatını kendi hesabına yaşayan, kendi hesabına değerlendiren,

dünya adına hiçbir şeye doymayan, sürekli tuğlu emel peşinde kuşan, hep tevehümü ebediyetle yaşayan,

Müsrefin bunlar, doyma bilmeyen, Hadis-i Şerif'in ifadesiyle iki dağ altınları olsa bir üçüncüsünü Karun gibi isteyen insanlardır.

O, Hazreti Musa'nın kavminden, fakat bir fırsat buluyor, aklını değerlendiriyor veya ayak oyunlarıyla çok zengin oluyor.

İhtikarın, ihtilasın, irtikabın her türlüsünü kullanıyor. Günümüzün insanlığa çok benziyor.

El öpüyor, etek öpüyor, ayaklara kapanıyor, bir şey koparıyor. Yerlere kapanıyor, bir şey koparıyor.

Eğiliyor, bir şey koparıyor. Rükuda bir şey koparıyor, secdede bir şey koparıyor.

Daha var mı eğilmem adına diyor, yine bir şey koparıyor. Ve bir gün geliyor, hazineler oluyor.

Kur'an-ı Kerim'in ifadesiyle,

لَتَنُوبُ الْعُصْوَةِ عِلَى الْقُوَّةِ

Hazinelerinin anahtarlığını on kişilik bir heyet taşıyacak kadar.

Hırsı sadece hazineleri bir yerde yığma da değil.

Ne olur ne olmaz, birini soyarlarsa hepsi soyulmuş olur.

En iyisi ben onu beş on yerde böyle gizleyelim.

Ve hepsinin kapısına da beş on tane kilit vurayım.

Birine uydurma anahtarları uydururlarsa diğerine uydurmasınlar.

Şimdi Kur'an'ın bu mevzuda ifadesini nasıl anlayacaksınız?

On kişilik bir cemaat ancak anahtarlarını taşıyor hazinelerini.

Mütrefinler karakter itibariyle bu türlü insanlardır.

Dünya adına doymayan Hz. Pir ifadesiyle,

hayır Kur'an'ın ifadesindeki onun o meseleyi yorum getirmesiyle,

bilerek dünya hayatını ahiret hayatına tercih edenler asrı,

bilerek dünya hayatını ebced hesabı ile de bu asrı gösteriyor.

Bilerek dünya hayatını ahiret hayatına tercih edenler,

sokaktaki insan, naiyedeki müdür, kazadaki kaymakam,

vilayetteki vali, dağ üstündeki ekabir ve senadit,

bütün bunlar bilerek dünya hayatını ahiret hayatına tercih ediyorlar.

Öyle bir asırda yaşıyoruz.

En tehlikelisi nedir?

Bir inkarcı, mülhid, mütemerrit, bir ne diyeyim ben,

materyalist, bir naturalist bunu yapıyorlarsa aklınızı biraz kabul edebilir.

Fakat bunu Allah bildir diyenler ve dinin ruhunu ikame etmek istiyoruz diyenler,

idareye o ruhu katmak, onunla o idareyi bir yönüyle bir dantele haline getirmek,

göz kamaştırıcı bir seviyeye ulaştırmak istiyoruz diyenler,

bunu yapıyorlarsa çok aldatıcı olur.

Yığınlar sürüler gibi, koyun sürüleri gibi bu kurtların arkasına takılır giderler.

Bilemezler ki esasen o tenha bir yere birer birer onların hakkından gelmek için

onları o tenha vadiye celp ediyor.

Mesele dini argümanların kullanılması olunca camideki cemaat de inanır,

beytullahı tevaf eden de inanır, Ramazan'da oruç tutan da inanır,

savmi dağı tutan da inanır, bütün mallını sadaka olarak veren de inanır,

ben ruhumu Allah için vermeye teşneyim, şehit olmaya amade bulunuyorum

diyen de inanır, varsa şayet inanırlar.

Çünkü kullanılan argümanlar bir yönüyle insanları inandırmaya mecbur ediyor.

Dolayısıyla bunlar kafirden daha tehlikelidir.

Karun firavundan daha tehlikelidir.

Samiri firavundan daha tehlikelidir.

Çünkü kırmızı çizgiler vardır firavunla Musa arasında.

Ama birisi böyle İsrail oğullarından görünüyor,

fakat ayak oyunlarıyla başka bir yolda yürüyorsa, farklı bir yolda yürüyorsa,

aldatıcı bir yolda yürüyorsa daha tehlikelidir.

Günümüzde böyle bir tehlikeyle hakiki müminler karşı karşıya bulunuyorlar.

Ve bunun belki önemli bir yazıya mevzu olması yerinde olur.

Bunun adı münafıklıktır.