Ayet 3
Üçüncü Ayet
هُوَ الَّذِى اَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدَى وَدِينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ
Meal-i şerifi: O zat-ı ecell-i alâ ki resulünü hidayetle ve hak dinle gönderdi. Tâ ki o dini başka dinlerin kâffesi (cümlesi bütünü) üzerine galip ve hâkim kılsın.
Birinci Vecih: هُوَ الَّذِى اَرْسَلَ رَسُولَهُ
1343-1373-1379-1380
İkinci Vecih: هُوَ الَّذِى اَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدَى
1385-1395-1396-1397-1427-1434
Üçüncü Vecih: بِالْهُدَى وَدِينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ
1400-1410-1417-1517
Dördüncü Vecih: لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ
1369-1379-1380-1410-1440-1446-1456
Her vecihle mucize olan bu cümle, Kur'an'da, hem Sûre-i Tevbe'de, hem Sûre-i Fetih'de, hem Sûre-i Saff'dadır.
Sure-i Tevbe ile Sûre-i Saff'da وَلَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ ile nihayet bulmakta, Fetih Sûresi'nde ise وَ كَفَى بِاللهِ شَهِيدًا cümlesiyle nihayetlenmektedir.
Âyet-i kerimenin birinci fıkrası ile dördüncü vech-i hesâbiyesi: 1379 ve 1380 tarihleri üzerine kati bir tevafukla birbirini tasdik ediyor. Birinci fıkra 1343 ile 1380 arası 37 seneyi göstermektedir. Birinci âyet-i kerime ise 1331 ile 1381 arasını göstererek bu 37 seneyi içine almaktadır. Birinci âyet-i kerimenin mânâsından istidlal ederek bu tarihlerde İslâmiyet itibariyle çok ehemmiyetli fetihlerin zuhur edeceğine işaret etmiş ve bu fetihlerden 1331'de zuhur etmiş Çanakkale Zaferini dâvamıza burhan olarak zikretmiştik. Sarahati itibariyle risalet-i Muhammediyeyi haber veren bu âyet-i celilenin birinci fıkrasına aynen birinci âyet gibi 1331 ile 1381 arasında kalan 37 seneyi göstermeyi Allah-u a'lem âyetin sarahat-ı mânasına göre bu senelerde Risalet-i Muhammediyenin bir feyzi ve ferman-ı celile-i risaletin bir tezahürü hükmedeceğine işaret olsa gerektir. Hassaten âyetin tam mânâ ifâde eden birinci fıkrası ile yine tam mânâ ifâde eden لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ fıkra-i mübarekesinin 1379-1380 tarihleri üzerinde ittifak etmesi her cephesi mahz-ı şuur olan Hazret-i Kur'an için tesadüfe imkan vermez. Bize göre birinci âyet-i kerimede Kur'anın hazinesinden fışkıran bir hakikat-ı ilmiyenin ve bir nur-u irfanın ve bir hamle-i imaniyenin bu manevi taarruz-u kâfiraneyi ifna edeceği cümleleriyle işaret ettiğimiz hakikat, bu âyet-i celilenin veche-i riyaziyesi ile de tefeyyüz etmektedir.
Ayetin birinci fıkrası 1343 ile 1380 arasından 37 sene üzerinde durmaktadır. Ve bu senelerde Allah u âlem hizmet-i celile-i risaletin bir feyzi ve bir kudsî tezahürü hükmüyle işaret etmektedir. Fil-hakika İslâmiyetin suç sayılacak derecede tazyika tabi tutulduğu ve dinin ayıp telakki edilecek şekilde tahkire maruz kaldığı ve tahribine çalışıldığı bu 37 sene içinde İslâmı kalkındıracak ilâhî bir sadanın feyyaz ve ılık bir nur-u hidayetin müslüman gönüllerine aktığı ve çok halisane bir İslâmî davranışın, heyecanın ve ulvî faaliyetin gönüllerde ve vicdanlarda akisler ve heyecanlar tevlid ettiği müşahede edilmiştir ki, her nevi dinî tezahürü imha için karar almış olan zalim bir iradenin bu heyecanı boğmak ve her nevi dini faaliyeti her tezahür ettiği yerde ifna etmek ve söndürmek için harekete geçtiği de görülmüştür. Bu fıkra-i celileyi ikinci şekilde بِالْهُدَى kelimesinin nihayetine kadar okursak o zaman bu feyz-i risâletin tam bir meyve-i hidayetle alem-şumûl bir mazhariyete inşallah 1385 ve 1397 seneleri arasına erişeceğine ve bunun temadi edeceğine işaret etmektedir.
Dördüncü veche-i hesabiye ise: 1369-1397-1380 manidar mebde'lerinden itibaren İslâmiyet'in 1456 tarihine kadar bütün cihana hâkim olacağı tarihleri göstermektedir.
Üçüncü veche-i hesabiye ise: Her ikisinde mevcud olan 1410 rakamıyla aynen birbirini teyid ettiği gibi hidayet ve din-i hakkın 1517 'ye kadar galibane, zahirane dünyamızda berkarar olacağını bildirmektedir.
Beşinci veche-i hesabiye: 948 (okunuşa göre elif-i maksure ile şedde dahil) "Risalet-in Nur" 947
Birinci veche-i hesâbiyede hükmünü icra eden feyz-i risaletin mahiyetine manidar bir fark ile işaret etmekte ve onu şek ve tereddüde mahal bırakmayacak bir vuzuhla göstermektedir.
Demek ki âhirzamanda İslâm'ın imdadına yetişecek bir feyz-i risaletin Fahr-i Kâinat'tan (A.S.M.) sünuh edeceği ve onun bir hizmetkârı eliyle ehl-i imana tevdi edileceği ve o hizmetkâr efendisi namına bil-verase vazife-i niyabeti ve hizmet-i vekâleti îfa edeceği anlaşılmaktadır.
Elhasıl: Bu âyet-i kerime ehl-i İslâm'ın zaferini ve din-i İslâm'ın sair dinlere galebe-i kafiye ile galip ve zahir olacağını ve bu galebeyi netice verecek hâdisâtın zuhurlarını 1369-1379-1380 tarihlerine parmak basmak suretiyle haber vermektedir.